Mateusz Maruszewski, właściciel marki Farma Mój Owoc, od lat zajmuje się produkcją owoców jagodowych najwyższej jakości, przede wszystkim truskawek. Jak podkreśla, impulsem do szukania nowej drogi rozwoju była sytuacja, w której praca producenta nie była właściwie wynagradzana przez rynek.

Mateusz Maruszewski, Lody z Farmy

FOTO: Michał Piątek

W jego warszawskim wystąpieniu wybrzmiało smutne doświadczenie wielu plantatorów: wysokie koszty produkcji, presja cenowa i brak stabilności sprzedaży. To właśnie wtedy pojawiła się decyzja, by odejść od modelu opartego wyłącznie na sprzedaży świeżych owoców i postawić na przetwórstwo.

Pierwszym krokiem były dżemy, wytwarzane z nadwyżek oraz owoców zbyt dojrzałych lub niespełniających wymagań rynku deserowego. Kolejnym – znacznie bardziej ambitnym – okazały się lody.

Lody rzemieślnicze z owoców z własnej farmy

Pomysł był prosty, ale wymagający: jeśli lody, to wyłącznie z własnych owoców. Rodzina Maruszewskich rozpoczęła więc intensywną naukę technologii produkcji lodów rzemieślniczych. Uczestniczyli w szkoleniach prowadzonych przez najlepszych specjalistów w Polsce, zabierając ze sobą owoce z własnego gospodarstwa i już na tym etapie testując ich przydatność w recepturach.

Kulminacją tego procesu był wyjazd brata Mateusza Maruszewskiego, Adama, i jego mamy Anny do Bolonii, uznawanej za jedno z najważniejszych miejsc kształcenia w zakresie produkcji lodów rzemieślniczych. Jak relacjonował prelegent, wrócili stamtąd z wyróżnieniem.

W jego ocenie produkcja lodów to nie tylko rzemiosło, ale również precyzja i technologia. O jakości decydują proporcje cukru, zawartość ciał stałych czy właściwości przeciwzamarzaniowe. To właśnie ta wiedza pozwoliła przejść od pomysłu do gotowego produktu.

Otwarcie lodziarni i szybki rozwój marki Lody z Farmy

Pierwsza lodziarnia pod marką Lody z Farmy została otwarta 27 kwietnia 2024 roku. Startowi towarzyszyła intensywna promocja, wykorzystująca rozpoznawalność gospodarstwa i zainteresowanie mediów, które wcześniej odwiedzały farmę przy okazji materiałów o pierwszych truskawkach.

Jak podkreślał Mateusz Maruszewski, uruchomienie lodziarni stało się momentem przełomowym. Marka szybko zaczęła pojawiać się w mediach ogólnopolskich i regionalnych, a działania promocyjne wsparli także influencerzy, youtuberzy i osoby publiczne. Rozpoznawalność rosła również dzięki aktywności sponsoringowej i charytatywnej oraz wyraźnemu osadzeniu marki w środowisku lokalnego rolnictwa.

Naturalne lody z konkretnych odmian, a nie tylko z gatunków

Jednym z najciekawszych elementów tej koncepcji jest podejście do surowca. W Lody z Farmy nie chodzi jedynie o wykorzystanie konkretnego gatunku owoców, lecz o dobór określonych odmian. Jak zaznaczał prelegent, to właśnie ogrodnicze doświadczenie pozwala świadomie wybierać owoce najlepiej dopasowane do danej receptury.

Czytaj także:

wczesne truskawki

Jak nabyć truskawki bezpośrednio od polskiego rolnika? Wystarczy wyjść na lody!

Przy tworzeniu sorbetu truskawkowego testowano aż 17 odmian truskawek, by wybrać tę jedną, która najlepiej odpowiada założeniom produktu. Firma korzysta także z własnych lub pochodzących z zaprzyjaźnionych, lokalnych gospodarstw porzeczek, wiśni, malin czy mini kiwi, a inne składniki do lodów i dodatków dobiera zgodnie z wcześniej opracowaną polityką jakości.

Lody z Farmy, zestaw do przewozu i sprzedaży lodów

FOTO: Lody Z Farmy

To podejście przekłada się również na naturalność produktu. Jak podkreślał podczas gali Branding Ovation Mateusz Maruszewski, lody bananowe nie muszą być żółte, miętowe zielone, a w ofercie nie ma miejsca na niebieskie lody. Liczy się naturalny skład, prawdziwe mleko, śmietanka i owoce, a także własnoręcznie przygotowywane dodatki typu variegato.

Przetwórstwo owoców jagodowych jako sposób na zwiększenie wartości produkcji

- Historia Lody z Farmy pokazuje, że przetwórstwo może być skuteczną odpowiedzią na wyzwania rynku świeżych owoców. Zamiast sprzedawać surowiec na warunkach narzucanych przez odbiorców, zbudowaliśmy własny produkt końcowy, markę i kanały sprzedaży. – mówił Mateusz Maruszewski.

To model, który pozwala lepiej wykorzystać potencjał owoców jagodowych, także tych trudniejszych do sprzedaży w segmencie deserowym. Dodatkowo umożliwia stworzenie unikalnej oferty opartej na jakości, autentyczności i pochodzeniu surowca.

Franczyza, nowe punkty i dalszy rozwój

Jak wynika z wystąpienia Mateusza Maruszewskiego, w ciągu dwóch lat marka odnotowała bardzo dynamiczny, trzynastokrotny wzrost liczby lodziarni. Dziś rozwój opiera się już nie tylko na kolejnych punktach sprzedaży, ale także na modelu franczyzowym.

Wedle prognoz pogody możemy spodziewać się porannych przymrozków już w czwartek, choć najzimniejsza będzie zapewne kolejna noc, tj. z czwartku na piątku. Wówczas to słupki rtęci termometrów na wysokości 5 cm nad ziemią mogą spadać do -5°C.

Prognozowane temperatury 10.04. o godzinie 6:00

FOTO: Ventusky

W grę wchodzić będzie też lokalna topografia. W zadoleniach, gdzie gromadzi się chłodne powietrze, spadki temperatur mogą być jeszcze bardziej dotkliwe. Po każdej zimnej nocy Internet zapełnia się zdjęciami z pomiarów temperatur z wskazaniami o kila stopni niższymi niż te prognozowane.

Innymi czynnikami, które zadecydują o ewentualnych uszkodzeniach będzie długość trwania przymrozku oraz względna wilgotność powietrza. Na szczęście na plantacjach gruntowych oprócz jagody kamczackiej nie ma jeszcze kwitnienia, więc najbliższa fala przymrozków być może nie będzie mieć szczególnie dotkliwych konsekwencji.

Pamiętajmy o opryskiwaczach i chłodniach

Oddzielny temat to kwestia zabezpieczenia sprzętu. Większość z nas wykonywała już zabiegi ochrony. Ciecz robocza pozostawiona w opryskiwaczach wyeksponowanych na oddziaływania temperatury stanowi zagrożenie dla pomp oraz innych elementów. W przypadku niewielkiego i krótkotrwałego spadku temperatury poniżej poziomu 0°C ryzyko pęknięć jest niewielkie. Jednak wstawienie opryskiwacza choćby do nieocieplanego budynku zawsze dodatkowo jeszcze podnosi prawdopodobieństwo bezpiecznego przetrwania nocy.

W starszych ciągnikach, których właściciele wciąż jeszcze praktykują zalewanie chłodnic wodą, łatwiej będzie ją po prostu spuścić. Uszkodzenia wywoływane przez jej zamarzanie nie są zazwyczaj szczególnie kosztowne w usunięciu, ale wymaga to dość dużo czasu – z pewnością więcej niż usunięcie wody z układu chłodniczego.

Karolina Bednarczyk w trakcie swego warszawskiego wystąpienia podkreśliła, że większość osób związanych z sadownictwem i produkcją owoców dobrze zna problem wiosennych przymrozków. Nie każdy jednak potrafi potraktować to wyzwanie jako element budowania przewagi.

owoce mini kiwi, owoce na krzewach

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

Prezentując markę Mini Kiwi Bednarczyk Berries, opowiedziała o początkach plantacji w Leonowie w powiecie garwolińskim, niedaleko Warszawy. - Gdy wszystko się zaczynało, nie było ani dużego doświadczenia, ani mocnego zaplecza finansowego. Był za to pomysł, by stworzyć coś własnego, autentycznego i wyraźnie odróżniającego się od standardowych modeli obecnych na rynku – mówiła ogrodniczka.

Mini kiwi jako fundament marki

Zamiast postawić na popularniejsze gatunki owoców, które mogłyby szybciej przynieść komercyjny efekt, zespół Mini Kiwi Bednarczyk Berries wybrał drogę trudniejszą, ale znacznie bardziej charakterystyczną. Minikiwi od początku miało być nie tylko produktem, lecz także fundamentem gospodarstwa i jego marki.

Jak podkreślała Karolina Bednarczyk, ta decyzja wiązała się z ryzykiem finansowym i wizerunkowym, ale równocześnie dawała szansę na zbudowanie czegoś naprawdę wyjątkowego. To właśnie odwaga w wyborze mniej oczywistego kierunku stała się jednym z filarów rozwoju marki.

Pędy i pąki zabezpieczone zraszaczami

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

W wystąpieniu mocno wybrzmiało przekonanie, że w produkcji owoców nie ma miejsca na przypadek. Każdy owoc jest efektem wielu działań, decyzji i konsekwentnie realizowanych procesów. Szczególnie ważne są tu momenty krytyczne, takie jak wiosenne przymrozki, które mogą zadecydować o powodzeniu lub stracie całego sezonu.

Plantacja minikiwi w trakcie przymrozków, zabezpieczanie krzewów

FOTO:

Dlatego Mini Kiwi Bednarczyk Berries rozwija rozwiązania pozwalające ograniczać ryzyko. Mowa o systemie zraszaczy oraz ciągłym monitorowaniu temperatury. Celem nie jest ucieczka od zagrożeń, ale takie zarządzanie nimi tak, by zapewnić owocom możliwie najlepsze warunki.

Mini kiwi przyciąga wyglądem i smakiem

Karolina Bednarczyk zwróciła uwagę, że minikiwi to owoc, który wyróżnia się już na pierwszy rzut oka. Występuje w wielu odmianach — od zielonych po owoce z czerwonym, bordowym czy pomarańczowym rumieńcem. Dzięki temu świetnie prezentuje się na sklepowej półce i naturalnie przyciąga wzrok konsumenta.

Owoce mini kiwi zebrane luzem

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

Dodatkowym atutem jest wygoda spożycia. W przeciwieństwie do klasycznego kiwi, minikiwi nie ma charakterystycznych włosków i można je jeść w całości. To sprawia, że doskonale wpisuje się w potrzeby współczesnych klientów, którzy szukają zdrowych, wygodnych i atrakcyjnych wizualnie przekąsek.

Godne podkreślenia są również zdrowotne właściwości minikiwi. To owoc bogaty w antyoksydanty, witaminy oraz składniki mineralne, takie jak żelazo i magnez. Karolina Bednarczyk zaznaczyła, że konsumenci są dziś coraz bardziej świadomi i zwracają uwagę nie tylko na smak oraz jakość, ale także na realne korzyści zdrowotne.

Sezon na minikiwi przypada od końca sierpnia do października, czyli w czasie, gdy naturalna odporność organizmu często się obniża. W tym kontekście owoc zyskuje dodatkową wartość jako naturalna przekąska wspierająca codzienną dietę.

Rozwój marki wykracza poza świeży produkt

Karolina Bednarczyk, Branding Ovation

FOTO: Polskie Superowoce

Mini Kiwi Bednarczyk Berries rozwija się nie tylko w obszarze sprzedaży świeżych owoców. Marka wykorzystuje potencjał produktu również w gastronomii i przetwórstwie. Minikiwi trafia do deserów, lodów i autorskich dań restauracyjnych, a współpraca z lokalami gastronomicznymi oraz lodziarniami pozwala budować nowe okazje do kontaktu konsumenta z marką.

Plantacja oferuje owoce pakowane, sprzedawane luzem oraz przygotowywane zgodnie z bardziej specyficznymi potrzebami klientów. Duże znaczenie ma tu dbałość o szczegóły: dokładne sortowanie, szybkie schładzanie po zbiorze i bezwzględne zachowanie łańcucha chłodniczego podczas dalszego transportu.

Mini kiwi – dużo do zrobienia na gruncie popularyzacji spożycia owoców

- Rosnące zainteresowanie minikiwi nie jest przypadkiem. Owoc ma wiele walorów, ale wciąż potrzebna jest mu promocja, która pozwoli zbudować lepszą rozpoznawalność i szerszą grupę konsumentów. Staramy się wspierać ten proces w skali kraju i powstające nowe plantacje postrzegamy nie jako konkurencję, lecz bardziej szanse na wspólne zwielokrotnienie wysiłków na polu informacyjnym i w innych obszarach uprawy i sprzedaży owoców – mówiła w Warszawie Karolina Bednarczyk.

Z perspektywy czasu, choć bywały chwile trudne, uprawa minikiwi pod Garwolinem okazała się decyzją trafioną. Owoce sprzedają się, a prowadzenie plantacji przysparza satysfakcji. 

Od lewej: Mateusz Maruszewski, Julia Gołtwienko, Adam Maruszewski, Lody z Farmy

FOTO: Polskie Superowoce

Jagodową marką roku 2026 zostały Lody z Farmy! Jurorzy konkursu docenili to rodzinne przedsięwzięcie państwa Maruszewskich, pasję z jaką jest rozwijane i osiągane sukcesy. Lody z Farmy to już aktualnie 13 lodziarni w równych miejscowościach, większych i mniejszych. Ciepły marzec sprawił, że kraftowe lody już można kupować, a lodziarnie otwarte będą do października.

- Nie spodziewałem się takiej nagrody! To niezwykle motywujące, wzruszająca chwila dla wszystkich, którzy pracowali na ten sukces. – mówił w trakcie gali Branding Ovation 2026 Mateusz Maruszewski, który wraz z bratem Adamem, odpowiedzialnym za receptury i przygotowanie lodów, odbierał wyróżnienie w Warszawie.

Inni laureaci

Lista nagrodzonych marek obejmuje większość gatunków z jagodowej sztafety superowoców. Oto wszyscy laureaci konkursu:

• Jagodowa Marka Roku 2026 - Lody z Farmy i Mateusz Maruszewski.
• Grand Prix Branding Ovation 2026 w kategorii Przetwórca - Paweł Eggert i Aronia Eggert.
• Grand Prix Branding Ovation 2026 w kategorii Dział Marketingu - Lody z Farmy i Mateusz Maruszewski.
• Truskawkowa Marka Roku 2026 - Truskawki z Przykony Izabeli i Mateusza Osajda.
• Malinowa Marka Roku 2026 - Lioforte.
• Jeżynowa Marka Roku 2026 - Jeżyny z Legsadu.
• Kamczacka Marka Roku 2026 - Gospodarstwo sadownicze Piotr Stępniak - Plantacja jagody kamczackiej Zaowocujemy.
• Aroniowa Marka Roku 2026 - Aronia Eggert.
• Minikiwi Marka Roku 2026 - Mini Kiwi Bednarczyk Berries.
• Dereniowa Marka Roku 2026 - Kiszony dereń podkarpacki od Ryś Podkarpacki Ogród dereniowy.
• Agrestowa Marka Roku 2026 - Polska Przetwórnia Owoców i Warzyw SMAK i AROMAT Agrestowa pokusa.
• Nagrodę „Pierogów roku” otrzymały Maliny. Nagrodę odebrała dr Agnieszka Orzeł, Dr Berry.

Branding Ovation to inicjatywa promująca budowanie marek w branży jagodowej. Tegoroczna edycja odbędzie się 30 marca w Warszawie. Konkurs wyłoni „Jagodową Markę Roku 2026”, Grand Prix w kategorii „Dział Marketingu Roku 2026” oraz 8 najlepszych marek gatunkowych - Malinową, Truskawkową, Borówkową, Kamczacką, Agrestową, Aroniową, Minikiwi i Dereniową Markę Roku 2026. Gala stanowi wyjątkową okazję do poznania liderów marketingu, ich doświadczeń oraz planów na nadchodzący sezon. Udział w wydarzeniu wymaga akredytacji.

Branding Ovation to coroczne spotkanie producentów i specjalistów marketingu w ogrodnictwie. Gościem i nowym jurorem III edycji jest Paweł Tkaczyk - ekspert od brandingu, autor bestsellerowych książek i najlepszego newslettera na temat marketingu.

W programie przegląd najciekawszych inicjatyw i solidna dawka wiedzy o budowaniu marki. 14 prezentacji konkursowych oraz ceremonia wręczenia nagród, w tym po raz pierwszy nagrody „pierogów roku”. Promotorzy pierogów z owocami jagodowymi otrzymają słynną Pieroguszkę, hit zimowych Igrzysk Olimpijskich w Mediolanie.

Nagrodą dla laureatów jest promocja w prasie handlowej - magazynie Hurt&Detal, mediach informacyjnych - Kobieta.interia.pl, BusinessInsider.pl, Money.pl, serwisie Polskiej Agencji Prasowej, na łamach czasopisma „Jagodnik” i w portalu Jagodnik.pl, w portalu oraz czasopiśmie Jagodowe.pl i na portalu SAD24.pl.

Kto ma szanse na tytuły?

Swoje doświadczenia i sukcesy zaprezentuje 14 jagodowych podmiotów:

• Magdalena Mularska, Legsad_ Jeżyny z Legsadu ?
• Izabela i Mateusz Osajda, Truskawki z Przykony ?
• Agnieszka Orzeł_ DrBerry.pl ?
• Gospodarstwo Magdalena i Mateusz Włodarczyk_ Truskawkowe Inspiracje M&M Hornigi ?
• Karolina i Mateusz Wójcik, Owocowa Kryjówka w Gąsawach​
• Mini Kiwi Bednarczyk Berries ?
• Gospodarstwo Rolne_ Ryś Podkarpacki ❤️
• Joanna Gębka_ Lioforte
• Mateusz Maruszewski_ Lody z Farmy
• Paweł Eggert_ Aronia Eggert ??
• Smart Berries_ SmartBerriestest.com
• Polska Przetwórnia Owoców i Warzyw SMAK i AROMAT Agrestowa pokusa ?
• Zielono Mi Agnieszka Jarosińska_ Sok z borówki 100% ?
• Gospodarstwo sadownicze Piotr Stępniak_ Plantacja jagody kamczackiej Zaowocujemy ?

Kiedy? Pon. 30 marca 2026 r., 10:00-16:30.

Miejsce: Brain Embassy, ul. Czackiego 15/17

Centrum Warszawy, 20 minut do Dworca Centralnego

Podczas lustracji plantacji doświadczalnej w ramach projektu ADF dr inż. Diana Wieczorek sformułowała zalecenia nawożenia wiosennego aronii w oparciu o wymogi tego gatunku i zasobność gleby w stanowisku. Warto zapoznać się z poniższym materiałem, w którym mowa jest m.in. o dawkach i terminach:

Nawożenie aronii - pierwsze kroki po zimie

Pierwszym krokiem  jest wykonanie nawożenia doglebowego, które zostało dopasowane do wyników analizy gleby. Pole z aronią charakteryzuje się dobrą zawartością potasu, fosforu i magnezu, ale dość niską zasobnością w wapń. Odczyn pH jest uregulowany, a stosunek Mg:Ca wynosi 1:6. Ze względu na niską zawartość wapnia, zastosowaliśmy węglan wapnia oraz produkt, który zapewnia wydłużoną dostępność tego składnika – Polysulphate.

Ten naturalny minerał został zaaplikowany w dawce 300 kg/ha i jest to już drugi roku stosowania tego nawozu w aronii. Polysulphate oprócz 17% CaO zawiera także siarkę, magnez i potas. Jako kopalina, długo uwalnia składniki pokarmowe, zapewniając ich wydłużoną w czasie dostępność oraz ograniczenie strat. Dzięki stosowaniu Polysulphate w aronii, ale także w wielu innych gatunkach owoców znacznie poprawia się ich jakość, trwałość przechowalnicza oraz BRIX. Warto przy tym wspomnieć, że jest to nawóz, który nie podnosi, ani nie obniża pH gleby.

Aroniowa Demo Farma - plantacja aronii 19.03.2026

FOTO: Michał Piątek

Kolejnym produktem, który zastosowaliśmy w gospodarstwie był Agromaster 12-11-18 w dawce 300 kg/ha. Pomimo dobrej zasobności w potas i fosfor zastosowano nawożenie tymi składnikami, żeby, zabezpieczyć bieżące potrzeby roślin oraz zapewnić ich dostępność na kolejny sezon.

Ciekawym rozwiązaniem zastosowanym w Agromaster jest obecność azotu w specjalnej otoczce, która warunkuje jego kontrolowane uwalnianie w czasie. Tempo uwalniania azotu jest uzależnione tylko od temperatury gleby i zostało określone dla temperatury 21°C. W wyższej temperaturze azot uwalnia się szybciej, w niższej wolnej.

