‘Glorniwa’ to selekcja dostosowana do polskich warunków uprawy. Nie wykazała dotąd zwiększonej podatności na choroby czy niestandardowego zapotrzebowania na składniki pokarmowe. Jej prowadzenie nie nastręcza większych trudności.

Największym atutem tej kreacji jest termin w jakim wydaje owoce. Pozwala wejść na rynek bardzo wcześnie, już pod koniec maja lub na początku czerwca, a więc w okresie, gdy jeżyny jest na nim bardzo mało, a jej ceny są więcej niż satysfakcjonujące.

Boryna produkuje i sprzedaje sadzonki tej polskiej, przystosowanej do krajowych warunków selekcji.

Jagoda kamczacka intryguje smakiem, w którym odnaleźć można nuty jeżyny, maliny, agrestu, porzeczki i borówki. Oryginalna w kształcie, generalnie wytrawna w smaku, nazywana jest „owocem wiecznej młodości”. To superowoc o udowodnionym wpływie na regulacje mikrobiomu, poziomu cukru we krwi i ciśnienia tętniczego. Dziś ruszają jej zbiory.

Czerwiec to czas, gdy jagody trafiają prosto z krzewów do rąk konsumentów. Coraz więcej plantatorów otworzy niebawem swoje gospodarstwa, organizując samozbiory, dni otwarte, degustacje i rodzinne pikniki.

Gdzie można wziąć w nich udział?

Na samozbiory zaprasza 14 plantacji w sześciu regionach. W Małopolsce zapraszają 2 plantacje, na Mazowszu - 3, w województwie lubelskim - 2, w województwie łódzkim - 2, w świętokrzyskim - 2, a w Wielkopolsce - 3.

Oto mapa, która każdemu pozwoli znaleźć swoją plantacje:

mapa samozbiorów haskapu, otwarte plantacje

FOTO: Polskie Superowoce

Każda plantacja ma swój niepowtarzalny klimat, każde samozbiory swój charakter, wszystkie łączy pasja do popularyzacji jagody kamczackiej.

• Na Mazowszu zapraszają: Gospodarstwo Jagodowe w Boglewicach, gm. Jasieniec; Gospodarstwo Sadownicze Piotr Stępniak w Mogielnicy oraz Bończa w gminie Warka.
• Lubelskie zaprasza na plantacje w Opolu Lubelskim i Antoniówka w gm. Krzczonów.
• W łódzkim ofertę przygotowały: plantacja Sobki gm. Zelów oraz Gospodarstwo Haskap w Mokrej Prawej w pow. skierniewickim.
• W świętokrzyskim zapraszają plantacje „Jagodowe smaki" z Wszachowa i „Jagodowe Pole” z Modliborzyc.
• W Wielkopolce samozbiory odbędą się w 3 lokalizacjach - Michałów Drugi, gm. Opatówek; plantacje braci Miedzińskich w Bożatkach koło Rzgowa i Chojny koło Koła.
• W Małopolsce zapraszają plantacje: „Zdrowe Jagody” w Nowej Wsi i „Plantin” w Muniakowicach, gdzie w niedzielę 7 czerwca odbędzie się I Bieg po Jagodę kamczacką. Start, meta i baza zawodów znajdą się na plantacji jagody kamczackiej. To unikalne wydarzenie jest częścią tzw. Jagodowej Sztafety, serii 5 biegów po kolejne owoce jagodowe. Więcej o sztafecie biegów na 10 km i nordic walking - na stronie PolskieSuperowoce.pl

Na czym polegają samozbiory?

Ida samozbiorów jest prosta: kupujesz owoce, które zebrałeś i chcesz zabrać ze sobą. Zwykle większe ilości po to by je zamrozić. Jako uczestnik, jesz do woli, to co sam zerwiesz.

Samozbiory to doskonała okazja, by poznać różne odmiany jagody, znacząco różniące się smakiem. Zobaczyć jak wygląda jej uprawa, poznać przepisy i zakupić różne przetwory z jagody. Na plantacjach dostępne są zwykle konfitury, dżemy, soki, często spróbować można ciasta lub koktajlu z jagodą.

Samozbiory to już sport narodowy

Atrakcyjność tej formy rekreacji i zakupów rośnie od lat. Według badań Kantar 25 mln Polaków chce wziąć udział w samozbiorach. 3 lata temu chętnych było 7 na 10 dorosłych Polaków (70%), 2 lata temu już 76% a w ub. roku 78% ludzi w wieku 15+. Najnowsze badania mówią, że aż 1,4 mln osób zainteresowana jest dziś odwiedzeniem plantacji jagody kamczackiej (8%).

Wśród gatunków jagodowych więcej ludzi chciałoby zbierać samemu tylko truskawki (37%), maliny (25%), borówki (21%) i jeżyny (12%). Obok rosnącego zainteresowania odwiedzeniem plantacji podczas samozbiorów, aż 3/4 Polaków zamierza w sezonie 2026 jeść więcej polskich owoców i warzyw.

Chcemy jeść zdrowo i lokalnie

Wśród owoców jagodowych najwięcej badanych deklaruje chęć kupowania, częściej niż dotychczas, polskich borówek (30%), truskawek (29%), malin (24%) oraz właśnie jagody kamczackiej. Deklaracje na poziomie 9% to blisko 2,9 mln jej konsumentów.

Jakie owoce chcemy kupować?

FOTO: Polskie Superowoce

Polskie owoce i warzywa są na fali wznoszącej. Rośnie ochota konsumentów na produkty lokalne i jak najmniej przetworzone. Wśród atutów polskich plantacji jest biologia miejsca i rosnąca świadomość, że to co lokalne jest dla nas lepsze. Ściślej, lepsze dla naszego zdrowia.

Co raz częściej łączymy jakość - świeżość owoców i lokalny mikrobiom - z atrybutami miejsca - regionu, klimatu i mikroklimatu, gleby i praktyk uprawowych.

Źródło: polskiesuperowoce.pl

W wielu regionach Polski sytuacja wodna jest niekorzystna. Wilgotność w warstwie 0–7 cm jest bardzo niska, a w wielu miejscach kraju, zwłaszcza w centrum, utrzymuje się na poziomie zaledwie 10–30%. Równie słabo wygląda głębsza warstwa gleby, od 7 do 28 cm, szczególnie w zachodniej i centralnej Polsce.

Dla plantatorów jagodowych to ważny sygnał: młode przyrosty, system korzeniowy i owoce mogą szybko reagować na deficyt wody, zwłaszcza na lżejszych glebach i przy intensywnym nasłonecznieniu.

Opady będą, ale raczej niewielkie

Najbliższe dni nie przyniosą powszechnych, równomiernych opadów. Jeśli deszcz pojawi się w Polsce północnej lub wschodniej, będzie miał głównie charakter konwekcyjny, czyli przelotny i punktowy. Oznacza to, że lokalnie może spaść tylko kilka milimetrów.

Więcej opadów możliwych jest na krańcach południowo-zachodnich, gdzie wpływ będzie miał niż atmosferyczny. To jednak poprawi wyraźnie sytuację jedynie w tych częściach kraju.

Co pokazują modele pogodowe?

Prognozy są zgodne co do jednego: pogoda będzie zmienna, ale nie wszędzie deszczowa.

• ICON widzi więcej opadów na południu: miejscami do 30–35 mm do niedzieli.
• ECMWF pokazuje bardziej pewny scenariusz z opadami na południu i wschodzie, a w drugiej połowie tygodnia nawet większą ilość deszczu.
• GFS sugeruje bardziej umiarkowane sumy opadów, rzędu 20–40 mm, zamiast bardzo wysokich wartości punktowych.

Dla producentów jagodowych pewne jest tylko to, że kolejny raz do czynienia będziemy mieli z pogodową loterią – jedne plantacje dostaną deszcz, inne nie.

Pogoda od poniedziałku do piątku

W poniedziałek opady konwekcyjne możliwe są w wielu miejscach kraju, przy temperaturach 16–22°C i porywach wiatru do 25 km/h.

We wtorek opady będą już słabnąć, głównie w centrum i na północy. Temperatura wzrośnie do 18–23°C, lokalnie do 24°C.

Środa, czwartek i piątek to okres największej niepewności. Nad Polską może utworzyć się falujący front atmosferyczny, który przyniesie:

• intensywniejsze opady w zachodniej i centralnej Polsce,
• spadek temperatury za frontem do 14–16°C,
• porywy wiatru nawet do 35–50 km/h,
• w piątek przemieszczanie się strefy deszczu i burz na wschód kraju.

Niedzielne deszcze w centralnej Polsce tylko punktowo były w miarę obfite. W większości środkowych województw, jeśli w ogóle spadł deszcz, to był symboliczny. Silniejsze opady wystąpiły w okolicach dużych miast. Dwie burze z chwilowo intensywnym deszczem przeszły nad Łodzią, padało też w Warszawie. Ogrodnicy życzyliby sobie jednak deszczu przede wszystkim pomiędzy tymi miastami, a tam przeszły co najwyżej mżawki.

Przelotne deszcze i ciepła pogoda w okresie kwitnienia borówek czy truskawek to scenariusz niepokojący plantatorów. Taki przebieg pogody wzmaga presję szarej pleśni i nakłada na osoby prowadzące uprawę konieczność wzmożonej ochrony.

Dla ogrodników uprawiających porzeczki, agrest, jagodę kamczacką czy aronię, szczególnie bez nawodnienia, obecny przebieg pogody jest powodem do niepokoju.

Silny wiatr, ciepło, niemal upalnie i brak opadów do końca tygodnia, Pogoda Interia

FOTO: Pogoda Interia

Niepokojący, wręcz alarmujący raport IUNG w sprawie suszy przedstawialiśmy na portalu wczoraj. Niewiele jednak wskazuje na to, by trudna sytuacja miała się szybko zmienić. Przypominam, że ostatnim miesiącem z sumą opadów mieszczącą się w wieloletniej normie w Polsce był listopad 2025 r. — od tamtej pory regularnie notujemy mniejszy lub większy deficyt opadów, co przekłada się na trudną sytuację w uprawach polowych.

Najgorsza sytuacja występuje w województwie kujawsko-pomorskim, mazowieckim i łódzkim.

IUNG w komunikacie obejmującym okres od 21 marca do 20 maja 2026 r. stwierdził zagrożenie suszą dla:

• zbóż jarych w 334 gminach,
• zbóż ozimych w 179 gminach,
• truskawek w 55 gminach.

Zboża jare w niebezpieczeństwie

W przypadku zbóż jarych zagrożenie suszą objęło około 13 proc. wszystkich gmin w kraju. - W uprawach zbóż jarych warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 334 gmin, co stanowi około 13% ogólnej liczby gmin w kraju - czytamy w komunikacie IUNG w Puławach.

Najwięcej zagrożonych gmin odnotowano w województwach:

• kujawsko-pomorskim – 71 gmin,
• mazowieckim – 107 gmin,
• łódzkim – 50 gmin,
• warmińsko-mazurskim – 26 gmin,
• wielkopolskim – 32 gmin,
• lubelskim – 42 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Zboża Jare

Największy udział powierzchni zagrożonej stratami plonów w uprawach zbóż jarych wystąpił w:

• mazowieckim – 5,31 proc.,
• łódzkim – 4,37 proc.,
• kujawsko-pomorskim – 3,87 proc.

Oziminom także brakuje wody

Susza uderza też w zboża ozime. 

- W uprawach zbóż ozimych warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 179 gmin, co stanowi 7,22% ogólnej liczby gmin w kraju - informują agrometeorolodzy IUNG w Puławach.

Największy udział gmin zagrożonych odnotowano w:

• kujawsko-pomorskim – 43 gminy,
• mazowieckim – 69 gmin,
• łódzkim – 28 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Zboża Ozime

Truskawki dotknięte suszą

W uprawach truskawek warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 55 gmin, co stanowi 2% ogólnej liczby gmin w kraju. Największe zagrożenie dotyczyło województwa:

• mazowieckiego – 34 gminy,
• kujawsko-pomorskiego – 9 gmin,
• łódzkiego – 7 gmin,
• wielkopolskiego – 5 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Truskawki

Suszy marzec i kwiecień

Agrometeorolodzy IUNG wskazują, że o skali problemu zdecydował przede wszystkim bardzo niski poziom opadów w marcu i kwietniu. W kwietniu miesięczna suma opadów wyniosła jedynie 20–30 proc. normy klimatycznej z lat 1991–2020. Poprawa przyszła dopiero w pierwszej i drugiej dekadzie maja, ale była zbyt słaba, by odwrócić skutki wcześniejszego deficytu wody, zwłaszcza w centralnej Polsce.

Najniższe wartości klimatycznego bilansu wodnego odnotowano w:

• kujawsko-pomorskim,
• mazowieckim,
• północnej części łódzkiego,
• północnej części wielkopolskiego,
• lubelskim.

To właśnie tam KBW miejscami spadł poniżej -125 mm, czyli do poziomu wskazującego na straty w uprawach.

Bartłomiej Czekała

Źródło: IUNG-PIB PUławy

Biopreparaty oparte na aminokwasach to dziś jedno z najskuteczniejszych narzędzi wspierających produkcję owoców. Poprawiają rozwój systemu korzeniowego, zwiększają odporność roślin na stres oraz przyspieszają regenerację po niekorzystnych warunkach pogodowych. Ich stosowanie pozwala lepiej wykorzystać nawożenie i ograniczyć straty w plonie. W efekcie rośliny są bardziej wyrównane, a plon stabilniejszy i lepszej jakości handlowej. To rozwiązanie, które coraz częściej staje się standardem w nowoczesnej produkcji owoców.  

Właśnie dlatego przygotowaliśmy konkurs, który daje możliwość sprawdzenia tych rozwiązań w praktyce – bez ponoszenia kosztów. To realna szansa, by przetestować biopreparaty w swoim gospodarstwie i przekonać się, jak wpływają na kondycję roślin i efektywność produkcji. 

Nagrody w konkursie 

W konkursie do wygrania są trzy zestawy biopreparatów oraz indywidualne zalecenia od eksperta Agro-Sorb, dopasowane do warunków konkretnej produkcji, co pozwoli w pełni wykorzystać potencjał tych produktów w gospodarstwie. 

Do wygrania: 

• I miejsce  - 990 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 40 000 zł 
• II miejsce - 480 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 20 000 zł 
• III miejsce - 250 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 10 000 zł 
• oraz 8 nagród dodatkowych - zestaw biopreparatów z aminokwasami o wartości 800 zł. 

To nie tylko nagrody – to realna szansa, aby przetestować skuteczne rozwiązania w swoim gospodarstwie i zobaczyć efekty w praktyce. 

Jak wziąć udział? 

Udział w konkursie jest prosty i nie zajmuje dużo czasu – wystarczy odpowiedzieć na 3 pytania i wypełnić formularz zgłoszeniowy online. To niewielki wysiłek w porównaniu do korzyści, jakie można zyskać – zarówno w postaci nagród, jak i nowej wiedzy oraz praktycznych doświadczeń. 

Szczegóły konkursu oraz formularz zgłoszeniowy znajdziesz TUTAJ

Nie zwlekaj – zgłoś się już dziś i sprawdź, jak biopreparaty mogą wpłynąć na Twoje plony w nadchodzącym sezonie! 

Dziś rozpoczyna się kolejna już tej wiosny fala przymrozków. Spadki temperatur poniżej 0°C w centralnej Polsce pojawią się już około godziny 23:00, a chłód nie odpuści do 5:30-6:30.

FOTO: A. Banaszek

Tradycyjnie już najbardziej narażone będą wschodnie części kraju, choć niskie temperatury zapanują także wzdłuż granicy z Niemcami. Narażone będą także centralne dzielnice i tu właśnie spodziewana jest najniższa temperatura. W okolicach Nowego Miasta, a więc w dolinie Pilicy, przy gruncie temperatura spadać może do -3°C.

Prognozowany przymrozek 27.04., godzina 2:00, 5 cm nad ziemią

FOTO: Ventusky

Pamiętajmy jednak, że to tylko prognozy i w dodatku wartości te są uśrednione, nie oddają w pełni lokalnych uwarunkowań. Ponieważ w głównych strefach produkcji jagodowych zapowiedziane zostały spadki temperatury przy gruncie przeważnie do poziomu -2°C, a nawet -3°C, to spodziewałbym się, że faktycznie w ekstremalnych przypadkach termometry wskazać mogą -6°C, a nawet -7°C.

Mateusz Maruszewski, właściciel marki Farma Mój Owoc, od lat zajmuje się produkcją owoców jagodowych najwyższej jakości, przede wszystkim truskawek. Jak podkreśla, impulsem do szukania nowej drogi rozwoju była sytuacja, w której praca producenta nie była właściwie wynagradzana przez rynek.

Mateusz Maruszewski, Lody z Farmy

FOTO: Michał Piątek

W jego warszawskim wystąpieniu wybrzmiało smutne doświadczenie wielu plantatorów: wysokie koszty produkcji, presja cenowa i brak stabilności sprzedaży. To właśnie wtedy pojawiła się decyzja, by odejść od modelu opartego wyłącznie na sprzedaży świeżych owoców i postawić na przetwórstwo.

Pierwszym krokiem były dżemy, wytwarzane z nadwyżek oraz owoców zbyt dojrzałych lub niespełniających wymagań rynku deserowego. Kolejnym – znacznie bardziej ambitnym – okazały się lody.

Lody rzemieślnicze z owoców z własnej farmy

Pomysł był prosty, ale wymagający: jeśli lody, to wyłącznie z własnych owoców. Rodzina Maruszewskich rozpoczęła więc intensywną naukę technologii produkcji lodów rzemieślniczych. Uczestniczyli w szkoleniach prowadzonych przez najlepszych specjalistów w Polsce, zabierając ze sobą owoce z własnego gospodarstwa i już na tym etapie testując ich przydatność w recepturach.

Kulminacją tego procesu był wyjazd brata Mateusza Maruszewskiego, Adama, i jego mamy Anny do Bolonii, uznawanej za jedno z najważniejszych miejsc kształcenia w zakresie produkcji lodów rzemieślniczych. Jak relacjonował prelegent, wrócili stamtąd z wyróżnieniem.

W jego ocenie produkcja lodów to nie tylko rzemiosło, ale również precyzja i technologia. O jakości decydują proporcje cukru, zawartość ciał stałych czy właściwości przeciwzamarzaniowe. To właśnie ta wiedza pozwoliła przejść od pomysłu do gotowego produktu.

Otwarcie lodziarni i szybki rozwój marki Lody z Farmy

Pierwsza lodziarnia pod marką Lody z Farmy została otwarta 27 kwietnia 2024 roku. Startowi towarzyszyła intensywna promocja, wykorzystująca rozpoznawalność gospodarstwa i zainteresowanie mediów, które wcześniej odwiedzały farmę przy okazji materiałów o pierwszych truskawkach.

