Karol Szymański z Aleksandrowa (gmina Wiskitki, powiat żyrardowski, woj. mazowieckie) założył plantację jagody kamczackiej dziewięć lat temu. Zaczynał od 10 ha. Pomysł na uprawę pojawił się po rozmowie z sadownikiem prowadzącym szkółkę, który zainteresował Szymańskiego potencjałem tej rośliny. Początki nie spełniły jednak oczekiwań plantatora. Polska odmiana słabo plonowała, dlatego po pięciu latach Szymański zlikwidował niemal 70 proc. nasadzeń i postanowił sprawdzić inne odmiany.

Czytaj także:

borówki

Polskie borówki pod lupą PIORiN. Jakie wyniki z 196 próbek?

– Dziewięć lat temu posadziłem 7 ha odmian polskich i 3 ha kanadyjskich. Po pięciu latach mogłem porównać plonowanie tych odmian. Wyszło 5:1 na korzyść odmian kanadyjskich. W związku z tym wykarczowałem odmiany polskie i posadziłem kanadyjskie – opowiada Szymański.

Jagoda Kamczacka Aleksandrów

FOTO: Jagoda Kamczacka Aleksandrów

Nawet 5 ton jagody kamczackiej z hektara

W gospodarstwie Szymańskiego odmiana kanadyjska sprawdziła się znacznie lepiej niż wcześniej uprawiana odmiana polska. Obecnie stanowi około 85 proc. nasadzeń. Jak podaje plantator, w sprzyjających warunkach jej plon może sięgać 5 ton z hektara, podczas gdy w przypadku wcześniejszej odmiany wynosił około tony.

– Okazało się, że w pewnych warunkach odmiana kanadyjska potrafi dać 5 ton z hektara. To ogromna różnica, bo pierwsza odmiana, którą posadziłem, dawała 1 tonę z hektara – porównuje plantator.

Jak podkreśla, przy zakładaniu plantacji nie wystarczy wybrać odmiany, która dobrze plonuje. Trzeba też zadbać o zapylanie.

– Obowiązkowo w rzędach obok siebie muszą być dwie lub więcej odmian kwitnących w tym samym czasie, ze względu na zapylanie krzyżowe – podkreśla.

Doświadczenie Szymańskiego pokazuje również, że deklarowany potencjał odmiany nie zastąpi obserwacji w konkretnych warunkach gospodarstwa. W jego przypadku dopiero porównanie nasadzeń pozwoliło ocenić, która odmiana sprawdza się lepiej.

Jagoda Kamczacka Aleksandrów

FOTO: Jagoda Kamczacka Aleksandrów

Woda to podstawa

Po dziewięciu latach uprawy Szymański wie, na co zwróciłby szczególną uwagę przy zakładaniu kolejnej plantacji. Jednym z najważniejszych czynników jest dla niego dostęp do wody.

– Jagoda ma płytki system korzeniowy, dlatego na wypadek suchej wiosny musi być zagwarantowany dostęp do deszczowania. Bez wody drastycznie spada plon – podkreśla.

Plantator ma własną studnię i rozważa wykonanie dodatkowego odwiertu próbnego na wodę. Jak zaznacza, nawadnianie jest kluczowe dla plonowania.

– Bez podlewania żadna odmiana jagody kamczackiej nie da plonów – dodaje.

Szymański uprawia jagodę kamczacką na glebach IIIa i IIIb klasy bonitacyjnej, o pH około 6,5. Jak podkreśla, krzewy dobrze znoszą silne mrozy. Z kolei tegoroczne upały nie wpłynęły na wielkość zbiorów w jego gospodarstwie, ponieważ owoce zostały zebrane do około 15 czerwca, zanim wystąpiły ekstremalnie wysokie temperatury.

Jagoda Kamczacka Aleksandrów

FOTO: Jagoda Kamczacka Aleksandrów

Jaki jest koszt początkowy?

Koszt założenia plantacji jagody kamczackiej to nie tylko zakup sadzonek. Jak wylicza Karol Szymański, na hektarze sadzi się około 3500 krzewów, a cena jednej sadzonki wynosi 5–6 zł. Same sadzonki kosztują więc od 17,5 do 21 tys. zł na hektar. Do tego dochodzą wydatki na przygotowanie stanowiska, sadzenie i ogrodzenie plantacji, które chroni krzewy przed sarnami i zającami.

W pielęgnacji plantator zwraca uwagę przede wszystkim na nawożenie potasem. Jak zaznacza, w jego gospodarstwie dotychczas nie było potrzeby stosowania środków ochrony roślin.

– Fosfor i wapno daję w mniejszych ilościach. W moim przypadku nie wykonywałem żadnych zabiegów ochrony roślin, a krzewy dobrze się utrzymały i nic złego się nie wydarzyło – opowiada Karol Szymański.

Trzeba jednak pamiętać, że brak konieczności stosowania ochrony w jednym gospodarstwie nie oznacza, że w innych warunkach będzie tak samo. Koszty prowadzenia plantacji zależą również od jej kondycji i potrzeb uprawy.

Na zwrot z inwestycji trzeba poczekać. Krzewy potrzebują kilku lat, by w pełni wykorzystać swój potencjał plonowania. Nie oznacza to też, że od początku można zmechanizować zbiór i korzystać z kombajnu.

Jagoda Kamczacka Aleksandrów

FOTO: Jagoda Kamczacka Aleksandrów

Najpierw zbiór ręczny, potem kombajnowy

W gospodarstwie Szymańskiego zbiór jagody kamczackiej przypada zazwyczaj na pierwszą połowę czerwca.

– Zbieramy między pierwszym a piętnastym czerwca – mówi plantator, opisując typowy termin zbiorów w swoim regionie.

Na możliwość zbioru mechanicznego trzeba jednak poczekać kilka lat. W drugim roku uprawy na krzewie pojawia się dopiero około dziesięciu owoców, dlatego początkowo zbiór odbywa się ręcznie. Dopiero później można wprowadzić kombajn.

– Z kombajnu jagoda kamczacka nigdy nie będzie lepsza niż ta ręcznie zbierana – zaznacza Szymański, porównując jakość owoców.

Zbiór ręczny pozwala uzyskać owoce lepszej jakości, ale jest bardzo pracochłonny. Jak podaje plantator, jedna osoba zbiera przeciętnie 2–2,5 kg jagód na godzinę. Przy większej powierzchni plantacji mechanizacja staje się więc istotnym elementem organizacji pracy, by sprawnie przeprowadzić zbiory.

– Ręczne rwanie to około 2,5 kg na godzinę. Dziesięć godzin pracy to 25 kg owoców, a zebranie tony wymaga 400 godzin. Dzisiaj nie ma ludzi do takiej pracy, dlatego planując plantację jagody kamczackiej, trzeba mieć własny kombajn albo zagwarantowany dostęp do wypożyczonej maszyny – ocenia Szymański.

Ważny jest również odpowiedni moment zbioru. Szymański podkreśla, że jagody muszą odpowiednio długo pozostać na krzewach, aby nabrały właściwego smaku.

– Kilka odmian dojrzewających jednocześnie muszę zebrać w dwa tygodnie. Dojrzałość owoców obserwuję codziennie. Zerwane za wcześnie są ładne optycznie i twarde, ale kwaśne. Czekam kilka dni i są już bardzo smaczne, choć do zbioru delikatne. Ja wybieram właśnie tę drugą opcję – zaznacza.

Jagoda kamczacka po 10 zł za kilogram. Cztery lata temu była o połowę tańsza

Szymański sprzedaje owoce na trzy sposoby: bezpośrednio klientom, w postaci mrożonek oraz do przetwórstwa.

– Sprzedawałem świeże owoce po 5 zł, to było lat temu cztery, a teraz sprzedaję je po 10 zł za kilogram – porównuje plantator.

Gospodarstwo Karola Szymańskiego znajduje się około 40 km od Warszawy. O sprzedaży jagody kamczackiej plantator informuje na Facebooku. W prowadzeniu profilu Jagoda Kamczacka Aleksandrów pomaga mu wnuczka, która na bieżąco zamieszcza aktualne informacje.

– Gotowość do zbioru ogłaszamy w internecie. Pierwszeństwo dajemy samozbiorom. Zawsze można też do samozbiorów dokupić dowolną ilość jagód zerwanych kombajnem – informuje.

Udostępniając plantację do samodzielnego zbioru, Szymański przyciąga całe rodziny. Jak podkreśla, dla dzieci jest to dodatkowa atrakcja, a część klientów wraca do gospodarstwa każdego roku.

– Średnio kupują po 20–30 kg owoców – relacjonuje Szymański.

Jagoda Kamczacka Aleksandrów

FOTO: Jagoda Kamczacka Aleksandrów

Co z plonem?

Nie wszystkie owoce z plantacji są sprzedawane jako świeże. Część owoców Szymański przeznacza do mrożenia, a pozostałe trafiają do tłoczni, gdzie powstaje sok.

– Owoce, których nie zdążą zebrać samozbieracze, zbieramy własnym kombajnem. Następnie oddajemy je do mrożenia i tłoczenia soku. Mrożone jagody sprzedajemy zarówno detalicznie, jak i hurtowo, po około 15 zł za kilogram. Sok w butelce o pojemności 0,33 litra kosztuje 9 zł – wylicza.

W tym roku plantator zebrał około 20 ton owoców. Około jednej trzeciej przeznaczył na sprzedaż bezpośrednią, 10 ton na mrożenie, a 3 tony do tłoczni. 

Szymański zajmuje się również innymi rodzajami produkcji rolnej. W gospodarstwie hoduje owce i uprawia zboża, a jagoda kamczacka jest jednym z kilku kierunków jego działalności.

Czy warto uprawiać haskap?

Karol Szymański po dziewięciu latach uprawy nadal widzi możliwości rozwoju plantacji jagody kamczackiej. Nie zamierza jednak zwiększać nasadzeń bez wcześniejszego sprawdzenia dostępności wody.

– Można na tym zarobić. Opłacalność rośnie – ocenia plantator.

Jego doświadczenia pokazują, że o powodzeniu uprawy decydują nie tylko dobór odmian i potencjał plonowania, lecz także dostęp do wody, organizacja zbiorów oraz sposób sprzedaży owoców. Przed założeniem plantacji warto uwzględnić wszystkie te czynniki i dokładnie policzyć koszty inwestycji.

Agnieszka Sawicka

TSW już na stałe wpisało się w kalendarz styczniowych spotkań branżowych. Nie inaczej będzie w nadchodzącym roku. Już 14-15 stycznia ponownie udamy się do hal Tagów Kielce, by przez dwa dni odbywać rozmowy na stoiskach wystawowych, uczestniczyć w konferencjach i chłonąć branżowe nowości.

W tym roku jest ich bardzo dużo. Nie sposób wymienić wszystkie, ale poniżej spróbuję przytoczyć kilka dobrych powodów, dla których i tym razem warto zaplanować wizytę na TSW.

McCormick_X4_080F, ciągnik sadowniczy

FOTO: Tsw

Na stoisku AGRO-MAREK w hali 9 będzie można zobaczyć nowy model ciągnika sadowniczego McCormick X4.080F. To maszyna produkowana przez włoski koncern Argo Tractors. Litera „F” (Frutteto) oznacza wersję przeznaczoną do pracy w tradycyjnych, średnich i szerokich rzędach sadów oraz winnic. Model ten łączy kompaktowe gabaryty z nowoczesnym designem i wysoką zwrotnością.

Główne dane techniczne

•  Silnik: 4-cylindrowy Deutz AG o pojemności 2,9 litra.
•  Moc znamionowa: 75 KM (56 kW) przy 2200 obr./min.
•  Maksymalny moment obrotowy: 375 Nm osiągany przy 1600 obr./min.
•  Emisje: Spełnia normę Stage V (wykorzystuje systemy DOC + DPF, bez konieczności stosowania płynu AdBlue).
•  Układ hydrauliczny: Otwarty centralny układ o wydatku pompy 52 + 30 l/min.
•  Podnośnik (TUZ): Sterowany mechanicznie o maksymalnym udźwigu 3000 kg.
•  Prędkość maksymalna: do 40 km/h.
•  Zbiornik paliwa: Pojemność 80 litrów.

Sekatory SWANSOFT

FOTO: Tsw

Zima to czas cięcia borówek. Aby przyspieszyć pracę część plantatorów sięga po elektryczne sekatory. Te będzie można zobaczyć na stoisku SWANSOFT w hali 3.  

Sekatory akumulatorowe SWANSOFT PRU32 i PRU32A to wydajne narzędzia stworzone z myślą o intensywnej pracy w sadach, winnicach, szkółkach roślin oraz na plantacjach.

Wyposażone w silnik bezszczotkowy o mocy maksymalnej 920 W umożliwiają precyzyjne cięcie gałęzi i pędów o średnicy do 32 mm. Progresywny system cięcia zapewnia pełną kontrolę nad ruchem ostrza, a regulowany rozstaw pozwala dostosować narzędzie do grubości przycinanych pędów.

System ochrony palców przed przecięciem zwiększa bezpieczeństwo operatora. Ergonomiczna konstrukcja ogranicza zmęczenie dłoni podczas wielogodzinnej pracy.

Akumulatory 16,8 V o pojemności 2 Ah lub 4 Ah zapewniają mobilność i długi czas pracy, bez ograniczeń wynikających z przewodów zasilających.

Owocomat

FOTO: Tsw

Dla plantatorów nastawionych na sprzedaż bezpośrednią ciekawą propozycję przygotowała Fundacja Fitmentor. Chodzi o automat vendingowy do sprzedaży owoców. Pełna oferta jest jednak szersza. Producenci szczególną uwagę poświęcają sokomatom, owocomatom i warzywomatom, które umożliwiają wygodną, samoobsługową sprzedaż soków, świeżych owoców i warzyw – bezpośrednio z gospodarstw, sadów i lokalnych punktów dystrybucji.

Rozwiązania te otwierają przed producentami nowe możliwości docierania do konsumentów, zwiększania dostępności lokalnych produktów oraz rozwijania sprzedaży poza tradycyjnymi kanałami handlu. Automaty vendingowe pozwalają tworzyć nowoczesne punkty sprzedaży dostosowane do potrzeb klientów i specyfiki oferowanego asortymentu.

Prezentowana przez Fundację Fitmentor odsłona technologii Eldrut Automatics łączy innowacyjne podejście do dystrybucji żywności z ideą promowania zdrowych wyborów konsumenckich i wspierania lokalnych producentów. To praktyczne rozwiązanie dla sadownictwa, które łączy potencjał świeżych produktów z wygodą nowoczesnej sprzedaży.

Źródło: Informacja prasowa TSW

IZYDORY 2026

FOTO: Agrohorti Media

Punktem kulminacyjnym plebiscytu Izydory jest uroczysta Gala, która w tym roku odbyła się 22 października w Swarzędzu pod Poznaniem. Podczas tej uroczystości prowadzonej przez prezesa AgroHorti Media Adama Paradowskiego razem z redaktor naczelną top agrar Polska – dr Marią Walerowską, laureatom wręczono statuetki Izydor 2026 w 8 kategoriach. To niezwykłe wyróżnienie wręczane jest tym produktom, które zdobędą najwięcej głosów polskich rolników w dwuetapowym głosowaniu, które trwa od stycznia aż do końca września.

Środki ochrony roślin i nowoczesne wsparcie upraw

W tym roku wyłoniono 8 kategorii, w których o „rolniczego Oscara” w ostatnim etapie walczyły 3 nominowane produkty.

Kategoria Środki ochrony roślin i nowoczesne wsparcie upraw:

• fungicyd ELATUS Plus Zboża/ Ampol-Merol Sp. z o.o.– zwycięzca
• cyfrowa platforma rolnicza Field View/BAYER Sp. z o.o.
• herbicyd selektywny Hapi 250 EC/Innvigo Sp. z o.o.

fungicyd ELATUS Plus Zboża/ Ampol-Merol Sp. z o.o.

FOTO: Agrohorti Media

Przełomowe produkty i rozwiązania w produkcji owoców i warzyw

W kategorii: Przełomowe produkty i rozwiązania w produkcji owoców i warzyw rywalizowały następujące produkty:

• nawóz dolistny HEPTA CU/CALDENA Sp. z o.o. sp. k. – zwycięzca
• instektycyd i nawóz startowy Fengress/FMC Agro Polska Sp. z o.o.
• biologiczny fungicyd JULIETTA/ AS CROP Sp. z o.o.

nawóz dolistny HEPTA CU/CALDENA Sp. z o.o. sp. k.

FOTO: Agrohorti Media

Finanse, ubezpieczenia i doradztwo w zakresie wspomagania prowadzenia gospodarstw rolnych

• ubezpieczenie GENERALI AGRO EKSPERT/Sprzęt Rolniczy/ GENERALI Towarzystwo Ubezpieczeń SA – zwycięzca
• Platforma www.agronomist.pl/ BNP PARIBAS Bank Polska SA
• Ubezpieczenie upraw/ VH Polska Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych

ubezpieczenie GENERALI AGRO EKSPERT/Sprzęt Rolniczy/ GENERALI Towarzystwo Ubezpieczeń SA

FOTO: Agrohorti Media

Hodowla i utrzymanie zwierząt

W kategorii: Hodowla i utrzymanie zwierząt o głosy rolników walczyły:

• mieszanka paszowa uzupełniająca dla krów mlecznych Orbisan G/SANO – Nowoczesne Żywienie Zwierząt Sp. z o.o.– zwycięzca
• kosiarka dyskowa KDX 350/ SaMASZ Polska Sp. z o.o.
• mieszanka paszowa uzupełniająca dla bydła mlecznego ReproLac Keragen /Josera Polska Sp. z o.o.

mieszanka paszowa uzupełniająca dla krów mlecznych Orbisan G/SANO – Nowoczesne Żywienie Zwierząt Sp. z o.o.

FOTO: Agrohorti Media

Ciągniki rolnicze

W kategorii: Ciągniki rolnicze rywalizowały z sobą następujące traktory:

• ciągnik John Deere 9RX 830/ John Deere Polska Sp. z o.o.– zwycięzca
• ciągnik CLAAS AXION 9.450 TT/CLAAS Polska Sp. z o.o.
• ciągnik New Holland z serii T5/CNH Industrial Polska Sp. z o.o.

ciągnik John Deere 9RX 830/ John Deere Polska Sp. z o.o.

FOTO: Agrohorti Media

Kategoria Maszyny rolnicze oraz produkty i rozwiązania wspomagające

• ładowarka teleskopowa Manitou MLT742-140 V+/ MANITOU Polska Sp. z o.o. – zwycięzca
• agregat zębowy CROSS III/ UNIA Sp. z o.o.
• siewnik pneumatyczny Pronto DC/ HORSCH Polska Sp. z o.o.

ładowarka teleskopowa Manitou MLT742-140 V+/ MANITOU Polska Sp. z o.o.

FOTO: Agrohorti Media

Materiał siewny

W kategorii: Materiał siewny o głosy rolników walczyły firmy odpowiedzialne za przygotowanie następujących produktów:

• hybrydowy jęczmień ozimy SY Zoomba/SYNGENTA Polska Sp. z o.o. – zwycięzca
• pszenica ozima QUEENS/Poznańska Hodowla Roślin Sp. z o.o.
• żyto hybrydowe FARMALEO  / farmsaat Polska Sp. z o.o.

hybrydowy jęczmień ozimy SY Zoomba/SYNGENTA Polska Sp. z o.o.

FOTO: Agrohorti Media

nawóz granulowany OPTIPLON 4-14-30/LUVENA SA

FOTO: Agrohorti Media

Biostymulacja i nawożenie

W kategorii: Biostymulacja i nawożenie nominowane były:

• nawóz granulowany OPTIPLON 4-14-30/LUVENA SA – zwycięzca
• biostymulator foliQ TrioPGA/AGRII Polska Sp. z o.o.
• biostymulator TYTANIT®/ INTERMAG Sp. z o.o.

Jak podkreślali podczas odbierania nagród przedstawiciele firm, które wygrały w poszczególnych kategoriach, pomimo licznych nagród przyznawanych przez jury, czy kapituły, to właśnie nagrody wręczone jako wyraz uznania rolników są dla nich najcenniejsze. Oznacza to, że ich produkt sprawdza się w gospodarstwach, w codziennej pracy w polu, przy hodowli, czy w sadach i to właśnie plon oraz zadowolenie klientów są dla nich największą nagrodą i motywacją do dalszego rozwoju.

Przede wszystkim, gratulujemy każdemu, kto znalazł czas i ochotę by wziąć udział we wspólnej zabawie. Zainteresowanie konkursem było całkiem spore, więc i konkurencja duża, a rozstrzygnięcia wcale niełatwe.

Ostatecznie jednak pierwsze miejsce zdobył Błażej P. z Mokrska. Do zwycięzcy trafi nagroda główna – zestaw biopreparatów AGRO-SORB o wartości 40 tys. zł. Na drugim miejscu uplasował się Dawid K. z Promnej, który otrzyma zestaw produktów o wartości 20 tys. zł. Najniższe miejsce na podium przypadło Magdalenie K.-J. z miejscowości Kowiesy. Nagrodą jest zestaw biopreparatów o wartości 10 tys. zł.

Nagród było jednak więcej. Komisja zdecydowała o wyróżnieniu ośmiu innych uczestników konkursu:

• Michał B. – Błędów
• Katarzyna O. – Sadkowice
• Ilona B.-P. – Dzierzkowice
• Beata J. – Opole Lubelskie
• Łukasz B. – Kowiesy
• Aleksandra B. – Zamość
• Karol K. – Promna
• Przemysław P. – Szydłów

Więcej niż tylko preparaty

Choć nagrody w konkursie mają charakter niezwykle praktyczny i z pewnością ucieszą laureatów, to korzyści idą znacznie dalej. Zwycięzcy i wyróżnieni otrzymają także zalecenia dotyczące stosowania aminokwasów w swoich uprawach. To także dobra okazja dla tych, którzy jeszcze nie wykorzystywali produktów aminokwasowych by samemu przekonać się o tym jak efektywne są to rozwiązania w warunkach ich gospodarstw.