Na plantacji aronii zastosowano Agromaster, który będzie działał przez okres 2-3 miesięcy. Kontrolowane uwalnianie azotu niesie ze sobą jeszcze jedną korzyść – znacząco ogranicza straty tego składnika poprzez ulatnianie oraz wymywanie. Dzięki czemu rośliny pobierają azot stopniowo, małymi porcjami i stopniowo go wykorzystują.

Kolejnym krokiem jeśli mówimy o nawożeniu będzie nawożenie dolistne, ale o tym jaki produkt i dlaczego go używamy, będziemy informowali Państwa w trakcie sezonu.

Dr inż. Diana Wieczorek, ICL

W okresie pękania pąków porzeczki najważniejsza jest uważna obserwacja krzewów. To właśnie teraz najlepiej widać objawy żerowania wielkopąkowca porzeczkowego. Charakterystycznym sygnałem są nabrzmiałe, galasowate pąki, które wyraźnie odróżniają się od zdrowych.

To kluczowy moment, ponieważ później, gdy szkodnik opuści pąki i rozpocznie migrację, jego zwalczanie staje się znacznie trudniejsze. Dlatego przez cały marzec, szczególnie przy sprzyjającej pogodzie, warto regularnie prowadzić lustrację plantacji i usuwać miejsca silnie porażone.

Miedź po cięciu i uszkodzeniach pędów

Jednym z pierwszych zabiegów ochronnych w porzeczce przed kwitnieniem jest aplikacja preparatów miedziowych. Ich rola jest szczególnie ważna na plantacjach starszych, po cięciu lub tam, gdzie doszło do uszkodzeń mechanicznych pędów.

Zabiegi miedziowe pomagają zabezpieczyć rany, przez które mogą wnikać patogeny odpowiedzialne za zamieranie pędów. W praktyce chodzi przede wszystkim o infekcje grzybowe prowadzące do zgorzeli i raków, które w porzeczce objawiają się właśnie zamieraniem części pędów. Dlatego ochrona ran po cięciu powinna być jednym z podstawowych elementów wiosennej strategii.

Siarka ogranicza mączniaka i wspiera walkę z wielkopąkowcem

Na starcie sezonu duże znaczenie mają również zabiegi siarkowe. Ich podstawowym zadaniem jest ograniczanie rozwoju mączniaka, zwłaszcza amerykańskiego mączniaka agrestu, który stanowi istotny problem w uprawie porzeczki.

Znaczenie zabiegów zapobiegawczych jest obecnie szczególnie duże, ponieważ dostępność typowych środków zarejestrowanych do zwalczania tej choroby jest ograniczona. Dlatego warto działać wcześnie, zanim objawy staną się wyraźne. Oprócz zabiegów chemicznych ważne jest również wycinanie porażonych pędów, jeśli tylko uda się je zidentyfikować.

Siarka ma jeszcze jedną zaletę: wspomaga ograniczanie wielkopąkowca. Jeżeli na plantacji widać nabrzmiałe pąki, zabieg siarkowy może częściowo ograniczyć presję tego szkodnika.

Zabiegi olejowe i mechaniczne przeciw wielkopąkowcowi

Zwalczanie wielkopąkowca porzeczkowego wymaga działania etapowego. W fazie nabrzmiewania i pękania pąków, gdy zaczynają pojawiać się młode liście i rozpoczyna się migracja szkodnika, stosuje się przede wszystkim metody mechaniczne oraz zabiegi olejowe.

W praktyce oznacza to usuwanie silnie porażonych pąków i pędów oraz wykonywanie zabiegów preparatami olejowymi. Uzupełnieniem takiej strategii są właśnie zabiegi siarkowe, które pomagają ograniczyć populację szkodnika. Dopiero później, po kwitnieniu, wchodzi się z typowymi zabiegami akarycydowymi, często łącząc ochronę przed wielkopąkowcem ze zwalczaniem przędziorków.

Antraknoza i szara pleśń – nie czekaj do kwitnienia

W ochronie porzeczki bardzo ważne jest, by nie opóźniać zabiegów przeciwko antraknozie i szarej pleśni. To działania, które należy rozpocząć jeszcze przed kwitnieniem, ponieważ porzeczka wcześnie rusza z wegetacją i szybko buduje młodą, podatną na infekcje masę zieloną.

W praktyce pierwszy termin zabiegu przypada zwykle wtedy, gdy młode przyrosty osiągają około 10–20 cm długości, choć ostatecznie zawsze należy kierować się zapisami etykiety konkretnego środka. Ochronę prowadzi się blokowo, zwykle wykonując trzy zabiegi co 10–14 dni.

W programie ochrony przed antraknozą i szarą pleśnią wykorzystuje się m.in. rozwiązania oparte na takich substancjach jak:

• cyprodynil + fludioksonil,
• boskalid + piraklostrobina.

Warto podkreślić, że także zabiegi miedziowe wykonane wcześniej mogą dobrze wspierać ograniczanie antraknozy.

Mszyce i ryzyko przenoszenia wirusa rewersji

Przed kwitnieniem trzeba również zwrócić uwagę na mszyce zasiedlające młode przyrosty. Ich znaczenie nie wynika wyłącznie z bezpośredniego żerowania. Problemem jest przede wszystkim to, że mogą przenosić wirusa rewersji porzeczki, jedną z najgroźniejszych chorób tej uprawy.

Dlatego wczesne ograniczanie mszyc ma duże znaczenie fitosanitarne. Zabiegi siarkowe i olejowe mogą częściowo osłabiać presję szkodnika na początku sezonu, zwłaszcza wobec najmłodszych stadiów.

Przed kwitnieniem warto obserwować także zwójki

W okresie przedkwitnieniowym na plantacjach mogą pojawiać się również zwójki, w tym zwójka różóweczka. Ich obecność wymaga dokładnej lustracji, ponieważ szkodniki te zwykle ukrywają się w osłoniętych miejscach – w załamaniach pędów, przy uszkodzeniach kory lub w innych nierównościach na krzewie.

Dokładne sprawdzanie takich miejsc może pomóc w uchwyceniu początku zagrożenia i połączeniu zabiegu przeciw innym szkodnikom z ograniczaniem zwójek.

W świetle aktualnie obowiązujących przepisów prawnych do typowo chemicznego zwalczania szkodników plantatorom została wyłącznie deltametryna.

Ochrona porzeczki przed kwitnieniem wymaga szybkiej reakcji

Początek sezonu w porzeczce to czas, w którym nie ma miejsca na opóźnienia. Pękanie pąków wyznacza moment intensywnej lustracji plantacji i rozpoczęcia pierwszych zabiegów ochronnych. Na tym etapie najważniejsze są:

• obserwacja pąków pod kątem wielkopąkowca,
• zabiegi miedziowe po cięciu i uszkodzeniach,
• zabiegi siarkowe przeciw mączniakowi i pomocniczo przeciw wielkopąkowcowi,
• zabiegi olejowe w ograniczaniu migracji szkodnika,
• rozpoczęcie ochrony przed antraknozą i szarą pleśnią jeszcze przed kwitnieniem,
• monitorowanie mszyc i zwójek.

Dobrze zaplanowana ochrona porzeczki przed kwitnieniem to fundament zdrowej plantacji i ważny krok w budowaniu potencjału plonowania.

Justyna Wasiak

Do udziału w konkursie zaproszeni są plantatorzy, przetwórcy i promotorzy wszystkich gatunków jagodowych. Agrestu, aronii, borówki wysokiej, jagody kamczackiej, malin, jeżyn, minikiwi, porzeczek, rokitnika, truskawki, żurawiny oraz derenia, kolejnego gatunku prezentowanego w kampanii Czas na polskie superowoce!

Tegorocznym novum będzie przyznanie nagrody „pierogów roku”. Nagrodę zdobędzie gatunek, który podczas gali będzie miał najlepszego promotora.

Dlaczego warto wziąć udział w konkursie?

- Branding Ovation to cenna możliwość poznania najbardziej inspirujących plantatorów i ich historii. Utwierdziliśmy się też w przekonaniu, że obrany kierunek rozwoju jest właściwy - mówią Karolina i Mateusz Wójcik, Owocowa Kryjówka w Gąsawach - Malinowa Marka Roku 2025.

- Branding Ovation dało mi dużą dawkę energii, wiary w siebie i przekonanie, że warto odważnie sięgać po więcej. Było przełomem, momentem, w którym poczułam dumę nie tylko z efektu, ale z całej drogi, którą przeszłam - mówi, z perspektywy roku, Mrs. Rolnikowa - Karolina Pyda, zdobywczyni tytułu Truskawkowej Marki Roku 2025.

Branding Ovation 2025

FOTO: Polskie Superowoce

Szkolenia częścią oferty dla uczestników bOVA

Częścią oferty przygotowanej dla producentów są warsztaty przygotowujące do udziału w konkursie. Tegoroczne zatytułowano Jak zbudować markę jagodową, którą wybiera konsument? Jak robić to z wykorzystaniem AI?

Warszaty poprowadzi Paweł Tkaczyk - ekspert od brandingu, autor bestsellerowych książek, najlepszego marketingowego newslettera i jednego z najczęściej czytanych blogów marketingowych w Polsce.

Warsztaty połączą bardziej doświadczonych z debiutującymi w konkursie - producentów, którzy uczestniczyli już w szkoleniach I i II edycji oraz tych, którzy zdecydują się na udział w konkursie po raz pierwszy.

Celem wspólnego szkolenia jest profesjonalizacja jagodowego marketingu, technik opowiadania o marce w sposób, który pomaga sprzedawać. Tegoroczna edycja pokaże jak robić to z wykorzystaniem narzędzi AI.

Czego nauczysz się podczas szkolenia?

Uczestnicy szkolenia wyjdą z:

• precyzyjnie zdefiniowaną obietnicą marki,
• spójną narracją skierowaną do odbiorcy,
• zestawem gotowych rozwiązań komunikacyjnych,
• praktycznym systemem pracy z AI,
• szkicem strategii marki możliwej do wdrożenia od razu po szkoleniu.

Pełny program szkolenia przygotowanego dla uczestników III edycji ? tutaj

- Branding Ovation to bardzo owocna inwestycja. Przy niewielkim nakładzie czasu, uwagi i odwagi zyskujemy soczystą porcję kompetencji w zakresie budowy marki i ogólnopolską rozpoznawalność. Nie tylko nasze owoce dają supermoce, występ na scenie Branding Ovation również – mówi Marta Staszewska, BERRY LU, Grand Prix Branding Ovation 2024 w kategorii Dział Marketingu.

Marta Staszewska weźmie udział w III edycji Branding Ovation jako juror.

Jak zgłosić swój udziału w konkursie?

Chętnych by wziąć udział w konkursie, jako producent lub Dział Marketingu, zapraszamy do zapoznania się z regulaminem (link) i przesłania - do 16 marca - krótkiego zgłoszenia na adres: bOVA@inspiresb.com

Najważniejsze daty:

• 16/03_poniedziałek - zakończenie zgłoszeń
• 17/03 - szkolenie z Paweł Tkaczyk online - program
• 26/03 - zamknięcie akredytacji na Galę
• 30/03, 10:00 - Gala w Warszawie

Partnerem medialnym bOVA są portale Jagodowe.pl oraz SAD24.pl, czasopismo Jagodowe.pl, magazyn HURT&DETAL, czasopismo „Jagodnik” i portal Jagodnik.pl. Historia dwóch edycji przeglądu dostępna jest na stronie ? BrandingOvation.com.pl

Źródło: INSPIRE smarter branding, KZGPOiW

W tym roku zapraszamy na trzy wyjątkowe wyjazdy

Dni Pola DLG – Bernburg, Niemcy (15–20 czerwca)

Jedno z najważniejszych wydarzeń rolniczych w Europie. W programie oprócz zwiedzania targów przewidzieliśmy także wizyty w nowoczesnych gospodarstwach oraz zwiedzanie atrakcji turystycznych w Bawarii, Austrii i Czechach.

? Zgłoszenia przyjmujemy do 12 marca.

Rolnictwo Japonii (20 czerwca – 4 lipca 2026)

Niezwykła podróż do Kraju Kwitnącej Wiśni – miejsca o fascynującej kulturze i rolnictwie zupełnie innym niż europejskie. To okazja, aby zobaczyć nowoczesne technologie produkcji, specyfikę japońskich gospodarstw oraz poznać kraj pełen kontrastów i wyjątkowych tradycji.

? Zgłoszenia przyjmujemy do 12 marca.

• Rolnictwo Rumunii (14–19 września)

Rumunia w ostatnich latach bardzo dynamicznie rozwija swój sektor rolny. Podczas wyjazdu odwiedzimy interesujące gospodarstwa oraz poznamy rozwiązania technologiczne stosowane w regionach borykających się z niedoborem wody. Program uzupełnią najciekawsze atrakcje turystyczne tego kraju.

{embed_photo_100_tap}667668{/embed_photo_100_tap}

Osoby zainteresowane udziałem w wyjazdach prosimy o wypełnienie formularza zgłoszeniowego dostępnego na stronie:

wyjazdy.agrohorti.pl

Prosimy o dokładne podanie danych kontaktowych – na ich podstawie prześlemy szczegółowy program wyjazdu oraz informacje dotyczące kosztów i organizacji.

Liczba miejsc jest ograniczona, dlatego zachęcamy do szybkiego zgłoszenia udziału i wspólnego odkrywania rolnictwa w różnych częściach świata.

Od marca 2026 roku Nordkalk Wapno Sp. z o.o. wprowadza do oferty nowy produkt dedykowany polowym uprawom rolniczym oraz warzywniczym.

Instant Cal, bo o nim mowa, to wapno o wysokiej reaktywności chemicznej oraz wysokiej koncentracji wapnia. Instant Cal cechuje się dwufazowym działaniem w glebie dzięki obecności w swoim składzie zarówno rozpuszczalnego w wodzie wodorotlenku wapnia oraz węglanu wapnia.

Szybko rozpuszczalny w wodzie wodorotlenek wapnia pozwala nie tylko na ograniczenie zakwaszenia, ale także na dostarczenie glebie wapnia w bardzo krótkim czasie od aplikacji. Ma to korzystny wpływ na skład kompleksu sorpcyjnego, jak i dostępność tego składnika dla roślin.

Natomiast w drugiej fazie działania forma węglanowa podnosi i stabilizuje pH gleby po kontakcie z kwasami glebowymi. Odpowiednio dobrane proporcje obu form wapnia zapewniają szybkie i bezpieczne działanie zarówno w stosunku do chemizmu gleby, jej mikrobiomu, jak i uprawianych roślin.

Produkt zaleca się do stosowania na wszystkie typy gleb, natomiast nie zaleca się do stosowania pogłównego.

Grupa Nordkalk poszerza ofertę

Instant Cal to produkt, który dopełnia ofertę wapna dla rolnictwa, warzywnictwa i sadownictwa dostępną w Grupie Nordkalk. - Jestem przekonany, że wprowadzając Instatnt Cal spełnimy oczekiwania rolników jak to miało miejsce w przypadku naszych flagowych produktów takich  jak wapno granulowane AtriGran oraz wapna sypkie Standard Cal, Fast Cal oraz Magnesium - dodaje Michał Wojciak, Dyrektor Sprzedaży Segmentu Rolnego Nordkalk.

Źródło: Informacja prasowa Nordkalk

W trakcie webinarium porzeczkowego, ostatniego z wirtualnych spotkań w ramach cyklu Sadowniczy Tydzień On-line, głos zabrała Justyna Wasiak z Sumi Agro Poland. W swym wystąpieniu często nawiązywała do problemów poruszonych przed jej przedmówcę, dr inż. Wojciecha Piotrowskiego z Instytutu Ogrodnictwa.

Czytaj także:

ochrona porzeczki

Porzeczki – nowe wyzwania w ochronie plantacji

Specjalistka przekonywała, że w ofercie Sumi Agro znajduje się kilka silnych odpowiedzi na wyzwania, jakie przed plantatorami stawiają zmiany w środowisku prawnym oraz kapryśna pogoda.

Poniżej pełna, nieedytowana wypowiedź specjalistki z webinarium:

Dr inż. Wojciech Piotrowski to jeden z czołowych ekspertów od uprawy porzeczki. Jego specjalizacją są szkodniki tego gatunku. Naukowiec zgodził się wziąć udział w webinarium porzeczkowym, które było ostatnim akcentem cyklu zdalnych konferencji pt. Sadowniczy Tydzień On-line.

Spotkanie cieszyło się bardzo dużym zainteresowaniem. Niemal pół tysiąca osób wysłuchało wystąpień, a zdecydowana większość z tej grupy towarzyszyła nam w wirtualnym pokoju konferencyjnym, gdzie można było za pośrednictwem chata zadawać pytania prelegentom i dyskutować z innymi uczestnikami spotkania.

Poniżej pełne, nieedytowane wystąpienie dr inż. Wojciecha Piotrowskiego:

Jest nam bardzo miło, że tak wielu sadowników poświęciło swój czas, aby być z nami każdego wieczoru. Bardzo doceniamy Waszą obecność, aktywność i setki komentarzy w dyskusjach. Dla nas to jasny sygnał, że warto przygotowywać ten cykl, rozwijać go i szukać kolejnych ciekawych tematów.

Dziękujemy wszystkim widzom za udział, pytania, dzielenie się doświadczeniami i bardzo miłą atmosferę podczas każdego spotkania. Dla nas to zaszczyt móc współtworzyć z Wami takie wydarzenie i mieć poczucie, że co roku wracacie na Sadowniczy Tydzień Online.

Serdecznie dziękujemy naszym ekspertom, bo bez Was to wydarzenie nie mogłoby się odbyć. Za udział dziękujemy:

• dr Krzysztofowi Gasparskiemu, Arkadiuszowi Sławińskiemu,
• dr Sebastianowi Przybyłko, Krzysztofowi Łęgockiemu,
• dr Michałowi Pniakowi, Piotrowi Zielińskiemu,
• dr Tomaszowi Lipie, Sebastianowi Przedzienkowskiemu,
• Rene Albersowi, dr Andrzejowi Grendzie,
• Justynie Wasiak oraz dr Wojciechowi Piotrowskiemu

Wasza wiedza, doświadczenie i gotowość do szczegółowych odpowiedzi na pytania widzów są fundamentem tego projektu.

Dziękujemy także partnerom wydarzenia: firmom UPL, ICB Pharma, Biocont, YARA i Sumi Agro. To dzięki Waszemu wsparciu możemy co roku przygotowywać merytoryczny program, zapraszać specjalistów i docierać z treściami do tak szerokiego grona sadowników.

Porzeczka w centrum uwagi

Czytelników portalu jagodowe.pl zaciekawi pewnie w szczególności porzeczkowa część Sadowniczego Tygodnia On-line. To webinarium odbyło się 20 lutego i odnacznyło się wyjątkową frekwencją. To dowodzi wielkiego zainetersowania uprawą porzeczki czarnej. 

Cieszymy się, że cały Sadowniczy Tydzień Online stał się stałym punktem w kalendarzu tak wielu osób. Zapraszamy na kolejną edycję – widzimy się za rok.

PS Dla tych, którzy chcieliby wrócić do webinarów lub nie mogli brać w nich udziału będziemy przez cały tydzień codziennie publikować po jednym webinarze ?

Zespół SAD24

Dyskusja na koniec webinarium została zainicjowana przez bardzo aktywnych widzów. Uczestnicy spotkania nadesłali wiele pytań, z których przeważająca część była ciekawa. W gronie prelegentów rozmawialiśmy długo i wyczerpująco o poruszonych przez widzów zagadnieniach związanych z uprawą i sprzedażą aronii:

Sezon 2026 przed nami – jakie są perspektywy?

Obecnie wciąż duża część kraju jest pod śniegiem. Chwilowe i słabe ocieplenia mieszają się z powracającymi spływami arktycznego powietrza. Wydaje się, że do sezonu jeszcze daleko, ale jakie są perspektywy?

Z pewnością nie ma w Polsce jakichkolwiek rozsądnych zapasów koncentratu aroniowego. Wydaje się także, że na wykończeniu są zasoby mrożonych owoców. To sprawia, że na rynku powinien być odczuwalny głód tych owoców.

Problemem w szacowaniu zapotrzebowania na aronię o tej porze roku jest termin jej zbioru. Przypada on już po zbiorach innych owoców, z których można wytworzyć ciemne koncentraty. W tej kategorii jako takie plonowanie i zbiory w zeszłym roku zapewniła tylko porzeczka czerwona. Wiśni i porzeczki czarnej było mało, podobnie jak aronii. Jeśli zatem zbiory owoców przemysłowych w sezonie 2026 nie okażą się wyższe niż przeciętne, stawki za aronię powinny być na przyzwoitym poziomie, a kłopoty ze sprzedażą owoców niewystępujące lub rzadkie w najgorszym razie.