Jak podkreślał Mateusz Maruszewski, uruchomienie lodziarni stało się momentem przełomowym. Marka szybko zaczęła pojawiać się w mediach ogólnopolskich i regionalnych, a działania promocyjne wsparli także influencerzy, youtuberzy i osoby publiczne. Rozpoznawalność rosła również dzięki aktywności sponsoringowej i charytatywnej oraz wyraźnemu osadzeniu marki w środowisku lokalnego rolnictwa.

Naturalne lody z konkretnych odmian, a nie tylko z gatunków

Jednym z najciekawszych elementów tej koncepcji jest podejście do surowca. W Lody z Farmy nie chodzi jedynie o wykorzystanie konkretnego gatunku owoców, lecz o dobór określonych odmian. Jak zaznaczał prelegent, to właśnie ogrodnicze doświadczenie pozwala świadomie wybierać owoce najlepiej dopasowane do danej receptury.

Czytaj także:

wczesne truskawki

Jak nabyć truskawki bezpośrednio od polskiego rolnika? Wystarczy wyjść na lody!

Przy tworzeniu sorbetu truskawkowego testowano aż 17 odmian truskawek, by wybrać tę jedną, która najlepiej odpowiada założeniom produktu. Firma korzysta także z własnych lub pochodzących z zaprzyjaźnionych, lokalnych gospodarstw porzeczek, wiśni, malin czy mini kiwi, a inne składniki do lodów i dodatków dobiera zgodnie z wcześniej opracowaną polityką jakości.

Lody z Farmy, zestaw do przewozu i sprzedaży lodów

FOTO: Lody Z Farmy

To podejście przekłada się również na naturalność produktu. Jak podkreślał podczas gali Branding Ovation Mateusz Maruszewski, lody bananowe nie muszą być żółte, miętowe zielone, a w ofercie nie ma miejsca na niebieskie lody. Liczy się naturalny skład, prawdziwe mleko, śmietanka i owoce, a także własnoręcznie przygotowywane dodatki typu variegato.

Przetwórstwo owoców jagodowych jako sposób na zwiększenie wartości produkcji

- Historia Lody z Farmy pokazuje, że przetwórstwo może być skuteczną odpowiedzią na wyzwania rynku świeżych owoców. Zamiast sprzedawać surowiec na warunkach narzucanych przez odbiorców, zbudowaliśmy własny produkt końcowy, markę i kanały sprzedaży. – mówił Mateusz Maruszewski.

To model, który pozwala lepiej wykorzystać potencjał owoców jagodowych, także tych trudniejszych do sprzedaży w segmencie deserowym. Dodatkowo umożliwia stworzenie unikalnej oferty opartej na jakości, autentyczności i pochodzeniu surowca.

Franczyza, nowe punkty i dalszy rozwój

Jak wynika z wystąpienia Mateusza Maruszewskiego, w ciągu dwóch lat marka odnotowała bardzo dynamiczny, trzynastokrotny wzrost liczby lodziarni. Dziś rozwój opiera się już nie tylko na kolejnych punktach sprzedaży, ale także na modelu franczyzowym.

Wedle prognoz pogody możemy spodziewać się porannych przymrozków już w czwartek, choć najzimniejsza będzie zapewne kolejna noc, tj. z czwartku na piątku. Wówczas to słupki rtęci termometrów na wysokości 5 cm nad ziemią mogą spadać do -5°C.

Prognozowane temperatury 10.04. o godzinie 6:00

FOTO: Ventusky

W grę wchodzić będzie też lokalna topografia. W zadoleniach, gdzie gromadzi się chłodne powietrze, spadki temperatur mogą być jeszcze bardziej dotkliwe. Po każdej zimnej nocy Internet zapełnia się zdjęciami z pomiarów temperatur z wskazaniami o kila stopni niższymi niż te prognozowane.

Innymi czynnikami, które zadecydują o ewentualnych uszkodzeniach będzie długość trwania przymrozku oraz względna wilgotność powietrza. Na szczęście na plantacjach gruntowych oprócz jagody kamczackiej nie ma jeszcze kwitnienia, więc najbliższa fala przymrozków być może nie będzie mieć szczególnie dotkliwych konsekwencji.

Pamiętajmy o opryskiwaczach i chłodniach

Oddzielny temat to kwestia zabezpieczenia sprzętu. Większość z nas wykonywała już zabiegi ochrony. Ciecz robocza pozostawiona w opryskiwaczach wyeksponowanych na oddziaływania temperatury stanowi zagrożenie dla pomp oraz innych elementów. W przypadku niewielkiego i krótkotrwałego spadku temperatury poniżej poziomu 0°C ryzyko pęknięć jest niewielkie. Jednak wstawienie opryskiwacza choćby do nieocieplanego budynku zawsze dodatkowo jeszcze podnosi prawdopodobieństwo bezpiecznego przetrwania nocy.

W starszych ciągnikach, których właściciele wciąż jeszcze praktykują zalewanie chłodnic wodą, łatwiej będzie ją po prostu spuścić. Uszkodzenia wywoływane przez jej zamarzanie nie są zazwyczaj szczególnie kosztowne w usunięciu, ale wymaga to dość dużo czasu – z pewnością więcej niż usunięcie wody z układu chłodniczego.

Karolina Bednarczyk w trakcie swego warszawskiego wystąpienia podkreśliła, że większość osób związanych z sadownictwem i produkcją owoców dobrze zna problem wiosennych przymrozków. Nie każdy jednak potrafi potraktować to wyzwanie jako element budowania przewagi.

owoce mini kiwi, owoce na krzewach

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

Prezentując markę Mini Kiwi Bednarczyk Berries, opowiedziała o początkach plantacji w Leonowie w powiecie garwolińskim, niedaleko Warszawy. - Gdy wszystko się zaczynało, nie było ani dużego doświadczenia, ani mocnego zaplecza finansowego. Był za to pomysł, by stworzyć coś własnego, autentycznego i wyraźnie odróżniającego się od standardowych modeli obecnych na rynku – mówiła ogrodniczka.

Mini kiwi jako fundament marki

Zamiast postawić na popularniejsze gatunki owoców, które mogłyby szybciej przynieść komercyjny efekt, zespół Mini Kiwi Bednarczyk Berries wybrał drogę trudniejszą, ale znacznie bardziej charakterystyczną. Minikiwi od początku miało być nie tylko produktem, lecz także fundamentem gospodarstwa i jego marki.

Jak podkreślała Karolina Bednarczyk, ta decyzja wiązała się z ryzykiem finansowym i wizerunkowym, ale równocześnie dawała szansę na zbudowanie czegoś naprawdę wyjątkowego. To właśnie odwaga w wyborze mniej oczywistego kierunku stała się jednym z filarów rozwoju marki.

Pędy i pąki zabezpieczone zraszaczami

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

W wystąpieniu mocno wybrzmiało przekonanie, że w produkcji owoców nie ma miejsca na przypadek. Każdy owoc jest efektem wielu działań, decyzji i konsekwentnie realizowanych procesów. Szczególnie ważne są tu momenty krytyczne, takie jak wiosenne przymrozki, które mogą zadecydować o powodzeniu lub stracie całego sezonu.

Plantacja minikiwi w trakcie przymrozków, zabezpieczanie krzewów

FOTO:

Dlatego Mini Kiwi Bednarczyk Berries rozwija rozwiązania pozwalające ograniczać ryzyko. Mowa o systemie zraszaczy oraz ciągłym monitorowaniu temperatury. Celem nie jest ucieczka od zagrożeń, ale takie zarządzanie nimi tak, by zapewnić owocom możliwie najlepsze warunki.

Mini kiwi przyciąga wyglądem i smakiem

Karolina Bednarczyk zwróciła uwagę, że minikiwi to owoc, który wyróżnia się już na pierwszy rzut oka. Występuje w wielu odmianach — od zielonych po owoce z czerwonym, bordowym czy pomarańczowym rumieńcem. Dzięki temu świetnie prezentuje się na sklepowej półce i naturalnie przyciąga wzrok konsumenta.

Owoce mini kiwi zebrane luzem

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

Dodatkowym atutem jest wygoda spożycia. W przeciwieństwie do klasycznego kiwi, minikiwi nie ma charakterystycznych włosków i można je jeść w całości. To sprawia, że doskonale wpisuje się w potrzeby współczesnych klientów, którzy szukają zdrowych, wygodnych i atrakcyjnych wizualnie przekąsek.

Godne podkreślenia są również zdrowotne właściwości minikiwi. To owoc bogaty w antyoksydanty, witaminy oraz składniki mineralne, takie jak żelazo i magnez. Karolina Bednarczyk zaznaczyła, że konsumenci są dziś coraz bardziej świadomi i zwracają uwagę nie tylko na smak oraz jakość, ale także na realne korzyści zdrowotne.

Sezon na minikiwi przypada od końca sierpnia do października, czyli w czasie, gdy naturalna odporność organizmu często się obniża. W tym kontekście owoc zyskuje dodatkową wartość jako naturalna przekąska wspierająca codzienną dietę.

Rozwój marki wykracza poza świeży produkt

Karolina Bednarczyk, Branding Ovation

FOTO: Polskie Superowoce

Mini Kiwi Bednarczyk Berries rozwija się nie tylko w obszarze sprzedaży świeżych owoców. Marka wykorzystuje potencjał produktu również w gastronomii i przetwórstwie. Minikiwi trafia do deserów, lodów i autorskich dań restauracyjnych, a współpraca z lokalami gastronomicznymi oraz lodziarniami pozwala budować nowe okazje do kontaktu konsumenta z marką.

Plantacja oferuje owoce pakowane, sprzedawane luzem oraz przygotowywane zgodnie z bardziej specyficznymi potrzebami klientów. Duże znaczenie ma tu dbałość o szczegóły: dokładne sortowanie, szybkie schładzanie po zbiorze i bezwzględne zachowanie łańcucha chłodniczego podczas dalszego transportu.

Mini kiwi – dużo do zrobienia na gruncie popularyzacji spożycia owoców

- Rosnące zainteresowanie minikiwi nie jest przypadkiem. Owoc ma wiele walorów, ale wciąż potrzebna jest mu promocja, która pozwoli zbudować lepszą rozpoznawalność i szerszą grupę konsumentów. Staramy się wspierać ten proces w skali kraju i powstające nowe plantacje postrzegamy nie jako konkurencję, lecz bardziej szanse na wspólne zwielokrotnienie wysiłków na polu informacyjnym i w innych obszarach uprawy i sprzedaży owoców – mówiła w Warszawie Karolina Bednarczyk.

Z perspektywy czasu, choć bywały chwile trudne, uprawa minikiwi pod Garwolinem okazała się decyzją trafioną. Owoce sprzedają się, a prowadzenie plantacji przysparza satysfakcji. 

Od lewej: Mateusz Maruszewski, Julia Gołtwienko, Adam Maruszewski, Lody z Farmy

FOTO: Polskie Superowoce

Jagodową marką roku 2026 zostały Lody z Farmy! Jurorzy konkursu docenili to rodzinne przedsięwzięcie państwa Maruszewskich, pasję z jaką jest rozwijane i osiągane sukcesy. Lody z Farmy to już aktualnie 13 lodziarni w równych miejscowościach, większych i mniejszych. Ciepły marzec sprawił, że kraftowe lody już można kupować, a lodziarnie otwarte będą do października.

- Nie spodziewałem się takiej nagrody! To niezwykle motywujące, wzruszająca chwila dla wszystkich, którzy pracowali na ten sukces. – mówił w trakcie gali Branding Ovation 2026 Mateusz Maruszewski, który wraz z bratem Adamem, odpowiedzialnym za receptury i przygotowanie lodów, odbierał wyróżnienie w Warszawie.

Inni laureaci

Lista nagrodzonych marek obejmuje większość gatunków z jagodowej sztafety superowoców. Oto wszyscy laureaci konkursu:

• Jagodowa Marka Roku 2026 - Lody z Farmy i Mateusz Maruszewski.
• Grand Prix Branding Ovation 2026 w kategorii Przetwórca - Paweł Eggert i Aronia Eggert.
• Grand Prix Branding Ovation 2026 w kategorii Dział Marketingu - Lody z Farmy i Mateusz Maruszewski.
• Truskawkowa Marka Roku 2026 - Truskawki z Przykony Izabeli i Mateusza Osajda.
• Malinowa Marka Roku 2026 - Lioforte.
• Jeżynowa Marka Roku 2026 - Jeżyny z Legsadu.
• Kamczacka Marka Roku 2026 - Gospodarstwo sadownicze Piotr Stępniak - Plantacja jagody kamczackiej Zaowocujemy.
• Aroniowa Marka Roku 2026 - Aronia Eggert.
• Minikiwi Marka Roku 2026 - Mini Kiwi Bednarczyk Berries.
• Dereniowa Marka Roku 2026 - Kiszony dereń podkarpacki od Ryś Podkarpacki Ogród dereniowy.
• Agrestowa Marka Roku 2026 - Polska Przetwórnia Owoców i Warzyw SMAK i AROMAT Agrestowa pokusa.
• Nagrodę „Pierogów roku” otrzymały Maliny. Nagrodę odebrała dr Agnieszka Orzeł, Dr Berry.

Branding Ovation to inicjatywa promująca budowanie marek w branży jagodowej. Tegoroczna edycja odbędzie się 30 marca w Warszawie. Konkurs wyłoni „Jagodową Markę Roku 2026”, Grand Prix w kategorii „Dział Marketingu Roku 2026” oraz 8 najlepszych marek gatunkowych - Malinową, Truskawkową, Borówkową, Kamczacką, Agrestową, Aroniową, Minikiwi i Dereniową Markę Roku 2026. Gala stanowi wyjątkową okazję do poznania liderów marketingu, ich doświadczeń oraz planów na nadchodzący sezon. Udział w wydarzeniu wymaga akredytacji.

Branding Ovation to coroczne spotkanie producentów i specjalistów marketingu w ogrodnictwie. Gościem i nowym jurorem III edycji jest Paweł Tkaczyk - ekspert od brandingu, autor bestsellerowych książek i najlepszego newslettera na temat marketingu.

W programie przegląd najciekawszych inicjatyw i solidna dawka wiedzy o budowaniu marki. 14 prezentacji konkursowych oraz ceremonia wręczenia nagród, w tym po raz pierwszy nagrody „pierogów roku”. Promotorzy pierogów z owocami jagodowymi otrzymają słynną Pieroguszkę, hit zimowych Igrzysk Olimpijskich w Mediolanie.

Nagrodą dla laureatów jest promocja w prasie handlowej - magazynie Hurt&Detal, mediach informacyjnych - Kobieta.interia.pl, BusinessInsider.pl, Money.pl, serwisie Polskiej Agencji Prasowej, na łamach czasopisma „Jagodnik” i w portalu Jagodnik.pl, w portalu oraz czasopiśmie Jagodowe.pl i na portalu SAD24.pl.

Kto ma szanse na tytuły?

Swoje doświadczenia i sukcesy zaprezentuje 14 jagodowych podmiotów:

• Magdalena Mularska, Legsad_ Jeżyny z Legsadu ?
• Izabela i Mateusz Osajda, Truskawki z Przykony ?
• Agnieszka Orzeł_ DrBerry.pl ?
• Gospodarstwo Magdalena i Mateusz Włodarczyk_ Truskawkowe Inspiracje M&M Hornigi ?
• Karolina i Mateusz Wójcik, Owocowa Kryjówka w Gąsawach​
• Mini Kiwi Bednarczyk Berries ?
• Gospodarstwo Rolne_ Ryś Podkarpacki ❤️
• Joanna Gębka_ Lioforte
• Mateusz Maruszewski_ Lody z Farmy
• Paweł Eggert_ Aronia Eggert ??
• Smart Berries_ SmartBerriestest.com
• Polska Przetwórnia Owoców i Warzyw SMAK i AROMAT Agrestowa pokusa ?
• Zielono Mi Agnieszka Jarosińska_ Sok z borówki 100% ?
• Gospodarstwo sadownicze Piotr Stępniak_ Plantacja jagody kamczackiej Zaowocujemy ?

Kiedy? Pon. 30 marca 2026 r., 10:00-16:30.

Miejsce: Brain Embassy, ul. Czackiego 15/17

Centrum Warszawy, 20 minut do Dworca Centralnego

Do udziału w konkursie zaproszeni są plantatorzy, przetwórcy i promotorzy wszystkich gatunków jagodowych. Agrestu, aronii, borówki wysokiej, jagody kamczackiej, malin, jeżyn, minikiwi, porzeczek, rokitnika, truskawki, żurawiny oraz derenia, kolejnego gatunku prezentowanego w kampanii Czas na polskie superowoce!

Tegorocznym novum będzie przyznanie nagrody „pierogów roku”. Nagrodę zdobędzie gatunek, który podczas gali będzie miał najlepszego promotora.

Dlaczego warto wziąć udział w konkursie?

- Branding Ovation to cenna możliwość poznania najbardziej inspirujących plantatorów i ich historii. Utwierdziliśmy się też w przekonaniu, że obrany kierunek rozwoju jest właściwy - mówią Karolina i Mateusz Wójcik, Owocowa Kryjówka w Gąsawach - Malinowa Marka Roku 2025.

- Branding Ovation dało mi dużą dawkę energii, wiary w siebie i przekonanie, że warto odważnie sięgać po więcej. Było przełomem, momentem, w którym poczułam dumę nie tylko z efektu, ale z całej drogi, którą przeszłam - mówi, z perspektywy roku, Mrs. Rolnikowa - Karolina Pyda, zdobywczyni tytułu Truskawkowej Marki Roku 2025.

Branding Ovation 2025

FOTO: Polskie Superowoce

Szkolenia częścią oferty dla uczestników bOVA

Częścią oferty przygotowanej dla producentów są warsztaty przygotowujące do udziału w konkursie. Tegoroczne zatytułowano Jak zbudować markę jagodową, którą wybiera konsument? Jak robić to z wykorzystaniem AI?

Warszaty poprowadzi Paweł Tkaczyk - ekspert od brandingu, autor bestsellerowych książek, najlepszego marketingowego newslettera i jednego z najczęściej czytanych blogów marketingowych w Polsce.

Warsztaty połączą bardziej doświadczonych z debiutującymi w konkursie - producentów, którzy uczestniczyli już w szkoleniach I i II edycji oraz tych, którzy zdecydują się na udział w konkursie po raz pierwszy.

Celem wspólnego szkolenia jest profesjonalizacja jagodowego marketingu, technik opowiadania o marce w sposób, który pomaga sprzedawać. Tegoroczna edycja pokaże jak robić to z wykorzystaniem narzędzi AI.

Czego nauczysz się podczas szkolenia?

Uczestnicy szkolenia wyjdą z:

• precyzyjnie zdefiniowaną obietnicą marki,
• spójną narracją skierowaną do odbiorcy,
• zestawem gotowych rozwiązań komunikacyjnych,
• praktycznym systemem pracy z AI,
• szkicem strategii marki możliwej do wdrożenia od razu po szkoleniu.