Przez pewien czas Winnica Dwórzno była największą winnicą na Mazowszu. Choć utraciła ten status, 9 ha upraw, na których rośnie 11 odmian winorośli, wciąż robi wrażenie.

Gospodarstwo prowadzą bracia Oskar i Wiktor Gowin. Zostało założone przez ich ojca, Wiesława. Choć rodzina nie miała wcześniej praktycznego doświadczenia w ogrodnictwie, dzięki fachowemu doradztwu i własnym obserwacjom stopniowo zwiększano oraz przekształcano strukturę upraw.

Winnica Dwórzno, plantacje otulone lasem

FOTO: Michał Piątek

– Najpierw były maliny, dużo malin. W pewnym momencie mogło ich być około 30 ha. Dziś jest ich znacznie mniej. Są też czarne porzeczki i haskap. Z tych owoców również robimy wino, ale najważniejsza jest winorośl – wyjaśnia Oskar Gowin, z którym rozmawiałem podczas wizyty w Winnicy Dwórzno pod koniec września.

Przede wszystkim jakość

Już krótki spacer po winnicy i budynku przetwórni nie pozostawia żadnych wątpliwości: tutaj jakość jest najważniejsza. Uprawy są zadbane, a rośliny i owoce – zdrowe. Dodatkowo ręcznie zrywane grona są selekcjonowane podczas zbioru. Do przetwórstwa trafiają wyłącznie te, które spełniają wymagania właścicieli.

Po ich zwiezieniu wszystkie urządzenia wykorzystywane do przetwórstwa – od urządzenia przeznaczonego do młynkowania i usuwania szypułek, przez prasę i pompy, po tanki – wykonane są ze stali nierdzewnej oraz materiałów dopuszczonych do kontaktu z żywnością.

Bracia Gowinowie we własnym zakresie napełniają i etykietują butelki. W budynku znajduje się także sklep i sala degustacyjna. Obiekt służy więc do przetwórstwa, magazynowania trunków, ich sprzedaży oraz przyjmowania gości.

– Jesteśmy średniej wielkości winnicą w skali Polski, a niedużą na tle Europy. Możemy jednak zajmować się jej prowadzeniem w pełnym wymiarze czasu pracy. Wiadomo, że w małych biznesach każdy odpowiada za wszystko, ale mimo tego staramy się dzielić odpowiedzialnością. Wiktor ma bardzo ścisły umysł, więc zajmuje się przede wszystkim uprawą i produkcją. Ja organizuję wydarzenia w winnicy, zajmuję się sprzedażą i marketingiem, a także kontaktami z mediami – wyjaśnia Oskar Gowin.

Przetwórnia w Winnicy Dwórzno

FOTO: Michał Piatek

W Winnicy Dwórzno nie brakuje imprez. Odbywają się tu różne wydarzenia, które pomagają budować wokół tego miejsca społeczność. Są wśród nich między innymi atrakcje, jak morsowanie w kadziach po winie, kuligi czy wieczorki jazzowe. Bliskość Warszawy oraz szybki i łatwy dojazd ze stołecznego miasta do otoczonej lasem plantacji są dużym ułatwieniem.

Grona gotowe do zbiorów

FOTO: Michał Piątek

Nie zawsze jest kolorowo

Oskar Gowin nie ukrywa problemów i rozczarowań. Dotyczą one między innymi wprowadzania nowych odmian winorośli do uprawy. Nie wszystkie selekcje dobrze radzą sobie w warunkach glebowo-klimatycznych Dwórzna. Lokalizacja jest także narażona na silną presję wiosennych mrozów i przymrozków.

– Zdarzały się tutaj sytuacje, gdy temperatura przy gruncie spadała w maju do –10°C. Musieliśmy założyć zraszacze nad szpalerami, aby zabezpieczać pędy i pąki. Choć jest to rozwiązanie dość skuteczne, korzystanie z niego jest kosztowne i wymaga mnóstwa uwagi, a efekt końcowy w skrajnych przypadkach i tak odbiega od pełnego sukcesu – informuje winiarz.

Winobranie w Winnicy Dwórzno, owoce zbierane są w kisteny i dostarczane na bieżąco do przetwórni

FOTO: Michał Piątek

Dodaje, że w lata urodzajne surowiec uzyskany w gospodarstwie pozwala na wyprodukowanie nawet 60 000 butelek trunków w jednym sezonie. Bywały jednak i takie sezonu, gdy produkcja stanowiła jedynie niewielki ułamek tej wartości. Uzależnienie od pogody to duże ryzyko, znane dobrze także w innych gospodarstwach, gdzie jagodowe uprawia się bez osłon.

Więcej na filmie

Każdy, kogo interesuje winiarstwo, choćby w przydomowej skali, a także każdy miłośnik wina może sprawdzić, jak funkcjonuje Winnica Dwórzno. Wystarczy obejrzeć poniższy film:

Do Sejmu wraca projekt nowelizacji ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. To potencjalnie bardzo zła wiadomość dla właścicieli winnic, w których wciąż trwają zbiory winogron i produkcja wina. Obawiają się oni, że przyjęcie projektu bez poprawek sprawi, iż dalsze funkcjonowanie winnic w Polsce stanie pod znakiem zapytania.

Procedowany obecnie projekt ustawy jest pokłosiem dwóch wcześniejszych propozycji. Zagrożenie dla winiarskiego segmentu polskiego ogrodnictwa powstało wskutek działań Lewicy i Polski 2050. Politycy tych ugrupowań nie widzą powodów, by inaczej traktować właścicieli winnic produkujących regionalne, drogie wina oraz masowych producentów tanich wódek i wielkie browary.

Odmienne stanowisko zajmuje PSL. Partia złożyła w Sejmie własny projekt nowelizacji ustawy. Gdyby ten wariant został przyjęty, interesy małych producentów i rodzinnych winnic nie byłyby stawiane na równi z wpływową branżą spirytusową i ogromnymi koncernami produkującymi piwo.

Problemem jest także zbyt szerokie zdefiniowanie pojęcia „promocja”. Pierwszy z omawianych projektów zalicza do niej między innymi publiczne degustacje, rabaty, programy lojalnościowe, a nawet używanie nazw konkretnych win na szyldach czy etykietach.

Czy to koniec enoturystyki w naszym kraju?

Podnoszony jest również argument dotyczący zagrożenia dla enoturystyki i tradycji regionalnych. Małe, a także średniej wielkości winnice utrzymują się głównie ze spotkań z klientami, zwiedzania gospodarstw, organizacji warsztatów oraz winobrań.

FOTO:

Pojawiają się zatem obawy, że nowe przepisy uniemożliwią choćby najbardziej podstawową komunikację z konsumentami i uczestnikami wydarzeń organizowanych w gospodarstwach. Zagrożone mogą być również duże święta regionalne, takie jak Zielonogórskie Winobranie.

Sytuacja przypomina nieco tak zwaną Piątkę dla zwierząt. Prace legislacyjne prowadzone w 2020 roku zatrzęsły fundamentami całej branży futrzarskiej w Polsce. Choć wielu hodowców poniosło wówczas ogromne straty, a częć z niej nawet zrezygnowało, przepisy ostatecznie nie weszły w życie. Miejmy nadzieję, że tym razem będzie podobnie.

Źródła: Polsat News, Sad24

Dwórzno to rodzinna miejscowość Wiesława Gowina, ojca Oskara Gowina, mojego rozmówcy, który wraz z bratem Wiktorem prowadzi dziś gospodarstwo i Winnicę Dwórzno. Pomysł na rozpoczęcie działalności rolniczej pojawił się pod koniec lat 90., po śmierci prababci Marianny – ostatniej osoby z rodziny mieszkającej w tej miejscowości.

Oskar Gowin, Winnica Dwórzno

FOTO: Michał Piątek

– Żeby jej córce, babci Ali trochę ulżyć, nasz tata powiedział, że pomyśli, czy nie rozpocząć tutaj jakiejś działalności rolniczej – wspomina Oskar Gowin.

Decyzja była o tyle nietypowa, że ojciec przyszłych winiarzy z wykształcenia jest inżynierem, a w rodzinie nie było tradycji rolniczych. Wykorzystał jednak okazję i kupił upadłe gospodarstwo. Początkowo przejął około 30 hektarów, a następnie dokupował kolejne działki. Ostatecznie gospodarstwo rozrosło się do około 50 hektarów.

Najpierw były maliny

Pierwszą uprawą, na którą zdecydowała się rodzina, były maliny. Podpowiedział ją znajomy ojca, który miał dostęp do taniego materiału nasadzeniowego. Przez kilkanaście kolejnych lat niemal cały areał zajmowały plantacje malin. Śladem tamtej historii pozostała między innymi nazwa drogi przebiegającej przez gospodarstwo – ulica Malinowa.

Produkcja malin szybko pokazała jednak, jak trudny i nieprzewidywalny potrafi być rynek owoców. Problemem był zarówno brak pracowników do zbioru, jak i zmienne ceny skupu. Zdarzały się sezony, w których koszt zebrania owoców przewyższał ich wartość.

Aby uniezależnić się od sprzedaży świeżych malin, rodzina zbudowała halę mroźniczą. Początkowo służyła ona do przechowywania zamrożonych owoców, a dziś mieści się w niej przetwórnia winiarska.

Nie chciał oddawać plonów za bezcen. Przy 45 ha znalazł własny sposób na słabe ceny

Wino malinowe otworzyło drogę do winnicy

Przełom nastąpił około 2010 roku. Doradca sadowniczy gospodarstwa, Michał Gmurczyk pochodzący z Podkarpacia, interesował się fermentacją i produkcją wina. To on zaczął eksperymentować z malinami z Dwórzna.

Zbiory winorośli, winobranie w Winnicy Dwórzno

FOTO: Michał Piatek

Pierwsze próby wzbudziły zainteresowanie Wiesława Gowina, początkowo sceptycznie nastawionego do pomysłu produkcji wina. W 2011 roku powstało pierwsze wino malinowe, a rok później rodzina posadziła pierwszą parcelę winorośli.

– Pierwszy kamyczek potoczył się po zboczu, a potem cała lawina ruszyła – mówi Oskar Gowin.

Winobranie 29.09., Winnica Dwórzno

FOTO: Michał Piątek

Rozwojowi winnicy sprzyjały również zmiany w przepisach, które ułatwiły funkcjonowanie małych polskich producentów wina. Mowa tu zwłaszcza o tzw. ustawie winiarskiej z 2012 roku. Winnica była więc jednocześnie próbą dywersyfikacji działalności i odpowiedzią na nowe możliwości prawne.

Dziewięć hektarów winorośli

Dziś winorośl zajmuje w Winnicy Dwórzno około 9 hektarów. Produkcja nadal ma charakter rzemieślniczy – owoce zbierane są ręcznie i od razu selekcjonowane. Rodzina nie planuje obecnie zbioru kombajnowego. Przy tej skali gospodarstwa inwestycja nie byłaby wystarczająco uzasadniona, a mechanizacja mogłaby obniżyć jakość surowca.

Sala degustacyjna, Winnica Dwórzno

FOTO: Michał Piątek

Po zbiorze grona w ciągu maksymalnie godziny trafiają do przetwórni. Młynko-odszypułkowarka usuwa szypułki i delikatnie rozgniata owoce, nie uszkadzając pestek. Następnie winogrona kierowane są do kadzi fermentacyjnych celem maceracji albo do prasy. Wyciskane są zarówno owoce na wina czerwone jak i białe, ale w przypadku win czerwonych kluczowe znaczenie ma maceracja skórek, ponieważ to właśnie z nich pochodzą kolor i część związków odpowiedzialnych za strukturę trunku. Do produkcji win białych wykorzystywana jest nowa prasa o pojemności blisko 30 hektolitrów, pozwalająca obsłużyć praktycznie cały dzienny zbiór na raz.

Sklep przy winnicy, Winnica Dwórzno

FOTO: Michał Piątek

Pogoda największym wyzwaniem

Uprawa winorośli na Mazowszu wymaga dostosowania się do zmiennego klimatu. Problemem nie są wyłącznie wysokie temperatury, lecz przede wszystkim ich nieprzewidywalność.

Winorośl potrzebuje różnych warunków na kolejnych etapach rozwoju. Podczas zawiązywania pąków korzystna jest słoneczna pogoda, w czasie sezonu wegetacyjnego nadmierne upały mogą przyspieszać dojrzewanie i ograniczać kwasowość owoców, natomiast podczas zbiorów najbardziej pożądana jest ciepła, sucha i stabilna jesień.

W gospodarstwie szczególnie groźne są wiosenne przymrozki. Aby chronić pąki, winnica wykorzystuje system zamgławiania. Woda z trzech studni głębinowych rozpylana jest w formie mgły, a następnie zamarza na roślinach, tworząc warstwę izolacyjną. Dzięki temu temperatura wewnątrz lodowej osłony, na mokrych częściach roślin osłony utrzymuje się w okolicach 0°C.

System wymaga dużej ilości wody, odpowiednio zaprojektowanej instalacji i wydajnego źródła zasilania.

Ochrona roślin i nawożenie

Winnica nie posiada certyfikatu ekologicznego, przede wszystkim ze względu na rozbudowane wymagania formalne. Rodzina stara się jednak ograniczać stosowanie środków ochrony roślin i stopniowo wdrażać bardziej naturalne rozwiązania. Ważną rolę odgrywają tu rozwiązania mikrobiologiczne.

W gospodarstwie planowany jest zakup pielnika, który pozwoli całkowicie zrezygnować z herbicydów. Do ochrony roślin wykorzystywany jest specjalistyczny opryskiwacz, umożliwiający precyzyjne podawanie preparatów – zmniejszenie dawek przy zachowaniu pełnej efektywności zabiegu.

Największym zagrożeniem są choroby grzybowe, przede wszystkim mączniak i szara pleśń. Ważne jest nie tylko dobranie odpowiednich środków, ale również właściwe zaplanowanie zabiegów. W gospodarstwie stosowane są także nawozy humusowe, obornik kurzy i inne produkty o możliwie naturalnym charakterze. Typowe nawozy granulowane także są w użyciu, ale decyzje o ich zastosowaniu zapadają jedynie w przypadku stwierdzenia wyraźnej potrzeby szybkiego uzupełnienia palącego niedoborów składników pokarmowych w glebie.

Wino jako sposób na większą stabilność

Przetwórstwo pozwala gospodarstwu zwiększyć wartość owoców i częściowo ograniczyć ryzyko związane ze sprzedażą surowca. W przypadku malin owoce trzeba szybko zebrać i sprzedać, natomiast wino można przechowywać i oferować w kolejnych sezonach.

Ceny win nie są niskie, ale sprzedaż i tak przebiega dość płynnie

FOTO: Michał Piątek

Nie oznacza to jednak, że każde wino zyskuje wraz z wiekiem. Białe wina najlepiej spożywać zwykle w ciągu roku, dwóch lub trzech lat. Czerwone mogą dojrzewać dłużej, choć najczęściej po około pięciu latach pokazują już pełnię swoich możliwości.

Winnica organizuje również degustacje starszych roczników, podczas których goście mogą obserwować, jak czas i utlenianie wpływają na smak wina.

- Bez względu na to skąd pochodzi, sugeruję, by nie przechowywać wina samodzielnie. Aby mogło długo leżakować, trzeba mu zapewnić bardzo dobre warunki. Szafka kuchenna nie jest odpowiednim miejscem. Jeśli ktoś myśli o kolekcjonowaniu win i ich późniejszej odsprzedaży  to tu z kolei problemem może być brak możliwości udowodnienia nabywcy, że wino było przechowywane we właściwych warunkach. Są specjalistyczne firmy, które się tym zajmują i część osób zleca to im właśnie. Wówczas te wina, które nadają się do dłuższego przechowywania, nawet po kilku latach są doskonałej jakości i ich wartość rynkowa faktycznie może wzrastać – wyjaśnia Oskar Gowin.

Nie tylko winorośl

Choć winnica jest najbardziej rozpoznawalną częścią gospodarstwa, państwo Gowinowie nadal uprawiają również inne owoce.

Jagoda kamczacka zajmuje kilkanaście hektarów. Owoce odmian ‘Wojtek’ i ‘Honey Bee’ są częściowo sprzedawane, a częściowo wykorzystywane do produkcji soku. Powstaje z niego także produkt określany jako „Jagoda kamczacka 0 proc.” – podawany w butelkach po winie, z korkiem, jako alternatywa dla wysoko przetworzonych win bezalkoholowych.

W gospodarstwie rośnie również około 5 hektarów malin odmian ‘Polka’ i ‘Polana’ oraz około hektara czarnej porzeczki. Maliny są zbierane ręcznie, zwłaszcza gdy mają trafić do produkcji wina. Rodzina prowadzi również sprzedaż bezpośrednią, umożliwiając klientom wcześniejszą rezerwację owoców i odbiór świeżego produktu w terminie zbioru.

Gospodarstwo oparte na doświadczeniach

Oskar i Wiktor Gowinowie pracują w gospodarstwie na pełen etat. Ich działalność obejmuje nie tylko uprawę i produkcję wina, ale także organizację degustacji i wydarzeń. To właśnie oferta eventowa stanowi ważne źródło przychodów, ponieważ utrzymanie się wyłącznie ze sprzedaży win byłoby obarczone dużym ryzykiem.

Rodzina rozwija również działalność edukacyjną. Planowane są kursy dotyczące prowadzenia winnicy, ponieważ – jak podkreślają gospodarze – rozwój polskiego winiarstwa wymaga wymiany doświadczeń.

– Większym zagrożeniem niż to, że ktoś nauczy się robić dobre wino, jest sytuacja, w której ktoś wypuści na rynek produkt słabej jakości i zniechęci konsumentów do polskiego wina – przekonuje Oskar Gowin.

Historia Winnicy Dwórzno pokazuje, że rodzinne gospodarstwo może skutecznie łączyć różne kierunki produkcji. Od malin, przez przetwórstwo, po wino i jagodę kamczacką – każda kolejna decyzja była odpowiedzią na konkretne wyzwania. Dziś gospodarstwo państwa Gowinów pozostaje przedsięwzięciem rodzinnym, ale jednocześnie jest przykładem nowoczesnego, wyspecjalizowanego i wielokierunkowego gospodarstwa ogrodniczego.

Więcej na temat zbiorów, uprawianych tu odmian winorośli, technologii winifikacji i jej skali można dowiedzieć się z materiału filmowego przy innym artykule, któr na portalu jagodowe.pl ukaże się za kilka dni.

Macfrut to jedno z najważniejszych międzynarodowych wydarzeń dla sektora owoców i warzyw. Targi opierają się na trzech filarach: biznesie, kontaktach oraz wiedzy. Organizatorzy podkreślają, że wydarzenie ma nie tylko ułatwiać nawiązywanie relacji handlowych, lecz także łączyć produkcję z technologią, badaniami i międzynarodową promocją.

W 2027 roku targi zyskają nowy układ wystawienniczy. Macfrut odbędzie się równolegle z Growtech Europe – europejską edycją wydarzenia poświęconego sektorowi produkcji przedzbiorczej – oraz Fieravicola, międzynarodowymi targami branży drobiarskiej. Wszystkie trzy wydarzenia zostaną połączone w ramach dużej, wielosektorowej platformy agrobiznesowej.

Ekspozycja zostanie podzielona według obszarów produktowych. Zwiedzający znajdą między innymi strefy poświęcone maszynom, technologiom, opakowaniom, logistyce i przechowalnictwu, a także produkcji, przygotowaniu i sprzedaży świeżych produktów. Nie zabraknie również Berries Area oraz sektora szkółkarskiego i nasiennego.

Kiwi owocem przewodnim

Owocem przewodnim Macfrut 2027 będzie kiwi. Wybór ten nie jest przypadkowy – Włochy są największym producentem kiwi w Unii Europejskiej, z roczną produkcją sięgającą około 400 tys. ton. Na świecie zajmują trzecie miejsce, za Chinami i Nową Zelandią.

Uprawa kiwi koncentruje się przede wszystkim w pięciu włoskich regionach: Kalabrii, Emilii-Romanii, Lacjum, Wenecji Euganejskiej oraz Piemoncie. Owoc ten pozostaje także jednym z najważniejszych produktów włoskiego eksportu.

W 2025 roku włoski eksport kiwi wzrósł o 19,8 proc. pod względem wolumenu i o 26,4 proc. pod względem wartości, osiągając około 700 mln euro. Najważniejszym odbiorcą jest rynek niemiecki, który odpowiada za około jedną czwartą eksportu. Kolejne miejsca zajmują Hiszpania, Belgia, Francja i Stany Zjednoczone.

Podczas targów zaplanowano spotkania producentów, handlowców i międzynarodowych kupców. Ich tematem będą między innymi nowe kontakty biznesowe, możliwości eksportowe oraz trendy na rynku kiwi.

Chile krajem wyróżnionym

Krajem specjalnie prezentowanym podczas Macfrut 2027 będzie Chile – jeden z najważniejszych producentów owoców na świecie. Kraj ten szczególnie mocno rozwija produkcję czereśni oraz orzechów, w tym laskowych i włoskich.

Najbardziej dynamicznie rośnie sektor czereśni. W latach 2020–2025 powierzchnia sadów czereśniowych w Chile zwiększyła się z około 39,6 tys. do blisko 77,8 tys. hektarów. Rozwój ten był możliwy między innymi dzięki dużym inwestycjom w innowacje odmianowe.

W 2025 roku wartość chilijskiego eksportu owoców wyniosła 8,5 mld dolarów, co oznacza wzrost o 16 proc. Szczególne znaczenie mają czereśnie, zwłaszcza w handlu z Chinami.

Chile zaprezentuje się w Rimini na dużym stoisku przygotowanym między innymi przez ProChile oraz Frutas de Chile – organizację zrzeszającą chilijskich eksporterów owoców. Dla włoskich firm Chile jest również ważnym odbiorcą technologii, maszyn, opakowań, systemów nawadniania oraz rozwiązań stosowanych przed i po zbiorach.

Piemont regionem partnerskim

Regionem partnerskim przyszłorocznej edycji będzie Piemont. To jeden z najważniejszych włoskich obszarów produkcji owoców i warzyw, z około 53 tys. hektarów upraw.