Ogrodnik podkreśla, że od pierwszych minut awarii próbował ratować produkcję i wielokrotnie kontaktował się z pogotowiem energetycznym, szukał wsparcia wśród służb, dzwonił do straży pożarnej i próbował uzyskać pomoc w ramach zarządzania kryzysowego. Bezskutecznie zabiegał także o dostarczenie agregatu prądotwórczego, który pozwoliłby utrzymać pracę pomp i ogrzewania.

Gdy temperatura w nocy spadła nawet do -25°C, w szklarniach było już kilka stopni poniżej zera. Woda przestała krążyć w systemie, zamarzła i zaczęła rozsadzać instalacje. Rolnik został bez środków do dalszej produkcji i dziś czeka na rozpatrzenie reklamacji.

O komentarz poprosiliśmy operatora sieci energetycznej. Poniżej publikujemy jego stanowisko.

Stanowisko operatora sieci energetycznej

"Uszkodzenie sieci oraz przerwa w dostawach energii elektrycznej zostały spowodowane wyjątkowo niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, w szczególności ekstremalnie niską temperaturą powietrza. Spółka niezwłocznie przystąpiła do lokalizacji i usunięcia usterki. Niska temperatura, trudne warunki dojazdu oraz ograniczona widoczność po zachodzie słońca zdecydowanie utrudniały zarówno odnalezienie miejsca awarii, jak i wykonanie napraw. Elektromonterzy, pracując w nocy i ekstremalnych warunkach, dokonali niezbędnych prac w ciągu około czterech godzin od momentu zlokalizowania uszkodzenia, jakim było zerwanie przewodu, wymagało to zaangażowania również podnośnika koszowego.

Awaria wystąpiła 1 lutego 2026 r. o godz. 20:47 i została usunięta 2 lutego 2026 r. o godz. 02:58. Całkowity czas trwania przerwy w dostawach energii elektrycznej wyniósł 6 godzin i 11 minut.

Spółka konsekwentnie rozbudowuje i modernizuje sieć dystrybucyjną, co ma na celu zwiększenie jej niezawodności i odporności na awarie. Nie jest jednak możliwe całkowite wyeliminowanie przerw wynikających z obiektywnych czynników zewnętrznych, takich jak ekstremalne warunki pogodowe czy inne zdarzenia niezależne od spółki.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 22 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, czas jednorazowej nieplanowanej przerwy w dostarczaniu energii elektrycznej nie powinien przekroczyć 24 godzin dla grupy przyłączeniowej wskazanego odbiorcy. W przypadku przekroczenia tego limitu klientowi przysługuje bonifikata zgodna z obowiązującą taryfą, udzielana na podstawie wniosku klienta.

Klient może zwrócić się do spółki z prośbą o ocenę zdarzenia oraz rozpatrzenie roszczenia w zakresie ewentualnego odszkodowania.

W tym przypadku odpowiednio udokumentowane roszczenie należy przesłać na adres oddziału w Toruniu - ul. Gen. Bema 128, 87-100 Toruń"

oprac. Justyna Czupryniak-Paluszkiewicz

Spotkanie to nie tylko wykłady, ale także możliwość dyskusji z zaproszonymi gośćmi. Podczas każdego wydarzenia zaplanowaliśmy czas na sesję pytań i odpowiedzi, z uwzględnieniem pytań zadanych przez widzów na czacie. Tradycyjnie będzie też okazja do wzięcia udziału w sadowniczym quizie wiedzy.

Chcesz otrzymać przypomnienie o wydarzeniu, a także egzemplarz czasopisma MPS SAD? Zarejestruj się tutaj: ZAPISZ SIĘ NA WYDARZENIE

Aby wziąć udział w spotkaniu należy:

– w piątek, 20 lutego 2026 r., o godzinie 18:55 kliknąć w link wydarzenia:

https://agrohortimedia.clickmeeting.com/nowe-wyzwania-w-ochronie-plantacji

– podać swoje imię oraz adres e‑mail i dołączyć do spotkania,

– można łączyć się z komputera, tabletu oraz smartfona,

– do webinarium można dołączyć także w trakcie jego trwania.

{embed_photo_100}632411{/embed_photo_100}

Zapraszam na film. Znajdują się w nim ciekawe, praktyczne informacje i porady, których wdrożenie w warunkach kapryśnej wiosny pozwoli na uzyskanie wysokiego plonu aronii w drugiej połowie lata:

Dlaczego biostymulacja aronii ma znaczenie?

Justyna Wasiak zwraca uwagę, że kluczem jest przygotowanie rośliny do stresu, zanim wystąpi przymrozek. Biostymulacja nie zapobiegnie wystąpieniu przymrozka, ale może poprawić kondycję tkanek, ich elastyczność i zdolność do regeneracji po uszkodzeniach.

W materiale podkreślono znaczenie wyprzedzających zabiegów biostymulujących, wykonywanych w fazach wrażliwych – przed kwitnieniem i na początku kwitnienia. Wtedy roślina najlepiej reaguje na preparaty poprawiające gospodarkę wodną, metabolizm i odporność na stres.

Czytaj także:

trudny sezon

Trudne warunki uprawy – regeneracja po i zabezpieczenie roślin przed stresem

Osoba prowadząca plantację otrzymuje jasny komunikat: "ratunkowe" działania tuż po przymrozku są mniej skuteczne niż systematyczna, zaplanowana strategia zabiegów.

Jakie efekty daje dobrze zaplanowana biostymulacja?

Justyna Wasiak wskazuje, że przy właściwym doborze preparatów i terminów można ograniczyć:

• uszkodzenia kwiatów i zawiązków,
• zrzucanie zawiązków po stresie,
• nierównomierne dojrzewanie owoców po przemarznięciu części kwiatostanów.

W wypowiedziach specjalistki mocno wybrzmiewa, że biostymulacja nie zastępuje podstaw agrotechniki: prawidłowego nawożenia, nawadniania czy ogólnej kondycji plantacji. Działa najlepiej wtedy, gdy jest włączona w całą technologię uprawy, a nie stosowana incydentalnie. Program biostymulacji skonstruowany z uwzględnieniem takich produktów jak Kaishi, Shigeki czy Kinactiv Initial w 2025 roku w kwaterze doświadczalnej Aroniowej Demo Farmy sprawdził się całkiem dobrze!

Osoba odpowiedzialna za technologię w gospodarstwie w trakcie oglądania zapisu z webinarium otrzymuje czytelny przekaz: aby zminimalizować skutki przymrozków, trzeba łączyć dobre praktyki uprawowe z rozsądnym wykorzystaniem biostymulatorów.

Materiał jest dobrym źródłem praktycznej wiedzy:

• dla plantatorów aronii doświadczających wiosennych przymrozków,
• dla doradców i technologów, którzy układają programy ochrony i nawożenia,
• dla osób rozważających intensyfikację uprawy aronii na stanowiskach ryzykownych termicznie.

INNVIGO jest obecne ze swoimi produktami już w 27 krajach. Ok. 90% sprzedaży koncentruje się w Europie Centralnej – w Polsce, Rumunii, Czechach i krajach bałtyckich, a także na Węgrzech, Słowacji i w Ukrainie. Jeżeli chodzi o bardziej odległe rynki, środki ochrony roślin tego polskiego producenta są od niedawna stosowane m.in. w Egipcie, Iraku czy w Emiratach Arabskich. Wkraczając w 2026 rok, przedsiębiorstwo ogłosiło kolejny sukces, jakim jest zarejestrowanie osobnego podmiotu i oficjalne rozpoczęcie działalności w Ukrainie. To już trzecia zagraniczna organizacja pod szyldem INNVIGO, po tych istniejących w Czechach i Rumunii. W tym przypadku funkcjonuje ona jako spółka z lokalnym partnerem.

Czytaj także:

ochrona roślin

Coraz mniej substancji aktywnych, coraz trudniejsza ochrona roślin

– Ukraina była od dawna obszarem naszych zainteresowań. Od kilku lat planowaliśmy, żeby otworzyć tam własną firmę. Mamy już kilkanaście zarejestrowanych produktów, niedługo będziemy rejestrować kolejne. Widzimy potencjał, żeby rozwijać się i rosnąć na tym rynku. Plany zostały spowolnione przez wojnę, ale pod koniec 2025 roku złożyliśmy odpowiednie dokumenty i oficjalnie powstała tam nasza organizacja. To naprawdę krok milowy dla firmy – mówi Jacek Zawadzki, Wiceprezes INNVIGO.

Jacek Zawadzki, INNVIGO

FOTO: Innvigo

Jakie jest ukraińskie rolnictwo?

Ukraina to kraj o tradycjach rolniczych, z areałem ok. 23 mln ha gruntów uprawnych (stan z 2025 roku), przy czym połowę stanowią zasobne gleby wysokiej klasy, czyli czarnoziemy. Rolnictwo jest trzecim najważniejszym sektorem tamtejszej gospodarki.

Z perspektywy producenta środków ochrony roślin rynek ukraiński jest tym bardziej obiecujący, że zużycie substancji aktywnych w 2021 roku wynosiło tam 0,8 kg/ha. W Polsce wskaźnik ten był wówczas prawie trzykrotnie wyższy – 2,32 kg/ha, natomiast w krajach Europy Zachodniej kształtował się na poziomie 4,16 kg/ha (dane FAO – agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa; różnią się one od wskaźników podawanych przez Eurostat, które nie uwzględniają jednak Ukrainy).

Czytaj także:

Jubileusz Innvigo

Już 10 lat razem! INNVIGO świętuje ważny jubileusz

Jeżeli chodzi o strukturę własnościową gospodarstw w Ukrainie, jest ona specyficzna. Wynika to z faktu, że funkcjonują tam holdingi, dysponujące areałami od kilkudziesięciu do kilkuset tys. hektarów. Kilkanaście największych holdingów uprawia ok. 15% powierzchni wszystkich gruntów rolnych, a duże gospodarstwa zajmują łącznie ponad 50% krajowego areału. Pozostała część przypada na indywidualne gospodarstwa rolne.

– Trzeba pamiętać, że te ogromne holdingi składają się z dziesiątek mniejszych gospodarstw. Z naszego punktu widzenia miejscem, gdzie w takim holdingu podejmowane są decyzje o zastosowaniu rozwiązań chemicznych, jest właśnie pojedyncze gospodarstwo – wyjaśnia wiceprezes INNVIGO. – W Ukrainie widać naprawdę wysoki poziom wiedzy i techniki rolniczej. W dużych gospodarstwach zaskoczyło nas rozwinięte zaplecze socjalne dla pracowników. Odwiedziliśmy też kiedyś fermę produkującą mleko, gdzie wiele czynności wykonywały automaty.

Czechy i Rumunia – rynki nieoczywistych wyzwań

Czechy i Rumunia są bardzo istotnymi krajami dla INNVIGO, ponieważ działają tam samodzielne organizacje powołane przez firmę. Również w ich przypadku konieczne jest uwzględnienie lokalnych uwarunkowań – nie tylko stricte rolniczych, ale i polityczno-gospodarczych.

W Czechach średnia wielkość gospodarstwa jest zdecydowanie wyższa niż w Polsce (a zarazem największa w Unii Europejskiej), jest ich natomiast dużo mniej niż w naszym kraju. Czeski rynek produktów dla rolnictwa jest bardzo wymagający. Największe znaczenie ma w tym kontekście fakt, że został on zdominowany przez jedną firmę dystrybucyjną, z którą również silnie powiązany jest przemysł rolno-spożywczy. Rynek ten z dużą rezerwą odnosi się do zagranicznych, w tym polskich przedsiębiorstw i produktów. – Myślę, że INNVIGO powoli, ale systematycznie zmienia ten obraz. Mamy już ponad 5% udziału w czeskim rynku, a w ostatnim roku odnotowaliśmy tam wzrost wartości sprzedaży o 20% – podkreśla Jacek Zawadzki.

Rumuńskie rolnictwo było przez lata kojarzone z uprawą kukurydzy. Jednak w ostatnim czasie zarówno tam, jak i w innych krajach Europy Centralnej i Południowej obserwowany jest niespodziewany trend – a mianowicie jej areały znacząco zmniejszają się. W minionych sezonach na skutek występujących coraz częściej okresów dotkliwej suszy plonowanie obniżało się. Dlatego rolnicy z regionów dotkniętych tym problemem rezygnowali z kukurydzy na rzecz zbóż ozimych czy rzepaku ozimego, który na tamtych terenach jest wysiewany późno, bo nawet w listopadzie – gdy wreszcie wystąpią opady deszczu. W sezonie 2025 areał kukurydzy w Rumunii zmniejszył się nawet o ponad połowę w stosunku do stanu sprzed kilku lat, a jednocześnie był niższy niż powierzchnia tej uprawy w Polsce. Rośliną, która sukcesywnie zajmuje jej miejsce, zresztą podobnie jak w Ukrainie, jest słonecznik. Dzieje się tak dlatego, że w porównaniu do kukurydzy dużo lepiej radzi on sobie z suszą. Obecnie INNVIGO oferuje w Rumunii również rozwiązania do ochrony słonecznika. Firma ma ponad 5% udziału w tamtejszym rynku, a w 2025 roku wartość sprzedaży wzrosła o prawie 30%.

Zarówno w Czechach, jak i w Rumunii celem strategicznym INNVIGO jest dalsze rozbudowywanie portfolio produktów. Ma to pozwolić na osiągnięcie udziału w rynkach na poziomie 10% w ciągu najbliższych 3 lat.

W regionie Europy Centralnej polski producent środków ochrony roślin oferuje swoje rozwiązania również w krajach bałtyckich – w największym zakresie na Litwie, ale także na Łotwie i w Estonii. Łącznie w tym regionie wartość sprzedaży w ostatnim roku podwoiła się, co świadczy o bardzo dobrym przyjęciu preparatów INNVIGO na bałtyckich rynkach.

Polski insektycyd w greckich oliwkach… i nie tylko

W 2025 roku INNVIGO rozpoczęło sprzedaż w takich krajach, jak Armenia i Gruzja, a także w Egipcie, Emiratach Arabskich i Iraku. Jeżeli chodzi o przykłady dostępnych tam rozwiązań, w Egipcie polski fungicyd zawierający pirymetanil jest stosowany w ochronie truskawki i warzyw.

Jak deklarują przedstawiciele Zarządu firmy, w kolejnych latach jednym z priorytetów jest zwiększanie obecności w Grecji i na Cyprze. W tych krajach zostały już zarejestrowane pierwsze preparaty – niektóre w uprawach charakterystycznych dla tamtego klimatu. Przykładem jest insektycyd na bazie acetamiprydu, który można wykorzystywać do ochrony drzew oliwnych.

Środki ochrony roślin

FOTO: Innvigo

Warto podkreślić, że wprowadzanie produktów na rynki państw znajdujących się w tej samej strefie klimatycznej co Polska jest nieco łatwiejsze ze względu na zbliżone wymogi rejestracyjne. Natomiast w krajach Europy Południowej czy bardziej odległych geograficznie większość procedur rejestracyjnych musi być przeprowadzona od podstaw, z uwzględnieniem lokalnych warunków klimatycznych i skuteczności biologicznej poszczególnych rozwiązań. Ciekawym przykładem jest natomiast słonecznik, który w Polsce traktuje się jako uprawę małoobszarową, więc w naszym kraju doświadczenia rejestracyjne nie byłyby wymagane. Jednak należało je wykonać przed wprowadzeniem preparatów na rynek rumuński.

Polska jest dla INNVIGO najważniejsza

Udana ekspansja zagraniczna i sukcesy osiągnięte na wielu rynkach dowodzą, że rozwiązania od INNVIGO sprawdzają się też w innych krajach i spotykają się z dobrym przyjęciem przez tamtejszych rolników.

– To potwierdzenie, że nasze produkty mają dobrą jakość, a my zyskaliśmy trwałą, ugruntowaną pozycję na wielu rynkach, zwłaszcza w Europie Centralnej. Teraz jesteśmy na etapie podejmowania decyzji o wyborze produktów do rejestracji w krajach strefy południowej, to będzie bardzo duża inwestycja – informuje Wiceprezes INNVIGO. – Oczywiście Polska jest dla nas najważniejsza. Nieustannie dbamy o to, żeby rozwijać nowe produkty i przygotowywać rejestracje na krajowy rynek. Wiemy, jakie substancje w najbliższych latach będą dostępne po wygaśnięciu ochrony patentowej i pracujemy nad tym, jak je wykorzystać, by nasze portfolio powiększało się.

INNVIGO utrzymuje się na pozycji lidera pod względem chronionej powierzchni upraw w Polsce, co świadczy o tym, że środki ochrony roślin tej firmy są bardzo powszechnie stosowane przez producentów rolnych, którzy chętnie wybierają jakościowe rozwiązania w korzystnej cenie. Jak wynika z szacunków firmy za 2025 rok, wartość jej sprzedaży w naszym kraju wzrosła o ok. 30%.

Źródło: Informacja prasowa INNVIGO

- Wokół Mospilanu narosło wiele nieporozumień. Wielu plantatorów jest przekonanych, że środka „nie wolno już stosować nigdzie”. Problem w rzeczywistości dotyczy substancji czynnej – acetamiprydu – i zmian w etykietach rejestracyjnych. – informuje Justyna Wasiak.

Justyna Wasiak, Sumi Agro, TSW 2026

FOTO: Michał Piątek

W porzeczce sytuacja jest jednoznaczna: acetamipryd został wycofany i Mospilanu nie można tam już stosować. Nie wynika to z indywidualnej decyzji producenta, ale z regulacji prawnych i zmian dopuszczalnych poziomów pozostałości. W porzeczce powstała przez to realna luka w ochronie, zwłaszcza w zwalczaniu mszyc, gdzie Mospilan był jednym z podstawowych narzędzi.

Porzeczka pod presją szkodników – skutki wycofania spirotetramatu i acetamiprydu

Wycofanie acetamiprydu zbiegło się z wycofaniem spirotetramatu. Dla plantatorów porzeczki to podwójny cios: brakuje zarówno ważnego insektycydu na mszyce, jak i środka, który działał równocześnie na przędziorki oraz wielkopąkowca.

Najczęściej pojawiające się pytanie dotyczy tego, jak ułożyć ochronę porzeczki przy tak ograniczonej liczbie zarejestrowanych rozwiązań. Odpowiedź sprowadza się do dwóch kluczowych elementów: wcześniejszego monitoringu oraz dużo większej precyzji w doborze terminów zabiegów – wyjaśnia przedstawicielka Sumi Agro.

Mszyce w porzeczce – liczy się wcześniejszy monitoring

Przy zawężonym wachlarzu środków nie można pozwolić sobie na spóźniony zabieg. W przypadku mszyc plantatorzy powinni przyjąć zasadę „uderz w małą populację, zanim stanie się dużym problemem”.

Monitoring trzeba rozpocząć wcześnie, jeszcze przed masowym pojawem szkodnika, zwracając uwagę na pierwsze ogniska. Jeżeli wykorzystywana jest deltametryna, zabieg powinien być wykonany w momencie pojawienia się pierwszych kolonii mszyc, zanim dojdzie do gwałtownego wzrostu ich liczebności. Ograniczona liczba dostępnych substancji sprawia, że błędów w terminie praktycznie nie da się już później „naprawić” kolejnym insektycydem.

Przeziernik porzeczkowiec – dlaczego chemia to za mało?

Jednym z największych problemów w porzeczce pozostaje przeziernik porzeczkowiec. Najgroźniejsza jest larwa, która żeruje wewnątrz pędów. W tej fazie żadna substancja chemiczna nie jest w stanie przeniknąć przez zdrewniałą tkankę do miejsca żerowania. Dlatego skuteczne zwalczanie musi być skierowane w dorosłe motyle w krótkim oknie czasowym ich nalotów.

Teoretycznie można wykorzystać tu m.in. deltametrynę, ale trafienie idealnie w termin jest bardzo trudne. Z tego powodu coraz większe znaczenie zyskują metody niechemiczne, które nie polegają na zabijaniu form dorosłych, ale na uniemożliwieniu im rozrodu.

Isonet Z – feromony w służbie ochrony porzeczki

Odpowiedzią Sumi Agro na problem przeziernika jest Isonet Z – system feromonowego zakłócania kopulacji. To produkt szczególnie ciekawy z punktu widzenia integrowanej i biologicznej ochrony oraz ekoschematów.

Dyspensery Isonet Z zawierają feromon płciowy szkodnika, który jest cięższy od powietrza. Zaleca się wieszanie ich wysoko na krzewach. Z tej wysokości feromon stopniowo opada, wypełniając całą plantację. Powstaje swoista „chmura feromonowa”, w której samce nie są w stanie odnaleźć samic. W efekcie nie dochodzi do kopulacji, samice nie składają jaj, a liczebność larw w pędach radykalnie spada.

Atutem Isonet Z jest brak pozostałości oraz pełna zgodność z założeniami ochrony integrowanej i biologicznej. Rozwiązanie szczególnie dobrze wpisuje się w wymagania plantatorów korzystających z ekoschematów. Po jednorazowym, prawidłowym wywieszeniu na początku sezonu system działa przez cały okres nalotów szkodnika.