Pełny program szkolenia przygotowanego dla uczestników III edycji ? tutaj

- Branding Ovation to bardzo owocna inwestycja. Przy niewielkim nakładzie czasu, uwagi i odwagi zyskujemy soczystą porcję kompetencji w zakresie budowy marki i ogólnopolską rozpoznawalność. Nie tylko nasze owoce dają supermoce, występ na scenie Branding Ovation również – mówi Marta Staszewska, BERRY LU, Grand Prix Branding Ovation 2024 w kategorii Dział Marketingu.

Marta Staszewska weźmie udział w III edycji Branding Ovation jako juror.

Jak zgłosić swój udziału w konkursie?

Chętnych by wziąć udział w konkursie, jako producent lub Dział Marketingu, zapraszamy do zapoznania się z regulaminem (link) i przesłania - do 16 marca - krótkiego zgłoszenia na adres: bOVA@inspiresb.com

Najważniejsze daty:

• 16/03_poniedziałek - zakończenie zgłoszeń
• 17/03 - szkolenie z Paweł Tkaczyk online - program
• 26/03 - zamknięcie akredytacji na Galę
• 30/03, 10:00 - Gala w Warszawie

Partnerem medialnym bOVA są portale Jagodowe.pl oraz SAD24.pl, czasopismo Jagodowe.pl, magazyn HURT&DETAL, czasopismo „Jagodnik” i portal Jagodnik.pl. Historia dwóch edycji przeglądu dostępna jest na stronie ? BrandingOvation.com.pl

Źródło: INSPIRE smarter branding, KZGPOiW

W tym roku zapraszamy na trzy wyjątkowe wyjazdy

Dni Pola DLG – Bernburg, Niemcy (15–20 czerwca)

Jedno z najważniejszych wydarzeń rolniczych w Europie. W programie oprócz zwiedzania targów przewidzieliśmy także wizyty w nowoczesnych gospodarstwach oraz zwiedzanie atrakcji turystycznych w Bawarii, Austrii i Czechach.

? Zgłoszenia przyjmujemy do 12 marca.

Rolnictwo Japonii (20 czerwca – 4 lipca 2026)

Niezwykła podróż do Kraju Kwitnącej Wiśni – miejsca o fascynującej kulturze i rolnictwie zupełnie innym niż europejskie. To okazja, aby zobaczyć nowoczesne technologie produkcji, specyfikę japońskich gospodarstw oraz poznać kraj pełen kontrastów i wyjątkowych tradycji.

? Zgłoszenia przyjmujemy do 12 marca.

• Rolnictwo Rumunii (14–19 września)

Rumunia w ostatnich latach bardzo dynamicznie rozwija swój sektor rolny. Podczas wyjazdu odwiedzimy interesujące gospodarstwa oraz poznamy rozwiązania technologiczne stosowane w regionach borykających się z niedoborem wody. Program uzupełnią najciekawsze atrakcje turystyczne tego kraju.

{embed_photo_100_tap}667668{/embed_photo_100_tap}

Osoby zainteresowane udziałem w wyjazdach prosimy o wypełnienie formularza zgłoszeniowego dostępnego na stronie:

wyjazdy.agrohorti.pl

Prosimy o dokładne podanie danych kontaktowych – na ich podstawie prześlemy szczegółowy program wyjazdu oraz informacje dotyczące kosztów i organizacji.

Liczba miejsc jest ograniczona, dlatego zachęcamy do szybkiego zgłoszenia udziału i wspólnego odkrywania rolnictwa w różnych częściach świata.

Od marca 2026 roku Nordkalk Wapno Sp. z o.o. wprowadza do oferty nowy produkt dedykowany polowym uprawom rolniczym oraz warzywniczym.

Instant Cal, bo o nim mowa, to wapno o wysokiej reaktywności chemicznej oraz wysokiej koncentracji wapnia. Instant Cal cechuje się dwufazowym działaniem w glebie dzięki obecności w swoim składzie zarówno rozpuszczalnego w wodzie wodorotlenku wapnia oraz węglanu wapnia.

Szybko rozpuszczalny w wodzie wodorotlenek wapnia pozwala nie tylko na ograniczenie zakwaszenia, ale także na dostarczenie glebie wapnia w bardzo krótkim czasie od aplikacji. Ma to korzystny wpływ na skład kompleksu sorpcyjnego, jak i dostępność tego składnika dla roślin.

Natomiast w drugiej fazie działania forma węglanowa podnosi i stabilizuje pH gleby po kontakcie z kwasami glebowymi. Odpowiednio dobrane proporcje obu form wapnia zapewniają szybkie i bezpieczne działanie zarówno w stosunku do chemizmu gleby, jej mikrobiomu, jak i uprawianych roślin.

Produkt zaleca się do stosowania na wszystkie typy gleb, natomiast nie zaleca się do stosowania pogłównego.

Grupa Nordkalk poszerza ofertę

Instant Cal to produkt, który dopełnia ofertę wapna dla rolnictwa, warzywnictwa i sadownictwa dostępną w Grupie Nordkalk. - Jestem przekonany, że wprowadzając Instatnt Cal spełnimy oczekiwania rolników jak to miało miejsce w przypadku naszych flagowych produktów takich  jak wapno granulowane AtriGran oraz wapna sypkie Standard Cal, Fast Cal oraz Magnesium - dodaje Michał Wojciak, Dyrektor Sprzedaży Segmentu Rolnego Nordkalk.

Źródło: Informacja prasowa Nordkalk

Ogrodnik podkreśla, że od pierwszych minut awarii próbował ratować produkcję i wielokrotnie kontaktował się z pogotowiem energetycznym, szukał wsparcia wśród służb, dzwonił do straży pożarnej i próbował uzyskać pomoc w ramach zarządzania kryzysowego. Bezskutecznie zabiegał także o dostarczenie agregatu prądotwórczego, który pozwoliłby utrzymać pracę pomp i ogrzewania.

Gdy temperatura w nocy spadła nawet do -25°C, w szklarniach było już kilka stopni poniżej zera. Woda przestała krążyć w systemie, zamarzła i zaczęła rozsadzać instalacje. Rolnik został bez środków do dalszej produkcji i dziś czeka na rozpatrzenie reklamacji.

O komentarz poprosiliśmy operatora sieci energetycznej. Poniżej publikujemy jego stanowisko.

Stanowisko operatora sieci energetycznej

"Uszkodzenie sieci oraz przerwa w dostawach energii elektrycznej zostały spowodowane wyjątkowo niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, w szczególności ekstremalnie niską temperaturą powietrza. Spółka niezwłocznie przystąpiła do lokalizacji i usunięcia usterki. Niska temperatura, trudne warunki dojazdu oraz ograniczona widoczność po zachodzie słońca zdecydowanie utrudniały zarówno odnalezienie miejsca awarii, jak i wykonanie napraw. Elektromonterzy, pracując w nocy i ekstremalnych warunkach, dokonali niezbędnych prac w ciągu około czterech godzin od momentu zlokalizowania uszkodzenia, jakim było zerwanie przewodu, wymagało to zaangażowania również podnośnika koszowego.

Awaria wystąpiła 1 lutego 2026 r. o godz. 20:47 i została usunięta 2 lutego 2026 r. o godz. 02:58. Całkowity czas trwania przerwy w dostawach energii elektrycznej wyniósł 6 godzin i 11 minut.

Spółka konsekwentnie rozbudowuje i modernizuje sieć dystrybucyjną, co ma na celu zwiększenie jej niezawodności i odporności na awarie. Nie jest jednak możliwe całkowite wyeliminowanie przerw wynikających z obiektywnych czynników zewnętrznych, takich jak ekstremalne warunki pogodowe czy inne zdarzenia niezależne od spółki.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 22 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, czas jednorazowej nieplanowanej przerwy w dostarczaniu energii elektrycznej nie powinien przekroczyć 24 godzin dla grupy przyłączeniowej wskazanego odbiorcy. W przypadku przekroczenia tego limitu klientowi przysługuje bonifikata zgodna z obowiązującą taryfą, udzielana na podstawie wniosku klienta.

Klient może zwrócić się do spółki z prośbą o ocenę zdarzenia oraz rozpatrzenie roszczenia w zakresie ewentualnego odszkodowania.

W tym przypadku odpowiednio udokumentowane roszczenie należy przesłać na adres oddziału w Toruniu - ul. Gen. Bema 128, 87-100 Toruń"

oprac. Justyna Czupryniak-Paluszkiewicz

INNVIGO jest obecne ze swoimi produktami już w 27 krajach. Ok. 90% sprzedaży koncentruje się w Europie Centralnej – w Polsce, Rumunii, Czechach i krajach bałtyckich, a także na Węgrzech, Słowacji i w Ukrainie. Jeżeli chodzi o bardziej odległe rynki, środki ochrony roślin tego polskiego producenta są od niedawna stosowane m.in. w Egipcie, Iraku czy w Emiratach Arabskich. Wkraczając w 2026 rok, przedsiębiorstwo ogłosiło kolejny sukces, jakim jest zarejestrowanie osobnego podmiotu i oficjalne rozpoczęcie działalności w Ukrainie. To już trzecia zagraniczna organizacja pod szyldem INNVIGO, po tych istniejących w Czechach i Rumunii. W tym przypadku funkcjonuje ona jako spółka z lokalnym partnerem.

Czytaj także:

ochrona roślin

Coraz mniej substancji aktywnych, coraz trudniejsza ochrona roślin

– Ukraina była od dawna obszarem naszych zainteresowań. Od kilku lat planowaliśmy, żeby otworzyć tam własną firmę. Mamy już kilkanaście zarejestrowanych produktów, niedługo będziemy rejestrować kolejne. Widzimy potencjał, żeby rozwijać się i rosnąć na tym rynku. Plany zostały spowolnione przez wojnę, ale pod koniec 2025 roku złożyliśmy odpowiednie dokumenty i oficjalnie powstała tam nasza organizacja. To naprawdę krok milowy dla firmy – mówi Jacek Zawadzki, Wiceprezes INNVIGO.

Jacek Zawadzki, INNVIGO

FOTO: Innvigo

Jakie jest ukraińskie rolnictwo?

Ukraina to kraj o tradycjach rolniczych, z areałem ok. 23 mln ha gruntów uprawnych (stan z 2025 roku), przy czym połowę stanowią zasobne gleby wysokiej klasy, czyli czarnoziemy. Rolnictwo jest trzecim najważniejszym sektorem tamtejszej gospodarki.

Z perspektywy producenta środków ochrony roślin rynek ukraiński jest tym bardziej obiecujący, że zużycie substancji aktywnych w 2021 roku wynosiło tam 0,8 kg/ha. W Polsce wskaźnik ten był wówczas prawie trzykrotnie wyższy – 2,32 kg/ha, natomiast w krajach Europy Zachodniej kształtował się na poziomie 4,16 kg/ha (dane FAO – agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa; różnią się one od wskaźników podawanych przez Eurostat, które nie uwzględniają jednak Ukrainy).

Czytaj także:

Jubileusz Innvigo

Już 10 lat razem! INNVIGO świętuje ważny jubileusz

Jeżeli chodzi o strukturę własnościową gospodarstw w Ukrainie, jest ona specyficzna. Wynika to z faktu, że funkcjonują tam holdingi, dysponujące areałami od kilkudziesięciu do kilkuset tys. hektarów. Kilkanaście największych holdingów uprawia ok. 15% powierzchni wszystkich gruntów rolnych, a duże gospodarstwa zajmują łącznie ponad 50% krajowego areału. Pozostała część przypada na indywidualne gospodarstwa rolne.

– Trzeba pamiętać, że te ogromne holdingi składają się z dziesiątek mniejszych gospodarstw. Z naszego punktu widzenia miejscem, gdzie w takim holdingu podejmowane są decyzje o zastosowaniu rozwiązań chemicznych, jest właśnie pojedyncze gospodarstwo – wyjaśnia wiceprezes INNVIGO. – W Ukrainie widać naprawdę wysoki poziom wiedzy i techniki rolniczej. W dużych gospodarstwach zaskoczyło nas rozwinięte zaplecze socjalne dla pracowników. Odwiedziliśmy też kiedyś fermę produkującą mleko, gdzie wiele czynności wykonywały automaty.

Czechy i Rumunia – rynki nieoczywistych wyzwań

Czechy i Rumunia są bardzo istotnymi krajami dla INNVIGO, ponieważ działają tam samodzielne organizacje powołane przez firmę. Również w ich przypadku konieczne jest uwzględnienie lokalnych uwarunkowań – nie tylko stricte rolniczych, ale i polityczno-gospodarczych.

W Czechach średnia wielkość gospodarstwa jest zdecydowanie wyższa niż w Polsce (a zarazem największa w Unii Europejskiej), jest ich natomiast dużo mniej niż w naszym kraju. Czeski rynek produktów dla rolnictwa jest bardzo wymagający. Największe znaczenie ma w tym kontekście fakt, że został on zdominowany przez jedną firmę dystrybucyjną, z którą również silnie powiązany jest przemysł rolno-spożywczy. Rynek ten z dużą rezerwą odnosi się do zagranicznych, w tym polskich przedsiębiorstw i produktów. – Myślę, że INNVIGO powoli, ale systematycznie zmienia ten obraz. Mamy już ponad 5% udziału w czeskim rynku, a w ostatnim roku odnotowaliśmy tam wzrost wartości sprzedaży o 20% – podkreśla Jacek Zawadzki.

Rumuńskie rolnictwo było przez lata kojarzone z uprawą kukurydzy. Jednak w ostatnim czasie zarówno tam, jak i w innych krajach Europy Centralnej i Południowej obserwowany jest niespodziewany trend – a mianowicie jej areały znacząco zmniejszają się. W minionych sezonach na skutek występujących coraz częściej okresów dotkliwej suszy plonowanie obniżało się. Dlatego rolnicy z regionów dotkniętych tym problemem rezygnowali z kukurydzy na rzecz zbóż ozimych czy rzepaku ozimego, który na tamtych terenach jest wysiewany późno, bo nawet w listopadzie – gdy wreszcie wystąpią opady deszczu. W sezonie 2025 areał kukurydzy w Rumunii zmniejszył się nawet o ponad połowę w stosunku do stanu sprzed kilku lat, a jednocześnie był niższy niż powierzchnia tej uprawy w Polsce. Rośliną, która sukcesywnie zajmuje jej miejsce, zresztą podobnie jak w Ukrainie, jest słonecznik. Dzieje się tak dlatego, że w porównaniu do kukurydzy dużo lepiej radzi on sobie z suszą. Obecnie INNVIGO oferuje w Rumunii również rozwiązania do ochrony słonecznika. Firma ma ponad 5% udziału w tamtejszym rynku, a w 2025 roku wartość sprzedaży wzrosła o prawie 30%.

Zarówno w Czechach, jak i w Rumunii celem strategicznym INNVIGO jest dalsze rozbudowywanie portfolio produktów. Ma to pozwolić na osiągnięcie udziału w rynkach na poziomie 10% w ciągu najbliższych 3 lat.

W regionie Europy Centralnej polski producent środków ochrony roślin oferuje swoje rozwiązania również w krajach bałtyckich – w największym zakresie na Litwie, ale także na Łotwie i w Estonii. Łącznie w tym regionie wartość sprzedaży w ostatnim roku podwoiła się, co świadczy o bardzo dobrym przyjęciu preparatów INNVIGO na bałtyckich rynkach.

Polski insektycyd w greckich oliwkach… i nie tylko

W 2025 roku INNVIGO rozpoczęło sprzedaż w takich krajach, jak Armenia i Gruzja, a także w Egipcie, Emiratach Arabskich i Iraku. Jeżeli chodzi o przykłady dostępnych tam rozwiązań, w Egipcie polski fungicyd zawierający pirymetanil jest stosowany w ochronie truskawki i warzyw.

Jak deklarują przedstawiciele Zarządu firmy, w kolejnych latach jednym z priorytetów jest zwiększanie obecności w Grecji i na Cyprze. W tych krajach zostały już zarejestrowane pierwsze preparaty – niektóre w uprawach charakterystycznych dla tamtego klimatu. Przykładem jest insektycyd na bazie acetamiprydu, który można wykorzystywać do ochrony drzew oliwnych.

Środki ochrony roślin

FOTO: Innvigo

Warto podkreślić, że wprowadzanie produktów na rynki państw znajdujących się w tej samej strefie klimatycznej co Polska jest nieco łatwiejsze ze względu na zbliżone wymogi rejestracyjne. Natomiast w krajach Europy Południowej czy bardziej odległych geograficznie większość procedur rejestracyjnych musi być przeprowadzona od podstaw, z uwzględnieniem lokalnych warunków klimatycznych i skuteczności biologicznej poszczególnych rozwiązań. Ciekawym przykładem jest natomiast słonecznik, który w Polsce traktuje się jako uprawę małoobszarową, więc w naszym kraju doświadczenia rejestracyjne nie byłyby wymagane. Jednak należało je wykonać przed wprowadzeniem preparatów na rynek rumuński.

Polska jest dla INNVIGO najważniejsza

Udana ekspansja zagraniczna i sukcesy osiągnięte na wielu rynkach dowodzą, że rozwiązania od INNVIGO sprawdzają się też w innych krajach i spotykają się z dobrym przyjęciem przez tamtejszych rolników.

– To potwierdzenie, że nasze produkty mają dobrą jakość, a my zyskaliśmy trwałą, ugruntowaną pozycję na wielu rynkach, zwłaszcza w Europie Centralnej. Teraz jesteśmy na etapie podejmowania decyzji o wyborze produktów do rejestracji w krajach strefy południowej, to będzie bardzo duża inwestycja – informuje Wiceprezes INNVIGO. – Oczywiście Polska jest dla nas najważniejsza. Nieustannie dbamy o to, żeby rozwijać nowe produkty i przygotowywać rejestracje na krajowy rynek. Wiemy, jakie substancje w najbliższych latach będą dostępne po wygaśnięciu ochrony patentowej i pracujemy nad tym, jak je wykorzystać, by nasze portfolio powiększało się.

INNVIGO utrzymuje się na pozycji lidera pod względem chronionej powierzchni upraw w Polsce, co świadczy o tym, że środki ochrony roślin tej firmy są bardzo powszechnie stosowane przez producentów rolnych, którzy chętnie wybierają jakościowe rozwiązania w korzystnej cenie. Jak wynika z szacunków firmy za 2025 rok, wartość jej sprzedaży w naszym kraju wzrosła o ok. 30%.

Źródło: Informacja prasowa INNVIGO

Krótkie łańcuchy dostaw a Internet

Facebook, Instagram czy TikTok to dziś jedne z najprostszych i najskuteczniejszych narzędzi promocji lokalnych produktów. Regularne publikowanie zdjęć z gospodarstwa, krótkich filmów z produkcji czy relacji z targów sprawia, że klienci „poznają” producenta i chętniej kupują bezpośrednio od niego. Autentyczność i szczerość w komunikacji są kluczowe – odbiorcy chcą wiedzieć, kto stoi za produktem.

Jak wykorzystać Facebooku? 