Wśród najważniejszych gatunków uprawianych w regionie znajdują się jabłka, kiwi, brzoskwinie i nektaryny. Piemont słynie także z produkcji orzechów laskowych oraz innych produktów o wysokiej jakości i regionalnym charakterze.

Podczas targów zaplanowano prezentacje certyfikowanych produktów i lokalnych specjalności. Program wydarzeń będzie skierowany przede wszystkim do międzynarodowej publiczności.

Macfrut N.E.X.T. rozpocznie targi dzień wcześniej

Nowością w 2027 roku będzie Macfrut N.E.X.T. – specjalne wydarzenie organizowane 19 kwietnia, dzień przed oficjalnym otwarciem targów. Spotkanie będzie przeznaczone dla wystawców, producentów, kupców oraz osób podejmujących decyzje w sektorze.

Forum ma koncentrować się na najważniejszych czynnikach kształtujących przyszłość rynku świeżych produktów. Wśród omawianych tematów znajdą się demografia, sytuacja makroekonomiczna, konsumpcja, innowacje oraz nowe modele rozwoju.

Dzień zakończy kolacja networkingowa dla przedstawicieli całego łańcucha dostaw. Organizatorzy chcą w ten sposób stworzyć przestrzeń do rozmów o wyzwaniach branży i rozpoczęcia współpracy jeszcze przed oficjalnym otwarciem targów.

Wiedza, innowacje i przyszłość produkcji

Macfrut od lat wyróżnia się rozbudowanym programem konferencji i prezentacji. Podczas ostatniej edycji odbyło się około stu wydarzeń poświęconych aktualnym i przyszłym wyzwaniom sektora.

Komitet Techniczno-Naukowy, któremu przewodniczy Paolo De Castro, a koordynuje go prof. Bruno Mezzetti, pracuje już nad programem kolejnej edycji. Wśród najważniejszych tematów znajdą się kwestie klimatu, zasobów wodnych i ochrony roślin, a także innowacje w sektorze nasiennym i szkółkarskim.

W części poświęconej okresowi pozbiorczemu omawiane będą technologie dla produktów świeżych i przetworzonych. Jednym z najważniejszych wydarzeń międzynarodowych będzie Mediterranean Stone Fruit Outlook 2027, poświęcone przyszłości uprawy owoców pestkowych w basenie Morza Śródziemnego.

Macfrut 2027 ma być nie tylko miejscem prezentacji nowych produktów i technologii, lecz także platformą współpracy całego sektora – od producentów i regionów, przez firmy technologiczne i instytucje badawcze, po kupców oraz organizacje wspierające internacjonalizację.

Źródło: Macfrut Press Release

W tej części stoiska nie brakuje emocji i dobrej zabawy. Odwiedzający mogą sprawdzić swoją wiedzę rolniczą przy kole fortuny oraz zmierzyć się z czasem podczas Pit Stopu, czyli wymiany koła na czas. Znajduje się tu również przestrzeń Greenfield oraz punkt z jabłkami dla odwiedzających.

Studio plenerowe i sprawy polskiego rolnictwa

Studio plenerowe jest miejscem rozmów o najważniejszych tematach dotyczących polskiego rolnictwa. Przez trzy dni poruszamy kwestie związane z rynkami rolnymi, nowoczesną techniką oraz polityką rolną.

Każdy dzień targów poświęcamy innemu zagadnieniu:

• Piątek - rynki rolne
• Sobota - nowości w technice rolniczej
• Niedziela - polityka rolna

Na naszym stoisku nie braknie również miejsca na profesjonalne rozmowy i spotkania biznesowe. Strefa agrobiznesu jest przestrzenią przeznaczoną na spotkania RIMS oraz rozmowy z przedstawicielami branży.

Strefa zakupów - Agrarsklep i Strefa prenumeratora

W Agrarsklepie czekają nowości wydawnicze, firmowe produkty oraz gadżety i zabawki dla najmłodszych. To miejsce dla wszystkich, którzy chcą bliżej poznać nasze publikacje i zabrać ze sobą targową pamiątkę.

Specjalną przestrzeń przygotowaliśmy również dla naszych czytelników. W strefie prenumeratora można odebrać kupon rabatowy o wartości 25 zł.

Zgłodniałeś - zapraszamy na strefę gastro!

Po spotkaniach, rozmowach i zwiedzaniu targów zapraszamy do strefy gastro. To miejsce, w którym można odpocząć przy dobrej kawie i ciepłej zupie oraz spokojnie porozmawiać z innymi odwiedzającymi.

„Rolnicy pytają. Minister odpowiada”

Przez wszystkie trzy dni targów zbieramy pytania od rolników. W specjalnie przygotowanej urnie można zostawić swoje pytanie do ministra rolnictwa. Najczęściej pojawiające się i najważniejsze problemy przekażemy ministrowi, a odpowiedzi opublikujemy na łamach naszych tytułów.

Legendarny Ursus C-360

Na naszym stoisku nie zabraknie również kultowego Ursusa C-360. Prezentujemy historię konkretnego egzemplarza i przypominamy, dlaczego ten ciągnik na stałe zapisał się w historii polskiego rolnictwa.

Zapraszamy na stoisko B 350

Przez wszystkie trzy dni AGRO SHOW 2026 jesteśmy w Bednarach. Na stoisku B 350 czekają na Was rozmowy, konkursy, spotkania, informacje, publikacje, atrakcje dla całych rodzin oraz chwila odpoczynku przy kawie.

Do zobaczenia na AGRO SHOW 2026!

Targi FRUIT LOGISTICA odbędą się w Berlinie w dniach 3–5 lutego 2027 roku. Organizatorzy zapowiadają, że wydarzenie po raz pierwszy połączy w ramach jednej przestrzeni wszystkie kluczowe inicjatywy związane z innowacjami w sektorze świeżych produktów.

Innovation Zone będzie działać pod hasłem „One Innovation Journey – From New to Proven Success”. Jej celem jest pokazanie pełnego cyklu rozwoju innowacji: od opracowania nowego produktu lub rozwiązania, przez jego wprowadzenie na rynek, aż po osiągnięcie trwałego sukcesu komercyjnego.

• W strefie znajdą się trzy główne elementy:
• FRUIT LOGISTICA Innovation Award (FLIA),
• FRUIT LOGISTICA Innovation Showcases (FLIS),

Innovation Stage.

Jak podkreśla Christina Freier, dyrektor projektu FRUIT LOGISTICA, innowacje od ponad dwóch dekad są jednym z najważniejszych elementów berlińskich targów. Nowa strefa ma ułatwić innowacyjnym firmom prezentację rozwiązań międzynarodowej publiczności, nawiązywanie kontaktów oraz budowanie rozpoznawalności na rynku.

FLIA wyróżni najnowsze rozwiązania

Jednym z najważniejszych punktów Innovation Zone będzie konkurs FRUIT LOGISTICA Innovation Award, który od ponad 20 lat nagradza innowacyjne produkty, usługi i technologie dla branży owocowo-warzywnej.

W 2027 roku w strefie zaprezentowane zostaną rozwiązania, które w momencie rozpoczęcia targów będą obecne na rynku nie dłużej niż 12 miesięcy. Nowością będzie również możliwość przedstawienia nominowanych produktów i technologii na Innovation Stage.

Laureat FRUIT LOGISTICA Innovation Award zostanie ogłoszony już pierwszego dnia targów. Tym samym konkurs rozpocznie prezentację innowacji w ramach całej strefy.

Rozwiązania sprawdzone w praktyce

Drugim elementem Innovation Zone będą FRUIT LOGISTICA Innovation Showcases. Dotychczasowa formuła New Product Showcases zostanie rozszerzona i włączona do nowego formatu.

Podczas FLIS prezentowane będą innowacje, które są już obecne na rynku od roku do trzech lat i zdążyły potwierdzić swoje znaczenie oraz praktyczną przydatność. Odwiedzający otrzymają odpowiedź na jedno z najważniejszych pytań: które nowe rozwiązania rzeczywiście sprawdzają się w codziennym funkcjonowaniu branży?

Dla firm będzie to z kolei okazja do zaprezentowania produktów międzynarodowej grupie profesjonalistów już po ich rynkowym debiucie. Przedstawiciele przedsiębiorstw będą mogli również zaprezentować swoje rozwiązania podczas krótkich wystąpień na scenie.

Innovation Stage miejscem wymiany wiedzy

Centralnym punktem nowego ekosystemu będzie Innovation Stage. Na scenie odbędzie się między innymi ceremonia wręczenia nagród FLIA, a partnerzy FLIS przedstawią swoje rozwiązania i doświadczenia.

Program obejmie także:

• dyskusje ekspertów,
• przykłady wdrożeń i najlepszych praktyk,
• prezentacje dotyczące przyszłych trendów,
• zagadnienia związane ze zrównoważonym rozwojem,
• technologie i automatyzację.

Przez trzy dni targów scena ma być miejscem wymiany wiedzy, nawiązywania kontaktów biznesowych i rozmów o przyszłości globalnego rynku świeżych produktów.

Łatwiejsze wyszukiwanie innowacji

Połączenie wszystkich formatów w jednej lokalizacji ma ułatwić zwiedzającym poruszanie się po targach i odnajdywanie najbardziej interesujących rozwiązań.

Odwiedzający będą mogli prześledzić całą drogę innowacji – od nowych, dopiero wprowadzanych produktów, przez testowanie ich praktycznego zastosowania, aż po przykłady rozwiązań, które odniosły już sukces rynkowy. Jednocześnie zyskają możliwość bezpośredniego kontaktu z firmami stojącymi za prezentowanymi technologiami i produktami.

Źródło: Fruit Logistica Press Release

W dniu mojej wizyty w gospodarstwie tym trwało właśnie winobranie. Zbierane były trzy różne odmiany owoców białych z myślą o produkcji wina Parcelove, uniwersalnego wariantu łączącego przyjemny, zbilansowany smak z łagodnym aczkolwiek wyrazistym aromatem.

Czytaj także:

polskie wino

Polskie wina coraz lepsze – Winnica Esencja oficjalnie zainaugurowała swoją działalność

- Sam bardzo lubię to wino. Przypadło do gustu także kupującym, którzy chętnie po nie sięgają. Ogółem w ofercie mamy trzy wina białe i po jednym różowym i czerwonym. Zawsze z żoną lubiliśmy wino, ale w trakcie naszego rocznego pobytu na Węgrzech zainteresowaliśmy się także jego produkcją. Teraz budujemy winnicę wraz z całą infrastrukturą i wyposażeniem. To bardzo żmudny i kosztowny projekt, który jednocześnie jest źródłem wielkiej satysfakcji. A dzień taki jak dziś, gdy możemy z własnych owoców zacząć produkcję kolejnego rocznika to nagroda za cały rok ciężkiej pracy – mówi Michał Janiszewski.

Zobacz, jak powstaje wino

Zapraszam na krótką relację z winnicy Janiszewskich. Na filmie można zobaczyć zbiory i proces wytwarzania wina:

Do zakończenia konkursu zostało już niewiele czasu. Zgłoszenia przyjmowane są tylko do końca września. Nie przegap szansy - pula głównych nagród jest naprawdę duża.

Oto na co mogą liczyć laureaci konkursu:

• za zajęcie pierwszego miejsca przewidziano 990 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 40 tys. zł
• zdobywca drugiego miejsca otrzyma 480 litrów preparatów o wartości 20 tys. zł
• za trzecie miejsce przewidziano 250 litrów o wartości 10 tys. zł.

Dodatkowo, organizatorzy przygotowali również osiem kolejnych nagród. Uczestnicy konkursu będą mogli otrzymać zestawy biopreparatów z aminokwasami o wartości 800 zł każdy. Laureaci uzyskają także indywidualne zalecenia dotyczące stosowania produktów, dopasowane do konkretnego gospodarstwa.

Zgłoś się do konkursu

Aby wziąć udział w konkursie należy wpierw się do niego zgłosić. W tym celu przygotowany został specjalny formularz. Jego wypełnienie potrwa krótką chwilę a znaleźć można go TUTAJ.

Nagrody w konkursie

W skład pakietów produktów dla zwycięzców wejdą m.in. Agro-Sorb Radiculum i Agro-Sorb Folium, wspierające ukorzenianie i rozbudowę systemu korzeniowego. W zestawach znajdą się również produkty do stosowania dolistnego – Agro-Sorb Folium, L-Amino+ Mg, L-Amino+ B, L-Amino+ K oraz L-Amino+ Ca. Ich zadaniem jest m.in. uzupełnianie niedoborów, poprawa zdrowotności liści, wspomaganie fotosyntezy i pobierania składników mineralnych, a także łagodzenie skutków stresu. W zależności od produktu mogą one również wspierać wzrost łagiewki pyłkowej, poprawiać plonowanie i jakość owoców oraz wydłużać ich trwałość po zbiorze.

Jagoda kamczacka, pigwowiec, dereń jadalny, a także oliwnik baldaszkowy to gatunki owoców, rzadko spotykane w polskich sadach, ale za to o dużych walorach nie tylko smakowych, ale przede wszystkim zdrowotnych. To właśnie dlatego na ich uprawę zdecydowała się Elżbieta Pomorska.

Pomysł na uprawę owoców niszowych wziął się z informacji zaczerpniętych na szkoleniach i konferencjach, w których Elżbieta Pomorska bardzo chętnie bierze udział. Kiedyś była słuchaczką, a dziś sama szkoli innych na temat tego jak uprawiać i jak wykorzystać w gospodarstwach domowych owoce, których ona jest producentem. Oraz jakie te owoce mają walory zdrowotne.

– Dziś szkolimy już nie tylko na konferencjach, ale też w naszym gospodarstwie, które od tego roku wstąpiło do Krajowej Sieci Gospodarstw Demonstracyjnych, co ściśle wiąże się właśnie z prowadzeniem działalności szkoleniowej. A trzeba przyznać, że nasze owoce i nie tylko owoce, bo w przypadku derenia również liście mają szerokie zastosowanie. Z liści derenia można parzyć napar przypominający herbatę, można je dodawać przy kiszeniu ogórków. Natomiast z owoców wszystkich gatunków przez nas uprawianych wychodzą bardzo smaczne dżemy i kompoty, są też smaczne przy spożyciu na świeżo. W ostatnim czasie bardzo duży potencjał zauważyliśmy w owocach oliwnika baldaszkowego, warto robić z niego dżem po uprzednim przemrożeniu owoców. My robimy dżem z oliwnika w połączeniu z białą czekoladą i jest to nasz autorski pomysł – powiedziała Elżbieta Pomorska.

Blisko ekologii

Ponieważ tych owoców jest mało na rynku, to pani Elżbieta nie ma problemów z ich sprzedażą i to należy uznać jako zaletę. Natomiast wadą jest znikoma ilość lub nawet brak na rynku skutecznych środków ochrony roślin.

– Choć powszechnie uważa się, że uprawa derenia jadalnego jest bezproblemowa, to my jako praktycy przekonaliśmy się, że nie jest tak do końca. Chodzi głównie o choroby i szkodniki młodych nasadzeń. Starsze krzewy dają sobie radę, ale z młodymi jest dużo problemów. Nie ma na rynku dostępnych i skutecznych środków ochrony roślin, które dostatecznie chroniłyby derenia przed presją chorób i szkodników. Ogólnie można powiedzieć, że problem ten dotyczy większości upraw niszowych. Dlatego właściwie produkujemy w warunkach ekologicznych – podkreśliła Elżbieta Pomorska.

Priorytetem sprzedaż detaliczna

Jeśli chodzi o kanały sprzedaży, to przeważa rynek detaliczny, czasami są to też firmy produkujące nalewki lub tłocznie soków owocowych. W grę wchodzi zbiór ręczny, gdyż jego mechanizacja jest utrudniona.

Dojrzałe do zbioru owoce derenia jadalnego

FOTO: Elżbieta Pomorska

– Jagodę kamczacką zrywamy ręcznie i głównie sprzedajemy w detalu. Mamy stałych odbiorców, którzy przyjeżdżają do nas już od dłuższego czasu i to nawet z dość odległych rejonów Polski. Prowadzimy też sprzedaż bezpośrednio z pola, wtedy owoce są najbardziej świeże i znacznie lepiej smakują niż te, które przeszły przez kilku pośredników zanim trafiły do konsumenta. Pigwowiec również jest zbierany ręcznie, gdyż ciężko jego owoce odchodzą od krzewu. Nawet myśleliśmy o skonstruowaniu maszyny do zbioru pigwowca, ale bardzo ciężko byłoby podebrać owoce, które często są przy samej ziemi. Dereń jadalny też póki co zbieramy ręcznie, gdyż zbiór mechaniczny za pomocą otrząsarki do wiśni jest możliwy dopiero na plantacjach co najmniej dziesięcioletnich. Z tego względu, że u młodszych nasadzeń jest zbyt słabo rozwinięty system korzeniowy i mógłby zostać naruszony, a nawet uszkodzony. Poza tym w każdym przypadku owoce zebrane ręcznie są dużo lepszej jakości niż te zabrane mechanicznie, co w handlu detalicznym ma ogromne znaczenie – podkreśliła rozmówczyni.

Oliwnik baldaszkowaty buduje plon

FOTO: Elżbieta Pomorska

Witaminy, a nawet kwasy omega 3

Jagodę kamczacką rolniczka posadziła najwcześniej bo 12 lat temu, nasadzenia pigwowca japońskiego uprawiała przez 8 lat, a teraz zastępuje go świeżymi nasadzeniami pigwowca mieszańcowego, zaś dereń jadalny jest tu już siódmy rok. Od niedawna są też nasadzenia oliwnika baldaszkowego.

– Nasze owoce są źródłem znacznych ilości witamin i mają korzystny wpływ na zdrowie. Aby rozwinąć ich sprzedaż potrzebna jest reklama, dlatego bywamy na różnych targach, aby dotrzeć do jak największej liczby potencjalnych klientów. Pigwowiec ma bardzo wysoką zawartość witaminy C, osiem razy większą niż cytryna. Z kolei dereń jadalny obniża poziom cukru we krwi, obniża również poziom niekorzystnej frakcji cholesterolu, ma także dużo witaminy C oraz zawiera irydoidy, które wykazują silne działanie przeciwzapalne. Co do jagody kamczackiej, to jej owoce zawierają mnóstwo witamin, minerałów i substancji o działaniu antyutleniającym, takich jak polifenole, flawonoidy oraz witamina C. Z kolei oliwnik baldaszkowaty jako nieliczna roślina zawiera kwasy tłuszczowe omega 3 i może być spożywany bezpośrednio bez konieczności przerobienia na olej, w przeciwieństwie do siemienia lnianego – powiedziała Elżbieta Pomorska.

Andrzej Rutkowski

Z danych analitycznych sieci Aldi wynika, że Polacy coraz chętniej sięgają po ekologiczną żywność. Jej sprzedaż odbywa się m.in. w oparciu o model uwzględniający markę własną.

Sklep ALDI

FOTO: Aldi

Jak czytamy w komunikacie prasowym sieci, marka własna BIO to rozwiązanie dla klientów poszukujących produktów ekologicznych, które łączą wysoką jakość z atrakcyjną, dyskontową ceną.

W asortymencie tej marki znajdują się wyłącznie produkty wytwarzane z certyfikowanych składników, bez zbędnych dodatków, zgodne ze standardami Unii Europejskiej. Dzięki temu klienci mają pewność sprawdzonego pochodzenia produktów i ich wysokiej jakości.

Popularność marki stale rośnie. Na wzrost sprzedaży wpływa również systematyczne poszerzanie asortymentu. Obecnie liczba produktów marki BIO jest dwukrotnie wyższa niż przed rokiem.

Sieć organizuje także promocje. Dla przykładu, od poniedziałku, 7 września, do soboty, 12 września, produkty marki BIO będą dostępne w niższych cenach. W promocji znajduje się m.in. mus owocowy dla dzieci marki własnej BIO w cenie 1,99 zł za opakowanie 100 g przy zakupie dwóch sztuk (33% taniej).

Czy zyskiwać mogą także ogrodnicy?

Korzyści dla plantatorów są dwutorowe. Po pierwsze, droższe są same owoce. Większe różnice dotyczą zazwyczaj malin czy truskawek, mniejsze ale jednak odczuwalne chociażby aronii. Przynajmniej w teorii powinny one kompensować niższe plonowanie. Po drugie, producenci owoców ekologicznych mogą liczyć na wyższe dopłaty do hektara.

Po stronie zagrożeń wskazać należy znacznie trudniejsza ochronę i nawożenie. W przypadku biostymulacji sytuacja jest nieco lepsza, gdyż część popularnych środków jest dopuszczona do zastosowań na plantacjach ekologicznych. Wyzwaniem jest też koniczność poddawania się regularnym kontrolom. Znam osobiście przypadek gospodarstwa, gdzie stwierdzono pozostałości chemicznych ś.o.r. pomimo, że plantator ich nie stosował w swoim gospodarstwie. Substancja aktywna przeniknęła do owoców wskutek wykonywania zabiegów na sąsiedniej działce w wietrzny dzień w uprawie innego gatunku. Gospodarz poddany został długotrwałej, uciążliwej procedurze wyjaśniania całej sytuacji i ostatecznie zachował certyfikat ekologiczny, choć jego utrata przed długi czas była realną perspektywą.

Źródła: Aldi, własne

Międzynarodowa Wystawa Rolnicza AGRO SHOW od ponad 25 lat przyciąga dziesiątki tysięcy zwiedzających i setki wystawców z Polski oraz zagranicy. Wydarzenie odbędzie się w dniach 18–20 września 2026 roku w Bednarach pod Poznaniem. Organizatorem jest Polska Izba Gospodarcza Maszyn i Urządzeń Rolniczych.

Na wystawie swoje rozwiązania pokażą producenci i importerzy maszyn, części, nawozów oraz firmy świadczące usługi dla gospodarstw. To przede wszystkim okazja, żeby w jednym miejscu porównać sprzęt, porozmawiać z producentami i zobaczyć rozwiązania, które mogą później trafić także do gospodarstw.