Przechowywanie i trwałość Isonet Z – bezpieczny zakup „z wyprzedzeniem”

W rozmowach z plantatorami często pojawia się pytanie o przechowywanie feromonów. W przypadku Isonet Z sytuacja jest komfortowa: produkt jest niewrażliwy na mróz i bardzo dobrze znosi niskie temperatury. Standardowo przechowywany jest w chłodniach i zamrażarkach; takie warunki wręcz sprzyjają zachowaniu jakości.

Zamknięty, nieotwierany dyspenser zachowuje przydatność do użycia przez dwa lata. Oznacza to, że zakup przed sezonem – a nawet z myślą o kolejnym roku – nie wiąże się z istotnym ryzykiem. To ważna informacja w kontekście potencjalnych problemów z dostępnością tego produktu w Polsce.  - Sumi Agro zwiększa co prawda zamówienia na Isonet Z, ale zainteresowanie rośnie na tyle szybko, że doradcy spodziewają się niedoborów w szczycie sezonu. Zdecydowanie lepiej jest więc zamówić produkt wcześniej, niż czekać do ostatniej chwili. – przestrzega Justyna Wasiak.

Ortus – jedno zastosowanie w sezonie, maksymalna precyzja

Brak spirotetramatu mocno komplikuje ochronę przed przędziorkami i wielkopąkowcem porzeczkowym. W tej sytuacji kluczowym narzędziem pozostaje Ortus, ale jego rejestracja w porzeczce jest ograniczona do jednego zabiegu w sezonie.

- To ograniczenie wymusza bardzo rozsądne planowanie terminu zastosowania. Gdyby możliwe było wykonanie 2–3 zabiegów, ułożenie programu ochrony byłoby znacznie prostsze. Przy jednym zabiegu trzeba wykorzystać go w momencie, w którym przyniesie największy efekt. – mówi Justyna Wasiak.

W przypadku wielkopąkowca klasyczny monitoring jest bardzo trudny, bo szkodnika nie widać gołym okiem w trakcie migracji. W praktyce plantator musi więc bardziej obserwować fazy rozwojowe roślin i warunki pogodowe niż samego szkodnika. Migracja zaczyna się zwykle w okresie okołokwitnieniowym, gdy temperatury są wyższe. Dobrą wskazówką jest obserwacja nabrzmiewających pąków przed kwitnieniem i pierwszej fazy kwitnienia. To właśnie wtedy warto rozważyć wykonanie jedynego w sezonie zabiegu Ortusem.

Biostymulatory – od ciekawostki do stałego elementu technologii

Kilka lat temu na TSW biostymulatory były tematem numer jeden – nowością, którą wielu producentów dopiero poznawało. Dziś widać wyraźnie zmianę podejścia. Plantatorzy nie traktują ich już jako „dodatku”, ale jako standardowy element technologii, szczególnie przy obecnych, ekstremalnych wahaniach pogody.

W rozmowach rzadziej pada pytanie „czy to działa?”, częściej: „który produkt najlepiej sprawdzi się przy danym stresie?”, „jak łączyć go z ochroną chemiczną?” albo „czy są aktualnie promocje?”. Przymrozki, upały, susze i stresy po zabiegach sprawiają, że bez wsparcia biostymulacji trudno utrzymać wysoką kondycję roślin truskawki, maliny, porzeczki, borówki czy aronii. – informuje specjalistka z Sumi Agro Poland.

Firma ta rozszerzyła gamę produktów ogrodniczych, w tym biostymulatorów opartych na aminokwasach i algach morskich wspierających regenerację roślin. Coraz częściej włączane są one do kompleksowych programów, łączących ochronę chemiczną, metody biologiczne i działania ograniczające stres abiotyczny.

Program HAJSIWO – wsparcie kosztów ochrony

Wysokie koszty środków ochrony i nawozów sprawiają, że plantatorzy zwracają dziś dużą uwagę na wszelkie możliwości obniżenia wydatków. Odpowiedzią na te potrzeby jest program HAJSIWO przygotowany przez Sumi Agro.

W jego ramach wybrane produkty, ważne także dla jagodników, objęte są rabatami sięgającymi około 10%. Dotyczy to m.in. Mospilanu (tam, gdzie jest jeszcze dopuszczony), Kendo, Ortusa, wybranych biostymulatorów opartych na aminokwasach np. Kaishi.

Ochrona jagodników dziś – integracja metod i planowanie z wyprzedzeniem

Sytuacja w ochronie porzeczki dobrze pokazuje, w jakim kierunku zmierza cała produkcja jagodowa. Kolejne substancje są wycofywane, rosną wymagania dotyczące pozostałości, a jednocześnie presja szkodników i stresów pogodowych wcale nie maleje.

W tych warunkach skuteczna ochrona wymaga połączenia kilku elementów:

• Dokładne planowanie ochrony chemicznej – precyzyjny wybór terminów zabiegów mszycowych i akarycydowych oraz rozsądne wykorzystanie ograniczonej liczby aplikacji.
• Włączanie metod biologicznych i niechemicznych, takich jak Isonet Z, szczególnie w walce z przeziernikiem, gdzie klasyczne insektycydy mają ograniczoną skuteczność.
• Stałe stosowanie biostymulatorów, które pomagają roślinom przejść przez okresy stresu i utrzymać potencjał plonotwórczy.

Wczesny zakup kluczowych produktów (feromony, specjalistyczne insektycydy i akarycydy) oraz wykorzystanie programów promocyjnych, takich jak HAJSIWO, pozwalają nie tylko zabezpieczyć dostępność środków, ale też zoptymalizować koszty ochrony w całym sezonie.

Poniżej wykład dr inż. Diany Wieczorek z webinarium aroniowego 8 stycznia. Zachęcam do zapoznania się z jego zapisem wszystkich zainteresowanych, którzy nie mogli wziąć udziału w wydarzeniu w czasie rzeczywistym. Tym, którzy tamtego wieczoru byli z nami, proponuję krótkie przypomnienie poruszanych kwestii dotyczących żywienia roślin:

Wracając do postawionego pytania, wysokość plonu jest oczywiście bardzo ważna. Czasem spotykam się z opiniami, ze skoro aronię sprzedajemy na tony a nie na sztuki, to jakość pojedynczych jagód jest kwestią zupełnie marginalną.

Nie jest to jednak prawdą. Dobre odżywienie aronii przekłada się na także na jędrność owoców, co z kolei wpływa na zachowanie ich masy w okresach gorącej pogody jaka z reguły towarzyszy zbiorom. Mamy w sierpniu i wrześniu nieraz do czynienia z tzw. marszczeniem się jagód.

To negatywne zjawisko z kilku powodów:

• tracimy masę jagód, a więc także uzysk plonu z hektara
• trudniejszy jest zbiór, owoce wymagają więcej energii do oddzielenia się od roślin
• przetwórcy mogą kwestionować jakość takiego surowca w kontekście wydajności tłoczenia soku

Dlatego bardzo ważna jest przemyślana i racjonalna ekonomicznie strategia żywienia aronii. Na Aroniowej Demo Farmie została ona skomponowana w oparciu o produkty z rodziny Agromaster – nawozy posypowe i nalistne z gamy Agroleaf.

W swym wstąpieniu dr inż. Diana Wieczorek mówi jednak o innych jeszcze rozwiązaniach, które mogą okazać się przydatne w walce o wysoki i jakościowy plon aronii. Zachęcam zatem do obejrzenia powyżej zamieszczonego materiału filmowego.

Zapraszam do zapoznanie się z nagraniem z wystąpienia Pawła Eggerta. Aronia Eggert to uczestnik projektu ADF, a także firma dostarczająca sadzonki aronii i skupująca owoce.

Sadzonki aronii

Sadzonki aronii powinny być rozmnażane wegetatywnie. Tak pozyskany materiał gwarantuje lepsze powtarzanie cech odmianowych, wyrównanie wzrostu roślin, a przede wszystkim większy potencjał ich plonowania.

Czytaj także:

sadzonki aronii

Sadzenie aronii – jakie sadzonki wybrać?

Sadzonki powinny być wysadzone na taką głębokość w jakiej rosły w szkółce, ewentualnie nieco głębiej. Ważne jest jednak, by nie zostały wsadzone zbyt głęboko, gdyż może się to odbić negatywnie na tempie wzrostu.

Po wysadzeniu roślin należy je przyciąć w taki sposób, by usunąć wszystkie lub maksymalnie dużo pąków kwiatowych. Kwitnienie i owocowanie w roku sadzenia jest niekorzystne, gdyż osłabia wzrost pędów a owoców jest mało i znajdują się one na wysokości z której i tak nie można ich pozyskać przy pomocy kombajnu.

To tylko wybrane zagadnienia związane z uprawą aronii. Paweł Eggert w tracie webinarium 8 stycznia bardzo dokładnie wymienił i omówił wszystkie zasady, których plantator powinien przestrzegać zakładając nową kwaterę aroniową. Zachęcam do zapoznania się z jego zaleceniami ujętymi w załączonym powyżej materiale filmowym z finału ADF 2025.

Targi TSW, organizowane przez Oficynę Wydawniczą Oikos w Targach Kielce, rekordy biły jeszcze przed startem. Ofertę przez dwa dni prezentowało 508 firm w tym blisko 100 firm zagranicznych z takich krajów jak: Łotwa, Litwa, Estonia, Słowacja, Czechy, Ukraina, Niemcy, Austria, Francja, Włochy, Hiszpania, Grecja, Dania, Holandia, Belgia, Anglia, a także Kongo, Senegal oraz Nowa Zelandia. Zajęły prawie 4 hektary powierzchni, o pół hektara więcej. Efekty XVI edycji zdecydowanie przyćmiły wszystkie poprzednie. Wydarzenie odwiedziło 21 tysięcy osób z Polski i zagranicy, o 23,5 procent więcej niż rok temu.

- Zaskoczyła nas nie tylko liczba odwiedzających, ale i ogromne zainteresowanie plantatorów owoców i warzyw zza granicy. Przyjechali z krajów nadbałtyckich, bałkańskich, Niemiec, Francji. Z Włoch i Estonii dotarli do nas w zorganizowanych autokarach. Wśród zwiedzających był między innymi Ambasador Nowej Zelandii, który gościł na stoisku firmy z tego kraju i zapowiedział, że na kolejną edycji zachęci inne firmy do udziału – relacjonuje Jacek Kłudka, dyrektor Targów Sadownictwa i Warzywnictwa i prezes Oficyny Wydawniczej Oikos. - Wystawcy z 27 krajów z wielką satysfakcją podsumowują udział. Obecni pierwszy raz, m.in. z Grecji, Konga, Estonii, Łotwy, Hiszpanii, Włoch, Francji, czy Belgii są wręcz zszokowani skalą i jakością wydarzenia, jak i profesjonalizmem zwiedzających. Wszyscy, 500 firm, już rezerwują powierzchnię na przyszły rok. Mamy na uwadze, że piąte TSW w Targach Kielce odbędzie się także w budowanej hali wystawienniczej. Do dyspozycji będziemy mieli nowe 15,5 tysiąca metrów kwadratowych na parterze i trzy tysiące metrów na antresoli. XVII edycja będzie zatem wyglądała zupełnie inaczej - zaznacza prezes Kłudka.

Rozmowy, nowe kontakty i technologie

Targi to przede wszystkim prezentacje tego, co najnowsze na światowym rynku, relacje, rozmowy ze stałymi i poznawanie oczekiwań nowych klientów, a także zdobywanie bardzo specjalistycznej wiedzy. Przez te dwa dni miały miejsce także konkretne biznesy. Wystawcy przyjmowali też zamówienia na maszyny i środki produkcji, mniejsze narzędzia do prac, jak sekatory, rozchodziły się jak świeże bułeczki.

Plantatorów warzyw i owoców przyciągały nowiutkie maszyny, prototypy i innowacyjne rozwiązania. Emocje wzbudzały technologie wykorzystujące sztuczną inteligencję, specjalistyczne ciągniki i maszyny rozwiązujące problemy branży, jak brak rąk do pracy. Użytecznością zachwycały nowości oparte na robotyce i precyzyjnej ochronie upraw. Technologie w praktyce wielu poznawało na poletku pokazowym sadowniczym.

Nagrody dla innowacji

Uwagę skupili także laureaci nagród im. prof. Aleksandra Szczepana Pieniążka, które otrzymały rozwiązania wspierające rozwój nowoczesnego ogrodnictwa. Andermatt Polska prezentował system zarządzania uprawami oparty na sygnałach roślin dzięki bisensorom Vita firmy Vivent Biosignals, umożliwiające precyzyjne reagowanie na potrzeby roślin. Niva-Top pokazał kombajn do zbioru roślin naciowych, rozwiązanie usprawniające mechanizację zbiorów, zastępujące pracę 100 osób. Max Crop pokazał system do ewidencji czasu pracy w gospodarstwie, wspierający zarządzanie całą produkcją.

Tłumy poznawały także środki do produkcji, nawozy, środki ochrony prezentowane  m.in. przez Agrosimex, Timac Agro i Procam. Wzięcie miały też nowe odmiany, materiał sadzeniowy i szkółkarski.  Nowość prezentowała m.in.  Grupa Hodowlana AJAPPLE – odmiana jabłek „Sander”, charakteryzującą się wysokim potencjałem produkcyjnym i jakościowym, wyróżniona w konkursie im. A.Sz. Pieniążka.

Konferencje TSW cieszyły się dużym zainteresowaniem

Eksperckie konferencje były oblegane. Sadownicza, Jagodowa, O uprawie winorośli, Warzywnicza, Truskawkowa czy Pod osłonami przyciągały plantatorów z całego kraju i zagranicy. Specjaliści rynku omówili wyzwania, ochronę roślin, przechowalnictwo, logistykę i zarządzanie gospodarstwem. – Na przyszły rok zadbamy o więcej miejsc, bo te 300, 400 krzesełek tym razem było za mało – zaznacza dyrektor TSW.

Sadownik Roku 2025 – nowatorskie gospodarstwa nagrodzone

Podczas targów rozstrzygnięty został też konkurs Sadownik Roku 2025, organizowany po raz drugi. Tytuł główny trafił do Tomasza Piaseckiego z Palczewa na Mazowszu, którego intensywne gospodarstwo deserowe zostało docenione za imponujące wyniki produkcyjne, zaawansowane technologie ochrony i nawadniania oraz konsekwentne wdrażanie zasad rolnictwa precyzyjnego i zrównoważonego. Wyróżnienia otrzymali Arkadiusz Sołtysiak, prowadzący „Sad na Złotej” w rejonie grójeckim oraz Ewa i Mieczysław Chabowscy z województwa kujawsko-pomorskiego.

– Skala zainteresowania pokazuje, że TSW jest dziś kluczową platformą spotkań dla producentów owoców i warzyw w Europie Środkowo-Wschodniej. To miejsce, gdzie technologia spotyka się z praktyką i realnymi potrzebami gospodarstw – podkreśla Jacek Kłudka. – Już dziś zapraszamy na XVII edycję w styczniu 2027 do Kielc. 

Źródło: Targi Kielce

„Żywa gleba jako fundament prawidłowej uprawy aronii –biologia, chemia i fizyka gleby w praktyce” – tak brzmiał tytuł wystąpienia dr inż. Radosława Łaźnego w trakcie webinarium, które odbyło się 8 stycznia. Prelegent w trakcie swego wystąpienia poruszył szerokie spektrum zagadnień związanych z podnoszeniem udziału próchnicy w glebie, a tym samym, poprawą jej żyzności.

W swej codziennej praktyce zawodowej doradca często poleca stosowanie produktów w technologii węglowej. Mowa tu o Carbohumiku 20 lub 187 mesh, Carbohumiku Maxi plus, Carbohumiku Calbor, a więc preparatach płynnych, ale także o Carbomacie – podłożu uprawowym. Część z tych propozycji wykorzystana została także w doświadczeniach na ADF.

Zapraszam na film!

Pełny zapis wystąpienia naukowca podczas webinarium aroniowego, finałowego spotkania wieńczącego ADF 2025, można zobaczyć poniżej. Treści przekazane przez dr inż. Radosława Łaźnego, choć w dużej mierze odnoszą się do uprawy aronii, to jednak mają znacznie bardziej uniwersalny wymiar. Oglądając to wystąpienie skorzystać mogą także plantatorzy innych gatunków:

Krótkie łańcuchy dostaw a Internet

Facebook, Instagram czy TikTok to dziś jedne z najprostszych i najskuteczniejszych narzędzi promocji lokalnych produktów. Regularne publikowanie zdjęć z gospodarstwa, krótkich filmów z produkcji czy relacji z targów sprawia, że klienci „poznają” producenta i chętniej kupują bezpośrednio od niego. Autentyczność i szczerość w komunikacji są kluczowe – odbiorcy chcą wiedzieć, kto stoi za produktem.

Jak wykorzystać Facebooku? 

Dla wielu rolników Facebook jest naturalnym początkiem sprzedaży internetowej. Założenie strony gospodarstwa, dodanie zdjęć produktów i regularne posty wystarczą, by zainteresować klientów. Duże znaczenie mają też lokalne grupy zakupowe, w których konsumenci aktywnie poszukują żywności „prosto od rolnika”. Dobra opinia w takiej społeczności często działa lepiej niż płatna reklama.

We wspomnianej wyżej publikacji Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu, autorzy proponują, aby na Facebooku:

• założyć stronę swojego gospodarstwa lub produktu – np. „Sery z Doliny Warty”, „Warzywa od Nowaka”,
• przekaz urozmaicić przez dodanie zdjęć gospodarstwa, ludzi, pól, produktów,
• publikować regularnie, raz lub dwa razy w tygodniu,
• odpowiadać na pytania i komentarze fanów,
• pokazywać codzienne życie gospodarstwa (np. zbiór płodów, karmienie zwierząt).

„Wpis w grupie może wyglądać tak: „Świeże warzywa prosto z pola – marchew, buraki, pietruszka. Odbiór w gospodarstwie (Gmina Buk) lub dostawa do Poznania w sobotę. Tel. 600 000 000 | Facebook: @WarzywaOdNowaka” – czytamy w broszurze: „Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem”.

Platformy sprzedażowe 

Coraz więcej serwisów internetowych wspiera sprzedaż lokalnej żywności, umożliwiając kontakt producenta z konsumentem bez pośredników. Internetowe ryneczki czy kooperatywy spożywcze pozwalają sprzedawać produkty w sposób zorganizowany i bezpieczny. Przed rejestracją warto jednak sprawdzić zasady współpracy, prowizje i formy dostaw. – Coraz więcej stron i aplikacji wspiera lokalnych producentów:

• LokalnyRolnik.pl – umożliwia sprzedaż internetową z odbiorem w punktach,
• RyneczekLokalny.pl i ZielonyTarg.pl – promują żywność regionalną,
• Kooperatywy spożywcze – grupy konsumentów, które kupują bezpośrednio od rolników

– podają autorzy publikacji „Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem”.

Własna strona internetowa – wizytówka gospodarstwa

Rolnicy, którzy planują rozwój sprzedaży, coraz częściej decydują się na prostą stronę internetową. Nie musi to być od razu sklep online – wystarczy wizytówka z ofertą, historią gospodarstwa, zdjęciami, mapą dojazdu i danymi kontaktowymi. Klienci cenią przejrzystość i możliwość łatwego kontaktu z producentem.

Świadomy konsument za zdrową żywność jest gotów zapłacić więcej!

Najważniejszą grupą odbiorców są osoby prywatne poszukujące zdrowej i lokalnej żywności. Często są to konsumenci o wyższych dochodach, prowadzący świadomy styl życia, zainteresowani produktami tradycyjnymi, ekologicznymi lub ze starych odmian roślin. Rosnącą grupę stanowią także osoby na dietach eliminacyjnych oraz kooperatywy i grupy zakupowe. Coraz większe znaczenie mają również odbiorcy z sektora HoReCa – restauracje, hotele i firmy cateringowe.

Autentyczność ważniejsza niż marketing

Eksperci podkreślają, że w krótkich łańcuchach dostaw nie liczy się anonimowość, lecz relacja. Naturalna komunikacja, pokazująca codzienną pracę w gospodarstwie, tradycję i zaangażowanie, przynosi najlepsze efekty. Internet pozwala dziś skrócić dystans między rolnikiem a konsumentem równie skutecznie jak targowisko.

Źródło: Publikacja Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu: Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem, gov.pl

fot. envato elements

Pakowanie agrestu na samochód

FOTO: Michał Piątek

Powierzchnia uprawy agrestu w Polsce

W oparciu o deklaracje składane przez rolników we wnioskach o płatności do ARiMR oraz dostępne opracowania branżowe można zarysować dość wyraźny trend spadkowy:

• początek lat 2000 – szacunkowo 5–7 tys. ha agrestu (w tym wiele starszych, ekstensywnych kwater);
• ok. 2010 r. – spadek areału o ok. 30–40% względem początku dekady;
• w latach  2020–2023 r. – deklarowany areał agrestu w gospodarstwach ubiegających się o płatności stabilizuje się na poziomie ok. 1,5–3 tys. ha.
• w roku 2025 agrest w Polsce rósł na ok. 1250 ha.