Dla wielu rolników Facebook jest naturalnym początkiem sprzedaży internetowej. Założenie strony gospodarstwa, dodanie zdjęć produktów i regularne posty wystarczą, by zainteresować klientów. Duże znaczenie mają też lokalne grupy zakupowe, w których konsumenci aktywnie poszukują żywności „prosto od rolnika”. Dobra opinia w takiej społeczności często działa lepiej niż płatna reklama.

We wspomnianej wyżej publikacji Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu, autorzy proponują, aby na Facebooku:

• założyć stronę swojego gospodarstwa lub produktu – np. „Sery z Doliny Warty”, „Warzywa od Nowaka”,
• przekaz urozmaicić przez dodanie zdjęć gospodarstwa, ludzi, pól, produktów,
• publikować regularnie, raz lub dwa razy w tygodniu,
• odpowiadać na pytania i komentarze fanów,
• pokazywać codzienne życie gospodarstwa (np. zbiór płodów, karmienie zwierząt).

„Wpis w grupie może wyglądać tak: „Świeże warzywa prosto z pola – marchew, buraki, pietruszka. Odbiór w gospodarstwie (Gmina Buk) lub dostawa do Poznania w sobotę. Tel. 600 000 000 | Facebook: @WarzywaOdNowaka” – czytamy w broszurze: „Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem”.

Platformy sprzedażowe 

Coraz więcej serwisów internetowych wspiera sprzedaż lokalnej żywności, umożliwiając kontakt producenta z konsumentem bez pośredników. Internetowe ryneczki czy kooperatywy spożywcze pozwalają sprzedawać produkty w sposób zorganizowany i bezpieczny. Przed rejestracją warto jednak sprawdzić zasady współpracy, prowizje i formy dostaw. – Coraz więcej stron i aplikacji wspiera lokalnych producentów:

• LokalnyRolnik.pl – umożliwia sprzedaż internetową z odbiorem w punktach,
• RyneczekLokalny.pl i ZielonyTarg.pl – promują żywność regionalną,
• Kooperatywy spożywcze – grupy konsumentów, które kupują bezpośrednio od rolników

– podają autorzy publikacji „Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem”.

Własna strona internetowa – wizytówka gospodarstwa

Rolnicy, którzy planują rozwój sprzedaży, coraz częściej decydują się na prostą stronę internetową. Nie musi to być od razu sklep online – wystarczy wizytówka z ofertą, historią gospodarstwa, zdjęciami, mapą dojazdu i danymi kontaktowymi. Klienci cenią przejrzystość i możliwość łatwego kontaktu z producentem.

Świadomy konsument za zdrową żywność jest gotów zapłacić więcej!

Najważniejszą grupą odbiorców są osoby prywatne poszukujące zdrowej i lokalnej żywności. Często są to konsumenci o wyższych dochodach, prowadzący świadomy styl życia, zainteresowani produktami tradycyjnymi, ekologicznymi lub ze starych odmian roślin. Rosnącą grupę stanowią także osoby na dietach eliminacyjnych oraz kooperatywy i grupy zakupowe. Coraz większe znaczenie mają również odbiorcy z sektora HoReCa – restauracje, hotele i firmy cateringowe.

Autentyczność ważniejsza niż marketing

Eksperci podkreślają, że w krótkich łańcuchach dostaw nie liczy się anonimowość, lecz relacja. Naturalna komunikacja, pokazująca codzienną pracę w gospodarstwie, tradycję i zaangażowanie, przynosi najlepsze efekty. Internet pozwala dziś skrócić dystans między rolnikiem a konsumentem równie skutecznie jak targowisko.

Źródło: Publikacja Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu: Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem, gov.pl

fot. envato elements

Rozkład pokrywy śnieżnej różni się w zależności od rejonu kraju. Jak widać na załączonej grafice IMGW, większość rejonów sadowniczych może cieszyć się z dużej ilości białego puchu. Nadal nie możemy mówić o sytuacji ogólnokrajowej, bo nawet, jak widać niżej, są także miejsca, gdzie ilość śniegu jest dosłownie śladowa.

Grubość pokrywy śnieżnej w Polsce 12.01.

FOTO: Imgw

Inaczej grubość pokrywy śnieżnej widzi wxcharts.com. W tym serwisie znajdziemy informacje o znacznie grubszej warstwie białego puchu. Zdecydowałem się więc przejść z miarką po swojej plantacji i sprawdzić pokrywę śnieżną dla mojego gospodarstwa pod Rawą Mazowiecką. Średnio jest to 24 cm, najlepszy rezultat od kilkunastu lat.

Pokrywa śnieżna w Polsce 12.01.2026

FOTO: Wxcharts

Przede wszystkim cieszą się producenci truskawek, ponieważ śnieg chronił plantacje podczas ostatnich dużych spadków temperatury (które, jak widać, niebawem do nas powrócą, na co wskazują prognozy pogody). Śnieg to jednak dobra informacja dla większości plantatorów, którzy swe uprawy prowadzą w otwartym gruncie.

Czytaj także:

uprawa truskawek

Z truskawek znika śnieg a wraz z nim naturalna ochrona roślin przed mrozem. Co teraz?

Śnieg a zapasy wody w glebie

Śnieg cieszy także w kontekście uzupełnienia zapasów wody w glebie. Trzeba jasno powiedzieć, że każdy płatek śniegu jest mile widziany, ale mimo wszystko jak na razie nie możemy mówić o diametralnych zmianach. Owszem, na pierwszy rzut oka kilkanaście-kilkadziesiąt centymetrów śniegu wygląda imponująco. Białe rzędy krzewów, zasypane międzyrzędzia – od razu pojawia się myśl: „wreszcie będzie czym uzupełnić braki w glebie”. Ale na ile wody roztopowej możemy faktycznie liczyć?

Ile wody daje obecna pokrywa śnieżna?

Ale ile wody faktycznie przyniesie nam obecna pokrywa śniegu? Tutaj też odpowiedź nie jest jednoznaczna, ponieważ gęstość śniegu jest bardzo zmienna. Jeden centymetr sześcienny puchu po przetopieniu może dać zupełnie inną ilość wody niż centymetr ciężkiego, mokrego śniegu.

Ciekawe wyniki przyniosło proste doświadczenie, które wykonał wczoraj Marcin Piesiewicz rozpuszczając 1 m² śniegu (wysokość pokrywy to 7 cm). Ile wody otrzymał? 3,6 litra wody na m². Sami przyznacie pewnie, że nie jest to ilość imponująca.

To proste doświadczenie pokazuje, że bardzo dobrze, iż mamy śnieg, ponieważ deficyty wody w glebie są ogromne. Jednak cała pokrywa odpowiada zaledwie kilku milimetrom opadu deszczu i przy obecnych brakach wody w glebie taki „zastrzyk” trudno uznać za przełom.

Mniej pracowici plantatorzy mogą posłużyć się inną metodą metodę wyliczania ilości roztopowej wody w oparciu o grubość pokrywy i gęstość śniegu. Przyjmując za poprawna wartość drugiego parametru za windy.com dla moich plantacji wynoszącą 192 kg/m3  i grubość warstwy wynoszącą 24 cm (13.01.2026) w teorii gdyby śnieg stopniał dziś  w przeliczeniu na m2 gleby wody powinno być 46 l – wynik już znaczący.

Pamiętajmy jednak, że śnieg z biegiem czasu zwiększa swą gęstość poprzez absorpcję wody z powietrza. To wiemy także z doświadczenia – gdy nadchodzi odwilż, śnieg jest zazwyczaj ciężki i mokry, lecz gdy spada, ma często postać lekkiego puchu. Faktyczna gęstość śniegu może wahać się od zaledwie 30 kg/m3 aż do nawet 800 kg/ha.

Każdy litr się liczy

Każda ilość wody, która spokojnie wsiąknie w glebę, jest cenna. Śnieg topnieje powoli, więc woda ma większą szansę wniknąć głębiej, zamiast spłynąć powierzchniowo. – Lepiej mieć 10 czy 25 cm śniegu niż kolejną bezśnieżną zimę – z tym stwierdzeniem zgodzą się chyba wszyscy. Dla systemu korzeniowego drzew to zdecydowanie lepszy scenariusz niż gwałtowna ulewa na zamarzniętą lub przesuszoną glebę. Z tego punktu widzenia pozostaje mieć nadzieję, że kolejne miesiące również przyniosą opady (również deszczu), które pomogą odbudować zapasy wody w glebie.

Justyna Dobrosz

Michał Piątek

Panujące dziś warunki pogodowe to nic nadzwyczajnego w styczniu, w naszym klimacie. Niemniej były rzadkością w ostatnich latach. Po raz ostatni tak grubą pokrywę śnieżną notowaliśmy w lutym 2010 roku. Patrząc na ostatnie ciepłe, a przede wszystkim niemal bezśnieżne zimy, powinniśmy cieszyć się dziś dosłownie z każdego płatka śniegu.

Śnieg to izolacja termiczna

Zrobiliśmy dwa pomiary tego, jak dobrym izolatorem ciepła jest śnieg. Pierwsze połączone zdjęcie zrobiliśmy w sobotę (10.01.2026). Po lewej stronie widzimy temperaturę nad śniegiem, po prawej – przy gruncie pod 7 cm śniegu. Widzimy, że nawet stosunkowo cienka pokrywa "pochłania" niemal połowę kilkunastostopniowego mrozu.

Pomiar pokrywy śnieżnej, sobota 10.01.2026

FOTO: Karol Pajewski

Drugi pomiar pochodzi z poniedziałku (12.01.2026). Analogicznie, zdjęcie po lewej stronie pokazuje temperaturę nad śniegiem, a zdjęcie po prawej stronie pokazuje temperaturę pod 23 cm białego puchu. Jak widać, przy małym mrozie, na poziomie gruntu mamy 0°C.

Pomiar pokrywy śnieżnej, poniedziałek 12.01.2026

FOTO: Karol Pajewski

Dużo śniegu, mniejsza susza wiosną?

Śnieg to także woda, której w Polsce coraz częściej brakuje. W tej dekadzie spadek poziomu wód gruntowych potęgowały zimy niemal bez śniegu. Tej zimy jest inaczej i miejmy nadzieję, że po odwilży prognozowanej na środę, czwartek i piątek (14–16 stycznia) doczekamy się kolejnych opadów, które zasilą nasze podziemne zapasy i w jakimś stopniu ograniczą ewentualną wiosenną suszę. Z drugiej strony, nawet rekordowe opady jednej zimy nie zrekompensują lat niedoborów.

Pokrywa śnieżna w Polsce 12.01.2026

FOTO: Wxcharts

Około godziny 10:00 rano 12 stycznia pokrywa śnieżna w zagłębiu grójeckim przekraczała grubość 20 cm i nadal padało. Na Lubelszczyźnie i na północ od Warszawy, a więc w kolejnych głównych strefach produkcji jagodowych sytuacja była jednak o wiele lepsza – tam pokrywa śnieżna już osiągnęła grubość 35-55 cm i możliwe, że jeszcze przyrośnie.

Krzewy okryte szczelnie śniegiem

FOTO: Michał Piątek

Podczas Sesji Agrotechnika na X Forum Rolników i Agrobiznesu Jacek Brol z firmy BASF tłumaczył, dlaczego to właśnie formulacja często decyduje o sukcesie zabiegu.

– Dobra formulacja jest taka, która po pierwsze pozwoli substancji aktywnej dotrzeć do miejsca, w której ma działać, w odpowiednim czasie. Po drugie, nie będzie wchodziła w interakcje z innymi produktami, które będą w tej mieszaninie zbiornikowej. Wreszcie po trzecie, nie będzie negatywnie wpływała na operatora czy też środowisko – podkreśla ekspert.

W praktyce oznacza to, że formulacja musi „zapanować” nad zachowaniem substancji aktywnej w zbiorniku, na roślinie, w wodzie i w glebie, a jednocześnie umożliwić rolnikowi bezpieczne stosowanie środka w mieszankach.

Nawet 30 składników w jednej butelce – po co aż tyle?

Jacek Brol zwrócił uwagę, że najbardziej zaawansowane formulacje to złożone układy chemiczne.

– Najbardziej skomplikowane formulacje to wtedy, kiedy musimy łączyć ze sobą produkty, które normalnie nie byłyby w stanie się znaleźć w tym samym środowisku – wyjaśnia.

Dotyczy to zwłaszcza:

• różnego rodzaju zawiesin (SC, SE itp.),
• formulacji kapsułkowych CS, gdzie substancja aktywna zamknięta jest w mikrokapsułkach.

– Bardzo skomplikowane będą wszystkie formulacje, gdzie substancja aktywna znajduje się w kapsułkach. I to wszystko musi być tak zrobione, że to po prostu nie będzie sedymentowało, nie będzie krystalizowało – mówi przedstawiciel BASF. – To jest od kilkunastu do kilkudziesięciu różnego rodzaju substancji, produktów, elementów tej formulacji, które znajdują się w tejże butelce – dodaje.

Rolnik widzi jeden preparat, ale w praktyce ma w ręku złożony układ, który musi pozostać stabilny w magazynie, w opryskiwaczu i na roślinie.

Mirkoprodukcja i próby nowych preparatów

Gotowy, zarejestrowany produkt produkuje się na dużej linii w zakładzie. Natomiast poszukiwanie właściwej formulacji zaczyna się zupełnie inaczej.

– To się wszystko dzieje na mikroinstalacjach. Częstokroć po prostu dodajemy różnego rodzaju produkty. Bardzo istotna będzie też kolejność dodawania tych produktów, tych substancji – opisuje Jacek Brol.

Na etapie badań produkuje się tylko niewielkie partie:

– To są wszystko mikroinstalacje, gdzie produkujemy kilka litrów produktu. Mikro skala, bardzo dużo mniejsza skala – zaznacza.

Właśnie na tych próbkach testuje się m.in.:

• stabilność fizyczną (brak sedymentacji, krystalizacji),
• mieszalność z innymi środkami,
• zachowanie na roślinie i w wodzie,
• bezpieczeństwo dla operatora.

Wieloletnie testy nowych formulacji

Jak przypomina ekspert BASF, badania nad nowym środkiem ochrony roślin to proces wieloletni.

– Proces badania środka ochrony roślin jest to bardzo długi okres czasu. Myślę, że dzisiaj to jest zdecydowanie powyżej 10 lat, jeżeli mówimy o całym procesie. To jest w granicach nawet do 15 i więcej lat – zaznacza.

Formulacja jest jednym z elementów, które w tym procesie podlegają osobnej ocenie:

– Formulacja jest też elementem podlegającym badaniu i ocenie. Każda zmiana w formulacji musi być zbadana – mówi Brol i dodaje, że same badania biologiczne formulacji trwają w granicach dwóch lat.

- Badania laboratoryjne dodatkowe, także najczęściej to okres czasu 2–4 lat, gdzie mamy tylko i wyłącznie badania formulacji. Nie mówię tu o wszystkich innych pozostałych badaniach, które są wykonywane – podsumowuje.

Dla rolnika oznacza to, że:

• zmiana formulacji to nie jest „kosmetyka”,
• każde „udoskonalenie” wymaga nowych badań skuteczności i bezpieczeństwa,
• czas od pomysłu do nowej formulacji na rynku liczony jest w latach.

Choć w etykietach rolnik widzi przede wszystkim zawartość substancji aktywnej, z rozmowy z Jackiem Brolem jasno wynika, że o skuteczności zabiegu często decyduje to, czego nie widać gołym okiem – sposób sformułowania produktu.

Odpowiednio zaprojektowana formulacja:

• pomaga dotrzeć substancji aktywnej dokładnie tam, gdzie ma działać,
• zwiększa skuteczność zabiegu przy tej samej dawce substancji,
• ogranicza ryzyko uszkodzenia roślin,
• poprawia bezpieczeństwo dla użytkownika i środowiska,
• zmniejsza ryzyko problemów w mieszaninach zbiornikowych.

W praktyce, przy wyborze środka, warto więc patrzeć nie tylko na „gramy substancji na hektar”, ale także na typ formulacji, zalecenia dotyczące mieszania oraz doświadczenia polowe potwierdzające skuteczność w realnych warunkach gospodarstwa.

Dyrektor szkoły i jednocześnie dyrektor BCU, Alicja Szatan, podkreślała, że centrum ma charakter ogólnopolski: z oferty mogą korzystać uczniowie, studenci, nauczyciele i dorośli z całego kraju.

– To nie jest tylko kolejna szkolna pracownia. To nowoczesny ośrodek edukacyjno szkoleniowy, który ma kształcić praktyków ogrodnictwa na potrzeby całej Polski – zaznaczyła. Przypomniała też, że jeszcze rok temu w miejscu BCU stała stara obora grożąca zawaleniem, dziś zaś funkcjonuje tu w pełni wyposażone centrum konferencyjno-szkoleniowe z salą wykładową, komputerową i halą do zajęć praktycznych, przystosowaną do wjazdu maszyn i zajęć hybrydowych.

Uruchomienie BCU

FOTO: Mak&andrzej Szmid

Dwie kwalifikacje sektorowe

BCU w Mokoszynie oferuje dwie kwalifikacje sektorowe: ogrodnictwo zrównoważone oraz winoogrodnictwo (winogrodnictwo). Pierwsza, tworzona ze Stowarzyszeniem Agroekoton i Stowarzyszeniem Inżynierów i Techników Ogrodnictwa (SITO), dotyczy nowoczesnych, proekologicznych metod produkcji i gospodarowania zasobami. Druga, przygotowywana przez Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie pod kierunkiem prof. Magdaleny Kapłan, obejmuje zakładanie i prowadzenie winnic oraz pielęgnację winorośli.

– Przy szkole powstanie mała winnica eksperymentalna, gdzie uczestnicy przejdą cały proces – od założenia winnicy po zabiegi w sezonie wegetacyjnym. Do tej pory po taką wiedzę trzeba było jeździć np. do Jasła, teraz będzie dostępna w Sandomierzu – wskazała prof. Kapłan.

Kluczową rolę w projekcie odgrywa SITO – Oddział w Lublinie, kierowane przez Krzysztofa Wronę. Organizacja odpowiada za opracowanie kwalifikacji sektorowych, część kursów, egzaminy i certyfikację, m.in. w ramach specjalistycznych szkoleń, jak kurs inspektora nadzoru terenów zieleni. Partnerem BCU jest także Stowarzyszenie Agroekoton z Sandomierza, reprezentowane przez Marka Kawalca, które współtworzy kwalifikacje w zakresie ogrodnictwa zrównoważonego i odpowiada za szkolenia dla dorosłych oraz działania promocyjne.

Oferta BCU jest szeroka i innowacyjna. Obejmuje m.in. kursy zakładania i prowadzenia winnic, nowoczesnej pielęgnacji terenów zieleni, techniki rolniczej w ogrodnictwie, florystyki, a także gorzelnictwa ogrodniczego. Ten ostatni kierunek, jak podkreśla Marek Kawalec, cieszy się rosnącym zainteresowaniem:

– Chcemy, by ogrodnicy, podobnie jak producenci w innych krajach UE, mogli w ramach gospodarstwa wytwarzać wysokoprocentowe alkohole owocowe jako dodatkowe źródło dochodu. BCU ma być jednym z miejsc, gdzie ta wiedza będzie przekazywana w sposób systematyczny.