Opryskiwacze i ładowarki na polach pokazowych

Jednym z najważniejszych punktów AGRO SHOW są pokazy maszyn podczas pracy. W tym roku głównymi tematami będą opryskiwacze i ładowarki. Prezentacje zaplanowano każdego dnia wystawy. Podczas pokazu można zobaczyć sposób pracy, sprawność poszczególnych rozwiązań i porównać kilka maszyn w podobnych warunkach.

Na polach pokazowych odbędą się również prezentacje Tractor Pulling Polska.

AGRO ARENA i „Student na Medal”

Pierwszego dnia odbędzie się finał konkursu „Student na Medal”. Dziesięciu finalistów studiujących na kierunkach związanych z mechanizacją rolnictwa będzie rywalizować o tytuł najlepszego studenta. Reprezentują uczelnie z Poznania, Krakowa, Lublina, Gdyni i Bydgoszczy. Finał, podobnie jak inne wydarzenia branżowe i edukacyjne, odbędzie się w AGRO ARENIE.

AGRO SHOW 2026 będzie otwarte od piątku do niedzieli w godzinach 9:00–17:00. Bilety będą dostępne przez internet oraz przy wejściach na teren wystawy. Dla grup zorganizowanych przewidziano dofinansowanie transportu, a dla osób przyjeżdżających samochodem – bezpłatne parkingi.

Tak. Udział w II Letnich Pokazach Gruszowych jest bezpłatny. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych uprawą grusz. Ze względów organizacyjnych prosimy jednak o wcześniejszą rejestrację: TUTAJ

Gdzie odbędą się Letnie Pokazy Gruszowe?

II Letnie Pokazy Gruszowe odbędą się 16 sierpnia 2026 roku w Dąbrówce Starej 20, w gminie Błędów, na terenie Agro-Centr Bis, w gospodarstwie Państwa Kawęczyńskich. Pinezka dojazdu

Rejestracja od godz. 8:30

Rejestracja uczestników rozpocznie się o godz. 8:30 i potrwa do 9:30. Prosimy o podejście do stoiska REJESTRACJA, gdzie otrzymacie szczegółowy program wydarzenia oraz informację, z którą grupą ruszycie na warsztaty w sadzie. Na miejscu odbierzecie również pakiet przygotowany z materiałów przekazanych przez partnerów Pokazów – firmy Yara i Chemirol – w którym znajdzie się także czasopismo MPS SAD.

W tym czasie będzie można również odwiedzić stoiska wystawców i porozmawiać z przedstawicielami firm obecnych na wydarzeniu.

O godz. 9:30 rozpoczniemy Pokazy oficjalnie i powitamy uczestników. Agnieszka Sikorska i Janusz Kawęczyński opowiedzą również krótko o historii gospodarstwa.

Uczestnicy będą podzieleni na grupy. Każda z nich odwiedzi w sadzie trzy stacje tematyczne. Około godz. 9:40 opiekunowie grup ogłoszą wyjście do sadu.

Trzy stacje praktyczne w sadzie

Warsztaty w sadzie potrwają do około godz. 11:30. Każda grupa odwiedzi trzy stacje.

STACJA 1 – Koen Vandenput, doradca z Belgii

Koen Vandenput omówi najważniejsze zabiegi wykonywane przed zbiorem gruszek i po jego zakończeniu. Wśród tematów znajdą się również problemy związane z Pseudomonas, zwalczanie miodówki na podstawie doświadczeń doradcy oraz równomierne rozmieszczenie owoców w koronie.

STACJA 2 – Nawożenie grusz

Dr Andrzej Grenda, Magdalena Cieślak-Włodarczyk i Sebastian Przedzienkowski skupią się na nawożeniu grusz w zmiennych warunkach pogodowych. Będzie mowa o dostosowaniu programu nawożenia do aktualnej sytuacji w sadzie, plonowania i oczekiwanej jakości owoców.

STACJA 3 – Ochrona grusz 

Dr Wojciech Kukuła, Maciej Kostaniak i Emil Szulc omówią ochronę grusz przed najważniejszymi chorobami i szkodnikami.

Warsztaty mają praktyczną formę, dlatego warto przygotować wcześniej pytania dotyczące problemów obserwowanych we własnym sadzie.

Powrót z sadu i przerwa

Około godz. 11:30 grupy wrócą na plac konferencyjny.

Od 12:00 do 13:00 zaplanowana jest przerwa i poczęstunek. Będzie to również czas na odwiedzenie stoisk wystawców i indywidualne rozmowy.

Program konferencji

Część konferencyjna rozpocznie się o godz. 13:00.

Podczas konferencji wystąpią najlepsi eksperci: prof. dr hab. Kazimierz Tomala z SGGW, dr Andrzej Grenda z Yara, dr Wojciech Kukuła z FruitAkademia/Chemirol, belgijski doradca Koen Vandenput oraz Marcin Piesiewicz z SAD24.

13:00–13:20

Gruszki przed zbiorem – najważniejsze obserwacje i zalecenia

Marcin Piesiewicz, SAD24

13:20–13:40

Fertygacja a jakość gruszek. Dla początkujących i zaawansowanych

dr Andrzej Grenda, Yara

13:40–14:00

Choroby grusz. Trudna identyfikacja i trudne przypadki

dr Wojciech Kukuła, Chemirol/FruitAkademia

14:00–14:40

Jak poprawić wielkość gruszek przed zbiorem?

Koen Vandenput, Belgia

14:40–15:10

Zatrzymać czas – jak przechować gruszki, by zachowały jakość?

prof. dr hab. Kazimierz Tomala, SGGW

15:10

Dyskusja o rynku gruszek

15:20

Zakończenie konferencji i zwiedzanie stoisk wystawców

Zabierz gruszki, liście i próbkę wody

Na miejscu będzie można skorzystać z kilku bezpłatnych badań.

• Specjaliści Timac Agro będą wykonywać badanie poziomu odżywienia liści. Do badania najlepiej przywieźć co najmniej 15 liści z jednej kwatery, pobranych z kilku drzew i z różnych wysokości korony.
• Będzie można również sprawdzić stopień dojrzałości własnych gruszek. Warto więc zabrać owoce z kwatery, w której zbliża się termin zbioru.
• Rovensa Next Polska będzie natomiast badać pH i twardość wody. Jeśli chcecie sprawdzić wodę wykorzystywaną do zabiegów w sadzie, należy zabrać jej próbkę z gospodarstwa.

Konkurs na najcięższą gruszkę

Jeśli w sadzie macie wyjątkowo dużą gruszkę, również warto zabrać ją ze sobą. Podczas wydarzenia odbędzie się konkurs na najcięższą gruszkę.

Co zabrać na Letnie Pokazy Gruszowe?

Przed wyjazdem warto przygotować:

• próbkę wody wykorzystywanej do zabiegów w sadzie,
• co najmniej 15 liści z jednej kwatery do badania odżywienia,
• gruszki do oceny stopnia dojrzałości,
• najcięższą gruszkę do konkursu,
• pytania dotyczące problemów z własnego sadu.

Pożary lasów w południowo-zachodniej Francji zmusiły do ​​ewakuacji około 220 000 osób z kultowego regionu winiarskiego Bordeaux, gdzie winnice i piwnice są często prowadzone przez rodziny i trwają od pokoleń.

Dla osób produkujących tam wino pożarów lasów to wielkie ryzyko utraty gospodarstwa. Jednak nawet sama bliskość tych zjawisk ma negatywne skutki dla uprawy, jak choćby zadymienie. Julie Sipos, przewodniczka winiarska z Rustic Vines Tours z siedzibą w Bordeaux, mówi, że w niedzielę pożary lasów były oddalone o około 15 kilometrów od jej domu.

Wiatr rozprzestrzenił ogień w różnych kierunkach przez lasy, gdzie szybko płonęły sosny, zmuszając strażaków do szybkiego działania w celu opanowania pożaru, co nie zawsze było możliwe. Także rekordowe upały sprawiają, że produkcja win chociażby z popularnego szczepu Merlot może być ograniczona.

W Polsce warunki stale poprawiają się

Warunki klimatyczne do uprawy winorośli stale poprawiają się w Polsce. Rośnie też wiedza na temat produkcji wina. W samej tylko centralnej Polsce, z której pochodzą, a która nie jest tradycyjnie tą najbardziej „winiarską” częścią kraju powstało wiele ciekawych i ambitnych projektów. Mam na myśli chociażby Winnicę Pałac Mała Wieś czy Winnicę Dwórzno na Mazowszu lub Winnicę Esencję w łódzkiej części Doliny Pilicy. Do wszystkich tych lokalizacji mogę samochodem dotrzeć w mniej niż trzy kwadranse.

- Do produkcji niektórych win mamy obecnie warunki zbliżone do tych, jakie w latach 70-tych panowały w Szampanii. Branża stale rozwija się i podnosi kompetencje. Możemy zaoferować konsumentom wysokiej klasy produkt, a dobra frekwencja w trakcie wakacyjnych spotkań i degustacji w naszej winnicy dowodzi zainteresowania nim i wszystkim, co wiąże się z dobrej klasy winem – mówi Michał Janiszewski z Winnicy Esencja.

Wina pochodzące z tych miejsc są już teraz bardzo dobrej jakości, a zmiany klimatu sprawiają, że wraz z postępem wiedzy na temat przetwarzania owoców, przyszłość polskiego winiarstwa rysuje się raczej w optymistycznych barwach.

Źródła: cbc.ca, własne

Jak informuje Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowy Instytut Badawczy w Puławach, na podstawie analizy klimatycznego bilansu wodnego potwierdzono występowanie zagrożenia suszą rolniczą dla wielu gatunków roślin uprawnych. Analiza obejmuje okres od 21 maja do 20 lipca 2026 r., a jej wyniki będą aktualizowane w kolejnych raportach Systemu Monitoringu Suszy Rolniczej.

- W siódmym okresie raportowania średnia wartość klimatycznego bilansu wodnego wyniosła –119,2 mm. Największy deficyt wody w dalszym ciągu notowano w województwie lubelskim oraz podkarpackim - podaje IUNG-PIB.

Krzewy owocowe - plantatorzy mają powody do niepokoju

Problemy z niedoborem wody odczuwają również producenci owoców jagodowych. Suszę w uprawach krzewów owocowych odnotowano w 1033 gminach, co stanowi 41,6 proc. wszystkich gmin. Największe zagrożenie występuje w województwach:

• lubelskim,
• kujawsko-pomorskim,
• mazowieckim oraz łódzkim.

Krzewy owocowe

FOTO: Iung Puławy

Drzewa owocowe - skala zjawiska jest znacznie mniejsza

W przypadku sadów sytuacja jest zdecydowanie lepsza niż w innych uprawach. Suszę stwierdzono w 97 gminach, czyli zaledwie 3,9 proc. gmin w kraju. Problem koncentruje się głównie w województwach:

• lubelskim i podkarpackim.

Drzewa owocowe

FOTO: Iung Puławy

Truskawki - niemal połowa kraju zagrożona

Plantacje truskawek również znalazły się pod presją suszy. Według raportu IUNG-PIB zagrożenie występuje w 1214 gminach, co oznacza, że obejmuje 48 proc. wszystkich gmin. Najtrudniejsza sytuacja panuje w województwach:

• kujawsko-pomorskim,
• lubelskim,
• mazowieckim i lubuskim.

Truskawki

FOTO: Iung Puławy

Deficyt wody wciąż wzrasta

Eksperci IUNG-PIB podkreślają, że mimo miejscowych opadów sytuacja hydrologiczna pozostaje bardzo trudna.

- Największy deficyt wody w dalszym ciągu notowano w województwie lubelskim oraz podkarpackim. W porównaniu z poprzednim okresem raportowania deficyt ten jeszcze się pogłębił -  wskazano w komentarzu agrometeorologicznym.

Według instytutu druga dekada lipca przyniosła bardzo zróżnicowane opady. W wielu regionach deszczu było zbyt mało, aby skutecznie uzupełnić niedobory wody w glebie.

Jednocześnie w centralnej Polsce odnotowano nawet 10 dni z temperaturą przekraczającą 25°C, co dodatkowo zwiększało parowanie i pogłębiało skutki suszy.

Część praktyczna w sadzie

W tym roku gospodarzami Letnich Pokazów Czereśniowych są Państwo Izabela i Dariusz Sobczak. To w ich sadzie spotkamy się 2 sierpnia na warsztatach praktycznych. Uczestnicy, podzieleni na grupy, odwiedzą stacje tematyczne. Gościem specjalnym XIII Letnich Pokazów Czereśniowych będzie Niklas Petkens z Fleuren BV.

Program części praktycznej obejmuje najważniejsze decyzje przed oraz po posadzeniu, dobór odmian, nawożenie czereśni w zależności od warunków pogodowych sezonu i ich wpływu na jakość owoców i plonowanie, a także ochronę przed brunatną zgnilizną i innymi chorobami. Opiekunami stacji tematycznych będą partnerzy naszego wydarzenia: Yara oraz BASF, a także gość z zagranicy – Niklas Petkens. Również Państwo Sobczak opowiedzą o tym, jak podchodzą do produkcji czereśni w swoim sadzie.

Letnie Pokazy Czereśniowe 2025

FOTO: Sad24

Część konferencyjna: rynek, odmiany i technologia

Po części praktycznej przeniesiemy się na teren obiektu firmy Owoc Wysoczyn na serię wykładów, której towarzyszyć będzie wystawa firm oferujących rozwiązania do produkcji czereśni. W programie znalazły się tematy dotyczące rynku czereśni, cen, handlu i presji importu, a także aktualnego doboru odmian i kierunków zmian w nasadzeniach.

Pojawią się też zagadnienia technologiczne: fertygacja czereśni, produkcja pod osłonami w warunkach zmian klimatu, ochrona przed chorobami oraz nowe doświadczenia w przechowywaniu owoców. Na zakończenie przewidzieliśmy również dyskusję o tym, jakie wyzwania dziś najmocniej wpływają na produkcję czereśni. Ten temat poruszy gospodarz Pokazów Czereśniowych 2024 – pan Krzysztof Czarnecki (Czar-Cherry w Bronisławce).

Szczegółowy program wydarzenia możecie sprawdzić tutaj: PROGRAM LETNICH POKAZÓW CZEREŚNIOWYCH 2026

Letnie Pokazy Czereśniowe 2025

FOTO: Sad24

Rejestracja i pakiet startowy

Wydarzenie jest bezpłatne i otwarte dla wszystkich zainteresowanych uprawą czereśni. Wymagana jest jednak wcześniejsza rejestracja. Osoby zarejestrowane otrzymają pakiet startowy z czasopismem MPS SAD i magazynem Czereśnia. Pakiet będzie do odbioru na stoisku AgroHorti Media w dniu wydarzenia. Tutaj można zarejestrować swoją obecność: REJESTRACJA

FOTO: Sad24

Według władz rejonowych ponad 5 tys. hektarów w rejonie małoryckim przeznaczono pod produkcję owoców jagodowych. W tym areale uwzględniono zarówno gospodarstwa towarowe, jak i przydomowe działki. Powierzchnia upraw rośnie.

Największe znaczenie ma borówka. Owoce trafiają na eksport, a także do lokalnych zakładów zajmujących się produkcją przetworów, konserwowaniem warzyw oraz suszeniem.

Ponad 30 gospodarstw produkuje owoce jagodowe

W produkcję jagodowych w rejonie zaangażowanych jest kilkadziesiąt gospodarstw. Uprawiają one przede wszystkim borówki i truskawki. Mniejszy udział w całkowitym wolumenie ma produkcja malin.

Trafiają się tu gospodarstwa w których areał uprawy borówki zbliża się do 40 ha. Liczba producentów oraz wielkość zbiorów zwiększają się z każdym rokiem, a gospodarstwa nadal powiększają swoje plantacje.

Próby uprawy jagody kamczackiej

W części gospodarstw rozpoczęto także uprawę wiciokrzewu. Na razie jest to kierunek rozwijany na mniejszą skalę, podobnie jak w Polsce niszowy, jednak może w przyszłości uzupełnić ofertę białoruskich producentów owoców jagodowych.

Rosja głównym odbiorcą

Najważniejszym rynkiem eksportowym dla jagodowych z rejonu małoryckiego pozostaje Rosja. Lokalne władze pracują również nad rozwojem dostaw do Kazachstanu i Uzbekistanu. W ubiegłym roku przeprowadzono próbne wysyłki do drugiego z tych krajów. Według zapowiedzi władze spodziewają się, że w tym roku dostawy na ten rynek będą większe.

Źródło: Belta.by

Wycofywanie kolejnych środków ochrony roślin zmienia sposób prowadzenia upraw. Znane rozwiązania się kurczą i nie ma podstaw, by zakładać ich powrót. To oznacza, że biologii i rozwiązań naturalnych nie można już traktować jako dodatku. Trzeba je wdrażać i uczyć się ich stosowania.

Klasyczna chemia dawała większy margines błędu i pozwalała działać interwencyjnie. Rozwiązania biologiczne działają inaczej. Zwykle trzeba je stosować zapobiegawczo, zanim pojawi się problem. Ochrona nie może więc opierać się tylko na reakcji. Musi być planowana z wyprzedzeniem.

Po pierwsze, gleba

Podstawą jest gleba. Trzeba zadbać o próchnicę, właściwy odczyn i dobrą strukturę. Gleby kwaśne i słabe strukturalnie gorzej gospodarują wodą i powietrzem. W takich warunkach łatwiej rozwijają się mikroorganizmy patogeniczne, między innymi Agrobacterium i Pseudomonas. Dochodzą też problemy z pobieraniem składników pokarmowych i zbyt mała dostępność wapnia, który buduje ściany komórkowe.

Dlatego potrzebne są racjonalne wapnowanie i nawożenie organiczne. Tylko wtedy poprawia się struktura gleby, gospodarka wodą i środowisko dla pożytecznych mikroorganizmów.

W glebie są także patogeny groźne dla upraw, między innymi Phytophthora i Verticillium. Można odkażać glebę przed założeniem plantacji, ale trzeba też zadbać o jej biologiczną kondycję. Pomagają w tym pożyteczne mikroorganizmy, na przykład Trichoderma spp. (np. Fidel), które zasiedlają system korzeniowy i ograniczają miejsce dla organizmów szkodliwych.

To samo dotyczy szkodników glebowych. Po wycofaniu chloropiryfosu trzeba sięgać po nicienie entomopatogeniczne i grzyby entomopatogeniczne. Takie rozwiązania działają dobrze, jeśli są stosowane po lustracji i monitoringu, we właściwym terminie.

Higiena i start sezonu

Wiele patogenów zimuje na resztkach pożniwnych, suchych liściach i wyciętych pędach. Dlatego sezon trzeba zaczynać od higieny plantacji i sadu. Coraz krótszy okres mrozu i śniegu oznacza też, że rozwój patogenów zimą nie jest dobrze zatrzymywany. Warto więc brać pod uwagę także zabiegi fitosanitarne w okresie zimowym.

Na początku sezonu najważniejsze są dwa działania: usunięcie obumarłych resztek roślin i zabiegi zabezpieczające przed wiosennymi infekcjami grzybowymi i bakteryjnymi.

Duże znaczenie mają dziś starsze rozwiązania w nowszych formulacjach. Dotyczy to siarki i miedzi. Dzięki mikronizacji i nowym formulacjom są one trwalsze, mniej podatne na zmywanie i obarczone mniejszym ryzykiem fitotoksyczności. Podobnie rozwijają się nowe formy miedzi, w tym ciecz bordoska w formie granulowanej.

Takie produkty można stosować od początku wiosny do kwitnienia. Równie ważne są zabiegi po zbiorach, bo wtedy zaczyna się budowanie potencjału na kolejny sezon.

W kwitnieniu trzeba działać szerzej

W okresie kwitnienia nie da się już opierać ochrony na miedzi, siarce, węglanach czy wodorowęglanach. Wtedy trzeba mieć pod ręką klasyczne rozwiązania syntetyczne i jednocześnie działać szerzej.

Chodzi o prawidłowe nawadnianie, ograniczanie zachwaszczenia, wzmacnianie roślin wapniem i krzemem oraz sięganie po rozwiązania pobudzające naturalną odporność. Tu autor wskazuje laminarynę, czyli Vaxiplant. Do tego dochodzą produkty ograniczające stres oraz rozwiązania mikrobiologiczne, które zasiedlają powierzchnię roślin i utrudniają rozwój patogenów.

Ich skuteczność zależy od terminu. Trzeba je stosować zapobiegawczo, czystym opryskiwaczem, przy umiarkowanym nasłonecznieniu i rozsądnej temperaturze. Warto też wybierać produkty zarejestrowane i sprawdzać koncentrację mikroorganizmów na etykiecie.

Zatrzymać szkodniki nim się rozpędzą

Przy szkodnikach podstawą są lustracje i monitoring. Pomagają w tym pułapki feromonowe i barwne. Bez tego nawet dobry insektycyd nie da pełnej skuteczności.

W ochronie wiosennej duże znaczenie nadal mają oleje roślinne i mineralne, które ograniczają zimujące formy mszyc i miseczników. W czasie wegetacji można sięgać po rozwiązania mechaniczne oparte między innymi na olejku pomarańczowym czy silikonach. Przy szkodnikach ssących ważna jest też azadyrachtyna, ale pod warunkiem wczesnego zastosowania.

Gąsienice dobrze ograniczają produkty oparte na Bacillus thuringiensis, między innymi Xentari i czy Florbac. Przy części motyli można stosować dezorientację feromonową. Duże znaczenie mają też naturalni wrogowie szkodników, na przykład dobroczynki przeciw przędziorkom i Orius laevigatus przeciw wciornastkom. Trzeba jednak wprowadzać je we właściwym momencie.

No i jeszcze te chwasty...

Najwięcej problemów przy biologizacji będzie sprawiało zachwaszczenie. W produkcji kontenerowej to mniejszy kłopot. W polu dużo trudniej ograniczyć chwasty bez klasycznych rozwiązań. Tu duże znaczenie ma ściółkowanie.