Głównym powodem jest chęć uprawy bardziej dochodowych gatunków jagodowych, a także mniejsze zainteresowanie agrestem deserowym i niskie ceny skupu przy rosnących kosztach pracy.

Czytaj także:

ceny agrestu

Agrest przeżyje renesans? Ceny skupu błyskawicznie idą w górę!

Najwięcej plantacji znajduje się w tradycyjnych rejonach sadowniczych: w województwach mazowieckim, lubelskim, świętokrzyskim i łódzkim, a także w Wielkopolsce, na Kujawach i Dolnym Śląsku. Sporo nasadzeń funkcjonuje też w Małopolsce i na Podkarpaciu, gdzie agrest jest często elementem zdywersyfikowanej produkcji jagodowej, sprzedawanej lokalnie lub bezpośrednio z gospodarstwa.

FOTO:

Wielkość zbiorów i plony z hektara

Zmniejszenie powierzchni przełożyło się na spadek krajowej produkcji. Obecnie szacuje się, że realna zdolność produkcyjna polskich plantacji nie przekracza 10 tys. t w skali roku.

Faktyczna wielkość uzyskiwanego plonu zależna jest głównie od wahań pogodowych Średni plon w skali kraju ocenia się na 5–8 t/ha. Nowoczesne, dobrze prowadzone plantacje, często wyposażone w nawadnianie, są w stanie osiągać 8–12 t/ha, a nawet więcej. Z kolei stare, zaniedbane nasadzenia plonują często na poziomie 2–4 t/ha, co przy obecnych kosztach produkcji stawia pod znakiem zapytania ich opłacalność.

Pogoda i klimat – kluczowe czynniki plonowania

W ostatnich latach to właśnie zjawiska pogodowe i zmiany klimatu w największym stopniu decydowały o plonowaniu agrestu.

Agrest wcześnie rozpoczyna wegetację, dlatego jest szczególnie wrażliwy na wahania temperatury wiosną. Ciepłe okresy pod koniec zimy i na początku marca przyspieszają pękanie pąków i kwitnienie. Gdy po takim ociepleniu przychodzą przymrozki, uszkodzeniu ulegają pąki kwiatowe i młode zawiązki. Lokalnie prowadziło to w minionych sezonach do strat sięgających nawet 70% plonu.

Drugim istotnym problemem jest susza. Na lżejszych glebach brak opadów wiosną i latem ogranicza wzrost pędów i owoców. Rośliny reagują stresem wodnym, owoce są drobniejsze, a część zawiązków opada przed dojrzewaniem. Plantacje wyposażone w nawadnianie kropelkowe radzą sobie zdecydowanie lepiej, co uwidacznia różnice w plonowaniu między gospodarstwami inwestującymi w infrastrukturę a tymi pracującymi wyłącznie w oparciu o naturalne opady.

Coraz częściej pojawia się także problem upałów. Długie fale wysokich temperatur przyspieszają dojrzewanie i skracają okno zbioru, co utrudnia organizację pracy. W skrajnych sytuacjach owoce ulegają oparzeniom słonecznym, szybciej miękną na krzewie i gorzej znoszą transport oraz ewentualne, krótkotrwałe przechowywanie.

Zastosowanie agrestu i kierunki sprzedaży

Znaczna część krajowej produkcji trafia do przetwórstwa – przede wszystkim do wytwórców dżemów, konfitur, soków, win i mrożonek. Agrest pozostaje ważnym surowcem w segmencie tradycyjnych przetworów owocowych, choć na tle maliny, porzeczki czarnej czy ostatnio także borówki jego znaczenie jest mniejsze.

Na rynku deserowym agrest ma charakter produktu niszowego. Kupowany jest najczęściej sezonowo, przez świadomych konsumentów ceniących tradycyjne smaki lub przygotowujących domowe przetwory. Sprzyja mu rosnące zainteresowanie lokalną żywnością i krótkimi łańcuchami dostaw – coraz częściej trafia do odbiorców poprzez sprzedaż bezpośrednią, rynki lokalne i niewielkie sklepy specjalistyczne.

Perspektywy dla rynku agrestu w Polsce

W najbliższych latach agrest pozostanie prawdopodobnie gatunkiem niszowym, utrzymywanym głównie w gospodarstwach jagodowych jako element dywersyfikacji produkcji oraz surowiec dla przetwórstwa tradycyjnego i rzemieślniczego. Z jednej strony ograniczać go będą konkurencyjność innych gatunków, wahania cen, problemy z pracą sezonową i rosnące ryzyko pogodowe. Z drugiej – sprzyjać mu może moda na lokalne, „stare” gatunki, rozwój małych przetwórni oraz lepsze odmiany i technologie.

Przyszłość uprawy agrestu w Polsce będzie zależeć od tego, na ile producenci zdołają połączyć nowoczesną technologię i inwestycje w infrastrukturę z umiejętnym budowaniem własnych kanałów sprzedaży oraz oferty produktów o wyższej wartości dodanej.

Rozkład pokrywy śnieżnej różni się w zależności od rejonu kraju. Jak widać na załączonej grafice IMGW, większość rejonów sadowniczych może cieszyć się z dużej ilości białego puchu. Nadal nie możemy mówić o sytuacji ogólnokrajowej, bo nawet, jak widać niżej, są także miejsca, gdzie ilość śniegu jest dosłownie śladowa.

Grubość pokrywy śnieżnej w Polsce 12.01.

FOTO: Imgw

Inaczej grubość pokrywy śnieżnej widzi wxcharts.com. W tym serwisie znajdziemy informacje o znacznie grubszej warstwie białego puchu. Zdecydowałem się więc przejść z miarką po swojej plantacji i sprawdzić pokrywę śnieżną dla mojego gospodarstwa pod Rawą Mazowiecką. Średnio jest to 24 cm, najlepszy rezultat od kilkunastu lat.

Pokrywa śnieżna w Polsce 12.01.2026

FOTO: Wxcharts

Przede wszystkim cieszą się producenci truskawek, ponieważ śnieg chronił plantacje podczas ostatnich dużych spadków temperatury (które, jak widać, niebawem do nas powrócą, na co wskazują prognozy pogody). Śnieg to jednak dobra informacja dla większości plantatorów, którzy swe uprawy prowadzą w otwartym gruncie.

Czytaj także:

uprawa truskawek

Z truskawek znika śnieg a wraz z nim naturalna ochrona roślin przed mrozem. Co teraz?

Śnieg a zapasy wody w glebie

Śnieg cieszy także w kontekście uzupełnienia zapasów wody w glebie. Trzeba jasno powiedzieć, że każdy płatek śniegu jest mile widziany, ale mimo wszystko jak na razie nie możemy mówić o diametralnych zmianach. Owszem, na pierwszy rzut oka kilkanaście-kilkadziesiąt centymetrów śniegu wygląda imponująco. Białe rzędy krzewów, zasypane międzyrzędzia – od razu pojawia się myśl: „wreszcie będzie czym uzupełnić braki w glebie”. Ale na ile wody roztopowej możemy faktycznie liczyć?

Ile wody daje obecna pokrywa śnieżna?

Ale ile wody faktycznie przyniesie nam obecna pokrywa śniegu? Tutaj też odpowiedź nie jest jednoznaczna, ponieważ gęstość śniegu jest bardzo zmienna. Jeden centymetr sześcienny puchu po przetopieniu może dać zupełnie inną ilość wody niż centymetr ciężkiego, mokrego śniegu.

Ciekawe wyniki przyniosło proste doświadczenie, które wykonał wczoraj Marcin Piesiewicz rozpuszczając 1 m² śniegu (wysokość pokrywy to 7 cm). Ile wody otrzymał? 3,6 litra wody na m². Sami przyznacie pewnie, że nie jest to ilość imponująca.

To proste doświadczenie pokazuje, że bardzo dobrze, iż mamy śnieg, ponieważ deficyty wody w glebie są ogromne. Jednak cała pokrywa odpowiada zaledwie kilku milimetrom opadu deszczu i przy obecnych brakach wody w glebie taki „zastrzyk” trudno uznać za przełom.

Mniej pracowici plantatorzy mogą posłużyć się inną metodą metodę wyliczania ilości roztopowej wody w oparciu o grubość pokrywy i gęstość śniegu. Przyjmując za poprawna wartość drugiego parametru za windy.com dla moich plantacji wynoszącą 192 kg/m3  i grubość warstwy wynoszącą 24 cm (13.01.2026) w teorii gdyby śnieg stopniał dziś  w przeliczeniu na m2 gleby wody powinno być 46 l – wynik już znaczący.

Pamiętajmy jednak, że śnieg z biegiem czasu zwiększa swą gęstość poprzez absorpcję wody z powietrza. To wiemy także z doświadczenia – gdy nadchodzi odwilż, śnieg jest zazwyczaj ciężki i mokry, lecz gdy spada, ma często postać lekkiego puchu. Faktyczna gęstość śniegu może wahać się od zaledwie 30 kg/m3 aż do nawet 800 kg/ha.

Każdy litr się liczy

Każda ilość wody, która spokojnie wsiąknie w glebę, jest cenna. Śnieg topnieje powoli, więc woda ma większą szansę wniknąć głębiej, zamiast spłynąć powierzchniowo. – Lepiej mieć 10 czy 25 cm śniegu niż kolejną bezśnieżną zimę – z tym stwierdzeniem zgodzą się chyba wszyscy. Dla systemu korzeniowego drzew to zdecydowanie lepszy scenariusz niż gwałtowna ulewa na zamarzniętą lub przesuszoną glebę. Z tego punktu widzenia pozostaje mieć nadzieję, że kolejne miesiące również przyniosą opady (również deszczu), które pomogą odbudować zapasy wody w glebie.

Justyna Dobrosz

Michał Piątek

Panujące dziś warunki pogodowe to nic nadzwyczajnego w styczniu, w naszym klimacie. Niemniej były rzadkością w ostatnich latach. Po raz ostatni tak grubą pokrywę śnieżną notowaliśmy w lutym 2010 roku. Patrząc na ostatnie ciepłe, a przede wszystkim niemal bezśnieżne zimy, powinniśmy cieszyć się dziś dosłownie z każdego płatka śniegu.

Śnieg to izolacja termiczna

Zrobiliśmy dwa pomiary tego, jak dobrym izolatorem ciepła jest śnieg. Pierwsze połączone zdjęcie zrobiliśmy w sobotę (10.01.2026). Po lewej stronie widzimy temperaturę nad śniegiem, po prawej – przy gruncie pod 7 cm śniegu. Widzimy, że nawet stosunkowo cienka pokrywa "pochłania" niemal połowę kilkunastostopniowego mrozu.

Pomiar pokrywy śnieżnej, sobota 10.01.2026

FOTO: Karol Pajewski

Drugi pomiar pochodzi z poniedziałku (12.01.2026). Analogicznie, zdjęcie po lewej stronie pokazuje temperaturę nad śniegiem, a zdjęcie po prawej stronie pokazuje temperaturę pod 23 cm białego puchu. Jak widać, przy małym mrozie, na poziomie gruntu mamy 0°C.

Pomiar pokrywy śnieżnej, poniedziałek 12.01.2026

FOTO: Karol Pajewski

Dużo śniegu, mniejsza susza wiosną?

Śnieg to także woda, której w Polsce coraz częściej brakuje. W tej dekadzie spadek poziomu wód gruntowych potęgowały zimy niemal bez śniegu. Tej zimy jest inaczej i miejmy nadzieję, że po odwilży prognozowanej na środę, czwartek i piątek (14–16 stycznia) doczekamy się kolejnych opadów, które zasilą nasze podziemne zapasy i w jakimś stopniu ograniczą ewentualną wiosenną suszę. Z drugiej strony, nawet rekordowe opady jednej zimy nie zrekompensują lat niedoborów.

Pokrywa śnieżna w Polsce 12.01.2026

FOTO: Wxcharts

Około godziny 10:00 rano 12 stycznia pokrywa śnieżna w zagłębiu grójeckim przekraczała grubość 20 cm i nadal padało. Na Lubelszczyźnie i na północ od Warszawy, a więc w kolejnych głównych strefach produkcji jagodowych sytuacja była jednak o wiele lepsza – tam pokrywa śnieżna już osiągnęła grubość 35-55 cm i możliwe, że jeszcze przyrośnie.

Krzewy okryte szczelnie śniegiem

FOTO: Michał Piątek

Przygotowując rośliny na nadejście stresu, takiego jak wczesnowiosenne przymrozki, wykorzystać można preparat Shigeki. To biostymulator do stosowania przed wystąpieniem warunków stresowych zawierający w składzie skoncentrowany ekstrakt z alg morskich Ascophyllum nodosum oraz najważniejsze mikroelementy (bor, molibden, miedź, żelazo, mangan i cynk).

Owoce aronii na Aroniowej Demo Farmie

FOTO: Michał Piątek

W regeneracji po przymrozkach pomóc może łączne zastosowanie preparatów Kaishi i Shigeki. Taki mocny miks algowo-aminokwasowy przywróci je do poprawnej, harmonijnej wegetacji i pozwoli dać nadzieję na wysoki plon. Z kolei odżywienie ich w azot w warunkach deficytu wody w glebie zapewnia aplikacja produktu Encera.

W ofercie Sumi Agro Poland znajduje się także Kinactiv Initial. Zastosowanie tego środka poprawia kwitnienie, zawiązywanie owoców i ich jakość. W efekcie dość wyraźnie wpływa na zwiększenie plonowania.

Justyna Wasiak, Sumi Agro Poland

FOTO:

Mamy kompletną gamę rozwiązań w oparciu o które możemy przygotować rośliny na większość sytuacji kryzysowych. Warunki stwarzane przez pogodę w kolejnych sezonach tają się coraz trudniejsze, zaś rynek oferuje możliwości dochodowej produkcji aronii tylko tym plantatorom, którzy mogą zaoferować znaczące ilości owoców. Cóż z tego, że za aronię zakłady płaciły po 4,00-4,50 zł w zeszłym sezonie, skoro na wielu niezabezpieczanych plantacjach nie było co zbierać. Na webinarium 8 stycznia podpowiem jak zapobiegać takim sytuacjom – informuje Justyna Wasiak z Sumi Agro.

Bezpłatne webinarium 8 stycznia o 19:00

Zapraszamy na bezpłatne webinarium. W jego trakcie będzie można spotkać się wirtualnie z kilkoma ekspertami z branży ogrodniczej, porozmawiać o dochodowej uprawie aronii. Aby nie przegapić tego wydarzenia warto się wcześniej na nie zapisać – to także nic nie kosztuje. Zapisy są TUTAJ.

Wygląda na to, że wreszcie doczekaliśmy się standardowej, polskiej zimy. Jest śnieg, lokalnie dość sporo, jest lekki mróz. Rośliny w uśpieniu czekają na wiosnę. Jeśli i ta pora roku okaże się inna niż poprzednie, a więc bardziej tradycyjna, to ciepło marcowe i kwietniowe w połączeniu z dostatkiem godzin chłodu w zimie powinny przełożyć się na dynamiczny start wegetacji aroniowych krzewów i obfite kwitnienie w maju.

Zapraszamy na webinarium 8 stycznia. Podpowiem jak przygotować rośliny do nowego sezonu. Mamy bardzo wartościowe nawozy z gamy Agromaster na początek, ale także nalistne Agroleaf, którymi możemy niwelować ewentualne niedobory i stymulować dodatkowe zwyżki plonu – wyjaśnia dr inż. Diana Wieczorek z ICL.

Webinarium aroniowe 8 stycznia!

Aby nie przegapić terminu, warto się zapisać TUTAJ!

Sytuacja pogodowa jest dynamiczna. Zapowiadane są intensywne opady śniegu związane z potencjalnymi niżami genueńskimi, które mają przejść nad Polską na przełomie pierwszej i drugiej dekady stycznia. Śnieg ma padać także i potem. To jednak tylko prognozy i może się okazać, że zima wcale nie będzie mokra i czekać będzie nas kolejna sucha wiosna.

Dr inż. Diana Wieczorek podpowie jednak jak przygotować się na każdy scenariusz!

Wszystko wskazuje na to, że rynek aronii po wielu latach chudych łapie wreszcie oddech, normalizuje się. Aby wykorzystać tę sytuację trzeba po prostu mieć towar. Nawożenie to jeden z czynników najsilniej determinujących zdolność roślin do wydawania plonu.

Bądźcie z nami 8 stycznia od 19:00 na firnale Aroniowej Demo Farmy. Udział w webinarium jest bezpłatny. Porozmawiamy o aronii, a ściślej mówiąc o tym, jak na jej uprawie zarabiać!

Twierdzenie, że aronia urośnie wszędzie jest prawdziwe i nieprawdziwe jednocześnie. To gatunek, który faktycznie radzi sobie dość dobrze na stanowiskach zarówno z glebą żyzną, dość zbitą jak i na glebach przepuszczalnych, piaszczystych. Toleruje dość szeroki zakres odczynu pH gleby, choć optymalny zakres przypada na 5,8-6,5. Znosi cierpliwie okresowe niedostatki wody i jest stosunkowo odporna na okresowe, krótkotrwałe zalania. Uprawia się ją od Finlandii po Turcję, a poza Europą i Azją Mniejszą także w Ameryce Północnej czy na wschodzie Azji.

Czytaj także:

sadzonki aronii

Sadzenie aronii – jakie sadzonki wybrać?

Pamiętajmy jednak, że przeżywalność krzewów to jedno a wysoki plon to drugie. Aby faktycznie cieszyć się powtarzalnym, wysokim plonowaniem warto pochylić się nad doborem stanowiska i jego wcześniejszym przygotowaniem. Unikać należy zastoisk mrozowych, czy pól na których utrzymuje się długotrwale woda po obfitym deszczu lub ta pochodząca z wiosennych roztopów. Poruszymy zagadnienie zaplanowania plantacji w trakcie webinarium. Kwestia wody, żyzności gleby i nawożenia przed wysadzeniem roślin to zagadnienia bardzo ważne, które silnie determinują kolejne kroki – wyjaśnia Paweł Eggert, Aronia Eggert, jeden z prelegentów podczas styczniowego webinarium.

Zakładanie kwatery doświadczalnej na ADF

FOTO: Michał Piątek

Wybór sadzonek i skup owoców

Aronia Eggert to firma wyjątkowa. Oferuje bowiem dość kompleksowy system współpracy z partnerami.

Po pierwsze, pod Goszczynem funkcjonuje szkółka. Można zaopatrzyć się tam w sadzonki roślin do założenia plantacji. W przypadku Aroniowej Demo Farmy były to sadzonki trzyletnie drugiej klasy. O tym co podyktowało taki wybór, także poinformujemy na webinarium. Dostępne są tu jednak sadzonki o zróżnicowanym wieku i klasie.

Po drugie, to firma oferująca plantatorom merytoryczne wsparcie nie tylko na etapie planowania i zakładania nasadzeń, ale także w trakcie prowadzenia plantacji. Rodzina Eggertów z aronią związana jest nieprzerwanie już od pół wieku. W tym czasie zgromadzono olbrzymią wiedzę praktyczną, którą przedsiębiorcy dzielą się ze swymi partnerami, plantatorami.

Aroniowa Demo Farma, ADF

FOTO: Michał Piątek

Po trzecie, Aronia Eggert skupuje owoce aronii. Zapotrzebowanie na te jagody rośnie, a priorytet mają zawsze ci plantatorzy, którzy sprzedają owoce z krzewów wyrosłych z sadzonek nabytych w szkółce przy firmie. Ceny w 2025 roku w porównaniu z minionymi latami były wysokie, a celem Pawła Eggerta jest takie ukształtowanie rynku, by plantatorzy mogli godziwie zarabiać, a konsumenci nabywać produkty na bazie aronii w przystępnych, choć niekoniecznie niskich cenach.

Webinarium aroniowe 8 stycznia

Webinarium stanowiące podsumowanie projektu Aroniowa Demo Farma odbędzie się 8 stycznia. Początek wydarzenia przewidziano na godz. 19:00. Oprócz Pawła Eggerta z Aronii Eggert wezmą w nim udział przedstawiciele takich firm, jak CarboHort, Sumi Agro, ICL oraz New Holland Agriculture.

Zapisz się już teraz, aby nie przegapić terminu. Rejestracja do bezpłatnego udziału w wydarzeniu znajduje się TUTAJ. 

Firma Ulmer zlokalizowana jest w miejscowości Stare Zadybie w Gminie Kłoczew na Lubelszczyźnie. W sezonie zajmuje się skupem owoców świeżych, głównie jagodowych, a w szczególności porzeczek, truskawek i malin. Owoce te są mrożone tunelowo. Po sezonie towar jest sortowany, pakowany i odsprzedawany. Firma zajmuje się także usługowym pakowaniem mrożonych owoców i warzyw solo lub w mieszankach w opakowaniach, masie i proporcjach wskazanych przez zleceniodawców.