Innowacyjnie i praktycznie

Szkolenia są adresowane zarówno do młodzieży, jak i dorosłych – rolników, ogrodników, osób planujących założenie winnicy czy pracowników gospodarki komunalnej. Zajęcia mają odbywać się w elastycznych formach (weekendowych, popołudniowych, w blokach kilkudniowych), głównie poza szczytem sezonu prac ogrodniczych.

Jak podkreśla koordynatorka projektu Anita Łukawska, udział w kursach realizowanych w ramach KPO jest dla uczestników całkowicie bezpłatny. Finansowane są nie tylko zajęcia, lecz także wyżywienie i refundacja noclegów, co oznacza, że osoby spoza regionu pokrywają co najwyżej koszt dojazdu. Jedynym ograniczeniem jest zasada, że każdy uczestnik w skali kraju może tylko raz skorzystać z formy kształcenia finansowanej z KPO.

O praktyczny wymiar oferty dba kierownik praktycznej nauki zawodu Marcin Kaca. W ramach projektu zakupiono m.in. innowacyjną piłę konturową do pielęgnacji drzew, pielnik aktywny do sadów i jagodników oraz kosiarkę bijakową z wymiataczem patyków. Dzięki temu kursanci będą mogli pracować na maszynach, które wciąż są w regionie rzadkością, ucząc się rozwiązań ograniczających zużycie chemicznych środków ochrony i zwiększających efektywność pracy.

Do końca czerwca 2026 r. BCU ma przeszkolić co najmniej 300 osób. Trwają prace nad uruchomieniem strony internetowej centrum i cyfrową wersją drukowanego Informatora BCU, który już teraz, dystrybuowany wśród środowisk ogrodniczych, generuje liczne zapytania z całej Polski. Wszystko to sprawia, że Mokoszyn ma szansę stać się jednym z kluczowych punktów na edukacyjnej mapie polskiego ogrodnictwa, łącząc praktykę, naukę i biznes w nowoczesnym, dostępnym dla wszystkich centrum.

Na targach Food Tech 2025, które w ubiegłym tygodniu odbyły się w Nadarzynie, można było zwiedzić stoisko firmy Apital z Chorwacji. Tam Brace Radic, przedstawiciel tego podmiotu, udzielał informacji o sprzęcie, który ten zakład produkcyjny ma w swojej ofercie. Ta jest bardzo szeroka i obejmuje m.in. rozwiązania do przetwórstwa owoców czy obróbki miodu.

Kocioł warzelny marki Apital prezentowany na Food Tech 2025

FOTO: Michał Piątek

Na stoisku w Polsce zaprezentowany został m.in. próżniowy kocioł warzelny. Miał on pojemność 100 l a dzięki podciśnieniu -0,8bar może on pracować już przy 60°C. To przekłada się na sporą oszczędność energii. Kocioł jest przechylany, co pozwala na łatwiejsze opróżnianie jego zawartości. Napęd umieszczono od dołu, by nie przeszkadzał w wytwarzaniu żywności. Bęben otula podwójny płaszcz grzewczy, co przekłada się na równomierną dystrybucję ciepła w jego wnętrzu. Urządzenie objęte jest dwuletnią gwarancją, a jego cena wynosi 76 320 zł netto.

Nalewarka do cieczy gęstych Apital

FOTO: Michał Piątek

Na stoisku Apital obejrzeć można było także nalewarkę do cieczy gęstych. To urządzenie automatycznie dozujące zadaną ilość wyposażone dodatkowo w stół obrotowy przyspieszający pracę. Ruch urządzenia sprawia, że wypełnianie słoików odbywa się bez udziału operatora. Jego zadaniem po kalibracji nalewarki jest wyłącznie układanie na stole pustych pojemników i odbieranie z niego pełnych. W przypadku tego zestawu urządzeń gwarancja także trwa dwa lata, a jego cena wynosi 16 960 zł netto.

Kompletne rozwiązania dla plantatorów i pszczelarzy

- Posiadamy w swej ofercie bardzo wiele produktów, jeszcze więcej jest w fazie koncepcji i planów, częściowo także prototypów. Urządzenia, które prezentujemy dziś w Polsce można wykorzystać np. do rozlewu kremowanych miodów z liofilizowanymi owocami czy przygotowywania dżemów i sosów. Mamy też w ofercie różnego rodzaju pasteryzatory, więc jesteśmy w stanie kompletnie wyposażyć każdego plantatora, który chciałby stać się także przetwórcą – mówi Brace Radic, zachęcając osoby z Polski do kontaktu.

CK Frost to firma zlokalizowana w Śmiłowicach w Gminie Choceń na Kujawach. Z racji położenia od początku nakierowana była na mrożenie warzyw, przede wszystkim brokułów. Kierownictwo zakładu otwarte jest jednak na nowe kierunki produkcji. Większego znaczenia w ostatnim czasie nabiera chociażby mrożenie pora, ale także rabarbaru, śliwki czy wiśni.

Rosnący popyt rynkowy na mrożone jagodowe pchnął CK Frost do rozwoju także w tym obszarze mrożonek. Jako pierwsze zamożne zostały porzeczki – czarna i czerwona, ale posiadamy także zdolności sprzedażowe w zakresie innych owoców, jak choćby jagody leśne i wielu innych jeszcze – informuje Przemysław Ciesielski, reprezentant CK Frost.

Mrożona borówka coraz bardziej poszukiwana przez odbiorców

Przedsiębiorca dodaje, że firma nawiązała już pierwsze relacje z plantatorami borówki wysokiej. Niektórzy z nich zdecydowali się założyć kwatery z myślą o dostarczaniu owoców na przemysł. Zachęca cena, konkurencyjna w niektórych okresach sezonu do stawek panujących na rynku deserowym. Przedstawiciel CK Frost jest jednak ostrożny w prognozowaniu kolejnych wzrostów cen borówki przeznaczonej do mrożenia. Podkreśla globalny charakter tego rynku, a więc fakt, że borówkę mrozi się także np. w Peru, Chile czy RPA a jej obrót handlowy w wymiarze międzynarodowym czy nawet międzykontynentalnym nie stanowi większego wyzwania niż wymiana handlowa innym podobnym asortymentem.

Na kwestię dochodowości produkcji borówek przemysłowych wpływ ma nie tylko cena po jakiej zbywany jest plon, ale także koszty jego wytworzenia. CK Frost przyjmuje surowiec pozyskiwany ze zbioru ręcznego ale także kombajnowego. Zaplecze sprzętowe mroźni pozwala na odsortowanie owoców uszkodzonych w trakcie zbioru, włączając te jagody, które posiadają uszkodzenia wewnętrzne.

Malina ciężko dostępna, jagoda kamczacka z coraz większym potencjałem

Malina, pomimo ceny skupu niższej nawet niż na Ukrainie, okazała się w tym sezonie surowcem stosunkowo drogim w zakupie. Była też ciężko dostępna. W efekcie dla CK Frost ten gatunek miał znaczenie poboczne - firma częściej handlowała zamrożoną maliną niż sama ją produkowała.

Bardziej perspektywiczna wydaje się za to jagoda kamczacka. Na Kujawach jest kilka plantacji, które mogą dostarczać surowiec do zakładu. Choć to owoc bardzo miękki, to daje się mrozić, a uzyskany finalnie produkt jest wysokiej jakości. Także uzyskanie haskapu z ekologicznym certyfikatem nie stanowi dużego problemu, a możliwości sprzedażowe takiej mrożonki są już relatywnie duże i wciąż rozwojowe.

Z uwagi na niewielką podaż innych gatunków jagoda kamczacka mrożona może wypełnić w tym roku luki powstające na rynku. Możliwe, że to jest ten sezon, który pozwoli w świadomości odbiorców zaistnieć jagodzie kamczackiej znacznie mocniej niż dotychczas. To przełoży się potencjalnie na lepszy i płynniejszy zbyt owoców – sami będziemy pewnie zainteresowani ich zakupem w kolejnych latach. Problemem z mojej perspektywy jest zróżnicowanie odmianowe. Owoce potrafią być słodkie, ale są też kwaśne, nieatrakcyjne dla naszych odbiorców. Bez wątpienia dalszemu wzrostowi segmentu mrożonej jagody kamczackiej pomogłaby zmiana struktury odmianowej krajowych plantacji w kierunku selekcji o kanadyjskim rodowodzie, a więc tych, które pozwalają uzyskać smaczniejsze owoce – wyjaśnia Przemysław Ciesielski.

W przypadku porzeczek kwestia odmianowa nie ma znaczenia. Mrożone są owoce poszczególnych selekcji zgodnie z sekwencją ich dojrzewania i dostaw do zakładu. Podobnie sprawa ma się z truskawkami. W tym obszarze uwidacznia się jednak regres. Krajowa truskawka jest droga, a po zamrożeniu zupełnie niekonkurencyjna cenowo wobec mrożonki z Egiptu. Przemysław Ciesielki przyznaje, że choć zdarza się firmie mrozić niewielkie partie tego gatunku to raczej ten kierunek nie ma potencjału do rozwoju.

"Chcemy współpracować z plantatorami z centralnej Polski!"

Kujawy to zagłębie produkcji warzyw polowych. Firma z reguły nie ma problemów z zaopatrzeniem w brokuły czy kalafiory do mrożenia. Z jagodowymi jest jednak inaczej – główne strefy ich produkcji znajdują się poza województwem. Dlatego Przemysław Ciesielski zwraca się do producentów, zwłaszcza z Kujaw, Mazowsza i województwa łódzkiego, którzy chcieliby nawiązać partnerstwo handlowe z prośbą o kontakt. Istnieją możliwości współpracy, a jej warunki są przedmiotem rozmów i negocjacji. Chcemy współpracować z plantatorami z centralnej Polski! Dla nas to szansa na rozwój portfolio firmy, ale przecież wszystkie strony mogą odnieść korzyści. Zakładu nie przeniesiemy, ale możemy sprowadzić do nas owoce z innych regionów. Nie jesteśmy importerem mrożonek, ale ich producentem bazującym na polskim surowcu. Jeśli ktoś chce się nim podzielić, proszę odezwać się do nas. Jest szansa, że znajdziemy satysfakcjonującą płaszczyznę do współpracy – konkluduje Przemysław Ciesielski.

Tegoroczny program otworzy analiza opłacalności trzech modeli produkcji sadowniczej: jabłek deserowych, jabłek przemysłowych oraz gruszek. Dr Dariusz Paszko (UP Lublin) zaprezentuje szczegółowe kalkulacje dochodu z hektara, które staną się punktem wyjścia do dalszej dyskusji o przyszłości krajowej produkcji.

Następnie odbędzie się rozbudowany panel „Jak sprzedaje się jabłko?”, w którym doświadczeni praktycy odpowiedzą na jedno z najważniejszych pytań stojących dziś przed branżą: jak skutecznie handlować owocami w zmieniających się warunkach rynkowych? W rozmowie wezmą udział:

• Hanka Sobczyńska – Spółdzielnia Ogrodnicza w Grójcu
• Arkadiusz Donke, kupiec Selgros, Transgourmet Polska Sp. zo.o.
• Sebastian Szymanowski – Galster
• Maciej Cybulak – sadownik

Panel poprowadzi Justyna Dobrosz (SAD24).

W kolejnych wystąpieniach prelegenci Karol Pajewski (SAD24), Piotr Zieliński (Grupa Organic), podejmą tematy kluczowe dla kondycji polskiego rynku jabłek, m.in. zagadnienie ewentualnej nadprodukcji oraz propozycje usprawnienia funkcjonowania rynku.

Czytaj także:

uprawa winorośli

"Uprawa winorośli" – druga edycja konferencji poświęconej prowadzeniu winnicy na TSW 2026

Agrotechnika w praktyce – jak produkować owoce na wysokim poziomie?

Produkcja jabłek wysokiej jakości, szczególnie odmiany ‘Gala’ wymaga precyzyjnych działań i znajomości aktualnych technologii. Eksperci podzielą się wiedzą o tym, jak osiągnąć powtarzalną jakość, jak zakładać nowe sady oraz jakie gatunki zyskują na znaczeniu? Jak produkować z sukcesem wiśnie, których rosnące ceny skupu w ostatnich latach zwiększyły zainteresowanie wśród sadowników?

W programie pojawią się również:

• praktyczne omówienie kilkuletnich doświadczeń z mechanicznym cięciem jabłoni,
• analiza opłacalności zakładania nowoczesnych sadów,
• porównanie odmian tradycyjnych z klubowymi, w tym ocena ich szans na polskim rynku.

Prelegentami będą cenieni doradcy i praktycy: Robert Binkiewicz (Agrosimex), Tomasz Olszewski (PROCAM), Marcin Piesiewicz (SAD24/MPS SAD), dr Andrzej Soska (Soska Konsulting), Dorota Furmaniak (Tima Agro), Jurgen Braun (KIKU).

Poletka pokazowe – praktyczne rozwiązania

Po zakończeniu prelekcji uczestnicy zostaną zaproszeni do odwiedzenia sadowniczych poletek pokazowych. Prezentacje praktycznych rozwiązań poprowadzi Marcin Piesiewicz, który omówi rozwiązania i technologie, odpowie na pytania i podzieli się doświadczeniem z własnej praktyki doradczej.

Profesjonalizm, praktyczna wiedza i spotkanie całej branży w jednym miejscu

Konferencje organizowane podczas TSW od lat stanowią punkt odniesienia dla całej branży sadowniczej w Polsce. Starannie przygotowany program, uznani specjaliści oraz połączenie wiedzy ekonomicznej, produkcyjnej i technologicznej stanowią, że Konferencja Sadownicza „Sadownicze Wyzwania 2026” to wydarzenie obowiązkowe dla każdego, kto zawodowo zajmuje się sadownictwem.

Serdecznie zachęcamy do udziału oraz do publikacji informacji o konferencji na Państwa portalach i w mediach branżowych.

Pierwsza edycja konferencji w 2025 roku pokazała, że polskie środowisko winiarskie bardzo potrzebuje przestrzeni, w której mogłoby się spotkać – nie tylko towarzysko, ale przede wszystkim merytorycznie. Winiarstwo w Polsce rozwija się w dynamicznym tempie, jednak nadal brakuje miejsc, gdzie nauka, praktyka i biznes mogą się uzupełniać. Konferencja „Uprawa winorośli” powstała właśnie z myślą o tym, by stworzyć taką platformę wymiany doświadczeń.

Jako naukowcy chcemy być blisko praktyków, rozumieć ich problemy i wspólnie szukać rozwiązań. Druga edycja to naturalna kontynuacja tej idei – tym razem z jeszcze bogatszym programem i szerszym spojrzeniem na wyzwania, jakie stoją przed branżą.

Co wyróżnia program najbliższej konferencji?

Postawiliśmy na różnorodność i interdyscyplinarność. Winiarstwo to nie tylko sama uprawa winorośli – to system, w którym łączą się biologia, agrotechnika, ekonomia, technologia produkcji, a nawet marketing.

Dlatego w programie znalazły się tematy obejmujące zarówno fitopatologię, jak i nowoczesne formy prowadzenia krzewów, biologiczną ochronę upraw, zarządzanie plonami czy ekonomiczne uwarunkowania prowadzenia winnicy. Uczestnicy usłyszą m.in. o aktualnych problemach z rakiem bakteryjnym winorośli, o czeskich doświadczeniach w uprawie w chłodniejszym klimacie czy o roli biostymulatorów w poprawie zdrowotności roślin.

Chcemy, by każdy uczestnik – niezależnie od tego, czy dopiero zakłada winnicę, czy prowadzi ją od lat – znalazł coś dla siebie. Konferencja to nie tylko zestaw wykładów, lecz także inspiracja i praktyczny przewodnik po najnowszych trendach w winiarstwie.

W swoim wystąpieniu podczas konferencji zajmie się Pani tematem zarządzania wielkością i jakością plonów w zmieniających się warunkach pogodowych – skąd wziął się pomysł?

Zmiany klimatu to jedno z najpoważniejszych wyzwań, z jakimi mierzy się współczesne rolnictwo, a winiarstwo odczuwa je szczególnie mocno. Winorośl jest rośliną wymagającą i wrażliwą na skrajne zjawiska pogodowe. Coraz częściej doświadczamy przymrozków późnowiosennych, susz letnich, nawalnych deszczy czy upałów. Każdy z tych czynników ma bezpośredni wpływ na jakość i ilość plonów.

Podczas mojego wystąpienia pokażę, jak można skutecznie reagować na te wyzwania poprzez regulację wzrostu i owocowania, odpowiednie formowanie krzewów, stosowanie biostymulatorów. Warto podkreślić, że wiele z tych metod jest już sprawdzonych w polskich warunkach – nie mówimy więc o teoretycznych koncepcjach, ale o praktycznych rozwiązaniach, które pomagają producentom uzyskać stabilne plony mimo coraz trudniejszych warunków pogodowych.

Czy polskie winiarstwo jest dziś w dobrej kondycji? Jak Pani Profesor ocenia jego rozwój z perspektywy naukowca i praktyka?

Jest w bardzo ciekawym momencie – można powiedzieć, że dojrzewa. Jeszcze kilka, kilkanaście lat temu winnice zakładali głównie pasjonaci, którzy uczyli się metodą prób i błędów. Dziś obserwujemy zupełnie nową jakość: inwestorzy podchodzą do tematu profesjonalnie, korzystają z doradztwa, analizują dane, wdrażają technologie.

Jednocześnie rośnie świadomość konsumentów. Polacy coraz częściej sięgają po wina krajowe i doceniają ich jakość. To daje impuls do dalszego rozwoju. Wciąż jednak przed nami sporo pracy – zwłaszcza w zakresie szkolenia kadr, standaryzacji produkcji i promocji regionalnych marek. I właśnie takie wydarzenia jak nasza konferencja odgrywają w tym znaczną rolę.

W programie znalazły się także wystąpienia zagranicznych ekspertów. Jakie znaczenie ma dla Pani ta międzynarodowa perspektywa?

Ogromne. Winiarstwo to branża globalna, a wiedza krąży między krajami szybciej niż kiedykolwiek. Uczymy się od siebie nawzajem – zarówno sukcesów, jak i błędów. Polska winiarska mapa klimatycznie przypomina dziś regiony winiarskie północnych Niemiec, Czech czy Austrii sprzed lat. Dlatego ich doświadczenia są dla nas niezwykle cenne.

Przykładem jest wystąpienie Richarda Danko z Uniwersytetu Mendla w Lednicach, który pokaże, jak łączyć tradycyjne formy prowadzenia winorośli z nowoczesnymi technikami agrotechnicznymi. To wiedza, którą można przenieść wprost do naszych realiów. Z kolei prezentacje polskich specjalistów – dr. Janusza Mazurka czy dr. Dariusza Paszki – pozwolą spojrzeć na winiarstwo zarówno od strony naukowej, jak i ekonomicznej. To połączenie teorii i praktyki jest naszym największym atutem.