Najważniejszy wniosek jest prosty. Ochrona sadów i plantacji coraz mocniej opiera się na profilaktyce, biologii, monitoringu i dobrej organizacji zabiegów. Kto zacznie uczyć się tego teraz, łatwiej przejdzie przez kolejne wycofania substancji czynnych.

Michał Malicki 

– Dziś o sukcesie nie decyduje już wyłącznie wielkość produkcji. Coraz większe znaczenie mają jakość, bezpieczeństwo żywności i zaufanie konsumentów. Dlatego zachęcam do świadomego wybierania polskich owoców i produktów – powiedział minister Stefan Krajewski.

Minister zwrócił uwagę, że tegoroczny sezon jest wyjątkowo wymagający dla sadowników. Wiosenne przymrozki, susza, wysokie temperatury, grad oraz nawalne deszcze wpłynęły na zbiory w wielu regionach kraju. Tym większego znaczenia nabiera dziś wspieranie krajowych producentów poprzez wybór polskich owoców.

Polskie sadownictwo stawia na jakość

Polska należy do największych producentów owoców w Unii Europejskiej. Według szacunków Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w 2025 r. zbiory owoców wyniosły 4,72 mln ton, z czego ponad 3,8 mln ton stanowiły jabłka. Polska pozostaje również ważnym eksporterem produktów sadowniczych.

Rosną również oczekiwania konsumentów. Z badania CBOS wynika, że dla 55 proc. Polaków najważniejszym kryterium przy zakupie żywności jest jej jakość. Polskie pochodzenie produktu wskazuje 21 proc. respondentów, a cenę – 17 proc. Jednocześnie 79 proc. badanych deklaruje, że stara się kupować przede wszystkim polską żywność.

– W rywalizacji z producentami z innych krajów chcemy wygrywać przede wszystkim jakością. To właśnie jakość ma być przewagą polskich owoców zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym. Owoce promowane w ramach tej kampanii odpowiadają na rosnące oczekiwania konsumentów dotyczące bezpieczeństwa, pochodzenia i jakości żywności – powiedział przewodniczący Związku Sadowników RP Mirosław Maliszewski.

Promocja bezpiecznej, polskiej żywności

Konferencja była inauguracją kampanii edukacyjnej „To Twój Pewniak!”, realizowanej w ramach projektu „Owoce zero pozostałości pestycydów – pewni dobrego wyboru”. Jej celem jest popularyzacja wiedzy o jakości i bezpieczeństwie żywności oraz promowanie świadomych wyborów konsumenckich.

Jednym z elementów kampanii są owoce „zero pozostałości pestycydów”, czyli produkty, w których badania laboratoryjne nie wykazały wykrywalnych pozostałości środków ochrony roślin. Organizatorzy podkreślają, że nie są one alternatywą dla pozostałych polskich owoców, lecz dodatkową kategorią produktów odpowiadającą na potrzeby konsumentów poszukujących żywności o potwierdzonej jakości i bezpieczeństwie.

– Chcemy budować zaufanie do polskiego sadownictwa i pokazać konsumentom, że nasze owoce spełniają najwyższe standardy jakości i bezpieczeństwa. Owoce zero pozostałości pestycydów są odpowiedzią na oczekiwania osób, które zwracają szczególną uwagę na jakość kupowanej żywności – podkreślił Zbigniew Hermanowicz ze Stowarzyszenia Kraina Sadów i Ogrodów.

W sezonie warto sięgać po polskie owoce

Lato to najlepszy czas, aby korzystać z bogactwa krajowych owoców sezonowych. Na rynku dostępne są obecnie m.in. truskawki, borówki, porzeczki i agrest. Eksperci podkreślają, że regularne spożywanie owoców wspiera zdrową i zbilansowaną dietę.

– Polskie owoce są bogatym źródłem witamin, błonnika i składników bioaktywnych. Ich regularne spożywanie wspiera zdrowie na każdym etapie życia, dlatego warto wykorzystywać sezon i sięgać po borówki, porzeczki, truskawki czy agrest każdego dnia – powiedziała dr Joanna Neuhoff-Murawska, ekspertka ds. żywienia.

Kampania „To Twój Pewniak!” będzie prowadzona w mediach społecznościowych, podczas wydarzeń plenerowych oraz działań edukacyjnych skierowanych do dzieci, młodzieży i całych rodzin. Jej celem jest zwiększanie wiedzy o jakości i bezpieczeństwie żywności, promowanie świadomych wyborów konsumenckich oraz zachęcanie do częstszego wybierania polskich owoców.

Źródło: MRiRW

Rzepak, owoce i truskawki zagrożone

Szczególnie niepokojące są dane dla upraw wieloletnich i sadowniczych.

Suszę w rzepaku i rzepiku wykryto w 844 gminach, a w krzewach owocowych w 988 gminach. W przypadku truskawek zagrożenie dotyczy już 1214 gmin, czyli niemal połowy kraju.

W praktyce oznacza to, że problemy z wodą zaczynają być widoczne nie tylko w produkcji polowej, ale też w sadownictwie i uprawach jagodowych.

KBW mocno ujemny. Lipiec może pogorszyć sytuację

Komentarz agrometeorologa nie zostawia wiele miejsca na optymizm. W piątym okresie raportowania średni klimatyczny bilans wodny wyniósł -128,9 mm, a więc był wyraźnie ujemny.

- W piątym okresie raportowania, obejmującym okres od 1 maja do 30 czerwca, średnia wartość klimatycznego bilansu wodnego (KBW), na podstawie którego dokonywana jest ocena stanu zagrożenia suszą była ujemna, wynosiła -128,9 mm. W porównaniu z poprzednim okresem sześciodekadowym (21 IV – 20 VI) wartość obniżyła się o 14,3 mm. Najniższe wartości KBW w piątym okresie raportowania odnotowano w dalszym ciągu w województwie podkarpackim oraz lubelskim, gdzie osiągnęły one kolejno -212 mm oraz -210 mm - czytamy w raporcie.

Dodatkowo w trzeciej dekadzie czerwca na dużej części kraju opady były bardzo niskie, a lokalnie wystąpiła fala upałów z temperaturami przekraczającymi 35°C, a nawet 40°C.

Najtrudniej na wschodzie i w centrum kraju

Z raportu wynika, że susza najmocniej uderza w Lubelszczyznę, Mazowsze, Łódzkie, Kujawsko-Pomorskie i Podkarpackie. To właśnie tam notowane są najwyższe udziały gmin zagrożonych oraz największy udział powierzchni z potencjalnymi stratami plonów.

Jeśli warunki pogodowe nie poprawią się w najbliższych tygodniach, zasięg suszy może jeszcze wzrosnąć. Dla wielu gospodarstw oznacza to spadek plonów, pogorszenie jakości ziarna i owoców, większe koszty produkcji oraz presję na ceny żywności w kolejnych miesiącach.

Obecny tydzień ma odznaczyć się sporą ilością deszczu. Będą to jednak opady mikre, a ich akumulacja jedynie na północnowschodniej rubieży kraju będzie wysoka.

Bartłomiej Czekała

Źródło: IUNG-PIB Puławy

piszę ten list jako absolwent Wydziału Ogrodniczego SGGW, człowiek od lat związany z ogrodnictwem i prowadzący rodzinne gospodarstwo sadownicze, ale przede wszystkim jako ktoś głęboko zaniepokojony tym, co dzieje się dziś z kształceniem ogrodniczym w Polsce. I nie chodzi już tylko o niepokój. Chodzi o wrażenie cichej, powolnej agonii, która odbywa się niemal bezgłośnie, jakby wszyscy wokół bali się nazwać problem po imieniu.

Niedawno uczestniczyłem w obchodach 110-lecia ogrodnictwa w SGGW. Było to wydarzenie ważne, dostojne, pełne historii i wspomnień. Ale właśnie wtedy przyszła do mnie myśl szczególnie bolesna: czy nie było to ostatnie tak wielkie święto ogrodnictwa w takim kształcie? Czy nie celebrujemy właśnie końca pewnej epoki, zamiast realnie ratować jej przyszłość?

To, co dzieje się dziś, jest alarmujące. W Lublinie czy Poznaniu na ogrodnictwie studiuje zaledwie kilkunastu studentów. W Warszawie SGGW w praktyce likwiduje wydział ogrodniczy, pozostawiając ogrodnictwo jedynie jako kierunek studiów. To nie są kosmetyczne zmiany. To są symptomy procesu, którego wszyscy zdają się nie zauważać albo nie chcą zauważać. I właśnie to boli najbardziej.

Boli mnie nie tylko sam stan rzeczy, ale też cisza, jaka wokół tego panuje. Niepokoi mnie, że tak niewiele głosów płynie dziś z uczelni, instytutów i środowisk związanych z ogrodnictwem. Jak to możliwe, że wobec tak poważnego kryzysu mówi się tak mało? Dlaczego nie rozbrzmiewa alarm? Dlaczego nie ma głośnej, jednoznacznej debaty o tym, że nauki ogrodnicze w Polsce mogą umierać na naszych oczach? To milczenie jest niemal równie przerażające jak sam kryzys.

Bo przecież problem nie kończy się na braku studentów. Jeśli młodzi nie wybierają tych studiów, to za chwilę nie będzie komu przejąć gospodarstw, sadów, szklarni, firm i dorobku całych rodzin. Nie będzie następców. Ale nie będzie też nauczycieli. Zabraknie doświadczonej kadry dydaktycznej, która przez lata budowała poziom tych studiów, wychowywała kolejne pokolenia i przekazywała wiedzę, której nie da się zastąpić żadnym folderem promocyjnym ani urzędowym komunikatem. Bez kadry nie ma uczelni. Bez studentów nie ma kadry. A bez tego wszystkiego nie ma przyszłości.

I trzeba wreszcie zapytać głośno: dlaczego młodzi ludzie nie chcą studiować ogrodnictwa? Dlaczego ten kierunek, tak potrzebny polskiej gospodarce i rolnictwu, tak bliski praktyce i nowoczesności, stał się dla nich niewidzialny? Czy winne są stereotypy? Brak promocji? Niski prestiż? A może po prostu przez lata pozwalaliśmy, by nauki ogrodnicze spychano na margines, aż dziś wszyscy udają zdziwienie, że nie ma chętnych?

Być może odpowiedź jest jeszcze bardziej gorzka. Być może kierunki ogrodnicze tracą atrakcyjność także dlatego, że przy braku środków i konieczności walki o punkty w ministerialnych rankingach zaczynają być prowadzone w sposób coraz mniej ciekawy, coraz bardziej schematyczny, coraz mniej związany z realną praktyką. A może problem leży również gdzie indziej: młodzi ludzie uczą się nowoczesnego sadownictwa czy warzywnictwa w gospodarstwach swoich rodziców, u znajomych z branży, od praktyków, którzy naprawdę nadążają za zmianami. Na uczelnię idą już nie po nowe doświadczenie, lecz po dyplom. Bo tam często nie dowiadują się niczego, czego nie wiedzieliby wcześniej. Technologia uprawy po prostu wyprzedziła program nauczania.

Jeśli ten proces będzie trwał dalej, może nadejść moment, w którym w Polsce zostanie tylko jedno miejsce, gdzie będzie można studiować ogrodnictwo. Jedno. A może nawet i tego jednego miejsca zabraknie. W kraju o tak bogatej tradycji ogrodniczej byłby to nie sukces reorganizacyjny, lecz katastrofa edukacyjna i branżowa.

Nie możemy dłużej udawać, że wszystko jest w porządku. Nie możemy godzić się na to, by szkolnictwo ogrodnicze gasło po cichu, bez debaty, bez sprzeciwu, bez obrony. To nie jest zwykła zmiana strukturalna. To jest powolne wycofywanie się z odpowiedzialności za przyszłość całej dziedziny.

Jeśli dziś nikt z uczelni, instytutów i środowisk ogrodniczych nie powie tego głośno, to jutro może już nie być czego ratować.

Z niepokojem i rozgoryczeniem,

absolwent Wydziału Ogrodniczego SGGW

sadownik

Produkcja wina w Polsce rozkwita. Pojawiają się nowe winnice i winiarnie, a produkcję wina ułatwia prawo zmienione w 2008 roku oraz klimat, który staje się coraz cieplejszy i obecnie warunki do uprawy winorośli w Polsce przypominają te z Francji z lat 70-tych.

O tym w jaki sposób wino powstaje w Winnicy Esencja opowiada jej właściciel Michał Janiszewski:

Degustacja win, Winnica Esencja

FOTO: Winnica Esencja

Degustacje, zwiedzanie, piękne widoki

Winnica położona w dolinie Pilicy oferuje liczne możliwości rozrywki. Same plantacje zlokalizowane są w zacisznej scenerii lasów. Przygotowano też taras z którego podziwiać można rozpościerający się widok.

Budynek winiarni, zaprojektowany specjalnie w celu przetwórstwa owoców gronowych, produkcji i magazynowania, a także degustacji wina jest już na ukończeniu. Obecnie oferuje możliwość przeprowadzania degustacji w grupach maksymalnie do 50 osób.

Polskie przetwory z jagody kamczackiej zyskują popularność w Japonii. Znalazł się też dobry ambasador dla tych produktów – Paweł Chojnacki, polski kickbokser i bokser na stałe mieszkający i walczący w kraju kwitnąc wiśni. Wraz z delegacją japońskich influencerów sportowiec gościł w szkółce i na plantacji Andrzeja Krupińskiego, gdzie nagrałem poniższą rozmowę:

Uwaga, konkurs!

Pod koniec filmu Andrzej Krupiński prosi Pawła Chojnackiego, by ten wypowiedział kilka informacji na temat haskapu w języku japońskim. Przyznaję, że to bardzo trudny język i sam nic z tej części filmu nie rozumiem. Zwracam się więc do czytelników portalu jagodowe.pl z propozycją wspólnej zabawy: kto pierwszy po polsku napisze do mnie poprawnie co Paweł Chojnacki powiedział, ten może liczyć na nagrodę – przetwory z jagody kamczackiej od Andrzeja Krupińskiego. Jakość tłumaczenia oceni Paweł Chojnacki.

Tłumaczena prosze nadsyłać na adres e-mail: m.piatek@agrohorti.pl. Powodzenia!

Wciąż jeszcze trwają zbiory jagody kamczackiej, a jednocześnie jej przetwórstwo. Coraz większa liczba plantatorów decyduje się na bezpośrednią sprzedaż owoców a nie ich mrożenie jak w minionych latach. Rynek jest w stanie zagospodarować surowiec, który swoją drogą, dobrze nadaje się do tłoczenia i jest nieźle wyceniany. Z jednego kilograma owoców uzyskać można ¾ l soku, a nawet więcej.

Jedną z tłoczni, która zajmuje się wytwarzaniem soku m.in. z owoców haskapu, jest zlokalizowany na terenie Gminy Kowiesy zakład Strzelsok. Tam na miejscu miałem sposobność zapoznać się z procesem wytłaczania soku i jego konserwacji poprzez krótką pasteryzację.

O tym jak powstaje sok mówi Mariusz Strzelecki:

Jagody mniej niż chciałyby firmy

Firmy skupujące owoce skarżą się na niedostateczną podaż jagody kamczackiej. Jeszcze kilka lat temu plantatorzy napotykali na problemy ze sprzedażą owoców, dziś jednak sytuacja jest zupełnie inna.

Uruchomiły się rynki zewnętrze, zwłaszcza dalekowschodnie, które odznaczają się relatywnie dużą chłonnością. Rośnie także rynek krajowy i nie chodzi tu tylko o piekarnictwo i jagodzianki. Jagoda kamczacka wykorzystywana jest do produkcji m.in. musów i soku, a także nalewek. Wszystko to sprawia, że ceny surowca sprzedawanego „z pola” w tym sezonie otarły się o poziom 9,00 zł, nienotowany w poprzednich sezonach.

Zapraszam na film w którym Grzegorz Zelek z firmy Timac Agro opowie o tym w jaki sposób odżywiać jagodę kamczacka, na co zwrócić uwagę w poszczególnych fazach sezonu i czy warto rośliny wspomóc już po zebraniu owoców.

Timac Agro pomaga plantatorom haskapu

W gospodarstwie Andrzeja Krupińskiego, gdzie nagraliśmy powyższy film, trwa projekt Borówkowo Jagodowa Demo Farma. W jego ramach firma Timac Agro odpowiada za kwestie związane z żywieniem i biostymulacją roślin.

Nie da się ukryć, że gdy mowa o jagodzie kamczackiej, to w kraju popełniliśmy swoisty falstart. Plantacje zostały założone bez dostatecznej wiedzy i w efekcie znaczna ich część okazała się nisko produktywna. To w połączeniu z faktem, że rynek nie był gotowy na przyjęcie owoców haskapu prowadziło do rozczarowań wśród właścicieli plantacji.

Teraz jest jednak inaczej. Wiemy już które odmiany udają się w Polsce i wydają smaczne, słodkie owoce. Te zyskały też pewne grono odbiorców, zarówno na rynku deserowym jak i przetwórczym. Skoro jest popyt na plon, to trzeba wypracować właściwe technologie jego pozyskiwania – prowadzące do uzyskania obfitych zbiorów, ale jednocześnie efektywne kosztowo.

- Bardzo się cieszę, że możemy jako firma uczestniczyć w projekcie realizowanym w Gospodarstwie Ogrodniczym Krupińscy. Owoce haskapu są bardzo zdrowe i mogą być smaczne. Chcemy pomóc polskim plantatorom produkować je w taki sposób, by prowadzenie plantacji przynosiło im satysfakcje – mówił Grzegorz Zelek przy okazji spotkania.

Inicjatorem spotkania był senator Marcin Karpiński, który jest także plantatorem truskawek. Rozmowa dotyczyła najważniejszych problemów branży jagodowej i tego, jakie zmiany są dziś potrzebne z punktu widzenia producentów.

FOTO: M. Szczepańczyk

Największy problem to ludzie do zbioru

Jednym z głównych tematów była coraz trudniejsza i coraz droższa organizacja prac sezonowych. W produkcji jagodowej zbiór trwa krótko, ale w tym czasie potrzeba wielu pracowników. Liczy się wówczas czas, a rosnące koszty nie pomagają.

Inicjatorzy spotkania zwracali uwagę, że obecne procedury są zbyt rozbudowane jak na realia krótkiego sezonu. Dlatego jednym z postulatów było uproszczenie procedur zatrudniania pracowników sezonowych, skrócenie czasu rozpatrywania wniosków i stworzenie szybszej ścieżki dla gospodarstw, które potrzebują ludzi do zbioru w konkretnym momencie.

Plantator nadal jest słabszą stroną rynku

Drugim ważnym wątkiem była pozycja plantatora wobec skupów, pośredników i dużych odbiorców. Plantatorzy nadal mają mały wpływ na warunki handlu, a największe ryzyko bywa przerzucane właśnie na gospodarstwo.

Dlatego podczas spotkania padł postulat skuteczniejszej ochrony plantatorów przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi i przewagą kontraktową dużych podmiotów. Chodzi także o bardziej przejrzyste zasady skupu i rozliczeń jakościowych.

FOTO: M. Szczepańczyk

Coraz mniej narzędzi do ochrony plantacji

Kolejna sprawa dotyczyła ochrony roślin. W branży jagodowej problemem nie jest dziś tylko koszt zabiegów, ale także coraz mniejsza dostępność skutecznych rozwiązań. Przy rosnących wymaganiach jakościowych i handlowych plantator ma coraz węższy wybór legalnych narzędzi.

Z tego powodu postulowano o przyspieszenie procedur rejestracyjnych środków ochrony roślin dla upraw jagodowych. Chodzi o to, by producent nie zostawał bez skutecznych rozwiązań w kluczowych momentach sezonu.

FOTO: M. Szczepańczyk

Import i presja na ceny

W rozmowie wrócił także temat importu. Napływ tańszych produktów spoza Unii Europejskiej zwiększa presję na ceny i utrudnia konkurowanie polskim gospodarstwom.

Wśród postulatów znalazła się więc lepsza ochrona rynku oraz pełna przejrzystość pochodzenia surowca. Dla plantatorów to ważne nie tylko z punktu widzenia handlu, ale też uczciwych zasad konkurencji.

Więcej możliwości sprzedaży poza skupem

Ostatni z głównych tematów dotyczył sprzedaży bezpośredniej i krótkich łańcuchów dostaw. Część gospodarstw chce sprzedawać więcej poza skupem i szukać wyższej marży we własnym handlu lub małym przetwórstwie.

Tu barierą są formalności. Dlatego jednym z postulatów było uproszczenie zasad sprzedaży bezpośredniej i stworzenie prostszych warunków dla gospodarstw, które chcą rozwijać lokalną sprzedaż.

‘Glorniwa’ to selekcja dostosowana do polskich warunków uprawy. Nie wykazała dotąd zwiększonej podatności na choroby czy niestandardowego zapotrzebowania na składniki pokarmowe. Jej prowadzenie nie nastręcza większych trudności.

Największym atutem tej kreacji jest termin w jakim wydaje owoce. Pozwala wejść na rynek bardzo wcześnie, już pod koniec maja lub na początku czerwca, a więc w okresie, gdy jeżyny jest na nim bardzo mało, a jej ceny są więcej niż satysfakcjonujące.

Boryna produkuje i sprzedaje sadzonki tej polskiej, przystosowanej do krajowych warunków selekcji.

Jagoda kamczacka intryguje smakiem, w którym odnaleźć można nuty jeżyny, maliny, agrestu, porzeczki i borówki. Oryginalna w kształcie, generalnie wytrawna w smaku, nazywana jest „owocem wiecznej młodości”. To superowoc o udowodnionym wpływie na regulacje mikrobiomu, poziomu cukru we krwi i ciśnienia tętniczego. Dziś ruszają jej zbiory.

Czerwiec to czas, gdy jagody trafiają prosto z krzewów do rąk konsumentów. Coraz więcej plantatorów otworzy niebawem swoje gospodarstwa, organizując samozbiory, dni otwarte, degustacje i rodzinne pikniki.

Gdzie można wziąć w nich udział?