W tym roku dostępność surowca depozytowego pod usługowe pakowanie nie była dużym wyzwaniem dla zakładu. Natomiast skup surowca rodzimego w okresie zbiorów polskich owoców nie spełnił oczekiwań kierownictwa mroźni.

- Rozumiemy, że sezon był trudny i niekorzystne są także trendy wieloletnie dla producentów owoców. Nie spodziewaliśmy się jednak, że aż tak trudno będzie skupić na Lubelszczyźnie istotne wolumeny malin do mrożenia – mówiła Alina Sielska, Dyrektor Operacyjna w Ulmer.

Produkcja nastawiona na eksport

Choć Ulmer to polska firma, założona w 1994 roku przez państwa Danutę i Pawła Ulmer, to wektor sprzedaży skierowany jest na zachodnie rynki zagraniczne. Firma nie wytwarza mrożonek pod własną marką, ale realizuje zlecenia na dostawy od klientów m.in. z Niemiec, Belgii, Holandii czy Austrii.

- Nasze moce przerobowe, gdy mowa o owocach jagodowych, wynoszą rocznie ok. 5 tys. t. Tyle możemy ich skupić i zamrozić. Możemy też poszczycić się bazą przeszło 400 dostawców z których z niektórymi współpracujemy od wielu lat. Chętnie jednak nawiązalibyśmy nowe relacje, bo zapotrzebowanie na owoce mrożone jest wysokie i wciąż rośnie – wyjaśnia A. Sielska.

Najbardziej potrzebne porzeczki, mile widziane maliny i borówka

W gronie owoców na które zakład ma największe zapotrzebowanie w pierwszej kolejności należy wymienić porzeczki. Mowa tu zarówno o czerwonych jak i czarnych. Ulmer deklaruje także zainteresowanie malinami oraz borówką.

- Klasujemy dostarczane owoce. To potem znajduje odzwierciedlenie w naszej ofercie. Dla przykładu, odbiorcom możemy zaproponować malinę całą, grys, a także tzw. pięćdziesiątkę, czy "siedemdziesiątkę piątkę" czyli obie frakcje połączone w jednym opakowaniu w ustalonych proporcjach. Truskawkę także oferujemy całą w zróżnicowanych kalibrażach, ale również w plastrach i w kostce, robimy z niej przeciery. – informuje Alina Sielska. Cena skupu owoców uzależniona jest w pewnej mierze od ich jakości i tego jaki finalnie produkt może powstać z dostarczanego przez plantatorów surowca.

Czy egipski import zabije polską branżę truskawkową?

W trakcie targowej rozmowy z przedstawicielami Ulmer zapytałem też o rekordowy historycznie import egipskiej mrożonej truskawki i jego wpływ na krajową branżę. - Firmy rozglądają się za importowaną truskawką. Raz, że naszej było w tym roku po prostu mało, a dwa – ta z Afryki jest kilkukrotnie tańsza i niezła jakościowo. Problemem jest jej niedostateczne wewnętrzne wybarwienie. Jeśli ktoś chce robić przetwory to musi egipski surowiec mieszać z polskim, inaczej nie uzyska właściwej jakości. Z pewnością będzie zainteresowanie polską truskawką, choć w dużej mierze jest ona zastępowana importowaną – podzieliła się swoją opinią A. Sielska.

Rośnie zainteresowanie mrożonymi borówkami

Dyrektor Ulmer zwraca uwagę na dość dobre perspektywy dla plantatorów borówki wysokiej, którzy chcieli by nawiązać współpracę z zakładami przemysłowymi. Zbyt na borówkę mrożoną jest coraz większy, a to generuje korzystniejsze stawki skupu. W sezonie 2025 borówka do mrożenia kosztowała w pewnych okresach nawet 9,00 zł/kg.

Alina Sielska przyznaje jednak, że ubiegły sezon był nieudany dla producentów borówki. Pytaniem otwartym pozostaje zachowanie rynku w sytuacji wysokiej krajowej produkcji owoców. Przepustowość zakładów, czy mówiąc ścisłej – ich możliwości zagospodarowania borówki pod kątem mrożenia – są obecnie ograniczone. Należy więc spodziewać się, że w przypadku sezonu o normalniejszym przebiegu pogody wiosną i wyższym plonowaniu latem, zgodnie z prawami ekonomii, przemysłowa borówka będzie tańsza.

Decyderiusz Mietlicki, Radosław Łaźny, CarboHort

FOTO: Michał Piątek

Próchnica w glebie ma znaczenie! To naturalny rezerwuar składników odżywczych i wody. Opady deszczu są coraz mniej regularne, susza stała się właściwie stałym elementem każdego sezonu. Dzięki podniesieniu poziomu próchnicy zapewniamy roślinom lepsze warunki do wzrostu i plonowania – mówi dr Radosław Łaźny, który 8 stycznia podczas webinarium pt. "Uprawa Aronii może być dochodowa! Podsumowanie projektu Aroniowa Demo Farma" reprezentował będzie CarboHort.

Polskie gleby są bardzo ubogie w próchnicę, niektóre praktycznie nie mają jej wcale. Trzeba nad tym pracować. Mamy odpowiednie rozwiązania i wiedzę o ich efektywnym wykorzystaniu. Zapraszam na webinarium, podpowiemy w jaki sposób dać sobie szansę na poprawę dochodowości prowadzonych upraw – informuje Decyderiusz Mietlicki z CarboHort.

Zespół CarboHort i gospodarz projektu na Aroniowej Demo Farmie

FOTO: Carbohort

Webinarium aroniowe 8 stycznia o 19:00

Zapraszam na interaktywne webinarium aroniowe, które rozpocznie się 8 stycznia o 19:00. Opowiemy o tym w jaki sposób stosowana była technologia firmy CarboHort zarówno w nowej kwaterze doświadczalnej ADF jak i w już produkcyjnej, gdzie biory prowadzone są od lat.

Na szczególną uwagę zasługuje zastosowanie dubletu produktów na stanowisku, gdzie aronia została wysadzona w końcu kwietnia 2025 roku. Przed tym zaaplikowano w rzędzie doświadczalnym Carbomat w dawce 1,5 m3 i wymieszano go z glebą. Po wysadzeniu sadzonek rząd ten został dodatkowo podlany 5% roztworem Carbohumicu, a na jesieni zabieg ten powtórzono, tym razem roztworem o stężeniu 4%.

To jedno z kilku doświadczeń wykorzystujących technologię węglową firmy CaboHort w uprawie aronii. Aby dowiedzieć się więcej warto wziąć udział w bezpłatnym webinarium. Swój udział w nim można zgłosić TUTAJ.

Podczas Sesji Agrotechnika na X Forum Rolników i Agrobiznesu Jacek Brol z firmy BASF tłumaczył, dlaczego to właśnie formulacja często decyduje o sukcesie zabiegu.

– Dobra formulacja jest taka, która po pierwsze pozwoli substancji aktywnej dotrzeć do miejsca, w której ma działać, w odpowiednim czasie. Po drugie, nie będzie wchodziła w interakcje z innymi produktami, które będą w tej mieszaninie zbiornikowej. Wreszcie po trzecie, nie będzie negatywnie wpływała na operatora czy też środowisko – podkreśla ekspert.

W praktyce oznacza to, że formulacja musi „zapanować” nad zachowaniem substancji aktywnej w zbiorniku, na roślinie, w wodzie i w glebie, a jednocześnie umożliwić rolnikowi bezpieczne stosowanie środka w mieszankach.

Nawet 30 składników w jednej butelce – po co aż tyle?

Jacek Brol zwrócił uwagę, że najbardziej zaawansowane formulacje to złożone układy chemiczne.

– Najbardziej skomplikowane formulacje to wtedy, kiedy musimy łączyć ze sobą produkty, które normalnie nie byłyby w stanie się znaleźć w tym samym środowisku – wyjaśnia.

Dotyczy to zwłaszcza:

• różnego rodzaju zawiesin (SC, SE itp.),
• formulacji kapsułkowych CS, gdzie substancja aktywna zamknięta jest w mikrokapsułkach.

– Bardzo skomplikowane będą wszystkie formulacje, gdzie substancja aktywna znajduje się w kapsułkach. I to wszystko musi być tak zrobione, że to po prostu nie będzie sedymentowało, nie będzie krystalizowało – mówi przedstawiciel BASF. – To jest od kilkunastu do kilkudziesięciu różnego rodzaju substancji, produktów, elementów tej formulacji, które znajdują się w tejże butelce – dodaje.

Rolnik widzi jeden preparat, ale w praktyce ma w ręku złożony układ, który musi pozostać stabilny w magazynie, w opryskiwaczu i na roślinie.

Mirkoprodukcja i próby nowych preparatów

Gotowy, zarejestrowany produkt produkuje się na dużej linii w zakładzie. Natomiast poszukiwanie właściwej formulacji zaczyna się zupełnie inaczej.

– To się wszystko dzieje na mikroinstalacjach. Częstokroć po prostu dodajemy różnego rodzaju produkty. Bardzo istotna będzie też kolejność dodawania tych produktów, tych substancji – opisuje Jacek Brol.

Na etapie badań produkuje się tylko niewielkie partie:

– To są wszystko mikroinstalacje, gdzie produkujemy kilka litrów produktu. Mikro skala, bardzo dużo mniejsza skala – zaznacza.

Właśnie na tych próbkach testuje się m.in.:

• stabilność fizyczną (brak sedymentacji, krystalizacji),
• mieszalność z innymi środkami,
• zachowanie na roślinie i w wodzie,
• bezpieczeństwo dla operatora.

Wieloletnie testy nowych formulacji

Jak przypomina ekspert BASF, badania nad nowym środkiem ochrony roślin to proces wieloletni.

– Proces badania środka ochrony roślin jest to bardzo długi okres czasu. Myślę, że dzisiaj to jest zdecydowanie powyżej 10 lat, jeżeli mówimy o całym procesie. To jest w granicach nawet do 15 i więcej lat – zaznacza.

Formulacja jest jednym z elementów, które w tym procesie podlegają osobnej ocenie:

– Formulacja jest też elementem podlegającym badaniu i ocenie. Każda zmiana w formulacji musi być zbadana – mówi Brol i dodaje, że same badania biologiczne formulacji trwają w granicach dwóch lat.

- Badania laboratoryjne dodatkowe, także najczęściej to okres czasu 2–4 lat, gdzie mamy tylko i wyłącznie badania formulacji. Nie mówię tu o wszystkich innych pozostałych badaniach, które są wykonywane – podsumowuje.

Dla rolnika oznacza to, że:

• zmiana formulacji to nie jest „kosmetyka”,
• każde „udoskonalenie” wymaga nowych badań skuteczności i bezpieczeństwa,
• czas od pomysłu do nowej formulacji na rynku liczony jest w latach.

Choć w etykietach rolnik widzi przede wszystkim zawartość substancji aktywnej, z rozmowy z Jackiem Brolem jasno wynika, że o skuteczności zabiegu często decyduje to, czego nie widać gołym okiem – sposób sformułowania produktu.

Odpowiednio zaprojektowana formulacja:

• pomaga dotrzeć substancji aktywnej dokładnie tam, gdzie ma działać,
• zwiększa skuteczność zabiegu przy tej samej dawce substancji,
• ogranicza ryzyko uszkodzenia roślin,
• poprawia bezpieczeństwo dla użytkownika i środowiska,
• zmniejsza ryzyko problemów w mieszaninach zbiornikowych.

W praktyce, przy wyborze środka, warto więc patrzeć nie tylko na „gramy substancji na hektar”, ale także na typ formulacji, zalecenia dotyczące mieszania oraz doświadczenia polowe potwierdzające skuteczność w realnych warunkach gospodarstwa.

Podczas sesji Zdrowa i Żywa Gleba w czasie X Forum Rolników i Agrobiznesu prof. UPP dr hab. Tomasz Piechota zwrócił uwagę, że pojęcia „materia organiczna” i „próchnica” nie są synonimami.

- Próchnica to pojęcie węższe. Oznacza związki silnie przekształcone, o jednolitej ciemnej barwie, charakterystyczne wyłącznie dla gleby - wyjaśnia ekspert.

Choć w potocznym języku stosuje się je zamiennie, to według prof. Piechoty: - Między 85 a ponad 90% całej materii organicznej w glebie stanowi właśnie próchnica. To dlatego jej odbudowa jest kluczowa dla trwałej żyzności i stabilnych plonów.

Wpływ płodozmianów na budowę próchnicy w glebie

Jak podkreśla profesor, jednym z najważniejszych elementów poprawy bilansu próchnicy jest odpowiedni płodozmian.

- Najważniejsze jest utrzymanie równowagi między roślinami, które glebę zubażają, a tymi, które ją wzbogacają - zaznacza Piechota.

Zróżnicowany płodozmian to także:

• większa aktywność mikrobiologiczna,
• szybszy rozkład resztek roślinnych,
• sprawniejsza humifikacja.

A co w uprawach wieloletnich?

Inaczej sprawa ma się jednak w uprawach wieloletnich, takich jak np. aronia czy jagoda kamczacka. Plantacje te zakładane są z myślą o ich prowadzeniu nawet przez kilkadziesiąt lat. Wprowadzenie materii organicznej do gleby poprzez np. uprawę gorczycy czy gryki i jej przyoranie możliwe jest wyłącznie przed wysadzeniem sadzonek na stałe miejsce.

Zespół Carbohort, Aroniowa Demo Farma

FOTO: Michał Piątek

Firma Carbohort uruchomiła w tym roku program Próchnica+. W ramach zaplanowanych działań aplikowane będą płynne produkty z gamy Carbohumic. Celem będzie podniesienie udziału w próchnicy w glebie na już istniejących plantacjach. Produkty aplikowane będą w zróżnicowanych dawkach a efektywność tych zabiegów monitorowana będzie w okresie trzech kolejnych lat.

- Wytypowaliśmy gospodarstwa partnerskie, gdzie założone zostały doświadczenia. Badać będziemy regularnie pobierane próby glebowe, by analizować nie tylko zawartość próchnicy w glebie, ale też ogólny wpływ aplikacji Carbohumic-u na żyzność i kondycję gleby. To nie są tanie badania, ale bierzemy to na siebie, bo po prostu chcemy pomóc. Stan gleb w Polsce bardzo mocno odbiega od tego, czego byśmy oczekiwali. Bez podniesienia ich jakości coraz trudniej będzie z sukcesem uprawiać rośliny jagodowe i sadownicze – tłumaczy genezę powstania programu Próchnica+ Dezyderiusz Mietlicki, szef firmy Carbohort.

Dyrektor szkoły i jednocześnie dyrektor BCU, Alicja Szatan, podkreślała, że centrum ma charakter ogólnopolski: z oferty mogą korzystać uczniowie, studenci, nauczyciele i dorośli z całego kraju.

– To nie jest tylko kolejna szkolna pracownia. To nowoczesny ośrodek edukacyjno szkoleniowy, który ma kształcić praktyków ogrodnictwa na potrzeby całej Polski – zaznaczyła. Przypomniała też, że jeszcze rok temu w miejscu BCU stała stara obora grożąca zawaleniem, dziś zaś funkcjonuje tu w pełni wyposażone centrum konferencyjno-szkoleniowe z salą wykładową, komputerową i halą do zajęć praktycznych, przystosowaną do wjazdu maszyn i zajęć hybrydowych.

Uruchomienie BCU

FOTO: Mak&andrzej Szmid

Dwie kwalifikacje sektorowe

BCU w Mokoszynie oferuje dwie kwalifikacje sektorowe: ogrodnictwo zrównoważone oraz winoogrodnictwo (winogrodnictwo). Pierwsza, tworzona ze Stowarzyszeniem Agroekoton i Stowarzyszeniem Inżynierów i Techników Ogrodnictwa (SITO), dotyczy nowoczesnych, proekologicznych metod produkcji i gospodarowania zasobami. Druga, przygotowywana przez Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie pod kierunkiem prof. Magdaleny Kapłan, obejmuje zakładanie i prowadzenie winnic oraz pielęgnację winorośli.

– Przy szkole powstanie mała winnica eksperymentalna, gdzie uczestnicy przejdą cały proces – od założenia winnicy po zabiegi w sezonie wegetacyjnym. Do tej pory po taką wiedzę trzeba było jeździć np. do Jasła, teraz będzie dostępna w Sandomierzu – wskazała prof. Kapłan.

Kluczową rolę w projekcie odgrywa SITO – Oddział w Lublinie, kierowane przez Krzysztofa Wronę. Organizacja odpowiada za opracowanie kwalifikacji sektorowych, część kursów, egzaminy i certyfikację, m.in. w ramach specjalistycznych szkoleń, jak kurs inspektora nadzoru terenów zieleni. Partnerem BCU jest także Stowarzyszenie Agroekoton z Sandomierza, reprezentowane przez Marka Kawalca, które współtworzy kwalifikacje w zakresie ogrodnictwa zrównoważonego i odpowiada za szkolenia dla dorosłych oraz działania promocyjne.

Oferta BCU jest szeroka i innowacyjna. Obejmuje m.in. kursy zakładania i prowadzenia winnic, nowoczesnej pielęgnacji terenów zieleni, techniki rolniczej w ogrodnictwie, florystyki, a także gorzelnictwa ogrodniczego. Ten ostatni kierunek, jak podkreśla Marek Kawalec, cieszy się rosnącym zainteresowaniem:

– Chcemy, by ogrodnicy, podobnie jak producenci w innych krajach UE, mogli w ramach gospodarstwa wytwarzać wysokoprocentowe alkohole owocowe jako dodatkowe źródło dochodu. BCU ma być jednym z miejsc, gdzie ta wiedza będzie przekazywana w sposób systematyczny.

Innowacyjnie i praktycznie

Szkolenia są adresowane zarówno do młodzieży, jak i dorosłych – rolników, ogrodników, osób planujących założenie winnicy czy pracowników gospodarki komunalnej. Zajęcia mają odbywać się w elastycznych formach (weekendowych, popołudniowych, w blokach kilkudniowych), głównie poza szczytem sezonu prac ogrodniczych.

Jak podkreśla koordynatorka projektu Anita Łukawska, udział w kursach realizowanych w ramach KPO jest dla uczestników całkowicie bezpłatny. Finansowane są nie tylko zajęcia, lecz także wyżywienie i refundacja noclegów, co oznacza, że osoby spoza regionu pokrywają co najwyżej koszt dojazdu. Jedynym ograniczeniem jest zasada, że każdy uczestnik w skali kraju może tylko raz skorzystać z formy kształcenia finansowanej z KPO.

O praktyczny wymiar oferty dba kierownik praktycznej nauki zawodu Marcin Kaca. W ramach projektu zakupiono m.in. innowacyjną piłę konturową do pielęgnacji drzew, pielnik aktywny do sadów i jagodników oraz kosiarkę bijakową z wymiataczem patyków. Dzięki temu kursanci będą mogli pracować na maszynach, które wciąż są w regionie rzadkością, ucząc się rozwiązań ograniczających zużycie chemicznych środków ochrony i zwiększających efektywność pracy.

Do końca czerwca 2026 r. BCU ma przeszkolić co najmniej 300 osób. Trwają prace nad uruchomieniem strony internetowej centrum i cyfrową wersją drukowanego Informatora BCU, który już teraz, dystrybuowany wśród środowisk ogrodniczych, generuje liczne zapytania z całej Polski. Wszystko to sprawia, że Mokoszyn ma szansę stać się jednym z kluczowych punktów na edukacyjnej mapie polskiego ogrodnictwa, łącząc praktykę, naukę i biznes w nowoczesnym, dostępnym dla wszystkich centrum.

Na targach Food Tech 2025, które w ubiegłym tygodniu odbyły się w Nadarzynie, można było zwiedzić stoisko firmy Apital z Chorwacji. Tam Brace Radic, przedstawiciel tego podmiotu, udzielał informacji o sprzęcie, który ten zakład produkcyjny ma w swojej ofercie. Ta jest bardzo szeroka i obejmuje m.in. rozwiązania do przetwórstwa owoców czy obróbki miodu.

Kocioł warzelny marki Apital prezentowany na Food Tech 2025

FOTO: Michał Piątek

Na stoisku w Polsce zaprezentowany został m.in. próżniowy kocioł warzelny. Miał on pojemność 100 l a dzięki podciśnieniu -0,8bar może on pracować już przy 60°C. To przekłada się na sporą oszczędność energii. Kocioł jest przechylany, co pozwala na łatwiejsze opróżnianie jego zawartości. Napęd umieszczono od dołu, by nie przeszkadzał w wytwarzaniu żywności. Bęben otula podwójny płaszcz grzewczy, co przekłada się na równomierną dystrybucję ciepła w jego wnętrzu. Urządzenie objęte jest dwuletnią gwarancją, a jego cena wynosi 76 320 zł netto.