W trakcie konferencji pojawią się tematy związane z produkcją wina. Czy uważa Pani, że polscy winiarze napotykają obecnie jakieś szczególne problemy na tym etapie?

Bardzo się cieszę, że swój udział w konferencji potwierdził Piotr Stopczyński – osoba, której w świecie winiarskim nie trzeba przedstawiać. To wybitny enolog, specjalista z olbrzymią wiedzą, praktyką, intuicją, precyzją i profesjonalizmem. Spod jego ręki wychodzą jedne z najlepszych polskich win.

Tematów winiarskich nigdy za dużo – to przecież punkt kulminacyjny całego procesu, zwieńczenie pracy w winnicy. Często to właśnie etap produkcji decyduje o jakości i charakterze gotowego produktu. Dlatego wystąpienie Piotra Stopczyńskiego będzie niezwykle cenne zarówno dla doświadczonych producentów, jak i tych, którzy dopiero budują swoją świadomość winiarską.

W ostatnich latach wiele mówi się o biologicznej ochronie roślin. Czy w uprawie winorośli to realna alternatywa dla chemii?

To nie tyle alternatywa, co uzupełnienie. Ochrona biologiczna to kierunek, w którym zmierza cała europejska polityka – i bardzo dobrze, bo daje szansę na bardziej zrównoważoną, bezpieczną dla środowiska produkcję.

W przypadku winorośli biopreparaty mogą znacząco wspomagać odporność roślin, poprawiać system korzeniowy i ograniczać presję chorób. Coraz więcej polskich winnic z powodzeniem łączy tradycyjne środki ochrony z preparatami biologicznymi. W efekcie polepsza się nie tylko zdrowotność roślin, lecz także jakość winogron. To trend, który będzie się rozwijał – i o tym właśnie opowie podczas konferencji Wojciech Niemiec.

Na konferencji pojawi się również wątek ekonomiczny. Czy małe, rodzinne winnice mają jeszcze szansę na sukces w dzisiejszych realiach rynkowych?

Zdecydowanie tak, ale wymaga to bardzo świadomego podejścia. Doktor Dariusz Paszko, który zajmuje się ekonomią winiarstwa, pokaże konkretne modele biznesowe i strategie funkcjonowania małych gospodarstw. Nie każda winnica musi konkurować z dużymi producentami. Często to właśnie małe, butikowe winiarnie odnoszą największe sukcesy, stawiając na jakość, enoturystykę i unikalny charakter miejsca.

Kluczem jest zrozumienie swojego potencjału i umiejętność komunikowania go konsumentom. Polski rynek wina wciąż się kształtuje, więc jest przestrzeń dla nowych pomysłów i modeli biznesowych.

Konferencja to nie tylko wykłady, lecz także przestrzeń spotkań. Jakie znaczenie ma dla Pani networking i budowanie społeczności winiarskiej?

Bardzo duże. Wiedza to jedno, ale ludzie to drugie. Konferencja jest miejscem, gdzie producenci, naukowcy i doradcy mogą się poznać, porozmawiać, wymienić doświadczeniami. Wielu uczestników pierwszej edycji mówiło, że właśnie dzięki tym rozmowom nawiązało współpracę, zdobyło nowe kontakty, a nawet wspólnie rozpoczęło projekty badawcze.

Chciałabym, aby to wydarzenie było zarówno źródłem wiedzy, jak i impulsem do tworzenia środowiska opartego na współpracy i zaufaniu. Polskie winiarstwo rozwija się szybciej, niż wielu się spodziewało – teraz czas, by ten rozwój oprzeć na trwałych fundamentach: wiedzy, jakości i społeczności.

Jak zachęciłaby Pani tych, którzy jeszcze się wahają, czy przyjechać do Kielc na TSW?

Powiedziałabym: jeśli interesujesz się winoroślą, to jest wydarzenie, którego nie możesz przegapić. W ciągu jednego dnia zdobędziesz wiedzę, której nie znajdziesz w książkach ani w internecie, porozmawiasz z ludźmi, którzy tworzą polskie winiarstwo, i zobaczysz, jak ogromny potencjał ma ta branża.

Targi Sadownictwa i Warzywnictwa TSW to największe wydarzenie dla producentów owoców i warzyw w Europie Środkowo-Wschodniej, a nasza konferencja stała się jego ważnym elementem. To wyjątkowe miejsce, gdzie spotykają się nauka, pasja i praktyka. Serdecznie zapraszam wszystkich. Gwarantuję, że każdy wyjedzie z Kielc bogatszy o wiedzę, inspiracje i nowe kontakty.

Dziękujemy za rozmowę.

Dziękuję i do zobaczenia 23 stycznia w Kielcach podczas II Konferencji „Uprawa winorośli”.

Źródło: Intformacja prasowa TSW

Pierwsze miejsce i tytuł "Złotej Innowacji FMCG" zdobyła firma Aronia Eggert za Aronia Dry Ekologiczny - wytrawny sok z aronii. Wyróżnienia przyznano: Zielono Mi Agnieszka Jarosińska za Zielono Mi Malina - konfiturę bez dodatku cukru oraz Ewelinie i Markowi Pielaszkiewicz, właścicielom marki Jagodowe Pole, za produkt Jagoda kamczacka bez dodatku cukru.

Paweł Eggert, Aronia Eggert

FOTO: Polskie Superowoce

To już czwarty raz z rzędu, gdy wybitne przetwory z polskich superowoców – w tym roku z aronii, malin i jagody kamczackiej - znalazły się wśród największych marek rynku FMCG. Oto opinie laureatów.

Ten produkt powstał na wyjątkową rocznicę - 50 lat aronii w Polsce i w naszej rodzinie. Czasem myślimy, że innowacja to rocket science, a to często po prostu dobry pomysł na coś nowego - dostarczenie zdrowych, naturalnych produktów odpowiadających na potrzeby konsumentów. Nasz wytrawny sok to alternatywa dla osób, które nie piją alkoholu, a chcą uczestniczyć w ceremoniach, toastach w jakże zdrowym wydaniu - mówił Paweł Eggert, Aronia Eggert, zdobywca tytułu "Złotej Innowacji FMCG.

Ewelina i Marek Pielaszkiewicz, Jagodowe Pole

FOTO: Polskie Superowoce

Jagoda kamczacka bez dodatku cukru to produkt naturalny, bez konserwantów i dodatków. Chcemy, by konsumenci mogli sięgać po zdrowe, lokalne przetwory przez cały rok. Za każdym przetworem stoi człowiek - jego pasja, praca i odpowiedzialność za to, co trafia do słoika - powiedzieli Ewelina i Marek Pielaszkiewicz, Jagodowe Pole.

Agnieszka Jarosińska i Tomasz Falczewski, Zielono Mi

FOTO: Polskie Superowoce

To wyróżnienie ma dla nas ogromne znaczenie - świętujemy 10-lecie firmy i 16. nagrodę. Klienci coraz częściej sięgają po produkty proste, naturalne i regionalne. Nasze konfitury bez dodatku cukru zawierają 130 g malin na 100 g produktu - to jakość, która broni się sama - mówili Agnieszka Jarosińska i Tomasz Falczewski, Zielono Mi.

Konkurs "Złote Innowacje FMCG & Retail" wyróżnia produkty, które łączą nowoczesność, wysoką jakość i odwagę w kreowaniu nowych trendów. O zwycięstwie decydują konsumenci, co nadaje mu wyjątkowy wymiar.

Źródło: polskiesuperowoce.pl

Współpraca środowisk naukowych i rolniczych to coraz silniejszy trend w promocji zdrowego żywienia. Wydział Nauk o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, organizując Światowy Dzień Warzyw i Owoców, po raz kolejny pokazał, że teoria i praktyka mogą działać razem.

- Połączenie środowisk naukowego i producenckiego to jak przełożenie teorii na praktykę - mówi dr hab. n. med. i n. o zdr. Beata Sińska. I dodaje: - To, co wspólnie robimy, udoskonala nie tylko współpracę, ale realnie wpływa na zdrowie populacji. Jesteśmy wdzięczni producentom za świeżość i jakość ich produktów - ludzie to widzą i doceniają.

W wydarzeniu udział wzięli studenci Wydziału Nauk o Zdrowiu. Wspólne działania obejmują nie tylko organizację wydarzeń, ale również edukację społeczną, sezonowe kampanie i budowanie świadomości żywieniowej wśród studentów kierunków medycznych.

- Budowanie świadomości zdrowotnej już na poziomie studenta to inwestycja w przyszłość. Dietetycy i lekarze muszą działać razem, by zapewnić kompleksową opiekę pacjentowi - podkreśla prof. Mariusz Panczyk.

Profesor zaznacza, że lokalność produktów ma wymiar zdrowotny, ekologiczny i ekonomiczny: Kupując lokalnie, wspieramy polskich producentów, ograniczamy emisję z transportu i zyskujemy produkty świeższe, o wyższej wartości odżywczej. To sieć zależności, które przynoszą korzyści wszystkim - od zdrowia, przez gospodarkę, po środowisko.

Współpraca ta ma też wymiar praktyczny - polscy producenci dostarczają produkty do wydarzeń edukacyjnych, a nauka prowadzi badania dotyczące wartości odżywczej, przetwarzania i przechowywania warzyw oraz owoców. Przykładem popularyzacja m.in. aronii, rokitnika czy minikiwi.

Ogrodnicy, naukowcy i przetwórcy doceniają inicjatywę

Uczestnicy Światowego Dnia Warzyw i Owoców

FOTO: Polskie Superowoce

- Jesteśmy na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, na Wydziale Nauk i Zdrowiu, przedstawiamy studentom, przyszłym dietetykom, nasze najlepsze polskie owoce i warzywa. Szczególne uznanie zdobywa nasza aronia, sok aroniowy i inne specyfiki aroniowe. Najważniejsze jest bowiem to, żeby przyszli dietetycy mieli wiedzę, o tym co jest dostępne w Polsce i jak łatwo można wspomagać swoich pacjentów w dbaniu o zdrowie. No i to, że świętujemy razem. Razem, budując świadomość walorów owoców jagodowych, możemy zmienić świat - przekonuje Paweł Eggert, biotechnolog, hodowca, szkółkarz i promotor aronii na świecie.

- To świetnia inicjatywa, mamy możliwość pokazania studentom innych kierunków - niż dietetyka - jak bogaty jest wachlarz polskich jesiennych warzyw, owoców jagodowych i jabłek. My studenci dietetyki pokazujemy je studentom medycznym, by pamiętali, że żywienie wspomaga leczenie pacjentów. Rozmawiamy o tym jak ważna jest profilaktyka, którą świetnie promuje talerz żywieniowy. Mamy go dziś w wersji na sezon jesienny, w którym nasza odporność potrzebuje pomocy. Niezastąpione są tu warzywa i owoce, w tym prezentowane dziś na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, papryka i polskie minikiwi - opowiada Zuzanna Iskra, wiceprzewodnicząca Koła Naukowego Żywienia Człowieka na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.

Inicjatywy takie jak Światowy Dzień Warzyw i Owoców pokazują, że wspólna praca nauki i ogrodnictwa przynieść może realne efekty - edukacyjne, zdrowotne i społeczne. Dzięki otwartości i zaangażowaniu obu środowisk Polska może stać się liderem w promowaniu lokalnych, zdrowych produktów.

Źródło: polskiesuperowoce.pl

Na powierzchni ponad 15 000 m² swoją ofertę zaprezentuje blisko 150 marek – producentów, dostawców i dystrybutorów maszyn, urządzeń, technologii oraz środków produkcji wspierających rozwój polskiego i europejskiego sadownictwa.

W programie znajdą się panele z udziałem ekspertów i instytucji branżowych, poświęcone trendom w sadownictwie, ochronie roślin i eksportowi.

Wydarzenie wspierają Instytut Ogrodnictwa InHort oraz Związek Sadowników RP, pod Patronatem Honorowym Marszałka Województwa Mazowieckiego.

Premiery produktów, na które warto zwrócić uwagę

Wśród tegorocznych wystawców znajdzie się Grupa Kon-Plast – polski producent wysokiej jakości pojemników i rozwiązań logistycznych dla sektora rolno-spożywczego. Firma zaprezentuje m.in. nowy model Big Box Składany – praktyczne i wytrzymałe rozwiązanie do transportu oraz magazynowania owoców i warzyw.

Pojemnik składany marki Konplast - premiera na Fruit Poland 2025

FOTO: Fruit Poland

Produkt ten, dostępny w wymiarach 1200 × 1000 × 800 mm oraz 1200 × 800 × 800 mm, wykonany został z wysokogatunkowego HDPE dopuszczonego do kontaktu z żywnością. Cechuje się wysoką odpornością na uszkodzenia mechaniczne, promieniowanie UV oraz skrajne temperatury, a także możliwością trwałego znakowania logo metodą graweru. Dzięki redukcji objętości po złożeniu i łatwemu czyszczeniu, Big Box Składany to rozwiązanie idealne dla producentów, przetwórców i dystrybutorów owoców.

Podczas targów nie zabraknie również innych premier – wystawcy zaprezentują innowacyjne systemy nawadniania, maszyny do sortowania i pakowania owoców, rozwiązania chłodnicze i logistyczne, a także ekologiczne środki ochrony roślin i nawozy wspierające plonowanie.

To tylko przedsmak innowacyjnych produktów i technologii, które będzie można zobaczyć na żywo podczas Fruit Poland 2025.

Konferencja IO w Skierniewicach

Podczas targów Fruit Poland 2025 odbędzie się konferencja „Sadownictwo 2025 – nowoczesność w praktyce”, organizowana przez Instytut Ogrodnictwa – Państwowy Instytut Badawczy (InHort).

Wydarzenie poświęcone będzie najświeższym osiągnięciom naukowym i technologicznym w sadownictwie, a także praktycznym rozwiązaniom wspierającym rozwój ekologicznej i zrównoważonej produkcji owoców.

W programie znajdą się m.in. tematy dotyczące nowych narzędzi i środków ochrony roślin, hodowli odmian jabłoni, borówki i czereśni, a także biotechnologii, mikroorganizmów i zrównoważonego nawożenia.

Eksperci InHort zaprezentują też efekty prac hodowlanych, badania pozostałości pestycydów oraz innowacyjne rozwiązania w agroekologicznym sadownictwie.

FOTO:

Konferencja stanowi unikalne połączenie nauki i praktyki – miejsce, w którym producenci, doradcy i naukowcy spotkają się, by wspólnie kształtować przyszłość polskiego sadownictwa.

Źródło: Informacja organizatorów Fruit Poland

Przygotowując podłoże pod nową kwaterę jagody kamczackiej przyjmuje się najczęciej, że poprawny zakres odczynu pH gleby powinien mieścić się w zakresie od 5,0 do 7,0. Pola którymi dysponuje Uniwersytet w Saskatchewan są bardziej zasadowe (pH 8,0 do 8,4), a wielu kanadyjskich plantatorów haskapu ma także gleby zasadowe. Co ciekawe, gatunek ten wydaje się na nich dobrze rosnąć. Sytuacja ta skłoniła jednak naukowców z tamtejszej placówki do wykonania dość ciekawego z perspektywy także i polskich ogrodników testu.

Czytaj także:

jagoda kamczacka

Gdzie borówka wymarzła, rośnie jagoda kamczacka – wyjątkowa plantacja łączy edukację i uprawę

Posiadamy zróżnicowaną kolekcję dzikiego haskapu z całego świata oprócz naszych selekcji hodowlanych. Interesujące było przetestowanie niektórych z tych dzikich typów, aby sprawdzić, czy niektóre są lepiej przystosowane do wyższych poziomów pH gleby - wyjaśnia prof. Bob Bors, czołowy badacz jagody kamczackiej na świecie.

Jak przeprowadzono eksperyment?

Odmianę ‘Tundra’ i siedem podgatunków Lonicera caerulea (pallesii, stenantha, venulosa, emphylocalyx, kamtchatka, altaica i villosa) uprawiano w hydroponicznych roztworach o pH 5,0, 6,0, 7,0, 8,0 a nawet 9,0. Eksperyment trwał przez 60 dni. Przeprowadzono 2 powtórzenia: jedno zimą, a drugie wiosną. Dane obejmowały ważenie korzeni, łodyg i liści, a także pomiar makroskładników: N, P i K. Roztwór hydroponiczny napowietrzano za pomocą pompki akwariowej. Eksperyment przeprowadzono w szklarni.

Jakie wyniki dały próby?

Różne odmiany haskapu wykazywały wspólną tendencję - rośliny rosnące w roztworze o niższym pH okazały się większe. Wszystkie rośliny miały zdrowe, zielone liście, w tym także te na skrajnych doświadczeniach, a więc z roztworów o odczynie pH 5,0 i 9,0. Eksperyment dowiódł zatem, że haskap ma szeroki zakres adaptacji.

Wpływ roztworów o zróżnicowanym odczynie pH na wzrost roślin

FOTO: University Of Saskatchewan

Jednocześnie, badanie nie wykazało żadnych podgatunków preferujących gleby zasadowe. Statystycznie nie było różnicy między kolejnymi poziomami pH, ale istniała różnica statystyczna między najwyższym a najniższym poziomem pH, przy czym najniższy poziom był najlepszy. Krzewy wyglądały zdrowo przy wszystkich poziomach pH, ​​ale były dorodniejsze przy niskich poziomach pH roztworu, tj. 5,0 i 6,0.

Wnioski z kanadyjskiego badania dla polskich ogrodników

Eksperyment przeprowadzony na kanadyjskiej uczelni był krótki i niekoniecznie jego wyniki można bezpośrednio przenieść na warunki panujące w uprawach gruntowych. Nie mniej jednak ogólna konkluzja jest dla nas korzystna. W Polsce mamy bowiem problem odwrotny do kanadyjskiego – nasze gleby na ogół mają odczyn pH zbyt niski i na dodatek raczej szybko zakwaszają się.

Wygląda jednak na to, ze przygotowanie gleby tak, by przed wysadzeniem roślin miała ona odczyn pH zbliżony do 6,0 a następnie prowadzenie wapnowania zachowawczego w kolejnych latach powinno przynieść dobre rezultaty w uprawie jagody kamczackiej i nie generować przy tym dużych kosztów.

Źródło: University of Saskatchewan, własne

Jeremy Clarkson, były prowadzący Top Gear, w 2021 roku zamienił tor wyścigowy na pola uprawne w hrabstwie Oxfordshire. Tak powstał serial Farma Clarksona, który dziś jest bardzo popularny nie tylko wśród Brytyjczyków. To zabawny dokument o zmaganiach z biurokracją, pogodą i… własnymi traktorami.

Clarkson od kilku lat przekonuje się, że praca na roli wymaga nie tylko cierpliwości, ale i dobrego sprzętu. 4. sezon programu przyniósł kolejną serię prób i błędów, w której popularny prowadzący testuje różne ciągniki, by znaleźć ten idealny dla swojej farmy Diddly Squat.