Na samozbiory zaprasza 14 plantacji w sześciu regionach. W Małopolsce zapraszają 2 plantacje, na Mazowszu - 3, w województwie lubelskim - 2, w województwie łódzkim - 2, w świętokrzyskim - 2, a w Wielkopolsce - 3.

Oto mapa, która każdemu pozwoli znaleźć swoją plantacje:

mapa samozbiorów haskapu, otwarte plantacje

FOTO: Polskie Superowoce

Każda plantacja ma swój niepowtarzalny klimat, każde samozbiory swój charakter, wszystkie łączy pasja do popularyzacji jagody kamczackiej.

• Na Mazowszu zapraszają: Gospodarstwo Jagodowe w Boglewicach, gm. Jasieniec; Gospodarstwo Sadownicze Piotr Stępniak w Mogielnicy oraz Bończa w gminie Warka.
• Lubelskie zaprasza na plantacje w Opolu Lubelskim i Antoniówka w gm. Krzczonów.
• W łódzkim ofertę przygotowały: plantacja Sobki gm. Zelów oraz Gospodarstwo Haskap w Mokrej Prawej w pow. skierniewickim.
• W świętokrzyskim zapraszają plantacje „Jagodowe smaki" z Wszachowa i „Jagodowe Pole” z Modliborzyc.
• W Wielkopolce samozbiory odbędą się w 3 lokalizacjach - Michałów Drugi, gm. Opatówek; plantacje braci Miedzińskich w Bożatkach koło Rzgowa i Chojny koło Koła.
• W Małopolsce zapraszają plantacje: „Zdrowe Jagody” w Nowej Wsi i „Plantin” w Muniakowicach, gdzie w niedzielę 7 czerwca odbędzie się I Bieg po Jagodę kamczacką. Start, meta i baza zawodów znajdą się na plantacji jagody kamczackiej. To unikalne wydarzenie jest częścią tzw. Jagodowej Sztafety, serii 5 biegów po kolejne owoce jagodowe. Więcej o sztafecie biegów na 10 km i nordic walking - na stronie PolskieSuperowoce.pl

Na czym polegają samozbiory?

Ida samozbiorów jest prosta: kupujesz owoce, które zebrałeś i chcesz zabrać ze sobą. Zwykle większe ilości po to by je zamrozić. Jako uczestnik, jesz do woli, to co sam zerwiesz.

Samozbiory to doskonała okazja, by poznać różne odmiany jagody, znacząco różniące się smakiem. Zobaczyć jak wygląda jej uprawa, poznać przepisy i zakupić różne przetwory z jagody. Na plantacjach dostępne są zwykle konfitury, dżemy, soki, często spróbować można ciasta lub koktajlu z jagodą.

Samozbiory to już sport narodowy

Atrakcyjność tej formy rekreacji i zakupów rośnie od lat. Według badań Kantar 25 mln Polaków chce wziąć udział w samozbiorach. 3 lata temu chętnych było 7 na 10 dorosłych Polaków (70%), 2 lata temu już 76% a w ub. roku 78% ludzi w wieku 15+. Najnowsze badania mówią, że aż 1,4 mln osób zainteresowana jest dziś odwiedzeniem plantacji jagody kamczackiej (8%).

Wśród gatunków jagodowych więcej ludzi chciałoby zbierać samemu tylko truskawki (37%), maliny (25%), borówki (21%) i jeżyny (12%). Obok rosnącego zainteresowania odwiedzeniem plantacji podczas samozbiorów, aż 3/4 Polaków zamierza w sezonie 2026 jeść więcej polskich owoców i warzyw.

Chcemy jeść zdrowo i lokalnie

Wśród owoców jagodowych najwięcej badanych deklaruje chęć kupowania, częściej niż dotychczas, polskich borówek (30%), truskawek (29%), malin (24%) oraz właśnie jagody kamczackiej. Deklaracje na poziomie 9% to blisko 2,9 mln jej konsumentów.

Jakie owoce chcemy kupować?

FOTO: Polskie Superowoce

Polskie owoce i warzywa są na fali wznoszącej. Rośnie ochota konsumentów na produkty lokalne i jak najmniej przetworzone. Wśród atutów polskich plantacji jest biologia miejsca i rosnąca świadomość, że to co lokalne jest dla nas lepsze. Ściślej, lepsze dla naszego zdrowia.

Co raz częściej łączymy jakość - świeżość owoców i lokalny mikrobiom - z atrybutami miejsca - regionu, klimatu i mikroklimatu, gleby i praktyk uprawowych.

Źródło: polskiesuperowoce.pl

W wielu regionach Polski sytuacja wodna jest niekorzystna. Wilgotność w warstwie 0–7 cm jest bardzo niska, a w wielu miejscach kraju, zwłaszcza w centrum, utrzymuje się na poziomie zaledwie 10–30%. Równie słabo wygląda głębsza warstwa gleby, od 7 do 28 cm, szczególnie w zachodniej i centralnej Polsce.

Dla plantatorów jagodowych to ważny sygnał: młode przyrosty, system korzeniowy i owoce mogą szybko reagować na deficyt wody, zwłaszcza na lżejszych glebach i przy intensywnym nasłonecznieniu.

Opady będą, ale raczej niewielkie

Najbliższe dni nie przyniosą powszechnych, równomiernych opadów. Jeśli deszcz pojawi się w Polsce północnej lub wschodniej, będzie miał głównie charakter konwekcyjny, czyli przelotny i punktowy. Oznacza to, że lokalnie może spaść tylko kilka milimetrów.

Więcej opadów możliwych jest na krańcach południowo-zachodnich, gdzie wpływ będzie miał niż atmosferyczny. To jednak poprawi wyraźnie sytuację jedynie w tych częściach kraju.

Co pokazują modele pogodowe?

Prognozy są zgodne co do jednego: pogoda będzie zmienna, ale nie wszędzie deszczowa.

• ICON widzi więcej opadów na południu: miejscami do 30–35 mm do niedzieli.
• ECMWF pokazuje bardziej pewny scenariusz z opadami na południu i wschodzie, a w drugiej połowie tygodnia nawet większą ilość deszczu.
• GFS sugeruje bardziej umiarkowane sumy opadów, rzędu 20–40 mm, zamiast bardzo wysokich wartości punktowych.

Dla producentów jagodowych pewne jest tylko to, że kolejny raz do czynienia będziemy mieli z pogodową loterią – jedne plantacje dostaną deszcz, inne nie.

Pogoda od poniedziałku do piątku

W poniedziałek opady konwekcyjne możliwe są w wielu miejscach kraju, przy temperaturach 16–22°C i porywach wiatru do 25 km/h.

We wtorek opady będą już słabnąć, głównie w centrum i na północy. Temperatura wzrośnie do 18–23°C, lokalnie do 24°C.

Środa, czwartek i piątek to okres największej niepewności. Nad Polską może utworzyć się falujący front atmosferyczny, który przyniesie:

• intensywniejsze opady w zachodniej i centralnej Polsce,
• spadek temperatury za frontem do 14–16°C,
• porywy wiatru nawet do 35–50 km/h,
• w piątek przemieszczanie się strefy deszczu i burz na wschód kraju.

Niedzielne deszcze w centralnej Polsce tylko punktowo były w miarę obfite. W większości środkowych województw, jeśli w ogóle spadł deszcz, to był symboliczny. Silniejsze opady wystąpiły w okolicach dużych miast. Dwie burze z chwilowo intensywnym deszczem przeszły nad Łodzią, padało też w Warszawie. Ogrodnicy życzyliby sobie jednak deszczu przede wszystkim pomiędzy tymi miastami, a tam przeszły co najwyżej mżawki.

Przelotne deszcze i ciepła pogoda w okresie kwitnienia borówek czy truskawek to scenariusz niepokojący plantatorów. Taki przebieg pogody wzmaga presję szarej pleśni i nakłada na osoby prowadzące uprawę konieczność wzmożonej ochrony.

Dla ogrodników uprawiających porzeczki, agrest, jagodę kamczacką czy aronię, szczególnie bez nawodnienia, obecny przebieg pogody jest powodem do niepokoju.

Silny wiatr, ciepło, niemal upalnie i brak opadów do końca tygodnia, Pogoda Interia

FOTO: Pogoda Interia

Niepokojący, wręcz alarmujący raport IUNG w sprawie suszy przedstawialiśmy na portalu wczoraj. Niewiele jednak wskazuje na to, by trudna sytuacja miała się szybko zmienić. Przypominam, że ostatnim miesiącem z sumą opadów mieszczącą się w wieloletniej normie w Polsce był listopad 2025 r. — od tamtej pory regularnie notujemy mniejszy lub większy deficyt opadów, co przekłada się na trudną sytuację w uprawach polowych.

Najgorsza sytuacja występuje w województwie kujawsko-pomorskim, mazowieckim i łódzkim.

IUNG w komunikacie obejmującym okres od 21 marca do 20 maja 2026 r. stwierdził zagrożenie suszą dla:

• zbóż jarych w 334 gminach,
• zbóż ozimych w 179 gminach,
• truskawek w 55 gminach.

Zboża jare w niebezpieczeństwie

W przypadku zbóż jarych zagrożenie suszą objęło około 13 proc. wszystkich gmin w kraju. - W uprawach zbóż jarych warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 334 gmin, co stanowi około 13% ogólnej liczby gmin w kraju - czytamy w komunikacie IUNG w Puławach.

Najwięcej zagrożonych gmin odnotowano w województwach:

• kujawsko-pomorskim – 71 gmin,
• mazowieckim – 107 gmin,
• łódzkim – 50 gmin,
• warmińsko-mazurskim – 26 gmin,
• wielkopolskim – 32 gmin,
• lubelskim – 42 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Zboża Jare

Największy udział powierzchni zagrożonej stratami plonów w uprawach zbóż jarych wystąpił w:

• mazowieckim – 5,31 proc.,
• łódzkim – 4,37 proc.,
• kujawsko-pomorskim – 3,87 proc.

Oziminom także brakuje wody

Susza uderza też w zboża ozime. 

- W uprawach zbóż ozimych warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 179 gmin, co stanowi 7,22% ogólnej liczby gmin w kraju - informują agrometeorolodzy IUNG w Puławach.

Największy udział gmin zagrożonych odnotowano w:

• kujawsko-pomorskim – 43 gminy,
• mazowieckim – 69 gmin,
• łódzkim – 28 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Zboża Ozime

Truskawki dotknięte suszą

W uprawach truskawek warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 55 gmin, co stanowi 2% ogólnej liczby gmin w kraju. Największe zagrożenie dotyczyło województwa:

• mazowieckiego – 34 gminy,
• kujawsko-pomorskiego – 9 gmin,
• łódzkiego – 7 gmin,
• wielkopolskiego – 5 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Truskawki

Suszy marzec i kwiecień

Agrometeorolodzy IUNG wskazują, że o skali problemu zdecydował przede wszystkim bardzo niski poziom opadów w marcu i kwietniu. W kwietniu miesięczna suma opadów wyniosła jedynie 20–30 proc. normy klimatycznej z lat 1991–2020. Poprawa przyszła dopiero w pierwszej i drugiej dekadzie maja, ale była zbyt słaba, by odwrócić skutki wcześniejszego deficytu wody, zwłaszcza w centralnej Polsce.

Najniższe wartości klimatycznego bilansu wodnego odnotowano w:

• kujawsko-pomorskim,
• mazowieckim,
• północnej części łódzkiego,
• północnej części wielkopolskiego,
• lubelskim.

To właśnie tam KBW miejscami spadł poniżej -125 mm, czyli do poziomu wskazującego na straty w uprawach.

Bartłomiej Czekała

Źródło: IUNG-PIB PUławy

Biopreparaty oparte na aminokwasach to dziś jedno z najskuteczniejszych narzędzi wspierających produkcję owoców. Poprawiają rozwój systemu korzeniowego, zwiększają odporność roślin na stres oraz przyspieszają regenerację po niekorzystnych warunkach pogodowych. Ich stosowanie pozwala lepiej wykorzystać nawożenie i ograniczyć straty w plonie. W efekcie rośliny są bardziej wyrównane, a plon stabilniejszy i lepszej jakości handlowej. To rozwiązanie, które coraz częściej staje się standardem w nowoczesnej produkcji owoców.  

Właśnie dlatego przygotowaliśmy konkurs, który daje możliwość sprawdzenia tych rozwiązań w praktyce – bez ponoszenia kosztów. To realna szansa, by przetestować biopreparaty w swoim gospodarstwie i przekonać się, jak wpływają na kondycję roślin i efektywność produkcji. 

Nagrody w konkursie 

W konkursie do wygrania są trzy zestawy biopreparatów oraz indywidualne zalecenia od eksperta Agro-Sorb, dopasowane do warunków konkretnej produkcji, co pozwoli w pełni wykorzystać potencjał tych produktów w gospodarstwie. 

Do wygrania: 

• I miejsce  - 990 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 40 000 zł 
• II miejsce - 480 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 20 000 zł 
• III miejsce - 250 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 10 000 zł 
• oraz 8 nagród dodatkowych - zestaw biopreparatów z aminokwasami o wartości 800 zł. 

To nie tylko nagrody – to realna szansa, aby przetestować skuteczne rozwiązania w swoim gospodarstwie i zobaczyć efekty w praktyce. 

Jak wziąć udział? 

Udział w konkursie jest prosty i nie zajmuje dużo czasu – wystarczy odpowiedzieć na 3 pytania i wypełnić formularz zgłoszeniowy online. To niewielki wysiłek w porównaniu do korzyści, jakie można zyskać – zarówno w postaci nagród, jak i nowej wiedzy oraz praktycznych doświadczeń. 

Szczegóły konkursu oraz formularz zgłoszeniowy znajdziesz TUTAJ

Nie zwlekaj – zgłoś się już dziś i sprawdź, jak biopreparaty mogą wpłynąć na Twoje plony w nadchodzącym sezonie! 

Dziś rozpoczyna się kolejna już tej wiosny fala przymrozków. Spadki temperatur poniżej 0°C w centralnej Polsce pojawią się już około godziny 23:00, a chłód nie odpuści do 5:30-6:30.

FOTO: A. Banaszek

Tradycyjnie już najbardziej narażone będą wschodnie części kraju, choć niskie temperatury zapanują także wzdłuż granicy z Niemcami. Narażone będą także centralne dzielnice i tu właśnie spodziewana jest najniższa temperatura. W okolicach Nowego Miasta, a więc w dolinie Pilicy, przy gruncie temperatura spadać może do -3°C.

Prognozowany przymrozek 27.04., godzina 2:00, 5 cm nad ziemią

FOTO: Ventusky

Pamiętajmy jednak, że to tylko prognozy i w dodatku wartości te są uśrednione, nie oddają w pełni lokalnych uwarunkowań. Ponieważ w głównych strefach produkcji jagodowych zapowiedziane zostały spadki temperatury przy gruncie przeważnie do poziomu -2°C, a nawet -3°C, to spodziewałbym się, że faktycznie w ekstremalnych przypadkach termometry wskazać mogą -6°C, a nawet -7°C.

Mateusz Maruszewski, właściciel marki Farma Mój Owoc, od lat zajmuje się produkcją owoców jagodowych najwyższej jakości, przede wszystkim truskawek. Jak podkreśla, impulsem do szukania nowej drogi rozwoju była sytuacja, w której praca producenta nie była właściwie wynagradzana przez rynek.

Mateusz Maruszewski, Lody z Farmy

FOTO: Michał Piątek

W jego warszawskim wystąpieniu wybrzmiało smutne doświadczenie wielu plantatorów: wysokie koszty produkcji, presja cenowa i brak stabilności sprzedaży. To właśnie wtedy pojawiła się decyzja, by odejść od modelu opartego wyłącznie na sprzedaży świeżych owoców i postawić na przetwórstwo.

Pierwszym krokiem były dżemy, wytwarzane z nadwyżek oraz owoców zbyt dojrzałych lub niespełniających wymagań rynku deserowego. Kolejnym – znacznie bardziej ambitnym – okazały się lody.

Lody rzemieślnicze z owoców z własnej farmy

Pomysł był prosty, ale wymagający: jeśli lody, to wyłącznie z własnych owoców. Rodzina Maruszewskich rozpoczęła więc intensywną naukę technologii produkcji lodów rzemieślniczych. Uczestniczyli w szkoleniach prowadzonych przez najlepszych specjalistów w Polsce, zabierając ze sobą owoce z własnego gospodarstwa i już na tym etapie testując ich przydatność w recepturach.

Kulminacją tego procesu był wyjazd brata Mateusza Maruszewskiego, Adama, i jego mamy Anny do Bolonii, uznawanej za jedno z najważniejszych miejsc kształcenia w zakresie produkcji lodów rzemieślniczych. Jak relacjonował prelegent, wrócili stamtąd z wyróżnieniem.

W jego ocenie produkcja lodów to nie tylko rzemiosło, ale również precyzja i technologia. O jakości decydują proporcje cukru, zawartość ciał stałych czy właściwości przeciwzamarzaniowe. To właśnie ta wiedza pozwoliła przejść od pomysłu do gotowego produktu.

Otwarcie lodziarni i szybki rozwój marki Lody z Farmy

Pierwsza lodziarnia pod marką Lody z Farmy została otwarta 27 kwietnia 2024 roku. Startowi towarzyszyła intensywna promocja, wykorzystująca rozpoznawalność gospodarstwa i zainteresowanie mediów, które wcześniej odwiedzały farmę przy okazji materiałów o pierwszych truskawkach.

Jak podkreślał Mateusz Maruszewski, uruchomienie lodziarni stało się momentem przełomowym. Marka szybko zaczęła pojawiać się w mediach ogólnopolskich i regionalnych, a działania promocyjne wsparli także influencerzy, youtuberzy i osoby publiczne. Rozpoznawalność rosła również dzięki aktywności sponsoringowej i charytatywnej oraz wyraźnemu osadzeniu marki w środowisku lokalnego rolnictwa.

Naturalne lody z konkretnych odmian, a nie tylko z gatunków

Jednym z najciekawszych elementów tej koncepcji jest podejście do surowca. W Lody z Farmy nie chodzi jedynie o wykorzystanie konkretnego gatunku owoców, lecz o dobór określonych odmian. Jak zaznaczał prelegent, to właśnie ogrodnicze doświadczenie pozwala świadomie wybierać owoce najlepiej dopasowane do danej receptury.

Czytaj także:

wczesne truskawki

Jak nabyć truskawki bezpośrednio od polskiego rolnika? Wystarczy wyjść na lody!

Przy tworzeniu sorbetu truskawkowego testowano aż 17 odmian truskawek, by wybrać tę jedną, która najlepiej odpowiada założeniom produktu. Firma korzysta także z własnych lub pochodzących z zaprzyjaźnionych, lokalnych gospodarstw porzeczek, wiśni, malin czy mini kiwi, a inne składniki do lodów i dodatków dobiera zgodnie z wcześniej opracowaną polityką jakości.

Lody z Farmy, zestaw do przewozu i sprzedaży lodów

FOTO: Lody Z Farmy

To podejście przekłada się również na naturalność produktu. Jak podkreślał podczas gali Branding Ovation Mateusz Maruszewski, lody bananowe nie muszą być żółte, miętowe zielone, a w ofercie nie ma miejsca na niebieskie lody. Liczy się naturalny skład, prawdziwe mleko, śmietanka i owoce, a także własnoręcznie przygotowywane dodatki typu variegato.

Przetwórstwo owoców jagodowych jako sposób na zwiększenie wartości produkcji

- Historia Lody z Farmy pokazuje, że przetwórstwo może być skuteczną odpowiedzią na wyzwania rynku świeżych owoców. Zamiast sprzedawać surowiec na warunkach narzucanych przez odbiorców, zbudowaliśmy własny produkt końcowy, markę i kanały sprzedaży. – mówił Mateusz Maruszewski.

To model, który pozwala lepiej wykorzystać potencjał owoców jagodowych, także tych trudniejszych do sprzedaży w segmencie deserowym. Dodatkowo umożliwia stworzenie unikalnej oferty opartej na jakości, autentyczności i pochodzeniu surowca.

Franczyza, nowe punkty i dalszy rozwój

Jak wynika z wystąpienia Mateusza Maruszewskiego, w ciągu dwóch lat marka odnotowała bardzo dynamiczny, trzynastokrotny wzrost liczby lodziarni. Dziś rozwój opiera się już nie tylko na kolejnych punktach sprzedaży, ale także na modelu franczyzowym.

Wedle prognoz pogody możemy spodziewać się porannych przymrozków już w czwartek, choć najzimniejsza będzie zapewne kolejna noc, tj. z czwartku na piątku. Wówczas to słupki rtęci termometrów na wysokości 5 cm nad ziemią mogą spadać do -5°C.

Prognozowane temperatury 10.04. o godzinie 6:00

FOTO: Ventusky

W grę wchodzić będzie też lokalna topografia. W zadoleniach, gdzie gromadzi się chłodne powietrze, spadki temperatur mogą być jeszcze bardziej dotkliwe. Po każdej zimnej nocy Internet zapełnia się zdjęciami z pomiarów temperatur z wskazaniami o kila stopni niższymi niż te prognozowane.

Innymi czynnikami, które zadecydują o ewentualnych uszkodzeniach będzie długość trwania przymrozku oraz względna wilgotność powietrza. Na szczęście na plantacjach gruntowych oprócz jagody kamczackiej nie ma jeszcze kwitnienia, więc najbliższa fala przymrozków być może nie będzie mieć szczególnie dotkliwych konsekwencji.

Pamiętajmy o opryskiwaczach i chłodniach

Oddzielny temat to kwestia zabezpieczenia sprzętu. Większość z nas wykonywała już zabiegi ochrony. Ciecz robocza pozostawiona w opryskiwaczach wyeksponowanych na oddziaływania temperatury stanowi zagrożenie dla pomp oraz innych elementów. W przypadku niewielkiego i krótkotrwałego spadku temperatury poniżej poziomu 0°C ryzyko pęknięć jest niewielkie. Jednak wstawienie opryskiwacza choćby do nieocieplanego budynku zawsze dodatkowo jeszcze podnosi prawdopodobieństwo bezpiecznego przetrwania nocy.