Nalewarka do cieczy gęstych Apital

FOTO: Michał Piątek

Na stoisku Apital obejrzeć można było także nalewarkę do cieczy gęstych. To urządzenie automatycznie dozujące zadaną ilość wyposażone dodatkowo w stół obrotowy przyspieszający pracę. Ruch urządzenia sprawia, że wypełnianie słoików odbywa się bez udziału operatora. Jego zadaniem po kalibracji nalewarki jest wyłącznie układanie na stole pustych pojemników i odbieranie z niego pełnych. W przypadku tego zestawu urządzeń gwarancja także trwa dwa lata, a jego cena wynosi 16 960 zł netto.

Kompletne rozwiązania dla plantatorów i pszczelarzy

- Posiadamy w swej ofercie bardzo wiele produktów, jeszcze więcej jest w fazie koncepcji i planów, częściowo także prototypów. Urządzenia, które prezentujemy dziś w Polsce można wykorzystać np. do rozlewu kremowanych miodów z liofilizowanymi owocami czy przygotowywania dżemów i sosów. Mamy też w ofercie różnego rodzaju pasteryzatory, więc jesteśmy w stanie kompletnie wyposażyć każdego plantatora, który chciałby stać się także przetwórcą – mówi Brace Radic, zachęcając osoby z Polski do kontaktu.

CK Frost to firma zlokalizowana w Śmiłowicach w Gminie Choceń na Kujawach. Z racji położenia od początku nakierowana była na mrożenie warzyw, przede wszystkim brokułów. Kierownictwo zakładu otwarte jest jednak na nowe kierunki produkcji. Większego znaczenia w ostatnim czasie nabiera chociażby mrożenie pora, ale także rabarbaru, śliwki czy wiśni.

Rosnący popyt rynkowy na mrożone jagodowe pchnął CK Frost do rozwoju także w tym obszarze mrożonek. Jako pierwsze zamożne zostały porzeczki – czarna i czerwona, ale posiadamy także zdolności sprzedażowe w zakresie innych owoców, jak choćby jagody leśne i wielu innych jeszcze – informuje Przemysław Ciesielski, reprezentant CK Frost.

Mrożona borówka coraz bardziej poszukiwana przez odbiorców

Przedsiębiorca dodaje, że firma nawiązała już pierwsze relacje z plantatorami borówki wysokiej. Niektórzy z nich zdecydowali się założyć kwatery z myślą o dostarczaniu owoców na przemysł. Zachęca cena, konkurencyjna w niektórych okresach sezonu do stawek panujących na rynku deserowym. Przedstawiciel CK Frost jest jednak ostrożny w prognozowaniu kolejnych wzrostów cen borówki przeznaczonej do mrożenia. Podkreśla globalny charakter tego rynku, a więc fakt, że borówkę mrozi się także np. w Peru, Chile czy RPA a jej obrót handlowy w wymiarze międzynarodowym czy nawet międzykontynentalnym nie stanowi większego wyzwania niż wymiana handlowa innym podobnym asortymentem.

Na kwestię dochodowości produkcji borówek przemysłowych wpływ ma nie tylko cena po jakiej zbywany jest plon, ale także koszty jego wytworzenia. CK Frost przyjmuje surowiec pozyskiwany ze zbioru ręcznego ale także kombajnowego. Zaplecze sprzętowe mroźni pozwala na odsortowanie owoców uszkodzonych w trakcie zbioru, włączając te jagody, które posiadają uszkodzenia wewnętrzne.

Malina ciężko dostępna, jagoda kamczacka z coraz większym potencjałem

Malina, pomimo ceny skupu niższej nawet niż na Ukrainie, okazała się w tym sezonie surowcem stosunkowo drogim w zakupie. Była też ciężko dostępna. W efekcie dla CK Frost ten gatunek miał znaczenie poboczne - firma częściej handlowała zamrożoną maliną niż sama ją produkowała.

Bardziej perspektywiczna wydaje się za to jagoda kamczacka. Na Kujawach jest kilka plantacji, które mogą dostarczać surowiec do zakładu. Choć to owoc bardzo miękki, to daje się mrozić, a uzyskany finalnie produkt jest wysokiej jakości. Także uzyskanie haskapu z ekologicznym certyfikatem nie stanowi dużego problemu, a możliwości sprzedażowe takiej mrożonki są już relatywnie duże i wciąż rozwojowe.

Z uwagi na niewielką podaż innych gatunków jagoda kamczacka mrożona może wypełnić w tym roku luki powstające na rynku. Możliwe, że to jest ten sezon, który pozwoli w świadomości odbiorców zaistnieć jagodzie kamczackiej znacznie mocniej niż dotychczas. To przełoży się potencjalnie na lepszy i płynniejszy zbyt owoców – sami będziemy pewnie zainteresowani ich zakupem w kolejnych latach. Problemem z mojej perspektywy jest zróżnicowanie odmianowe. Owoce potrafią być słodkie, ale są też kwaśne, nieatrakcyjne dla naszych odbiorców. Bez wątpienia dalszemu wzrostowi segmentu mrożonej jagody kamczackiej pomogłaby zmiana struktury odmianowej krajowych plantacji w kierunku selekcji o kanadyjskim rodowodzie, a więc tych, które pozwalają uzyskać smaczniejsze owoce – wyjaśnia Przemysław Ciesielski.

W przypadku porzeczek kwestia odmianowa nie ma znaczenia. Mrożone są owoce poszczególnych selekcji zgodnie z sekwencją ich dojrzewania i dostaw do zakładu. Podobnie sprawa ma się z truskawkami. W tym obszarze uwidacznia się jednak regres. Krajowa truskawka jest droga, a po zamrożeniu zupełnie niekonkurencyjna cenowo wobec mrożonki z Egiptu. Przemysław Ciesielki przyznaje, że choć zdarza się firmie mrozić niewielkie partie tego gatunku to raczej ten kierunek nie ma potencjału do rozwoju.

"Chcemy współpracować z plantatorami z centralnej Polski!"

Kujawy to zagłębie produkcji warzyw polowych. Firma z reguły nie ma problemów z zaopatrzeniem w brokuły czy kalafiory do mrożenia. Z jagodowymi jest jednak inaczej – główne strefy ich produkcji znajdują się poza województwem. Dlatego Przemysław Ciesielski zwraca się do producentów, zwłaszcza z Kujaw, Mazowsza i województwa łódzkiego, którzy chcieliby nawiązać partnerstwo handlowe z prośbą o kontakt. Istnieją możliwości współpracy, a jej warunki są przedmiotem rozmów i negocjacji. Chcemy współpracować z plantatorami z centralnej Polski! Dla nas to szansa na rozwój portfolio firmy, ale przecież wszystkie strony mogą odnieść korzyści. Zakładu nie przeniesiemy, ale możemy sprowadzić do nas owoce z innych regionów. Nie jesteśmy importerem mrożonek, ale ich producentem bazującym na polskim surowcu. Jeśli ktoś chce się nim podzielić, proszę odezwać się do nas. Jest szansa, że znajdziemy satysfakcjonującą płaszczyznę do współpracy – konkluduje Przemysław Ciesielski.

Tegoroczny program otworzy analiza opłacalności trzech modeli produkcji sadowniczej: jabłek deserowych, jabłek przemysłowych oraz gruszek. Dr Dariusz Paszko (UP Lublin) zaprezentuje szczegółowe kalkulacje dochodu z hektara, które staną się punktem wyjścia do dalszej dyskusji o przyszłości krajowej produkcji.

Następnie odbędzie się rozbudowany panel „Jak sprzedaje się jabłko?”, w którym doświadczeni praktycy odpowiedzą na jedno z najważniejszych pytań stojących dziś przed branżą: jak skutecznie handlować owocami w zmieniających się warunkach rynkowych? W rozmowie wezmą udział:

• Hanka Sobczyńska – Spółdzielnia Ogrodnicza w Grójcu
• Arkadiusz Donke, kupiec Selgros, Transgourmet Polska Sp. zo.o.
• Sebastian Szymanowski – Galster
• Maciej Cybulak – sadownik

Panel poprowadzi Justyna Dobrosz (SAD24).

W kolejnych wystąpieniach prelegenci Karol Pajewski (SAD24), Piotr Zieliński (Grupa Organic), podejmą tematy kluczowe dla kondycji polskiego rynku jabłek, m.in. zagadnienie ewentualnej nadprodukcji oraz propozycje usprawnienia funkcjonowania rynku.

Czytaj także:

uprawa winorośli

"Uprawa winorośli" – druga edycja konferencji poświęconej prowadzeniu winnicy na TSW 2026

Agrotechnika w praktyce – jak produkować owoce na wysokim poziomie?

Produkcja jabłek wysokiej jakości, szczególnie odmiany ‘Gala’ wymaga precyzyjnych działań i znajomości aktualnych technologii. Eksperci podzielą się wiedzą o tym, jak osiągnąć powtarzalną jakość, jak zakładać nowe sady oraz jakie gatunki zyskują na znaczeniu? Jak produkować z sukcesem wiśnie, których rosnące ceny skupu w ostatnich latach zwiększyły zainteresowanie wśród sadowników?

W programie pojawią się również:

• praktyczne omówienie kilkuletnich doświadczeń z mechanicznym cięciem jabłoni,
• analiza opłacalności zakładania nowoczesnych sadów,
• porównanie odmian tradycyjnych z klubowymi, w tym ocena ich szans na polskim rynku.

Prelegentami będą cenieni doradcy i praktycy: Robert Binkiewicz (Agrosimex), Tomasz Olszewski (PROCAM), Marcin Piesiewicz (SAD24/MPS SAD), dr Andrzej Soska (Soska Konsulting), Dorota Furmaniak (Tima Agro), Jurgen Braun (KIKU).

Poletka pokazowe – praktyczne rozwiązania

Po zakończeniu prelekcji uczestnicy zostaną zaproszeni do odwiedzenia sadowniczych poletek pokazowych. Prezentacje praktycznych rozwiązań poprowadzi Marcin Piesiewicz, który omówi rozwiązania i technologie, odpowie na pytania i podzieli się doświadczeniem z własnej praktyki doradczej.

Profesjonalizm, praktyczna wiedza i spotkanie całej branży w jednym miejscu

Konferencje organizowane podczas TSW od lat stanowią punkt odniesienia dla całej branży sadowniczej w Polsce. Starannie przygotowany program, uznani specjaliści oraz połączenie wiedzy ekonomicznej, produkcyjnej i technologicznej stanowią, że Konferencja Sadownicza „Sadownicze Wyzwania 2026” to wydarzenie obowiązkowe dla każdego, kto zawodowo zajmuje się sadownictwem.

Serdecznie zachęcamy do udziału oraz do publikacji informacji o konferencji na Państwa portalach i w mediach branżowych.

Pierwsza edycja konferencji w 2025 roku pokazała, że polskie środowisko winiarskie bardzo potrzebuje przestrzeni, w której mogłoby się spotkać – nie tylko towarzysko, ale przede wszystkim merytorycznie. Winiarstwo w Polsce rozwija się w dynamicznym tempie, jednak nadal brakuje miejsc, gdzie nauka, praktyka i biznes mogą się uzupełniać. Konferencja „Uprawa winorośli” powstała właśnie z myślą o tym, by stworzyć taką platformę wymiany doświadczeń.

Jako naukowcy chcemy być blisko praktyków, rozumieć ich problemy i wspólnie szukać rozwiązań. Druga edycja to naturalna kontynuacja tej idei – tym razem z jeszcze bogatszym programem i szerszym spojrzeniem na wyzwania, jakie stoją przed branżą.

Co wyróżnia program najbliższej konferencji?

Postawiliśmy na różnorodność i interdyscyplinarność. Winiarstwo to nie tylko sama uprawa winorośli – to system, w którym łączą się biologia, agrotechnika, ekonomia, technologia produkcji, a nawet marketing.

Dlatego w programie znalazły się tematy obejmujące zarówno fitopatologię, jak i nowoczesne formy prowadzenia krzewów, biologiczną ochronę upraw, zarządzanie plonami czy ekonomiczne uwarunkowania prowadzenia winnicy. Uczestnicy usłyszą m.in. o aktualnych problemach z rakiem bakteryjnym winorośli, o czeskich doświadczeniach w uprawie w chłodniejszym klimacie czy o roli biostymulatorów w poprawie zdrowotności roślin.

Chcemy, by każdy uczestnik – niezależnie od tego, czy dopiero zakłada winnicę, czy prowadzi ją od lat – znalazł coś dla siebie. Konferencja to nie tylko zestaw wykładów, lecz także inspiracja i praktyczny przewodnik po najnowszych trendach w winiarstwie.

W swoim wystąpieniu podczas konferencji zajmie się Pani tematem zarządzania wielkością i jakością plonów w zmieniających się warunkach pogodowych – skąd wziął się pomysł?

Zmiany klimatu to jedno z najpoważniejszych wyzwań, z jakimi mierzy się współczesne rolnictwo, a winiarstwo odczuwa je szczególnie mocno. Winorośl jest rośliną wymagającą i wrażliwą na skrajne zjawiska pogodowe. Coraz częściej doświadczamy przymrozków późnowiosennych, susz letnich, nawalnych deszczy czy upałów. Każdy z tych czynników ma bezpośredni wpływ na jakość i ilość plonów.

Podczas mojego wystąpienia pokażę, jak można skutecznie reagować na te wyzwania poprzez regulację wzrostu i owocowania, odpowiednie formowanie krzewów, stosowanie biostymulatorów. Warto podkreślić, że wiele z tych metod jest już sprawdzonych w polskich warunkach – nie mówimy więc o teoretycznych koncepcjach, ale o praktycznych rozwiązaniach, które pomagają producentom uzyskać stabilne plony mimo coraz trudniejszych warunków pogodowych.

Czy polskie winiarstwo jest dziś w dobrej kondycji? Jak Pani Profesor ocenia jego rozwój z perspektywy naukowca i praktyka?

Jest w bardzo ciekawym momencie – można powiedzieć, że dojrzewa. Jeszcze kilka, kilkanaście lat temu winnice zakładali głównie pasjonaci, którzy uczyli się metodą prób i błędów. Dziś obserwujemy zupełnie nową jakość: inwestorzy podchodzą do tematu profesjonalnie, korzystają z doradztwa, analizują dane, wdrażają technologie.

Jednocześnie rośnie świadomość konsumentów. Polacy coraz częściej sięgają po wina krajowe i doceniają ich jakość. To daje impuls do dalszego rozwoju. Wciąż jednak przed nami sporo pracy – zwłaszcza w zakresie szkolenia kadr, standaryzacji produkcji i promocji regionalnych marek. I właśnie takie wydarzenia jak nasza konferencja odgrywają w tym znaczną rolę.

W programie znalazły się także wystąpienia zagranicznych ekspertów. Jakie znaczenie ma dla Pani ta międzynarodowa perspektywa?

Ogromne. Winiarstwo to branża globalna, a wiedza krąży między krajami szybciej niż kiedykolwiek. Uczymy się od siebie nawzajem – zarówno sukcesów, jak i błędów. Polska winiarska mapa klimatycznie przypomina dziś regiony winiarskie północnych Niemiec, Czech czy Austrii sprzed lat. Dlatego ich doświadczenia są dla nas niezwykle cenne.

Przykładem jest wystąpienie Richarda Danko z Uniwersytetu Mendla w Lednicach, który pokaże, jak łączyć tradycyjne formy prowadzenia winorośli z nowoczesnymi technikami agrotechnicznymi. To wiedza, którą można przenieść wprost do naszych realiów. Z kolei prezentacje polskich specjalistów – dr. Janusza Mazurka czy dr. Dariusza Paszki – pozwolą spojrzeć na winiarstwo zarówno od strony naukowej, jak i ekonomicznej. To połączenie teorii i praktyki jest naszym największym atutem.

W trakcie konferencji pojawią się tematy związane z produkcją wina. Czy uważa Pani, że polscy winiarze napotykają obecnie jakieś szczególne problemy na tym etapie?

Bardzo się cieszę, że swój udział w konferencji potwierdził Piotr Stopczyński – osoba, której w świecie winiarskim nie trzeba przedstawiać. To wybitny enolog, specjalista z olbrzymią wiedzą, praktyką, intuicją, precyzją i profesjonalizmem. Spod jego ręki wychodzą jedne z najlepszych polskich win.

Tematów winiarskich nigdy za dużo – to przecież punkt kulminacyjny całego procesu, zwieńczenie pracy w winnicy. Często to właśnie etap produkcji decyduje o jakości i charakterze gotowego produktu. Dlatego wystąpienie Piotra Stopczyńskiego będzie niezwykle cenne zarówno dla doświadczonych producentów, jak i tych, którzy dopiero budują swoją świadomość winiarską.

W ostatnich latach wiele mówi się o biologicznej ochronie roślin. Czy w uprawie winorośli to realna alternatywa dla chemii?

To nie tyle alternatywa, co uzupełnienie. Ochrona biologiczna to kierunek, w którym zmierza cała europejska polityka – i bardzo dobrze, bo daje szansę na bardziej zrównoważoną, bezpieczną dla środowiska produkcję.

W przypadku winorośli biopreparaty mogą znacząco wspomagać odporność roślin, poprawiać system korzeniowy i ograniczać presję chorób. Coraz więcej polskich winnic z powodzeniem łączy tradycyjne środki ochrony z preparatami biologicznymi. W efekcie polepsza się nie tylko zdrowotność roślin, lecz także jakość winogron. To trend, który będzie się rozwijał – i o tym właśnie opowie podczas konferencji Wojciech Niemiec.

Na konferencji pojawi się również wątek ekonomiczny. Czy małe, rodzinne winnice mają jeszcze szansę na sukces w dzisiejszych realiach rynkowych?

Zdecydowanie tak, ale wymaga to bardzo świadomego podejścia. Doktor Dariusz Paszko, który zajmuje się ekonomią winiarstwa, pokaże konkretne modele biznesowe i strategie funkcjonowania małych gospodarstw. Nie każda winnica musi konkurować z dużymi producentami. Często to właśnie małe, butikowe winiarnie odnoszą największe sukcesy, stawiając na jakość, enoturystykę i unikalny charakter miejsca.

Kluczem jest zrozumienie swojego potencjału i umiejętność komunikowania go konsumentom. Polski rynek wina wciąż się kształtuje, więc jest przestrzeń dla nowych pomysłów i modeli biznesowych.

Konferencja to nie tylko wykłady, lecz także przestrzeń spotkań. Jakie znaczenie ma dla Pani networking i budowanie społeczności winiarskiej?

Bardzo duże. Wiedza to jedno, ale ludzie to drugie. Konferencja jest miejscem, gdzie producenci, naukowcy i doradcy mogą się poznać, porozmawiać, wymienić doświadczeniami. Wielu uczestników pierwszej edycji mówiło, że właśnie dzięki tym rozmowom nawiązało współpracę, zdobyło nowe kontakty, a nawet wspólnie rozpoczęło projekty badawcze.

Chciałabym, aby to wydarzenie było zarówno źródłem wiedzy, jak i impulsem do tworzenia środowiska opartego na współpracy i zaufaniu. Polskie winiarstwo rozwija się szybciej, niż wielu się spodziewało – teraz czas, by ten rozwój oprzeć na trwałych fundamentach: wiedzy, jakości i społeczności.

Jak zachęciłaby Pani tych, którzy jeszcze się wahają, czy przyjechać do Kielc na TSW?

Powiedziałabym: jeśli interesujesz się winoroślą, to jest wydarzenie, którego nie możesz przegapić. W ciągu jednego dnia zdobędziesz wiedzę, której nie znajdziesz w książkach ani w internecie, porozmawiasz z ludźmi, którzy tworzą polskie winiarstwo, i zobaczysz, jak ogromny potencjał ma ta branża.

Targi Sadownictwa i Warzywnictwa TSW to największe wydarzenie dla producentów owoców i warzyw w Europie Środkowo-Wschodniej, a nasza konferencja stała się jego ważnym elementem. To wyjątkowe miejsce, gdzie spotykają się nauka, pasja i praktyka. Serdecznie zapraszam wszystkich. Gwarantuję, że każdy wyjedzie z Kielc bogatszy o wiedzę, inspiracje i nowe kontakty.

Dziękujemy za rozmowę.

Dziękuję i do zobaczenia 23 stycznia w Kielcach podczas II Konferencji „Uprawa winorośli”.

Źródło: Intformacja prasowa TSW

Pierwsze miejsce i tytuł "Złotej Innowacji FMCG" zdobyła firma Aronia Eggert za Aronia Dry Ekologiczny - wytrawny sok z aronii. Wyróżnienia przyznano: Zielono Mi Agnieszka Jarosińska za Zielono Mi Malina - konfiturę bez dodatku cukru oraz Ewelinie i Markowi Pielaszkiewicz, właścicielom marki Jagodowe Pole, za produkt Jagoda kamczacka bez dodatku cukru.

Paweł Eggert, Aronia Eggert

FOTO: Polskie Superowoce

To już czwarty raz z rzędu, gdy wybitne przetwory z polskich superowoców – w tym roku z aronii, malin i jagody kamczackiej - znalazły się wśród największych marek rynku FMCG. Oto opinie laureatów.