Lamborghini 

Od pierwszego sezonu Clarkson korzysta z ciągnika Lamborghini R8.270. Zapłacił 40 tys. funtów, bo, jak sam mówił, wydawał się rolniczym odpowiednikiem luksusowych aut tej marki. Maszyna szybko stała się jednak źródłem frustracji. W nowym sezonie Jeremy i jego współpracowniczka Harriet Cowan próbowali znaleźć przyczynę awarii. „Hamulce nie działają, a wałek WOM nie chce się uruchomić” – mówiła rolniczka.

Clarkson szuka przycisku, by sprawdzić układ hydrauliczny, ale bez skutku. „Szczerze mówiąc, szukaliśmy z Kalebem Cooperem w tym ciągniku zbiornika z płynem hamulcowym. Musieliśmy do kogoś zadzwonić, ale oni też nie wiedzieli. Nikt nie wie, gdzie w tym samochodzie jest zbiornik” – żartował prowadzący programu. Problemy z elektroniką i skomplikowana obsługa sprawiają, że Lamborghini przestaje być głównym traktorem w gospodarstwie. Clarkson zaczął szukać alternatywy.

Massey Ferguson

Tak więc nowym bohaterem czwartego sezonu stał się Massey Ferguson 6S.155, sprowadzony przez Harriet Cowan od dealera Chandlers. „To najlepszy sprzęt, jaki kiedykolwiek zobaczysz” – stwierdziła Cowan, pokazując maszynę w garażu.

Dla Clarksona to jak przesiadka z zabytkowego Jaguara do nowego pick-upa: mniej prestiżu, więcej praktyczności. Jednak postanowił przetestować. Przyznał: „Ma hamulce, skręt i lusterka, w które naprawdę coś widać. Łatwo się tym jeździ. Dużo łatwiej niż Lamborghini”.

Massey Ferguson, w przeciwieństwie do Lamborghini, okazał się kompatybilny z opryskiwaczem. Jak wyjaśniła Cowan, w Lamborghini przepływ oleju hydraulicznego był zbyt duży i mógłby uszkodzić opryskiwacz.

Test traktorów na Farmie Clarksona

Clarkson postanawił jednak pójść krok dalej i ściągnął na farmę osiem różnych marek do testów porównawczych. W jednym dniu pod Diddly Squat Farm zjechały się ciągniki Fendt, John Deere, Case IH, Claas, JCB Fast Track, McCormick, New Holland i Massey Ferguson. Z pomocą przedstawicieli firm Clarkson porównał wygodę, obsługę i systemy hydrauliczne m.in. Fendt 720 Vario czy McCormick X7.618.

Najwięcej emocji wzbudził jego własny pomysł – test szybkości zaczepu. Zasady są proste: wygrywa traktor, który najszybciej opuści i podniesie hak. Jakie były wyniki? Najlepszy okazał się New Holland z czasem 12,04 sekundy, wyprzedzając Fendta (13,6 s) i Case IH (14,6 s).

Clarkson był pod wrażeniem, ale przyznał, że sprowadzenie tylu maszyn naraz „było błędem”.

Po testach Jeremy wrócił jednak do marki, która wciąż rozpala jego rolnicze serce. Kupił Lamborghini 9340, które w rzeczywistości jest Deutz-Fahrem 9340 TTV Agrotron o mocy 340 KM i pojemności silnika 7,8 litra. Maszyna kosztowała go 80 tys. funtów.

- Kiedy siedzisz w tej kabinie, możesz obserwować ludzi w Międzynarodowej Stacji Kosmicznej – żartował Clarkson. Był zachwycony: GPS, autopilot, przednie zawieszenie, moc, komfort. Przez chwilę wydawało się, że to idealny wybór. Do czasu. W czasie pracy ze sprzętem uprawowym Jeremy i Kaleb zauważa hałas w przekładni, po czym maszyna unieruchomiła się w polu.

Ekspert Charlie Ireland przyznał, że za 80 tys. funtów można było kupić sprzęt lepiej dopasowany do potrzeb farmy. Clarkson przyjmuje tę uwagę z humorem, ale nie kryje rozczarowania.

Massey Ferguson 35 – niekonwencjonalna dekoracja pubu

Warto dodać, że Jeremy Clarkson prowadzi nie tylko gospodarstwo, ale również pub The Farmer’s Dog w Cotswolds. W 4. sezonie postanowił dodać do swojego lokalu rolniczy akcent. Zamiast zdjęć czy symboli, wybrał coś znacznie bardziej dosłownego – ciągnik Massey Ferguson 35.

Richard Hammond, do którego zwrócił się główny bohater serialu, zmniejszył masę maszyny (usunięto silnik, itd.) do poniżej 750 kg i pokrył ją chromowaną farbą, dzięki czemu mogła zawisnąć pod sufitem pubu. „Bardzo mało pubów ma traktor na suficie” – skomentował krótko. Ten niecodzienny pomysł nie tylko przyciąga gości, ale też pokazuje, że Clarkson wciąż z dystansem i humorem podchodzi do swojej przygody z rolnictwem.

Mkh na podst. The Grand Tour/YouTube

Magdalena Urbaniak z Agencji Glar stwierdziła, że rolnicy oczekują większej obecności on-line ze strony dostawców środków produkcji. Argumentowała, że choć z rozwiązań innowacyjnych korzystają głównie rolnicy z gospodarstw powyżej 20 ha i w wieku 30-45 lat, to digitalizacja będzie z pewnością przyspieszać. Duża grupa rolników już dokonuje zakupu kierując się połączonymi źródłami – kontaktem bezpośrednim i informacjami pochodzącymi z Internetu.

Wojtek Ławniczak z Very Human Services wyliczał główne problemy we współpracy firm z rolnikami. Skupił się na trzech obszarach: niedostatecznym serwisie, braku dostatecznej informacji o przebiegu procesu realizacji sprzedaży oraz kiepskiej wielokroć jakości ofert – są one zbyt szerokie i mało czytelne. Jako powszechny problem wskazał także odrębne działanie poszczególnych działów firmy. Klienci, a więc my – rolnicy, czujemy się zagubieni będąc odsyłani do kolejnych osób zaangażowanych w naszą sprawę z których każda zajmuje się jej odrębną częścią. Z perspektywy klienta firma jest przecież jedna.

Facebook, YouTube czy może TikTok?

Kamil Bolek, Tears of Joy, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Dużo uwagi w trakcie Agrocon 2025 poświęcono komunikacji firm z rolnikami na różnych platformach internetowych. Część z tych informacji można śmiało przenieść na grunt komunikacji gospodarstw z konsumentami żywności w nich wytwarzanych. Coraz więcej gospodarzy jest przecież aktywna w social mediach. Prelegenci zaprezentowali odmienne stanowiska na temat tego, które kanały i jakie formy przekazu sprawdzają się najlepiej.

Łukasz Kępiński z Tears Of Joy jest entuzjastą social mediów. Uważa on, że w przewidywalnej przyszłości zastąpią one typowe wyszukiwarki internetowe. W jego opinii twórcy na YouTube tworzą dziś kontent bardzo wysokiej jakości. Średni czas utrzymania uwagi wynosi na YouTube aż 9 minut, więc treści tam publikowane wbrew obiegowej opinii, nie muszą być bardzo krótkie.

Kamil Bolek, także Tears Of Joy, wyjaśniał fenomen internetowych influencerów. Argumentował, że u źródeł ich sukcesu po pierwsze leży autentyczność materiałów, a najważniejszym atrybutem ich tworzenia jest wykorzystywanie żywych ludzi – twarz rolnika jest najważniejszym logo. Po drugie, influencerzy poruszają się także w konwencji dokumentarnej, której zalety wyzyskują zupełnie świadomie. Telewizja zaś porusza się w konwencji fikcyjnej, aktorskiej. Tworząc treści internetowe korzystniej jest postawić właśnie na autentyczny przekaz, niekoniecznie zaś na materiały bardzo zaawansowane montażowo, zdjęciowo czy tzw. ustawki – widzowie w social mediach doceniają spontaniczność i naturalność.

Albert Długoszewski, Grupa Natemat.pl, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Albert Długoszewski z Grupy Natemat.pl mówił o tym jak zmienił się świat mediów. Przypomniał, że każdy z nas studio filmowe, czyli po prostu telefon, nosi w kieszeni. Nagrywając film na social media należy kierować się autentycznością, ale też użytecznością lub inaczej mówiąc – celowością. Warto tworzyć społeczności wokół kanałów i profili. Poinformował także, że choć opnie na temat Mety bywają obecnie mało pochlebne, to jednak Facebook jest najszybciej rozwijającym się medium społecznym. Sami rolnicy korzystają z niego dość intensywnie. Budowa organicznego zasięgu tam jest jednak dość żmudna, więc część twórców decyduje się na płatne formy docierania do odbiorców.

Albert Zwierzyński, Calfert, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Albert Zwierzyński z nawozowej firmy Calfert mówił m.in. o roli webinarów w komunikacji z ogrodnikami. Aby webinar się udał, musi być zaplanowany w oparciu o odpowiedzi na pytania, takie jak: dla kogo, kiedy, o której, gdzie, jak długo, w jaki sposób będziemy informowali i jak będziemy go promować. Odpowiedzi na te pytania prelegent regularnie organizujący webinaria uzyskuje poprzez internetowe ankiety. W swym wystąpieniu powołał się także na badanie Oli Gościniak dotyczące e-learningu. Wynika z niego, że aż 83% respondentów lubi oglądać długie wideo, a jedynie 32 % krótkie formy. Stało to poniekąd w sprzeczności z wygłaszanymi dość powszechnie w trakcie Agrocon 2025 opiniami o przydatności komunikacyjnej krótkich treści nagrywanych w orientacji pionowej trwających kilkanaście-kilkadziesiąt sekund.

Wyzwania dla firm w branży rolnej i rolników

Paweł Talbierz, Corteva, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Paweł Talbierz z fimy Corteva uważa, że, że w interesie wszystkich firm działających w sektorze agro konieczne jest wzajemne poszanowanie. Przykłady z innych branż pokazują, że współpraca między potencjalnie konkurencyjnymi markami może im w pewnych okolicznościach przynosić korzyści. Tworzenie grup firm oferujących możliwie szerokie czy wręcz kompleksowe podejście do upraw jest także w interesie rolników. Podobnego zdania był Cezary Borkowski, a ponadto apelował o poszanowanie interesów rolników, lepsze wsłuchanie się w ich potrzeby.

Sandra Snarska, Politechnika Białostocka, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Sandra Snarska z Politechniki Białostockiej przekazała informację o problemach polskich firm oferujących rozwiązania dla rolnictwa na zagranicznych rynkach. Wskazała na przykład, że tamtejsi rolnicy oczekują dobrego produktu, ale przede wszystkim dobrego serwisu, szerokiej dostępności części zamiennych i szybkości obsługi. Odpowiedzią może być nawiązanie współpracy z lokalnym dealerem z dobrze rozwiniętym zapleczem. Ci jednak nie zawsze są chętni do takiej współpracy, a marka Made in Poland wciąż nie zawsze kojarzy się zagranicznym nabywcom maszyn pozytywnie.

Adam Paradowski, AgroHorti Media, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Adam Paradowski, reprezentujący na Agrocon AgroHorti Media wyliczał problemy w obliczu których stoi krajowe rolnictwo. W gronie głównych wyzwań stojących przed polskimi rolnikami wymienił presję ekonomiczną, społeczną i pokoleniową, a także zmiany klimatyczne i środowiskowe, nowe obciążenia wraz z nowymi regulacjami prawnymi. Rolnicy działają w warunkach rosnącej przewagi kontraktowej wielkich firm, chociażby sieci handlowych czy firm skupujących owoce na przetwórstwo. Problemami są także niski poziom zorganizowania branży, brak długofalowych strategii dla dużej części sektorów, niewystarczający lobbing na rzecz polskiego rolnictwa w UE, polaryzacja opinii, niesprawiedliwy i niepełny obraz rolników w mediach głównego nurtu. Utyskiwał także na niedostateczne w jego ocenie uwzględnienie roli kobiet w rolnictwie, które przecież w dużej mierze stanowią o jego kształcie.

Adam Paradowski w trakcie swego wystąpienia na Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Nową plantację jagody kamczackiej kilka dni temu założył Andrzej Krupiński z Gospodarstwa Ogrodniczego Krupińscy. Trzeba przyznać, że projekt ten od samego początku realizowany jest bardzo nietypowo. Dlaczego? O tym między innymi jest poniższy film:

Trudne stanowisko – borówka tutaj nie dała rady

Plantacja jagody została założona w najniżej położonej części kwatery zlokalizowanej przy domu i szkółce Andrzeja Krupińskiego. Spływające w to miejsce chłodne powietrze sprawiało, że borówki odmiany ‘Duke’ wymarzały tu dość mocno, a produktywność kwatery była daleka od oczekiwań.

Kwatera w której posadzona została jagoda kamczacka

FOTO:

Usunęliśmy borówki, ale w miejscu tym pozostały po nich zagony, próchnicze, bogate w materię organiczną. Postanowiłem pójść dalej tą drogą. Dołożyliśmy materiału stanowiącego mieszaninę zrębek i torfu, wzbogaciliśmy ją obornikiem i Carbohumikiem, preparatem węglowym zwanym czasem próchnicą w płynie. Zagony zostały też odkwaszone – teraz odczyn pH podłoża oscyluje wokół 6,0 i jest właściwy dla haskapu. – mówi o przygotowaniu stanowiska Andrzej Krupiński.

Czytaj także:

globalny rynek borówki

Potrzeba inwestycji, ale skąd brać pieniądze? Zmiany klimatyczne odmienią oblicze globalnego sektora borówkowego

Do założenia kwatery producent owoców wykorzystał własny materiał nasadzeniowy. Będą tu rosły dwie odmiany o kanadyjskim rodowodzie – ‘Aurora’ i ‘Honey Bee’ w stosunku 4:1. Owoce mają być zbierane ręcznie, głównie w trakcie samozbiorów i warsztatów dla dzieci i młodzieży z okolicznych szkół.

W pobliżu plantacji stanie wiata. Będzie ona miejscem spotkań, rozmów, przekazywania wiedzy i opinii a także sprzedaży owoców.

Pierwszą część wydarzenia zdominują wątki agrotechniczne. Druga poświęcona zostanie także aspektom ekonomicznym prowadzenia winnic i produkcji wina. Każdemu, kto już zajmuje się tym biznesem albo rozważa rozpoczęcie takiej działalności rekomenduję partycypację w styczniowym wydarzeniu.

Czytaj także:

uprawa winorośli

"Uprawa winorośli" – druga edycja konferencji poświęconej prowadzeniu winnicy na TSW 2026

Druga część programu konferencji

Organizatorzy w drugiej części przewidzieli cykl wykładów i panel dyskusyjny. Program prezentuje się następująco:

4. Wsparcie konwencjonalnej ochrony winorośli poprzez ochronę biologiczną

Wojciech Niemiec (Agrosimex, manager ds. produktów biologicznych)

Wojciech Niemiec jest praktykiem i ekspertem rynku środków ochrony roślin z wieloletnim doświadczeniem we wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań biologicznych w uprawach sadowniczych i winiarskich. Jako manager ds. produktów biologicznych w Agrosimex odpowiada za rozwój portfolio preparatów opartych na mikroorganizmach, naturalnych ekstraktach i biostymulatorach. Aktywnie uczestniczy w szkoleniach i spotkaniach branżowych, dzieląc się wiedzą z plantatorami. Jego wystąpienie pokaże, jak integrować tradycyjne środki chemiczne z ochroną biologiczną, by uzyskać większą stabilność upraw, ograniczyć presję chorób i wpisać się w wymagania zrównoważonego rolnictwa.

5. Czy małe, polskie winnice mają jeszcze biznesowe uzasadnienie na rozwijającym się winiarskim rynku

dr inż. Dariusz Paszko (Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie)

Dr Dariusz Paszko zajmuje się zagadnieniami ekonomiki rolnictwa i ogrodnictwa, ze szczególnym uwzględnieniem winiarstwa. Jest autorem publikacji i analiz dotyczących opłacalności produkcji winorośli w Polsce, potencjału enoturystyki i niszowych strategii biznesowych. Na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie prowadzi zajęcia związane z organizacją i zarządzaniem w gospodarstwach rolnych, co pozwala mu łączyć wiedzę teoretyczną z praktyką. W trakcie wystąpienia przedstawi konkretne przykłady modeli funkcjonowania małych winnic, ich szanse i zagrożenia oraz rekomendacje dla osób myślących o wejściu na rynek winiarski.

6. Technologia produkcji win

Piotr Stopczyński (enolog)

Piotr Stopczyński jest doświadczonym enologiem, który od lat współpracuje z polskimi winiarzami, doradzając w zakresie technologii winiarskich. Specjalizuje się w procesach fermentacji, doborze szczepów drożdży, technikach dojrzewania i stabilizacji win. Regularnie prowadzi szkolenia i warsztaty enologiczne, wspierając rozwój małych i średnich winiarni. Jego wykład będzie praktycznym przewodnikiem po procesach produkcji wina – od surowca, przez etapy technologiczne, aż po przygotowanie gotowego produktu do sprzedaży.

7. PANEL DYSKUSYJNY

Marketing i dystrybucja polskich win – jak zdobyć rynek w kraju i za granicą?

Polskie winiarstwo rozwija się w imponującym tempie, ale aby zdobyć trwałą pozycję na rynku krajowym i międzynarodowym, nie wystarczy sama jakość wina. Równie ważne są umiejętności w zakresie promocji, budowania rozpoznawalnej marki i wykorzystywania nowoczesnych kanałów dystrybucji. Podczas panelu poruszone zostaną zagadnienia związane z tworzeniem marki narodowej i regionalnej, a także rosnące znaczenie enoturystyki jako narzędzia promocji i sprzedaży bezpośredniej. Eksperci zastanowią się również, w jaki sposób skutecznie wprowadzać polskie wina do gastronomii i współpracować z sommelierami, jak wykorzystać potencjał e-commerce i sprzedaży online oraz jak opowieść o historii, miejscu i ludziach stojących za winnicą może stać się kluczem do budowania emocjonalnej więzi z konsumentem.

Źródło: Informacja prasowa TSW

Podczas 16. edycji Targów Sadownictwa i Warzywnictwa TSW 2026 (23-24 stycznia) odbędzie się druga edycja konferencji „Uprawa winorośli”. To wyjątkowe wydarzenie skierowane do osób zawodowo związanych z uprawą winorośli i produkcją wina – naukowców, praktyków, właścicieli winnic i doradców. Uczestnicy dowiedzą się o najnowszych trendach w winiarstwie, poznają sprawdzone praktyki z Polski i zagranicy oraz będą mieli okazję skonfrontować własne doświadczenia z wiedzą ekspertów.

Czytaj także:

Wina i alkohole jagodowe

Winnica Dwórzno: konsekwentna budowa marki i grupy powracających konsumentów

Moderacją konferencji oraz opieką merytoryczną nad jej programem zajmuje się prof. Magdalena Kapłan z Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie – uznana badaczka i specjalistka w zakresie uprawy winorośli, regulacji wzrostu i jakości plonów. Dzięki jej doświadczeniu program wydarzenia łączy najważniejsze perspektywy naukowe i praktyczne, odpowiadając na realne potrzeby środowiska winiarskiego.