W starszych ciągnikach, których właściciele wciąż jeszcze praktykują zalewanie chłodnic wodą, łatwiej będzie ją po prostu spuścić. Uszkodzenia wywoływane przez jej zamarzanie nie są zazwyczaj szczególnie kosztowne w usunięciu, ale wymaga to dość dużo czasu – z pewnością więcej niż usunięcie wody z układu chłodniczego.

Karolina Bednarczyk w trakcie swego warszawskiego wystąpienia podkreśliła, że większość osób związanych z sadownictwem i produkcją owoców dobrze zna problem wiosennych przymrozków. Nie każdy jednak potrafi potraktować to wyzwanie jako element budowania przewagi.

owoce mini kiwi, owoce na krzewach

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

Prezentując markę Mini Kiwi Bednarczyk Berries, opowiedziała o początkach plantacji w Leonowie w powiecie garwolińskim, niedaleko Warszawy. - Gdy wszystko się zaczynało, nie było ani dużego doświadczenia, ani mocnego zaplecza finansowego. Był za to pomysł, by stworzyć coś własnego, autentycznego i wyraźnie odróżniającego się od standardowych modeli obecnych na rynku – mówiła ogrodniczka.

Mini kiwi jako fundament marki

Zamiast postawić na popularniejsze gatunki owoców, które mogłyby szybciej przynieść komercyjny efekt, zespół Mini Kiwi Bednarczyk Berries wybrał drogę trudniejszą, ale znacznie bardziej charakterystyczną. Minikiwi od początku miało być nie tylko produktem, lecz także fundamentem gospodarstwa i jego marki.

Jak podkreślała Karolina Bednarczyk, ta decyzja wiązała się z ryzykiem finansowym i wizerunkowym, ale równocześnie dawała szansę na zbudowanie czegoś naprawdę wyjątkowego. To właśnie odwaga w wyborze mniej oczywistego kierunku stała się jednym z filarów rozwoju marki.

Pędy i pąki zabezpieczone zraszaczami

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

W wystąpieniu mocno wybrzmiało przekonanie, że w produkcji owoców nie ma miejsca na przypadek. Każdy owoc jest efektem wielu działań, decyzji i konsekwentnie realizowanych procesów. Szczególnie ważne są tu momenty krytyczne, takie jak wiosenne przymrozki, które mogą zadecydować o powodzeniu lub stracie całego sezonu.

Plantacja minikiwi w trakcie przymrozków, zabezpieczanie krzewów

FOTO:

Dlatego Mini Kiwi Bednarczyk Berries rozwija rozwiązania pozwalające ograniczać ryzyko. Mowa o systemie zraszaczy oraz ciągłym monitorowaniu temperatury. Celem nie jest ucieczka od zagrożeń, ale takie zarządzanie nimi tak, by zapewnić owocom możliwie najlepsze warunki.

Mini kiwi przyciąga wyglądem i smakiem

Karolina Bednarczyk zwróciła uwagę, że minikiwi to owoc, który wyróżnia się już na pierwszy rzut oka. Występuje w wielu odmianach — od zielonych po owoce z czerwonym, bordowym czy pomarańczowym rumieńcem. Dzięki temu świetnie prezentuje się na sklepowej półce i naturalnie przyciąga wzrok konsumenta.

Owoce mini kiwi zebrane luzem

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

Dodatkowym atutem jest wygoda spożycia. W przeciwieństwie do klasycznego kiwi, minikiwi nie ma charakterystycznych włosków i można je jeść w całości. To sprawia, że doskonale wpisuje się w potrzeby współczesnych klientów, którzy szukają zdrowych, wygodnych i atrakcyjnych wizualnie przekąsek.

Godne podkreślenia są również zdrowotne właściwości minikiwi. To owoc bogaty w antyoksydanty, witaminy oraz składniki mineralne, takie jak żelazo i magnez. Karolina Bednarczyk zaznaczyła, że konsumenci są dziś coraz bardziej świadomi i zwracają uwagę nie tylko na smak oraz jakość, ale także na realne korzyści zdrowotne.

Sezon na minikiwi przypada od końca sierpnia do października, czyli w czasie, gdy naturalna odporność organizmu często się obniża. W tym kontekście owoc zyskuje dodatkową wartość jako naturalna przekąska wspierająca codzienną dietę.

Rozwój marki wykracza poza świeży produkt

Karolina Bednarczyk, Branding Ovation

FOTO: Polskie Superowoce

Mini Kiwi Bednarczyk Berries rozwija się nie tylko w obszarze sprzedaży świeżych owoców. Marka wykorzystuje potencjał produktu również w gastronomii i przetwórstwie. Minikiwi trafia do deserów, lodów i autorskich dań restauracyjnych, a współpraca z lokalami gastronomicznymi oraz lodziarniami pozwala budować nowe okazje do kontaktu konsumenta z marką.

Plantacja oferuje owoce pakowane, sprzedawane luzem oraz przygotowywane zgodnie z bardziej specyficznymi potrzebami klientów. Duże znaczenie ma tu dbałość o szczegóły: dokładne sortowanie, szybkie schładzanie po zbiorze i bezwzględne zachowanie łańcucha chłodniczego podczas dalszego transportu.

Mini kiwi – dużo do zrobienia na gruncie popularyzacji spożycia owoców

- Rosnące zainteresowanie minikiwi nie jest przypadkiem. Owoc ma wiele walorów, ale wciąż potrzebna jest mu promocja, która pozwoli zbudować lepszą rozpoznawalność i szerszą grupę konsumentów. Staramy się wspierać ten proces w skali kraju i powstające nowe plantacje postrzegamy nie jako konkurencję, lecz bardziej szanse na wspólne zwielokrotnienie wysiłków na polu informacyjnym i w innych obszarach uprawy i sprzedaży owoców – mówiła w Warszawie Karolina Bednarczyk.

Z perspektywy czasu, choć bywały chwile trudne, uprawa minikiwi pod Garwolinem okazała się decyzją trafioną. Owoce sprzedają się, a prowadzenie plantacji przysparza satysfakcji. 

Od lewej: Mateusz Maruszewski, Julia Gołtwienko, Adam Maruszewski, Lody z Farmy

FOTO: Polskie Superowoce

Jagodową marką roku 2026 zostały Lody z Farmy! Jurorzy konkursu docenili to rodzinne przedsięwzięcie państwa Maruszewskich, pasję z jaką jest rozwijane i osiągane sukcesy. Lody z Farmy to już aktualnie 13 lodziarni w równych miejscowościach, większych i mniejszych. Ciepły marzec sprawił, że kraftowe lody już można kupować, a lodziarnie otwarte będą do października.

- Nie spodziewałem się takiej nagrody! To niezwykle motywujące, wzruszająca chwila dla wszystkich, którzy pracowali na ten sukces. – mówił w trakcie gali Branding Ovation 2026 Mateusz Maruszewski, który wraz z bratem Adamem, odpowiedzialnym za receptury i przygotowanie lodów, odbierał wyróżnienie w Warszawie.

Inni laureaci

Lista nagrodzonych marek obejmuje większość gatunków z jagodowej sztafety superowoców. Oto wszyscy laureaci konkursu:

• Jagodowa Marka Roku 2026 - Lody z Farmy i Mateusz Maruszewski.
• Grand Prix Branding Ovation 2026 w kategorii Przetwórca - Paweł Eggert i Aronia Eggert.
• Grand Prix Branding Ovation 2026 w kategorii Dział Marketingu - Lody z Farmy i Mateusz Maruszewski.
• Truskawkowa Marka Roku 2026 - Truskawki z Przykony Izabeli i Mateusza Osajda.
• Malinowa Marka Roku 2026 - Lioforte.
• Jeżynowa Marka Roku 2026 - Jeżyny z Legsadu.
• Kamczacka Marka Roku 2026 - Gospodarstwo sadownicze Piotr Stępniak - Plantacja jagody kamczackiej Zaowocujemy.
• Aroniowa Marka Roku 2026 - Aronia Eggert.
• Minikiwi Marka Roku 2026 - Mini Kiwi Bednarczyk Berries.
• Dereniowa Marka Roku 2026 - Kiszony dereń podkarpacki od Ryś Podkarpacki Ogród dereniowy.
• Agrestowa Marka Roku 2026 - Polska Przetwórnia Owoców i Warzyw SMAK i AROMAT Agrestowa pokusa.
• Nagrodę „Pierogów roku” otrzymały Maliny. Nagrodę odebrała dr Agnieszka Orzeł, Dr Berry.

Branding Ovation to inicjatywa promująca budowanie marek w branży jagodowej. Tegoroczna edycja odbędzie się 30 marca w Warszawie. Konkurs wyłoni „Jagodową Markę Roku 2026”, Grand Prix w kategorii „Dział Marketingu Roku 2026” oraz 8 najlepszych marek gatunkowych - Malinową, Truskawkową, Borówkową, Kamczacką, Agrestową, Aroniową, Minikiwi i Dereniową Markę Roku 2026. Gala stanowi wyjątkową okazję do poznania liderów marketingu, ich doświadczeń oraz planów na nadchodzący sezon. Udział w wydarzeniu wymaga akredytacji.

Branding Ovation to coroczne spotkanie producentów i specjalistów marketingu w ogrodnictwie. Gościem i nowym jurorem III edycji jest Paweł Tkaczyk - ekspert od brandingu, autor bestsellerowych książek i najlepszego newslettera na temat marketingu.

W programie przegląd najciekawszych inicjatyw i solidna dawka wiedzy o budowaniu marki. 14 prezentacji konkursowych oraz ceremonia wręczenia nagród, w tym po raz pierwszy nagrody „pierogów roku”. Promotorzy pierogów z owocami jagodowymi otrzymają słynną Pieroguszkę, hit zimowych Igrzysk Olimpijskich w Mediolanie.

Nagrodą dla laureatów jest promocja w prasie handlowej - magazynie Hurt&Detal, mediach informacyjnych - Kobieta.interia.pl, BusinessInsider.pl, Money.pl, serwisie Polskiej Agencji Prasowej, na łamach czasopisma „Jagodnik” i w portalu Jagodnik.pl, w portalu oraz czasopiśmie Jagodowe.pl i na portalu SAD24.pl.

Kto ma szanse na tytuły?

Swoje doświadczenia i sukcesy zaprezentuje 14 jagodowych podmiotów:

• Magdalena Mularska, Legsad_ Jeżyny z Legsadu ?
• Izabela i Mateusz Osajda, Truskawki z Przykony ?
• Agnieszka Orzeł_ DrBerry.pl ?
• Gospodarstwo Magdalena i Mateusz Włodarczyk_ Truskawkowe Inspiracje M&M Hornigi ?
• Karolina i Mateusz Wójcik, Owocowa Kryjówka w Gąsawach​
• Mini Kiwi Bednarczyk Berries ?
• Gospodarstwo Rolne_ Ryś Podkarpacki ❤️
• Joanna Gębka_ Lioforte
• Mateusz Maruszewski_ Lody z Farmy
• Paweł Eggert_ Aronia Eggert ??
• Smart Berries_ SmartBerriestest.com
• Polska Przetwórnia Owoców i Warzyw SMAK i AROMAT Agrestowa pokusa ?
• Zielono Mi Agnieszka Jarosińska_ Sok z borówki 100% ?
• Gospodarstwo sadownicze Piotr Stępniak_ Plantacja jagody kamczackiej Zaowocujemy ?

Kiedy? Pon. 30 marca 2026 r., 10:00-16:30.

Miejsce: Brain Embassy, ul. Czackiego 15/17

Centrum Warszawy, 20 minut do Dworca Centralnego

Do udziału w konkursie zaproszeni są plantatorzy, przetwórcy i promotorzy wszystkich gatunków jagodowych. Agrestu, aronii, borówki wysokiej, jagody kamczackiej, malin, jeżyn, minikiwi, porzeczek, rokitnika, truskawki, żurawiny oraz derenia, kolejnego gatunku prezentowanego w kampanii Czas na polskie superowoce!

Tegorocznym novum będzie przyznanie nagrody „pierogów roku”. Nagrodę zdobędzie gatunek, który podczas gali będzie miał najlepszego promotora.

Dlaczego warto wziąć udział w konkursie?

- Branding Ovation to cenna możliwość poznania najbardziej inspirujących plantatorów i ich historii. Utwierdziliśmy się też w przekonaniu, że obrany kierunek rozwoju jest właściwy - mówią Karolina i Mateusz Wójcik, Owocowa Kryjówka w Gąsawach - Malinowa Marka Roku 2025.

- Branding Ovation dało mi dużą dawkę energii, wiary w siebie i przekonanie, że warto odważnie sięgać po więcej. Było przełomem, momentem, w którym poczułam dumę nie tylko z efektu, ale z całej drogi, którą przeszłam - mówi, z perspektywy roku, Mrs. Rolnikowa - Karolina Pyda, zdobywczyni tytułu Truskawkowej Marki Roku 2025.

Branding Ovation 2025

FOTO: Polskie Superowoce

Szkolenia częścią oferty dla uczestników bOVA

Częścią oferty przygotowanej dla producentów są warsztaty przygotowujące do udziału w konkursie. Tegoroczne zatytułowano Jak zbudować markę jagodową, którą wybiera konsument? Jak robić to z wykorzystaniem AI?

Warszaty poprowadzi Paweł Tkaczyk - ekspert od brandingu, autor bestsellerowych książek, najlepszego marketingowego newslettera i jednego z najczęściej czytanych blogów marketingowych w Polsce.

Warsztaty połączą bardziej doświadczonych z debiutującymi w konkursie - producentów, którzy uczestniczyli już w szkoleniach I i II edycji oraz tych, którzy zdecydują się na udział w konkursie po raz pierwszy.

Celem wspólnego szkolenia jest profesjonalizacja jagodowego marketingu, technik opowiadania o marce w sposób, który pomaga sprzedawać. Tegoroczna edycja pokaże jak robić to z wykorzystaniem narzędzi AI.

Czego nauczysz się podczas szkolenia?

Uczestnicy szkolenia wyjdą z:

• precyzyjnie zdefiniowaną obietnicą marki,
• spójną narracją skierowaną do odbiorcy,
• zestawem gotowych rozwiązań komunikacyjnych,
• praktycznym systemem pracy z AI,
• szkicem strategii marki możliwej do wdrożenia od razu po szkoleniu.

Pełny program szkolenia przygotowanego dla uczestników III edycji ? tutaj

- Branding Ovation to bardzo owocna inwestycja. Przy niewielkim nakładzie czasu, uwagi i odwagi zyskujemy soczystą porcję kompetencji w zakresie budowy marki i ogólnopolską rozpoznawalność. Nie tylko nasze owoce dają supermoce, występ na scenie Branding Ovation również – mówi Marta Staszewska, BERRY LU, Grand Prix Branding Ovation 2024 w kategorii Dział Marketingu.

Marta Staszewska weźmie udział w III edycji Branding Ovation jako juror.

Jak zgłosić swój udziału w konkursie?

Chętnych by wziąć udział w konkursie, jako producent lub Dział Marketingu, zapraszamy do zapoznania się z regulaminem (link) i przesłania - do 16 marca - krótkiego zgłoszenia na adres: bOVA@inspiresb.com

Najważniejsze daty:

• 16/03_poniedziałek - zakończenie zgłoszeń
• 17/03 - szkolenie z Paweł Tkaczyk online - program
• 26/03 - zamknięcie akredytacji na Galę
• 30/03, 10:00 - Gala w Warszawie

Partnerem medialnym bOVA są portale Jagodowe.pl oraz SAD24.pl, czasopismo Jagodowe.pl, magazyn HURT&DETAL, czasopismo „Jagodnik” i portal Jagodnik.pl. Historia dwóch edycji przeglądu dostępna jest na stronie ? BrandingOvation.com.pl

Źródło: INSPIRE smarter branding, KZGPOiW

W tym roku zapraszamy na trzy wyjątkowe wyjazdy

Dni Pola DLG – Bernburg, Niemcy (15–20 czerwca)

Jedno z najważniejszych wydarzeń rolniczych w Europie. W programie oprócz zwiedzania targów przewidzieliśmy także wizyty w nowoczesnych gospodarstwach oraz zwiedzanie atrakcji turystycznych w Bawarii, Austrii i Czechach.

? Zgłoszenia przyjmujemy do 12 marca.

Rolnictwo Japonii (20 czerwca – 4 lipca 2026)

Niezwykła podróż do Kraju Kwitnącej Wiśni – miejsca o fascynującej kulturze i rolnictwie zupełnie innym niż europejskie. To okazja, aby zobaczyć nowoczesne technologie produkcji, specyfikę japońskich gospodarstw oraz poznać kraj pełen kontrastów i wyjątkowych tradycji.

? Zgłoszenia przyjmujemy do 12 marca.

• Rolnictwo Rumunii (14–19 września)

Rumunia w ostatnich latach bardzo dynamicznie rozwija swój sektor rolny. Podczas wyjazdu odwiedzimy interesujące gospodarstwa oraz poznamy rozwiązania technologiczne stosowane w regionach borykających się z niedoborem wody. Program uzupełnią najciekawsze atrakcje turystyczne tego kraju.

{embed_photo_100_tap}667668{/embed_photo_100_tap}

Osoby zainteresowane udziałem w wyjazdach prosimy o wypełnienie formularza zgłoszeniowego dostępnego na stronie:

wyjazdy.agrohorti.pl

Prosimy o dokładne podanie danych kontaktowych – na ich podstawie prześlemy szczegółowy program wyjazdu oraz informacje dotyczące kosztów i organizacji.

Liczba miejsc jest ograniczona, dlatego zachęcamy do szybkiego zgłoszenia udziału i wspólnego odkrywania rolnictwa w różnych częściach świata.

Od marca 2026 roku Nordkalk Wapno Sp. z o.o. wprowadza do oferty nowy produkt dedykowany polowym uprawom rolniczym oraz warzywniczym.

Instant Cal, bo o nim mowa, to wapno o wysokiej reaktywności chemicznej oraz wysokiej koncentracji wapnia. Instant Cal cechuje się dwufazowym działaniem w glebie dzięki obecności w swoim składzie zarówno rozpuszczalnego w wodzie wodorotlenku wapnia oraz węglanu wapnia.

Szybko rozpuszczalny w wodzie wodorotlenek wapnia pozwala nie tylko na ograniczenie zakwaszenia, ale także na dostarczenie glebie wapnia w bardzo krótkim czasie od aplikacji. Ma to korzystny wpływ na skład kompleksu sorpcyjnego, jak i dostępność tego składnika dla roślin.

Natomiast w drugiej fazie działania forma węglanowa podnosi i stabilizuje pH gleby po kontakcie z kwasami glebowymi. Odpowiednio dobrane proporcje obu form wapnia zapewniają szybkie i bezpieczne działanie zarówno w stosunku do chemizmu gleby, jej mikrobiomu, jak i uprawianych roślin.

Produkt zaleca się do stosowania na wszystkie typy gleb, natomiast nie zaleca się do stosowania pogłównego.

Grupa Nordkalk poszerza ofertę

Instant Cal to produkt, który dopełnia ofertę wapna dla rolnictwa, warzywnictwa i sadownictwa dostępną w Grupie Nordkalk. - Jestem przekonany, że wprowadzając Instatnt Cal spełnimy oczekiwania rolników jak to miało miejsce w przypadku naszych flagowych produktów takich  jak wapno granulowane AtriGran oraz wapna sypkie Standard Cal, Fast Cal oraz Magnesium - dodaje Michał Wojciak, Dyrektor Sprzedaży Segmentu Rolnego Nordkalk.

Źródło: Informacja prasowa Nordkalk

Ogrodnik podkreśla, że od pierwszych minut awarii próbował ratować produkcję i wielokrotnie kontaktował się z pogotowiem energetycznym, szukał wsparcia wśród służb, dzwonił do straży pożarnej i próbował uzyskać pomoc w ramach zarządzania kryzysowego. Bezskutecznie zabiegał także o dostarczenie agregatu prądotwórczego, który pozwoliłby utrzymać pracę pomp i ogrzewania.

Gdy temperatura w nocy spadła nawet do -25°C, w szklarniach było już kilka stopni poniżej zera. Woda przestała krążyć w systemie, zamarzła i zaczęła rozsadzać instalacje. Rolnik został bez środków do dalszej produkcji i dziś czeka na rozpatrzenie reklamacji.

O komentarz poprosiliśmy operatora sieci energetycznej. Poniżej publikujemy jego stanowisko.

Stanowisko operatora sieci energetycznej

"Uszkodzenie sieci oraz przerwa w dostawach energii elektrycznej zostały spowodowane wyjątkowo niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, w szczególności ekstremalnie niską temperaturą powietrza. Spółka niezwłocznie przystąpiła do lokalizacji i usunięcia usterki. Niska temperatura, trudne warunki dojazdu oraz ograniczona widoczność po zachodzie słońca zdecydowanie utrudniały zarówno odnalezienie miejsca awarii, jak i wykonanie napraw. Elektromonterzy, pracując w nocy i ekstremalnych warunkach, dokonali niezbędnych prac w ciągu około czterech godzin od momentu zlokalizowania uszkodzenia, jakim było zerwanie przewodu, wymagało to zaangażowania również podnośnika koszowego.

Awaria wystąpiła 1 lutego 2026 r. o godz. 20:47 i została usunięta 2 lutego 2026 r. o godz. 02:58. Całkowity czas trwania przerwy w dostawach energii elektrycznej wyniósł 6 godzin i 11 minut.

Spółka konsekwentnie rozbudowuje i modernizuje sieć dystrybucyjną, co ma na celu zwiększenie jej niezawodności i odporności na awarie. Nie jest jednak możliwe całkowite wyeliminowanie przerw wynikających z obiektywnych czynników zewnętrznych, takich jak ekstremalne warunki pogodowe czy inne zdarzenia niezależne od spółki.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 22 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, czas jednorazowej nieplanowanej przerwy w dostarczaniu energii elektrycznej nie powinien przekroczyć 24 godzin dla grupy przyłączeniowej wskazanego odbiorcy. W przypadku przekroczenia tego limitu klientowi przysługuje bonifikata zgodna z obowiązującą taryfą, udzielana na podstawie wniosku klienta.

