Ciągniki Iron Bull na targach EIMA 2026Karol Wieteska
StoryEditorciągniki

Chiński ciągnik za 6000 euro. Tania oferta ma swoje „ale”

19.11.2026., 06:00h

Drapieżna nazwa, choć moc i gabaryt niewielki. Ciągniki marki Iron Bull zaprezentowano na targach EIMA International 2026 w Bolonii. Cena skłania do tego, by zastanowić się nad ich zastosowaniem w krajowych gospodarstwach jagodowych ale także i typowo rolniczych, choć w tym przypadku w charakterze maszyny pomocniczej.

Choć sama nazwa brzmi nowocześnie i bojowo, za tym anglojęzycznym szyldem kryje się azjatycki producent z wieloletnią tradycją budowy sprzętu rolniczego. Sprawdziliśmy, co dokładnie Chińczycy przywieźli do Włoch, jakie podzespoły odpowiadają za napęd tych maszyn oraz jak w praktyce wygląda jakość ich wykonania z bliska.

Rodowód Iron Bull-a

Marka Iron Bull stanowi anglojęzyczny brand eksportowy stworzony na potrzeby rynków zagranicznych przez doskonale znaną w Chinach markę Tianjin, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza właśnie Żelazny Byk. Za produkcję tych maszyn odpowiada Tianjin Tractor Manufacturing Co., Ltd., czyli przedsiębiorstwo z ponad 70-letnią historią w branży motoryzacyjno-ciągnikowej.

Początki fabryki sięgają lat 50. XX wieku, kiedy to z jej taśm montażowych zjechały jedne z pierwszych chińskich konstrukcji kołowych. Co ciekawe, w 2000 roku firma ta zawiązała strategiczną spółkę joint venture z amerykańskim koncernem John Deere pod nazwą John Deere Tianjin Tuoan Co., Ltd. Współpraca ta miała na celu transfer nowoczesnych technologii oraz wyższych standardów produkcyjnych, co obecnie przekłada się na próby odważniejszej ekspansji na rynki europejskie.

image

Ciągnik Iron Bull 250

FOTO: Mateusz Wasak

Dwa modele w różnych segmentach mocy

Na targowym stoisku Iron Bull pokazał dwa ciągniki reprezentujące zupełnie odmienne segmenty mocy, ale połączone dostosowanymi do europejskich norm emisji spalin Stage V silnikami. Większy z nich to Iron Bull 754 o mocy 75 KM, czyli klasyczny ciągnik pomocniczy wyposażony w pełną, przeszkloną kabinę z klimatyzacją. Pod jej maską pracuje 4-cylindrowa jednostka wysokoprężna z turbodoładowaniem, spełniająca wymogi Stage V. W zależności od specyfikacji dostawcami silników są marki Yunei lub Xinchai.

Napęd przekazywany jest za pośrednictwem synchronizowanej skrzyni biegów w układzie 12x12 z mechanicznym rewersem. Podnośnik tylny oferuje udźwig na poziomie około 2000–2300 kg na końcach cięgieł, co przy pompie o wydajności 45–50 l/min pozwala na wydajną pracę z podstawowymi narzędziami. Cenę tego modelu na stoisku ustalono na poziomie 17 500 euro netto.

Drugą propozycją był budżetowy miniciągnik Iron Bull 250 o mocy 25 KM w wersji bez kabiny, zabezpieczony jedynie ramą ROPS. Zastosowano w nim 3-cylindrowego wolnossącego diesla Stage V, dostarczanego przez znanych w Azji producentów - Laidong lub Quanchai.

Przeniesienie napędu realizuje prosta przekładnia mechaniczna w układzie 8x8, również wyposażona w rewers mechaniczny. Tylny podnośnik radzi sobie z ciężarem o masie 750 kg, co dość dobrze może się wpisywać w potrzeby prac ogrodniczych, sadowniczych czy lekkich prac komunalnych. Prawdziwym zaskoczeniem okazała się jednak kwota podana na stoisku, gdyż ciągnik wyceniono na zaledwie 6 000 euro netto.

Niska cena kusi, ale…

Choć wyceny na poziomie 6 000 euro za traktor 25-konny i 17 500 euro za 75-konną maszynę z kabiną brzmią niezwykle okazyjnie, oględziny z bliska szybko sprowadzają nas na ziemię. W wielu miejscach widać typowe dla najtańszych maszyn niedoróbki. Najbardziej rzuca się w oczy niedokładne malowanie, gdzie lakier w niektórych miejscach ramy i podwozia został położony nierównomiernie np. tworząc odpryski lub w innych miejscach elementy zostały pomalowane bez odpowiedniego zabezpieczenia sąsiednich elementów. Ponadto spasowanie plastików w kabinie oraz wykończenie wnętrza również pozostawiają sporo do życzenia, jednoznacznie wskazując, gdzie producent szukał oszczędności. Proste układy mechaniczne ułatwią co prawda samodzielną naprawę, jednak nie zaoferują komfortu znanego z maszyn zachodnich.

Dystrybucja i status na polskim rynku

image

W tym roku w Bolonii próżno było szukać rozjuszonego byka na stoisku koncernu SDF. Znaleźliśmy go jednak w namiocie zdominowanym przez chińskich producentów

FOTO: Mateusz Wasak

Marka Iron Bull nie posiada obecnie oficjalnego importera ani zorganizowanej sieci dealerskiej w Polsce. Maszyny tej firmy zaczynają pojawiać się jednak w innych częściach Europy, głównie w krajach Południowej i Wschodniej części kontynentu. Tamtejsi dystrybutorzy wprowadzają je na rynek jako budżetową alternatywę dla klientów komunalnych i małych gospodarstw. W polskich warunkach zakup takiego traktora na ten moment wiązałby się z indywidualnym sprowadzeniem oraz sporym ryzykiem dotyczącym dostępności części zamiennych i serwisu, choć niewykluczone, że niebawem to się zmieni.

Obecność marki Iron Bull na targach EIMA 2026 pokazała, że producent potrafi zaoferować maszyny spełniające normy Stage V w cenach całkowicie niedostępnych dla marek europejskich. Niska cena zakupu stanowi jednak wyraźny kompromis, gdyż oznacza prostą i surową mechanikę, oraz pewne niedociągnięcia.

©℗ Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy AgroHorti Media Sp. z o.o.
KUP LICENCJĘ
19. listopad 2026 06:02