Program konferencji i prelegeni - część I

1. Problematyka występowania raka bakteryjnego winorośli Allorhizobium vitis w Polsce i na świecie

dr inż. Janusz Mazurek (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu)

Dr Janusz Mazurek to znany fitopatolog i specjalista w zakresie ochrony winorośli oraz roślin ozdobnych. Jest autorem licznych publikacji naukowych, artykułów branżowych i książek, m.in. „Ochrona winorośli”, które stanowią ważne źródło wiedzy dla praktyków i studentów. Na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu zajmuje się problematyką chorób wirusowych, grzybowych i bakteryjnych, a także doradztwem w zakresie ochrony sadów i winnic. W swoim wystąpieniu przedstawi aktualny stan wiedzy o raku bakteryjnym winorośli, jego biologii i rozprzestrzenianiu się oraz najskuteczniejszych metodach zapobiegania tej groźnej chorobie w polskich warunkach.

2. Integracja nowoczesnych form prowadzenia krzewów winorośli z tradycyjnymi praktykami czeskich winnic w warunkach chłodnego klimatu

inż. Richard Danko (Uniwersytet Mendla w Lednicach, Czechy)

Richard Danko związany jest z Uniwersytetem Mendla w Lednicach – ośrodkiem z wielkimi tradycjami w badaniach nad uprawą winorośli. Jego prace naukowe i praktyczne skupiają się na systemach prowadzenia krzewów winorośli, konstrukcji podpór, a także na dostosowywaniu metod agrotechnicznych do wymogów klimatu chłodnego. Współautor licznych publikacji, m.in. na temat wpływu systemów formowania na mikroklimat w winnicy i jakość owoców. Wystąpienie będzie okazją do poznania czeskich doświadczeń w łączeniu tradycyjnych praktyk winiarskich z nowoczesnymi systemami prowadzenia krzewów, które mogą znaleźć zastosowanie również w Polsce.

3. Zarządzanie wielkością i jakością plonów winorośli w warunkach zmieniających się warunków pogodowych

dr hab. Magdalena Kapłan (Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie)

Prof. Magdalena Kapłan jest pracownikiem Wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, gdzie od lat prowadzi badania nad winoroślą i innymi gatunkami sadowniczymi. Specjalizuje się w fizjologii roślin, regulacji wzrostu, doborze podkładek oraz wpływie czynników środowiskowych i regulatorów na plonowanie. Jej prace były wielokrotnie publikowane w renomowanych czasopismach naukowych i branżowych, a wyniki badań wykorzystywane są w praktyce przez plantatorów. Podczas wykładu wskaże praktyczne metody optymalizacji plonów w obliczu zmian klimatycznych i coraz częstszych zjawisk ekstremalnych, takich jak susze czy przymrozki.

Źródło: Informacja prasowa TSW

Wzrost liczby konsumentów owoców

FOTO: Polskie Superowoce

Trzeci, obok borówki i maliny, wielki wygrany ostatnich lat. Badania Kantar Polska pokazują, że jeżynom rocznie przybywa ponad 800 tys. konsumentów. Wzrost jest systematyczny. W sierpniu 2020 r. było ich 5,2 mln, w sierpniu 2025 roku już 9,4 mln.

Czytaj także:

uprawa jeżyn

Ta odmiana jeżyn zapewnia zbiór doskonałych owoców już od końca maja!

Wg. badań Kantar Polska to jeżyny są liderem wzrostu zainteresowania konsumentów w ciągu ostatnich lat. Dynamiką przyrostu ilości konsumentów wyprzedzają nawet borówkę wysoką.

Coraz większa popularność jeżyn

Liczba konsumentów jeżyn

FOTO: Polskie Superowoce

Dane Kantar Polska pokazują wyraźny wzrost ilości Polaków jedzących jeżyny. Cieszymy się, że wzrasta konsumpcja jeżyn w Polsce. Odwiedzając wiele plantacji w Polsce obserwujemy, że obecnie konsumenci chętniej kupują jeżyny. Potwierdza to także zwiększona ilość zamówień na sadzonki jeżyn. Po latach obalony został mit, że „jeżyna jest kwaśna”. Na rynku pojawiły się owoce słodkich odmian czy to zagranicznych - np. ‘Viktoria’, ‘Sweet Royala’, czy naszych polskich, np. ‘Glorniwa’, ‘Jagna’, ‘Maryna’ - komentuje dr Katarzyna Król-Dyrek, Niwa Hodowla Roślin Jagodowych.

Imponująca dynamika wzrostu

Spożycie jeżyny

FOTO: Polskie Superowoce

W ujęciu procentowym jeżyny są najszybciej rosnącym gatunkiem wśród wszystkich polskich owoców i warzyw. W skali 3 ostatnich zyskały 1/4 ilości swoich konsumentów (24%). Jest to wynik lepszy nawet od borówki, która wzrosła o 1/5 (20%). Wzrosty ilości konsumentów jeżyn w okresie ostatnich 4 lat jest jeszcze wyższy i wynosi 38%.

W liczbach bezwzględnych w sierpniu, w okresie 4 lat - od sierpnia 2021 do sierpnia 2025 roku, najbardziej wzrosło spożycie borówek, jeżyn i malin. Jeżyny zyskały 3,6 mln nowych konsumentów. W sierpniu br. jeżyny jadło już 9,4 mln osób.

To bardzo podobny wynik do malin, które zyskały 3,5 mln nowych konsumentów. W sierpniu br. maliny jadło już 18,7 mln osób. Liderem wzrostów jest borówka wysoka, która w tym okresie zyskała 4,3 mln nowych konsumentów.

Konsumenci coraz chętniej kupują owoce jeżyny. Po pierwsze, dlatego, że jeżyny im smakują, a po drugie, dlatego, że wzrasta świadomość ich wartości prozdrowotnych. Jako firma hodowlana obserwujemy nie tylko wzrost zainteresowania uprawą wczesnych, słodkich, odmian jak ‘Glorniwa’, ‘Loch Tay’. Wzrasta również popyt na owoce jeżyny w terminie jesiennym, z odmian powtarzających owocowanie. Przykładem ‘Maryny’, która wydaje słodkie, duże i jędrne owoce - dodaje dr Katarzyna Król-Dyrek.

korzyści z jedzenia jeżyn

FOTO: Polskie Superowoce

Korzyści z regularnego spożywania jeżyn

Jeżyny świetnie wyglądają, są smaczne i zachwycają walorami. Coraz więcej konsumentów sięga po nie ze świadomością, że to prawdziwe superowoce.

Jeżyny mają wyjątkowo bogaty skład odżywczy i silne właściwości prozdrowotne. Zawierają duże ilości witamin C - filiżanka jeżyn zapewnia połowę dziennego zapotrzebowania na witaminę C - oraz witaminę K, która poprawia krzepnięcie krwi i zdrowie kości.

Jeżyny działają przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, co czyni je cennymi w profilaktyce jesiennych infekcji. Ich intensywnie ciemna barwa świadczy o wysokim stężeniu antocyjanów i kwasu elagowego. Te związki wspierają odporność, chronią komórki przed stresem oksydacyjnym, poprawiają pracę serca i układu pokarmowego.

Jeżyny są niskokaloryczne, a jednocześnie bogate w błonnik, co sprzyja lepszemu trawieniu i daje uczucie sytości. Dzięki wysokiej zawartości błonnika pokarmowego, jeżyny wspierają prawidłowe funkcjonowanie jelit, przyspieszają metabolizm i sprzyjają oczyszczaniu organizmu.

Źródło: Krajowy Związek Grup Producentów Owoców i Warzyw

Antoni Stankiewicz, plantator jagody kamczackiej

FOTO: Michał Piątek

Plantacja jagody kamczackiej u pana Antoniego Stankiewicza założona jest wedle jednolitego schematu. Rosną tu trzy odmiany – ‘Aurora’, ‘Indigo Gem’ i ‘Honeybee’. Zostały one zasadzone naprzemiennie po dwa rzędy każda.

Czytaj także:

samozbiory haskapu

Samozbiory jagody kamczackiej bardzo udane!

Plantacje są w zróżnicowanym wieku. Na dobre zbiory można liczyć realnie od 5 sezonu po posadzeniu i w takim wieku jest większość spośród 10 ha nasadzeń haskapu w tym gospodarstwie.

Najbardziej produktywną odmianą jest ‘Aurora’. W jej przypadku plony w sprzyjających latach dochodziły tu do 7 t/ha. Wydaje też owoce słodkie, chętnie akceptowane przez odbiorców i o uniwersalnym przeznaczeniu.

Trudne stanowisko

Jagoda kamczacka została posadzona w miejscu, gdzie wcześniej rosły porzeczki. Nie udawały się tu jednak. Topografia terenu sprawia, że spływa tu chłodne powietrze i dość częstym scenariuszem była redukcja plonu skutek przemarznięć.

Inaczej sprawa wygląda z haskapem. Rośliny czują się tu dobrze i wiernie plonują. W początkowych latach uprawy pewnym problemem może być zachwaszczenie. Od początku więc podjęto decyzję o wykonaniu nasadzeń na płaskich zagonach wyścielanych czarną agrotkaniną i nawadnianych kroplowo. To podniosło koszty inwestycyjne, ale ograniczyło presję konkurencyjnej roślinności. Aktualnie starsze rośliny odznaczają się zwartym pokrojem i niską podatnością na zachwaszczenie.

Ochrona, nawożenie i zbiór

Plantacja pozostaje w dobrej zdrowotności i nie wymaga tak skomplikowanej strategii ochrony jak choćby porzeczka, którą wciąż uprawia się w gospodarstwie. Sprzyja temu także dobre odżywienie roślin i ich biostymulacja. W tym obszarze pan Antoni zdał się na pomoc doradców firmy Timac Agro – program żywienia i biostymulacji układany jest w oparciu o wymogi pokarmowe roślin, spodziewany plon, aktualną zasobność gleby i w razie konieczności modyfikowany z uwagi na anomalie pogodowe mogące generować potencjalne stresy.

Owoce haskapu w drodze z pola

FOTO: Michał Piątek

Zbiór prowadzi się za pomocą całorzędowego samojezdnego kombajny Victor marki Weremczuk. Jak przyznaje plantator, maszyna obejmująca od razu cały rząd minimalizuje straty owoców opadających na ziemię w wyniku wibracji jakim poddawany jest krzew. W przypadku maszyn półrzędowych straty generowane w trakcie zbioru, zwłaszcza w pełni dojrzałych owoców, mogą być większe.

Zbiór jagody kamczackiej kombajnem Victor

FOTO: Michał Piątek

Zbiór jagody komplikuje nieco splątanie pędów oraz ich duża liczba. Pan Antoni Stankiewicz dokonał modyfikacji kombajnu dokładając na rozdzielacz pędów specjalny nóż, który ułatwia penetrowanie pokroju roślin w rzędzie. Ogólnie plantator z maszyny jest bardzo zadowolony. Pozwala mu ona na zbiór owoców z 3 ha w ciągu pojedynczego dnia pracy.

W poprzedniej dekadzie plantacje jagody kamczackiej w Polsce powstawały szybko a ich założyciele wiązali z nimi liczne nadzieje. Chodziło o powtórzenie sukcesu jaki notowali producenci borówek, ale z gatunkiem pozwalającym na zbiór mechaniczny i bardzo ograniczoną ochronę – wówczas panowało przeświadczenie, że gatunek w zasadzie nie ma chorób ani szkodników.

Z perspektywy czasu wiemy już, że rynek w tamtym czasie okazał się nieprzygotowany na napływ nieznanego owocu. Haskapu prawie nikt nie rozpoznawał, wiec popyt był bardzo ograniczony. Na domiar złego popełniono wiele błędów, zwłaszcza w kontekście selekcji odmian. Część z nich wydawała owoce małe lub kwaśne, generalnie rzec ujmując, zniechęcające do kolejnych zakupów.

Czytaj także:

jagodowe marki 2025

Znamy jagodowe marki roku 2025!

2000 ha upraw w Polsce? Tak mogło być, ale już nie jest

Przyjmuje się w szczytowym momencie uprawy jagody kamczackiej w Polsce mogły zajmować powierzchnię ok. 2 tys. ha. W szkółkach trwał boom na zakup sadzonek, w branży organizowano spotkania na których szerzono dostępną wiedzę agrotechniczną. Jednocześnie zaniedbywano kwestię, która powinna stanowić punk wyjścia – możliwości sprzedaży plonu.

W efekcie część kwater po kilku latach prowadzenia została zlikwidowana. Te, które zostały są najczęściej w wieku pozwalającym na uzyskiwanie pełni plonu. Najczęściej pozostawiane zostały także stanowiska z odmianami o kanadyjskim pochodzeniu, a więc dającymi duże i/lub smaczne owoce, takie jak ‘Aurora’, ‘Honeybee’ czy ‘Indigo Gem’. Pomimo ograniczenia areału uprawy w lata o sprzyjających warunkach pogodowych z tych w większości maksymalnie produktywnych już kwater uzyskać można zbory pozwalające na dochodową produkcję.

Pogoda w tym roku sprzyja

Trzmiel kamiennik w trakcie zapylania jagody kamczackiej

FOTO: Michał Piątek

Haskap nie wykazuje większej wrażliwości na wiosenne przymrozki. Kwitnienie rozpoczyna się wcześnie, czasem nawet w końcu marca, choć najczęściej – jak w tym sezonie – w początkach kwietnia. W tym roku przypadło ono na okres wysokich jak na tę porę roku temperatur i pogodnych dni. W takiej sytuacji kwiaty chętnie odwiedzane są przez wszystkie gatunki owadów zapylających. O ile struktura odmian i ich rozmieszczenie na plantacji jest właściwe, zapylenie w sezonie 2025 powinno być na bardzo dobrym poziomie.

Zbiory jagody kamczackiej ręczne czy maszynowe?

Owoce z krzewów można pozbierać ręcznie lub maszynowo. Z przeznaczeniem na świeży rynek haskap najczęściej pozyskuje się ręcznie w niewielkie punetki. Do celów przetwórczych stosuje się kombajny. Preferowane są maszyny całorzędowe. Półrzędowe kombajny wprawiają w drgania cały krzew i owoce mogą obsypywać się także z tej jego części, w której nie mogą zostać przechwycone przez maszynę. Niektórzy jednak opracowali właściwe metody postępowania i z powodzeniem stosują na plantacjach haskapu mniejsze harvestery, które następnie wykorzystywane są na plantacjach porzeczek czy aronii.

Popularność zdobywa też samozbiór jagody kamczackiej. To głównie weekendowa forma spędzania czasu dla całych rodzin. Jej popularyzacji sprzyjają podejmowane kampanie promujące spożycie owoców o zasięgu ogólnokrajowym (Czas na polskie Superowoce!).

Na oceny plonowania haskapu przyjdzie jeszcze czas. Aktualny przebieg sezonu daje jednak nadzieje na udane zbiory w sezonie 2025.

Marża za ekologię zbyt wysoka

Zdaniem przedstawiciela ukraińskiej organizacji, konsumenci są w stanie zapłacić o 30-40% więcej za żywność certyfikowaną ekologicznie. To dotyczy także owoców jagodowych. Stawki dwu czy trzykrotnie wyższe są już jednak kompletnie nieakceptowalne.

Sektor produktów organicznych podupadł. Także rynek owoców ekologicznych nie rozwija się w takim kierunku i w taki sposób jak oczekiwaliby tego konsumenci. Dotyczy to wielu krajów w Europie. Jeśli zapytasz agronoma, to powie ci, że produkty organiczne to głównie marketing. Rośliny przecież nie rozumieją, jakiego rodzaju nawozu używa rolnik. Jeśli zasady integrowanej produkcji będą przestrzegane, to zywność pozostanie bezpieczna dla konsumenta – mówił w Mołdawii Taras Bashtannyk.

Odniósł się także do kwestii sprzedaży. Popyt w Europie nadal istnieje, jest zapotrzebowanie na produkty organiczne. Ale konsument nie jest już gotowy płacić ogromnej premii za nie. Dzieje się tak nawet w Skandynawii, a zdaniem specjalisty kraje skandynawskie są najciekawszym rynkiem w Europie.

Czy przyszłość rysuje się wyłącznie w ciemnych barwach?

Nie jest aż tak źle. W swym przemówieniu Taras Bashtannyk zwrócił uwagę na dwie sprawy. Po pierwsze, żywność ekologiczna wciąż może być sprzedawana nieco drożej. Premia w wysokości 1/3 ceny konwencjonalnej żywności to być może za mało, by zadowolić producentów porzeczek, ale w przypadku np. aronii czy jagody kamczackiej wydaje się wciąż satysfakcjonująca. Po drugie, sprzedaż owoców, czy generalnie produktów certyfikowanych ekologicznie, jest relatywnie łatwiejsza z uwagi na niższą niż w segmencie konwencjonalnym konkurencję.

Źródło: AgroTimes

Sam pomysł obowiązkowej, elektronicznej ewidencji zabiegów ochrony roślin nie nowością. Niemniej Komisja Europejska przyjęła odpowiednie rozporządzenie (nr 2023/564). Zgodnie z wytycznymi, ma ono wejść w życie 1 stycznia 2026 roku. Do tego czasu państwa członkowskie muszą opracować swoje systemy do zarządzania ewidencją. W tym także nasz PIORiN.

Pomimo polskiego sprzeciwu w tej kwestii, Bruksela była nieugięta. Nie ma także zgody na uproszczenie wytycznych. Przepisy nie mają zbyt wielu zwolenników, nawet wśród młodych rolników. Główny zarzut to coraz większa kontrola każdego aspektu produkcji rolnej. Krytykowana jest także liczba danych i parametrów zabiegu, jakie rolnik będzie musiał wprowadzić do systemu.

Jak informuje topagrar.pl, są to między innymi:

- nazwa produktu (środka);

- numer zezwolenia (środka);

- data (oraz gdy np. stosowanie wg etykiety jest ograniczone do określonych pór dnia lub gdy czas stosowania jest istotny – godzina rozpoczęcia zabiegu);

- ilość (w kg/ha lub l/ha);

- jednostka gruntów objęta zabiegiem

Nie wszyscy poradzą sobie z cyfryzacją

Główne zarzuty ze strony przeciwników rozwiązania to kolejny wzrost biurokracji w rolnictwie i kontrola służb fitosanitarnych. Skrajni przeciwnicy mówią złośliwie, że za 10 lat więcej czasu poświęcimy dokumentacji niż produkcji na polach i w sadach. Z drugiej strony system będzie dużym ułatwieniem dla PIORiN-u.

Zachodzą również obawy, że starsi rolnicy nie poradzą sobie z nowymi wytycznymi. Nie wszyscy biegle obsługują komputer, a co dopiero oprogramowanie do elektronicznej ewidencji zabiegów…

Źródło: topagrar.pl