Klient może zwrócić się do spółki z prośbą o ocenę zdarzenia oraz rozpatrzenie roszczenia w zakresie ewentualnego odszkodowania.

W tym przypadku odpowiednio udokumentowane roszczenie należy przesłać na adres oddziału w Toruniu - ul. Gen. Bema 128, 87-100 Toruń"

oprac. Justyna Czupryniak-Paluszkiewicz

INNVIGO jest obecne ze swoimi produktami już w 27 krajach. Ok. 90% sprzedaży koncentruje się w Europie Centralnej – w Polsce, Rumunii, Czechach i krajach bałtyckich, a także na Węgrzech, Słowacji i w Ukrainie. Jeżeli chodzi o bardziej odległe rynki, środki ochrony roślin tego polskiego producenta są od niedawna stosowane m.in. w Egipcie, Iraku czy w Emiratach Arabskich. Wkraczając w 2026 rok, przedsiębiorstwo ogłosiło kolejny sukces, jakim jest zarejestrowanie osobnego podmiotu i oficjalne rozpoczęcie działalności w Ukrainie. To już trzecia zagraniczna organizacja pod szyldem INNVIGO, po tych istniejących w Czechach i Rumunii. W tym przypadku funkcjonuje ona jako spółka z lokalnym partnerem.

Czytaj także:

ochrona roślin

Coraz mniej substancji aktywnych, coraz trudniejsza ochrona roślin

– Ukraina była od dawna obszarem naszych zainteresowań. Od kilku lat planowaliśmy, żeby otworzyć tam własną firmę. Mamy już kilkanaście zarejestrowanych produktów, niedługo będziemy rejestrować kolejne. Widzimy potencjał, żeby rozwijać się i rosnąć na tym rynku. Plany zostały spowolnione przez wojnę, ale pod koniec 2025 roku złożyliśmy odpowiednie dokumenty i oficjalnie powstała tam nasza organizacja. To naprawdę krok milowy dla firmy – mówi Jacek Zawadzki, Wiceprezes INNVIGO.

Jacek Zawadzki, INNVIGO

FOTO: Innvigo

Jakie jest ukraińskie rolnictwo?

Ukraina to kraj o tradycjach rolniczych, z areałem ok. 23 mln ha gruntów uprawnych (stan z 2025 roku), przy czym połowę stanowią zasobne gleby wysokiej klasy, czyli czarnoziemy. Rolnictwo jest trzecim najważniejszym sektorem tamtejszej gospodarki.

Z perspektywy producenta środków ochrony roślin rynek ukraiński jest tym bardziej obiecujący, że zużycie substancji aktywnych w 2021 roku wynosiło tam 0,8 kg/ha. W Polsce wskaźnik ten był wówczas prawie trzykrotnie wyższy – 2,32 kg/ha, natomiast w krajach Europy Zachodniej kształtował się na poziomie 4,16 kg/ha (dane FAO – agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa; różnią się one od wskaźników podawanych przez Eurostat, które nie uwzględniają jednak Ukrainy).

Czytaj także:

Jubileusz Innvigo

Już 10 lat razem! INNVIGO świętuje ważny jubileusz

Jeżeli chodzi o strukturę własnościową gospodarstw w Ukrainie, jest ona specyficzna. Wynika to z faktu, że funkcjonują tam holdingi, dysponujące areałami od kilkudziesięciu do kilkuset tys. hektarów. Kilkanaście największych holdingów uprawia ok. 15% powierzchni wszystkich gruntów rolnych, a duże gospodarstwa zajmują łącznie ponad 50% krajowego areału. Pozostała część przypada na indywidualne gospodarstwa rolne.

– Trzeba pamiętać, że te ogromne holdingi składają się z dziesiątek mniejszych gospodarstw. Z naszego punktu widzenia miejscem, gdzie w takim holdingu podejmowane są decyzje o zastosowaniu rozwiązań chemicznych, jest właśnie pojedyncze gospodarstwo – wyjaśnia wiceprezes INNVIGO. – W Ukrainie widać naprawdę wysoki poziom wiedzy i techniki rolniczej. W dużych gospodarstwach zaskoczyło nas rozwinięte zaplecze socjalne dla pracowników. Odwiedziliśmy też kiedyś fermę produkującą mleko, gdzie wiele czynności wykonywały automaty.

Czechy i Rumunia – rynki nieoczywistych wyzwań

Czechy i Rumunia są bardzo istotnymi krajami dla INNVIGO, ponieważ działają tam samodzielne organizacje powołane przez firmę. Również w ich przypadku konieczne jest uwzględnienie lokalnych uwarunkowań – nie tylko stricte rolniczych, ale i polityczno-gospodarczych.

W Czechach średnia wielkość gospodarstwa jest zdecydowanie wyższa niż w Polsce (a zarazem największa w Unii Europejskiej), jest ich natomiast dużo mniej niż w naszym kraju. Czeski rynek produktów dla rolnictwa jest bardzo wymagający. Największe znaczenie ma w tym kontekście fakt, że został on zdominowany przez jedną firmę dystrybucyjną, z którą również silnie powiązany jest przemysł rolno-spożywczy. Rynek ten z dużą rezerwą odnosi się do zagranicznych, w tym polskich przedsiębiorstw i produktów. – Myślę, że INNVIGO powoli, ale systematycznie zmienia ten obraz. Mamy już ponad 5% udziału w czeskim rynku, a w ostatnim roku odnotowaliśmy tam wzrost wartości sprzedaży o 20% – podkreśla Jacek Zawadzki.

Rumuńskie rolnictwo było przez lata kojarzone z uprawą kukurydzy. Jednak w ostatnim czasie zarówno tam, jak i w innych krajach Europy Centralnej i Południowej obserwowany jest niespodziewany trend – a mianowicie jej areały znacząco zmniejszają się. W minionych sezonach na skutek występujących coraz częściej okresów dotkliwej suszy plonowanie obniżało się. Dlatego rolnicy z regionów dotkniętych tym problemem rezygnowali z kukurydzy na rzecz zbóż ozimych czy rzepaku ozimego, który na tamtych terenach jest wysiewany późno, bo nawet w listopadzie – gdy wreszcie wystąpią opady deszczu. W sezonie 2025 areał kukurydzy w Rumunii zmniejszył się nawet o ponad połowę w stosunku do stanu sprzed kilku lat, a jednocześnie był niższy niż powierzchnia tej uprawy w Polsce. Rośliną, która sukcesywnie zajmuje jej miejsce, zresztą podobnie jak w Ukrainie, jest słonecznik. Dzieje się tak dlatego, że w porównaniu do kukurydzy dużo lepiej radzi on sobie z suszą. Obecnie INNVIGO oferuje w Rumunii również rozwiązania do ochrony słonecznika. Firma ma ponad 5% udziału w tamtejszym rynku, a w 2025 roku wartość sprzedaży wzrosła o prawie 30%.

Zarówno w Czechach, jak i w Rumunii celem strategicznym INNVIGO jest dalsze rozbudowywanie portfolio produktów. Ma to pozwolić na osiągnięcie udziału w rynkach na poziomie 10% w ciągu najbliższych 3 lat.

W regionie Europy Centralnej polski producent środków ochrony roślin oferuje swoje rozwiązania również w krajach bałtyckich – w największym zakresie na Litwie, ale także na Łotwie i w Estonii. Łącznie w tym regionie wartość sprzedaży w ostatnim roku podwoiła się, co świadczy o bardzo dobrym przyjęciu preparatów INNVIGO na bałtyckich rynkach.

Polski insektycyd w greckich oliwkach… i nie tylko

W 2025 roku INNVIGO rozpoczęło sprzedaż w takich krajach, jak Armenia i Gruzja, a także w Egipcie, Emiratach Arabskich i Iraku. Jeżeli chodzi o przykłady dostępnych tam rozwiązań, w Egipcie polski fungicyd zawierający pirymetanil jest stosowany w ochronie truskawki i warzyw.

Jak deklarują przedstawiciele Zarządu firmy, w kolejnych latach jednym z priorytetów jest zwiększanie obecności w Grecji i na Cyprze. W tych krajach zostały już zarejestrowane pierwsze preparaty – niektóre w uprawach charakterystycznych dla tamtego klimatu. Przykładem jest insektycyd na bazie acetamiprydu, który można wykorzystywać do ochrony drzew oliwnych.

Środki ochrony roślin

FOTO: Innvigo

Warto podkreślić, że wprowadzanie produktów na rynki państw znajdujących się w tej samej strefie klimatycznej co Polska jest nieco łatwiejsze ze względu na zbliżone wymogi rejestracyjne. Natomiast w krajach Europy Południowej czy bardziej odległych geograficznie większość procedur rejestracyjnych musi być przeprowadzona od podstaw, z uwzględnieniem lokalnych warunków klimatycznych i skuteczności biologicznej poszczególnych rozwiązań. Ciekawym przykładem jest natomiast słonecznik, który w Polsce traktuje się jako uprawę małoobszarową, więc w naszym kraju doświadczenia rejestracyjne nie byłyby wymagane. Jednak należało je wykonać przed wprowadzeniem preparatów na rynek rumuński.

Polska jest dla INNVIGO najważniejsza

Udana ekspansja zagraniczna i sukcesy osiągnięte na wielu rynkach dowodzą, że rozwiązania od INNVIGO sprawdzają się też w innych krajach i spotykają się z dobrym przyjęciem przez tamtejszych rolników.

– To potwierdzenie, że nasze produkty mają dobrą jakość, a my zyskaliśmy trwałą, ugruntowaną pozycję na wielu rynkach, zwłaszcza w Europie Centralnej. Teraz jesteśmy na etapie podejmowania decyzji o wyborze produktów do rejestracji w krajach strefy południowej, to będzie bardzo duża inwestycja – informuje Wiceprezes INNVIGO. – Oczywiście Polska jest dla nas najważniejsza. Nieustannie dbamy o to, żeby rozwijać nowe produkty i przygotowywać rejestracje na krajowy rynek. Wiemy, jakie substancje w najbliższych latach będą dostępne po wygaśnięciu ochrony patentowej i pracujemy nad tym, jak je wykorzystać, by nasze portfolio powiększało się.

INNVIGO utrzymuje się na pozycji lidera pod względem chronionej powierzchni upraw w Polsce, co świadczy o tym, że środki ochrony roślin tej firmy są bardzo powszechnie stosowane przez producentów rolnych, którzy chętnie wybierają jakościowe rozwiązania w korzystnej cenie. Jak wynika z szacunków firmy za 2025 rok, wartość jej sprzedaży w naszym kraju wzrosła o ok. 30%.

Źródło: Informacja prasowa INNVIGO

Krótkie łańcuchy dostaw a Internet

Facebook, Instagram czy TikTok to dziś jedne z najprostszych i najskuteczniejszych narzędzi promocji lokalnych produktów. Regularne publikowanie zdjęć z gospodarstwa, krótkich filmów z produkcji czy relacji z targów sprawia, że klienci „poznają” producenta i chętniej kupują bezpośrednio od niego. Autentyczność i szczerość w komunikacji są kluczowe – odbiorcy chcą wiedzieć, kto stoi za produktem.

Jak wykorzystać Facebooku? 

Dla wielu rolników Facebook jest naturalnym początkiem sprzedaży internetowej. Założenie strony gospodarstwa, dodanie zdjęć produktów i regularne posty wystarczą, by zainteresować klientów. Duże znaczenie mają też lokalne grupy zakupowe, w których konsumenci aktywnie poszukują żywności „prosto od rolnika”. Dobra opinia w takiej społeczności często działa lepiej niż płatna reklama.

We wspomnianej wyżej publikacji Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu, autorzy proponują, aby na Facebooku:

• założyć stronę swojego gospodarstwa lub produktu – np. „Sery z Doliny Warty”, „Warzywa od Nowaka”,
• przekaz urozmaicić przez dodanie zdjęć gospodarstwa, ludzi, pól, produktów,
• publikować regularnie, raz lub dwa razy w tygodniu,
• odpowiadać na pytania i komentarze fanów,
• pokazywać codzienne życie gospodarstwa (np. zbiór płodów, karmienie zwierząt).

„Wpis w grupie może wyglądać tak: „Świeże warzywa prosto z pola – marchew, buraki, pietruszka. Odbiór w gospodarstwie (Gmina Buk) lub dostawa do Poznania w sobotę. Tel. 600 000 000 | Facebook: @WarzywaOdNowaka” – czytamy w broszurze: „Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem”.

Platformy sprzedażowe 

Coraz więcej serwisów internetowych wspiera sprzedaż lokalnej żywności, umożliwiając kontakt producenta z konsumentem bez pośredników. Internetowe ryneczki czy kooperatywy spożywcze pozwalają sprzedawać produkty w sposób zorganizowany i bezpieczny. Przed rejestracją warto jednak sprawdzić zasady współpracy, prowizje i formy dostaw. – Coraz więcej stron i aplikacji wspiera lokalnych producentów:

• LokalnyRolnik.pl – umożliwia sprzedaż internetową z odbiorem w punktach,
• RyneczekLokalny.pl i ZielonyTarg.pl – promują żywność regionalną,
• Kooperatywy spożywcze – grupy konsumentów, które kupują bezpośrednio od rolników

– podają autorzy publikacji „Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem”.

Własna strona internetowa – wizytówka gospodarstwa

Rolnicy, którzy planują rozwój sprzedaży, coraz częściej decydują się na prostą stronę internetową. Nie musi to być od razu sklep online – wystarczy wizytówka z ofertą, historią gospodarstwa, zdjęciami, mapą dojazdu i danymi kontaktowymi. Klienci cenią przejrzystość i możliwość łatwego kontaktu z producentem.

Świadomy konsument za zdrową żywność jest gotów zapłacić więcej!

Najważniejszą grupą odbiorców są osoby prywatne poszukujące zdrowej i lokalnej żywności. Często są to konsumenci o wyższych dochodach, prowadzący świadomy styl życia, zainteresowani produktami tradycyjnymi, ekologicznymi lub ze starych odmian roślin. Rosnącą grupę stanowią także osoby na dietach eliminacyjnych oraz kooperatywy i grupy zakupowe. Coraz większe znaczenie mają również odbiorcy z sektora HoReCa – restauracje, hotele i firmy cateringowe.

Autentyczność ważniejsza niż marketing

Eksperci podkreślają, że w krótkich łańcuchach dostaw nie liczy się anonimowość, lecz relacja. Naturalna komunikacja, pokazująca codzienną pracę w gospodarstwie, tradycję i zaangażowanie, przynosi najlepsze efekty. Internet pozwala dziś skrócić dystans między rolnikiem a konsumentem równie skutecznie jak targowisko.

Źródło: Publikacja Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu: Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem, gov.pl

fot. envato elements

Rozkład pokrywy śnieżnej różni się w zależności od rejonu kraju. Jak widać na załączonej grafice IMGW, większość rejonów sadowniczych może cieszyć się z dużej ilości białego puchu. Nadal nie możemy mówić o sytuacji ogólnokrajowej, bo nawet, jak widać niżej, są także miejsca, gdzie ilość śniegu jest dosłownie śladowa.

Grubość pokrywy śnieżnej w Polsce 12.01.

FOTO: Imgw

Inaczej grubość pokrywy śnieżnej widzi wxcharts.com. W tym serwisie znajdziemy informacje o znacznie grubszej warstwie białego puchu. Zdecydowałem się więc przejść z miarką po swojej plantacji i sprawdzić pokrywę śnieżną dla mojego gospodarstwa pod Rawą Mazowiecką. Średnio jest to 24 cm, najlepszy rezultat od kilkunastu lat.

Pokrywa śnieżna w Polsce 12.01.2026

FOTO: Wxcharts

Przede wszystkim cieszą się producenci truskawek, ponieważ śnieg chronił plantacje podczas ostatnich dużych spadków temperatury (które, jak widać, niebawem do nas powrócą, na co wskazują prognozy pogody). Śnieg to jednak dobra informacja dla większości plantatorów, którzy swe uprawy prowadzą w otwartym gruncie.

Czytaj także:

uprawa truskawek

Z truskawek znika śnieg a wraz z nim naturalna ochrona roślin przed mrozem. Co teraz?

Śnieg a zapasy wody w glebie

Śnieg cieszy także w kontekście uzupełnienia zapasów wody w glebie. Trzeba jasno powiedzieć, że każdy płatek śniegu jest mile widziany, ale mimo wszystko jak na razie nie możemy mówić o diametralnych zmianach. Owszem, na pierwszy rzut oka kilkanaście-kilkadziesiąt centymetrów śniegu wygląda imponująco. Białe rzędy krzewów, zasypane międzyrzędzia – od razu pojawia się myśl: „wreszcie będzie czym uzupełnić braki w glebie”. Ale na ile wody roztopowej możemy faktycznie liczyć?

Ile wody daje obecna pokrywa śnieżna?

Ale ile wody faktycznie przyniesie nam obecna pokrywa śniegu? Tutaj też odpowiedź nie jest jednoznaczna, ponieważ gęstość śniegu jest bardzo zmienna. Jeden centymetr sześcienny puchu po przetopieniu może dać zupełnie inną ilość wody niż centymetr ciężkiego, mokrego śniegu.

Ciekawe wyniki przyniosło proste doświadczenie, które wykonał wczoraj Marcin Piesiewicz rozpuszczając 1 m² śniegu (wysokość pokrywy to 7 cm). Ile wody otrzymał? 3,6 litra wody na m². Sami przyznacie pewnie, że nie jest to ilość imponująca.

To proste doświadczenie pokazuje, że bardzo dobrze, iż mamy śnieg, ponieważ deficyty wody w glebie są ogromne. Jednak cała pokrywa odpowiada zaledwie kilku milimetrom opadu deszczu i przy obecnych brakach wody w glebie taki „zastrzyk” trudno uznać za przełom.

Mniej pracowici plantatorzy mogą posłużyć się inną metodą metodę wyliczania ilości roztopowej wody w oparciu o grubość pokrywy i gęstość śniegu. Przyjmując za poprawna wartość drugiego parametru za windy.com dla moich plantacji wynoszącą 192 kg/m3  i grubość warstwy wynoszącą 24 cm (13.01.2026) w teorii gdyby śnieg stopniał dziś  w przeliczeniu na m2 gleby wody powinno być 46 l – wynik już znaczący.

Pamiętajmy jednak, że śnieg z biegiem czasu zwiększa swą gęstość poprzez absorpcję wody z powietrza. To wiemy także z doświadczenia – gdy nadchodzi odwilż, śnieg jest zazwyczaj ciężki i mokry, lecz gdy spada, ma często postać lekkiego puchu. Faktyczna gęstość śniegu może wahać się od zaledwie 30 kg/m3 aż do nawet 800 kg/ha.

Każdy litr się liczy

Każda ilość wody, która spokojnie wsiąknie w glebę, jest cenna. Śnieg topnieje powoli, więc woda ma większą szansę wniknąć głębiej, zamiast spłynąć powierzchniowo. – Lepiej mieć 10 czy 25 cm śniegu niż kolejną bezśnieżną zimę – z tym stwierdzeniem zgodzą się chyba wszyscy. Dla systemu korzeniowego drzew to zdecydowanie lepszy scenariusz niż gwałtowna ulewa na zamarzniętą lub przesuszoną glebę. Z tego punktu widzenia pozostaje mieć nadzieję, że kolejne miesiące również przyniosą opady (również deszczu), które pomogą odbudować zapasy wody w glebie.

Justyna Dobrosz

Michał Piątek

Panujące dziś warunki pogodowe to nic nadzwyczajnego w styczniu, w naszym klimacie. Niemniej były rzadkością w ostatnich latach. Po raz ostatni tak grubą pokrywę śnieżną notowaliśmy w lutym 2010 roku. Patrząc na ostatnie ciepłe, a przede wszystkim niemal bezśnieżne zimy, powinniśmy cieszyć się dziś dosłownie z każdego płatka śniegu.

Śnieg to izolacja termiczna

Zrobiliśmy dwa pomiary tego, jak dobrym izolatorem ciepła jest śnieg. Pierwsze połączone zdjęcie zrobiliśmy w sobotę (10.01.2026). Po lewej stronie widzimy temperaturę nad śniegiem, po prawej – przy gruncie pod 7 cm śniegu. Widzimy, że nawet stosunkowo cienka pokrywa "pochłania" niemal połowę kilkunastostopniowego mrozu.

Pomiar pokrywy śnieżnej, sobota 10.01.2026

FOTO: Karol Pajewski

Drugi pomiar pochodzi z poniedziałku (12.01.2026). Analogicznie, zdjęcie po lewej stronie pokazuje temperaturę nad śniegiem, a zdjęcie po prawej stronie pokazuje temperaturę pod 23 cm białego puchu. Jak widać, przy małym mrozie, na poziomie gruntu mamy 0°C.

Pomiar pokrywy śnieżnej, poniedziałek 12.01.2026

FOTO: Karol Pajewski

Dużo śniegu, mniejsza susza wiosną?

Śnieg to także woda, której w Polsce coraz częściej brakuje. W tej dekadzie spadek poziomu wód gruntowych potęgowały zimy niemal bez śniegu. Tej zimy jest inaczej i miejmy nadzieję, że po odwilży prognozowanej na środę, czwartek i piątek (14–16 stycznia) doczekamy się kolejnych opadów, które zasilą nasze podziemne zapasy i w jakimś stopniu ograniczą ewentualną wiosenną suszę. Z drugiej strony, nawet rekordowe opady jednej zimy nie zrekompensują lat niedoborów.

Pokrywa śnieżna w Polsce 12.01.2026

FOTO: Wxcharts

Około godziny 10:00 rano 12 stycznia pokrywa śnieżna w zagłębiu grójeckim przekraczała grubość 20 cm i nadal padało. Na Lubelszczyźnie i na północ od Warszawy, a więc w kolejnych głównych strefach produkcji jagodowych sytuacja była jednak o wiele lepsza – tam pokrywa śnieżna już osiągnęła grubość 35-55 cm i możliwe, że jeszcze przyrośnie.

Krzewy okryte szczelnie śniegiem

FOTO: Michał Piątek