Ten produkt powstał na wyjątkową rocznicę - 50 lat aronii w Polsce i w naszej rodzinie. Czasem myślimy, że innowacja to rocket science, a to często po prostu dobry pomysł na coś nowego - dostarczenie zdrowych, naturalnych produktów odpowiadających na potrzeby konsumentów. Nasz wytrawny sok to alternatywa dla osób, które nie piją alkoholu, a chcą uczestniczyć w ceremoniach, toastach w jakże zdrowym wydaniu - mówił Paweł Eggert, Aronia Eggert, zdobywca tytułu "Złotej Innowacji FMCG.

Ewelina i Marek Pielaszkiewicz, Jagodowe Pole

FOTO: Polskie Superowoce

Jagoda kamczacka bez dodatku cukru to produkt naturalny, bez konserwantów i dodatków. Chcemy, by konsumenci mogli sięgać po zdrowe, lokalne przetwory przez cały rok. Za każdym przetworem stoi człowiek - jego pasja, praca i odpowiedzialność za to, co trafia do słoika - powiedzieli Ewelina i Marek Pielaszkiewicz, Jagodowe Pole.

Agnieszka Jarosińska i Tomasz Falczewski, Zielono Mi

FOTO: Polskie Superowoce

To wyróżnienie ma dla nas ogromne znaczenie - świętujemy 10-lecie firmy i 16. nagrodę. Klienci coraz częściej sięgają po produkty proste, naturalne i regionalne. Nasze konfitury bez dodatku cukru zawierają 130 g malin na 100 g produktu - to jakość, która broni się sama - mówili Agnieszka Jarosińska i Tomasz Falczewski, Zielono Mi.

Konkurs "Złote Innowacje FMCG & Retail" wyróżnia produkty, które łączą nowoczesność, wysoką jakość i odwagę w kreowaniu nowych trendów. O zwycięstwie decydują konsumenci, co nadaje mu wyjątkowy wymiar.

Źródło: polskiesuperowoce.pl

Współpraca środowisk naukowych i rolniczych to coraz silniejszy trend w promocji zdrowego żywienia. Wydział Nauk o Zdrowiu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, organizując Światowy Dzień Warzyw i Owoców, po raz kolejny pokazał, że teoria i praktyka mogą działać razem.

- Połączenie środowisk naukowego i producenckiego to jak przełożenie teorii na praktykę - mówi dr hab. n. med. i n. o zdr. Beata Sińska. I dodaje: - To, co wspólnie robimy, udoskonala nie tylko współpracę, ale realnie wpływa na zdrowie populacji. Jesteśmy wdzięczni producentom za świeżość i jakość ich produktów - ludzie to widzą i doceniają.

W wydarzeniu udział wzięli studenci Wydziału Nauk o Zdrowiu. Wspólne działania obejmują nie tylko organizację wydarzeń, ale również edukację społeczną, sezonowe kampanie i budowanie świadomości żywieniowej wśród studentów kierunków medycznych.

- Budowanie świadomości zdrowotnej już na poziomie studenta to inwestycja w przyszłość. Dietetycy i lekarze muszą działać razem, by zapewnić kompleksową opiekę pacjentowi - podkreśla prof. Mariusz Panczyk.

Profesor zaznacza, że lokalność produktów ma wymiar zdrowotny, ekologiczny i ekonomiczny: Kupując lokalnie, wspieramy polskich producentów, ograniczamy emisję z transportu i zyskujemy produkty świeższe, o wyższej wartości odżywczej. To sieć zależności, które przynoszą korzyści wszystkim - od zdrowia, przez gospodarkę, po środowisko.

Współpraca ta ma też wymiar praktyczny - polscy producenci dostarczają produkty do wydarzeń edukacyjnych, a nauka prowadzi badania dotyczące wartości odżywczej, przetwarzania i przechowywania warzyw oraz owoców. Przykładem popularyzacja m.in. aronii, rokitnika czy minikiwi.

Ogrodnicy, naukowcy i przetwórcy doceniają inicjatywę

Uczestnicy Światowego Dnia Warzyw i Owoców

FOTO: Polskie Superowoce

- Jesteśmy na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, na Wydziale Nauk i Zdrowiu, przedstawiamy studentom, przyszłym dietetykom, nasze najlepsze polskie owoce i warzywa. Szczególne uznanie zdobywa nasza aronia, sok aroniowy i inne specyfiki aroniowe. Najważniejsze jest bowiem to, żeby przyszli dietetycy mieli wiedzę, o tym co jest dostępne w Polsce i jak łatwo można wspomagać swoich pacjentów w dbaniu o zdrowie. No i to, że świętujemy razem. Razem, budując świadomość walorów owoców jagodowych, możemy zmienić świat - przekonuje Paweł Eggert, biotechnolog, hodowca, szkółkarz i promotor aronii na świecie.

- To świetnia inicjatywa, mamy możliwość pokazania studentom innych kierunków - niż dietetyka - jak bogaty jest wachlarz polskich jesiennych warzyw, owoców jagodowych i jabłek. My studenci dietetyki pokazujemy je studentom medycznym, by pamiętali, że żywienie wspomaga leczenie pacjentów. Rozmawiamy o tym jak ważna jest profilaktyka, którą świetnie promuje talerz żywieniowy. Mamy go dziś w wersji na sezon jesienny, w którym nasza odporność potrzebuje pomocy. Niezastąpione są tu warzywa i owoce, w tym prezentowane dziś na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, papryka i polskie minikiwi - opowiada Zuzanna Iskra, wiceprzewodnicząca Koła Naukowego Żywienia Człowieka na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.

Inicjatywy takie jak Światowy Dzień Warzyw i Owoców pokazują, że wspólna praca nauki i ogrodnictwa przynieść może realne efekty - edukacyjne, zdrowotne i społeczne. Dzięki otwartości i zaangażowaniu obu środowisk Polska może stać się liderem w promowaniu lokalnych, zdrowych produktów.

Źródło: polskiesuperowoce.pl

Korzyści z nadawania rzędom pokroju zbliżonego do litery V jest kilka. Po pierwsze, ułatwia to zbiór mechaniczny owoców. Porzeczki z zdecydowanej większości w Polsce zbiera się kombajnowo. Maszyny, czy to pół czy całorzędowe, słabo podbierają pędy wykładające się w międzyrzędzia co sprawia, że część plonu pozostaje na krzewie.

Czytaj także:

wapnowanie kwatery

Jesienne wapnowanie plantacji – dlaczego jest potrzebne i jak wykonać je efektywnie?

W przejazdy wykładają się też w większości pędy starsze. Dzieje się tak pod wpływem ciężaru owoców. Korzystnie jest usuwać pędy 4-letnie i starsze – wieloletnie owocowanie osłabia je i sprawia, że plon w kolejnych sezonach jest na nich już wyraźnie niższy. Formowanie rzędów porzeczki poprzez podcięcie rzędów jest zatem naturalnym sposobem na odmłodzenie krzewów. Pewna, choć już znacznie niższa liczba pędów starszych czy uszkodzonych, pozostaje wewnątrz rzędów. Te – o ile czas pozwoli – warto także wyciąć, tym razem już ręcznie.

Podcinanie boczne rzędów porzeczki jest także zabiegiem ułatwiającym odchwaszczanie plantacji w kolejnym sezonie. Nie ma tu znaczenia, czy konkurencyjna wobec porzeczek roślinność likwidowana jest chemicznie, a więc poprzez herbicydy nanoszone belką czy mechanicznie, np. za pomocą pielników hydraulicznych na plantacjach prowadzonych metodą ekologiczną.

Jak formować porzeczki?

Można w tym celu wykorzystać gotowe, produkowane przez firmy działające na ogrodniczym rynku podcinacze, zwane powszechnie formerami. Zazwyczaj są to maszyny listwowe, choć zdarzają się także rozwiązania wyposażone w piły tarczowe.

Najczęściej, choć nie jest to regułą, podcinacze montowane są na przód ciągnika – ułatwia to kontrolę pracy urządzenia i błyskawiczne dokonywanie korekt w torze jazdy. Najefektywniej podcinanie przebiega przy wykorzystaniu urządzeń formujących rząd wyposażonych w wygarniacz zamontowanych na przód ciągnika przy jednoczesnym wykorzystaniu rozdrabniacza sadowniczego z tyłu. W takiej konfiguracji za jednym przejazdem płożące się pędy są nie tylko usuwane ale też likwidowane bezpośrednio na plantacji.

Formowanie porzeczek – czy to już czas?

Powoli już można planować wyjazd na plantację w celu korekty kształtu rzędów. Optymalne okno czasowe na formowanie porzeczek przypada od późnej jesieni do schyłku zimy, a nawet wczesnej wiosny przed ruszeniem wegetacji.

W praktyce dość powszechnym widokiem jest praca ciągników z formerami w porzeczkowych kwaterach w styczniu i lutym. Gleba jest zmarznięta, można dojechać w każdą część plantacji  bez niszczenia darni w międzyrzędziach a obłożenie innymi pracami jest o tej porze roku znikome.

Na powierzchni ponad 15 000 m² swoją ofertę zaprezentuje blisko 150 marek – producentów, dostawców i dystrybutorów maszyn, urządzeń, technologii oraz środków produkcji wspierających rozwój polskiego i europejskiego sadownictwa.

W programie znajdą się panele z udziałem ekspertów i instytucji branżowych, poświęcone trendom w sadownictwie, ochronie roślin i eksportowi.

Wydarzenie wspierają Instytut Ogrodnictwa InHort oraz Związek Sadowników RP, pod Patronatem Honorowym Marszałka Województwa Mazowieckiego.

Premiery produktów, na które warto zwrócić uwagę

Wśród tegorocznych wystawców znajdzie się Grupa Kon-Plast – polski producent wysokiej jakości pojemników i rozwiązań logistycznych dla sektora rolno-spożywczego. Firma zaprezentuje m.in. nowy model Big Box Składany – praktyczne i wytrzymałe rozwiązanie do transportu oraz magazynowania owoców i warzyw.

Pojemnik składany marki Konplast - premiera na Fruit Poland 2025

FOTO: Fruit Poland

Produkt ten, dostępny w wymiarach 1200 × 1000 × 800 mm oraz 1200 × 800 × 800 mm, wykonany został z wysokogatunkowego HDPE dopuszczonego do kontaktu z żywnością. Cechuje się wysoką odpornością na uszkodzenia mechaniczne, promieniowanie UV oraz skrajne temperatury, a także możliwością trwałego znakowania logo metodą graweru. Dzięki redukcji objętości po złożeniu i łatwemu czyszczeniu, Big Box Składany to rozwiązanie idealne dla producentów, przetwórców i dystrybutorów owoców.

Podczas targów nie zabraknie również innych premier – wystawcy zaprezentują innowacyjne systemy nawadniania, maszyny do sortowania i pakowania owoców, rozwiązania chłodnicze i logistyczne, a także ekologiczne środki ochrony roślin i nawozy wspierające plonowanie.

To tylko przedsmak innowacyjnych produktów i technologii, które będzie można zobaczyć na żywo podczas Fruit Poland 2025.

Konferencja IO w Skierniewicach

Podczas targów Fruit Poland 2025 odbędzie się konferencja „Sadownictwo 2025 – nowoczesność w praktyce”, organizowana przez Instytut Ogrodnictwa – Państwowy Instytut Badawczy (InHort).

Wydarzenie poświęcone będzie najświeższym osiągnięciom naukowym i technologicznym w sadownictwie, a także praktycznym rozwiązaniom wspierającym rozwój ekologicznej i zrównoważonej produkcji owoców.

W programie znajdą się m.in. tematy dotyczące nowych narzędzi i środków ochrony roślin, hodowli odmian jabłoni, borówki i czereśni, a także biotechnologii, mikroorganizmów i zrównoważonego nawożenia.

Eksperci InHort zaprezentują też efekty prac hodowlanych, badania pozostałości pestycydów oraz innowacyjne rozwiązania w agroekologicznym sadownictwie.

FOTO:

Konferencja stanowi unikalne połączenie nauki i praktyki – miejsce, w którym producenci, doradcy i naukowcy spotkają się, by wspólnie kształtować przyszłość polskiego sadownictwa.

Źródło: Informacja organizatorów Fruit Poland

Przygotowując podłoże pod nową kwaterę jagody kamczackiej przyjmuje się najczęciej, że poprawny zakres odczynu pH gleby powinien mieścić się w zakresie od 5,0 do 7,0. Pola którymi dysponuje Uniwersytet w Saskatchewan są bardziej zasadowe (pH 8,0 do 8,4), a wielu kanadyjskich plantatorów haskapu ma także gleby zasadowe. Co ciekawe, gatunek ten wydaje się na nich dobrze rosnąć. Sytuacja ta skłoniła jednak naukowców z tamtejszej placówki do wykonania dość ciekawego z perspektywy także i polskich ogrodników testu.

Czytaj także:

jagoda kamczacka

Gdzie borówka wymarzła, rośnie jagoda kamczacka – wyjątkowa plantacja łączy edukację i uprawę

Posiadamy zróżnicowaną kolekcję dzikiego haskapu z całego świata oprócz naszych selekcji hodowlanych. Interesujące było przetestowanie niektórych z tych dzikich typów, aby sprawdzić, czy niektóre są lepiej przystosowane do wyższych poziomów pH gleby - wyjaśnia prof. Bob Bors, czołowy badacz jagody kamczackiej na świecie.

Jak przeprowadzono eksperyment?

Odmianę ‘Tundra’ i siedem podgatunków Lonicera caerulea (pallesii, stenantha, venulosa, emphylocalyx, kamtchatka, altaica i villosa) uprawiano w hydroponicznych roztworach o pH 5,0, 6,0, 7,0, 8,0 a nawet 9,0. Eksperyment trwał przez 60 dni. Przeprowadzono 2 powtórzenia: jedno zimą, a drugie wiosną. Dane obejmowały ważenie korzeni, łodyg i liści, a także pomiar makroskładników: N, P i K. Roztwór hydroponiczny napowietrzano za pomocą pompki akwariowej. Eksperyment przeprowadzono w szklarni.

Jakie wyniki dały próby?

Różne odmiany haskapu wykazywały wspólną tendencję - rośliny rosnące w roztworze o niższym pH okazały się większe. Wszystkie rośliny miały zdrowe, zielone liście, w tym także te na skrajnych doświadczeniach, a więc z roztworów o odczynie pH 5,0 i 9,0. Eksperyment dowiódł zatem, że haskap ma szeroki zakres adaptacji.

Wpływ roztworów o zróżnicowanym odczynie pH na wzrost roślin

FOTO: University Of Saskatchewan

Jednocześnie, badanie nie wykazało żadnych podgatunków preferujących gleby zasadowe. Statystycznie nie było różnicy między kolejnymi poziomami pH, ale istniała różnica statystyczna między najwyższym a najniższym poziomem pH, przy czym najniższy poziom był najlepszy. Krzewy wyglądały zdrowo przy wszystkich poziomach pH, ​​ale były dorodniejsze przy niskich poziomach pH roztworu, tj. 5,0 i 6,0.

Wnioski z kanadyjskiego badania dla polskich ogrodników

Eksperyment przeprowadzony na kanadyjskiej uczelni był krótki i niekoniecznie jego wyniki można bezpośrednio przenieść na warunki panujące w uprawach gruntowych. Nie mniej jednak ogólna konkluzja jest dla nas korzystna. W Polsce mamy bowiem problem odwrotny do kanadyjskiego – nasze gleby na ogół mają odczyn pH zbyt niski i na dodatek raczej szybko zakwaszają się.

Wygląda jednak na to, ze przygotowanie gleby tak, by przed wysadzeniem roślin miała ona odczyn pH zbliżony do 6,0 a następnie prowadzenie wapnowania zachowawczego w kolejnych latach powinno przynieść dobre rezultaty w uprawie jagody kamczackiej i nie generować przy tym dużych kosztów.

Źródło: University of Saskatchewan, własne

Jeremy Clarkson, były prowadzący Top Gear, w 2021 roku zamienił tor wyścigowy na pola uprawne w hrabstwie Oxfordshire. Tak powstał serial Farma Clarksona, który dziś jest bardzo popularny nie tylko wśród Brytyjczyków. To zabawny dokument o zmaganiach z biurokracją, pogodą i… własnymi traktorami.

Clarkson od kilku lat przekonuje się, że praca na roli wymaga nie tylko cierpliwości, ale i dobrego sprzętu. 4. sezon programu przyniósł kolejną serię prób i błędów, w której popularny prowadzący testuje różne ciągniki, by znaleźć ten idealny dla swojej farmy Diddly Squat.

Lamborghini 

Od pierwszego sezonu Clarkson korzysta z ciągnika Lamborghini R8.270. Zapłacił 40 tys. funtów, bo, jak sam mówił, wydawał się rolniczym odpowiednikiem luksusowych aut tej marki. Maszyna szybko stała się jednak źródłem frustracji. W nowym sezonie Jeremy i jego współpracowniczka Harriet Cowan próbowali znaleźć przyczynę awarii. „Hamulce nie działają, a wałek WOM nie chce się uruchomić” – mówiła rolniczka.

Clarkson szuka przycisku, by sprawdzić układ hydrauliczny, ale bez skutku. „Szczerze mówiąc, szukaliśmy z Kalebem Cooperem w tym ciągniku zbiornika z płynem hamulcowym. Musieliśmy do kogoś zadzwonić, ale oni też nie wiedzieli. Nikt nie wie, gdzie w tym samochodzie jest zbiornik” – żartował prowadzący programu. Problemy z elektroniką i skomplikowana obsługa sprawiają, że Lamborghini przestaje być głównym traktorem w gospodarstwie. Clarkson zaczął szukać alternatywy.

Massey Ferguson

Tak więc nowym bohaterem czwartego sezonu stał się Massey Ferguson 6S.155, sprowadzony przez Harriet Cowan od dealera Chandlers. „To najlepszy sprzęt, jaki kiedykolwiek zobaczysz” – stwierdziła Cowan, pokazując maszynę w garażu.

Dla Clarksona to jak przesiadka z zabytkowego Jaguara do nowego pick-upa: mniej prestiżu, więcej praktyczności. Jednak postanowił przetestować. Przyznał: „Ma hamulce, skręt i lusterka, w które naprawdę coś widać. Łatwo się tym jeździ. Dużo łatwiej niż Lamborghini”.

Massey Ferguson, w przeciwieństwie do Lamborghini, okazał się kompatybilny z opryskiwaczem. Jak wyjaśniła Cowan, w Lamborghini przepływ oleju hydraulicznego był zbyt duży i mógłby uszkodzić opryskiwacz.

Test traktorów na Farmie Clarksona

Clarkson postanawił jednak pójść krok dalej i ściągnął na farmę osiem różnych marek do testów porównawczych. W jednym dniu pod Diddly Squat Farm zjechały się ciągniki Fendt, John Deere, Case IH, Claas, JCB Fast Track, McCormick, New Holland i Massey Ferguson. Z pomocą przedstawicieli firm Clarkson porównał wygodę, obsługę i systemy hydrauliczne m.in. Fendt 720 Vario czy McCormick X7.618.

Najwięcej emocji wzbudził jego własny pomysł – test szybkości zaczepu. Zasady są proste: wygrywa traktor, który najszybciej opuści i podniesie hak. Jakie były wyniki? Najlepszy okazał się New Holland z czasem 12,04 sekundy, wyprzedzając Fendta (13,6 s) i Case IH (14,6 s).

Clarkson był pod wrażeniem, ale przyznał, że sprowadzenie tylu maszyn naraz „było błędem”.

Po testach Jeremy wrócił jednak do marki, która wciąż rozpala jego rolnicze serce. Kupił Lamborghini 9340, które w rzeczywistości jest Deutz-Fahrem 9340 TTV Agrotron o mocy 340 KM i pojemności silnika 7,8 litra. Maszyna kosztowała go 80 tys. funtów.

- Kiedy siedzisz w tej kabinie, możesz obserwować ludzi w Międzynarodowej Stacji Kosmicznej – żartował Clarkson. Był zachwycony: GPS, autopilot, przednie zawieszenie, moc, komfort. Przez chwilę wydawało się, że to idealny wybór. Do czasu. W czasie pracy ze sprzętem uprawowym Jeremy i Kaleb zauważa hałas w przekładni, po czym maszyna unieruchomiła się w polu.

Ekspert Charlie Ireland przyznał, że za 80 tys. funtów można było kupić sprzęt lepiej dopasowany do potrzeb farmy. Clarkson przyjmuje tę uwagę z humorem, ale nie kryje rozczarowania.

Massey Ferguson 35 – niekonwencjonalna dekoracja pubu

Warto dodać, że Jeremy Clarkson prowadzi nie tylko gospodarstwo, ale również pub The Farmer’s Dog w Cotswolds. W 4. sezonie postanowił dodać do swojego lokalu rolniczy akcent. Zamiast zdjęć czy symboli, wybrał coś znacznie bardziej dosłownego – ciągnik Massey Ferguson 35.

Richard Hammond, do którego zwrócił się główny bohater serialu, zmniejszył masę maszyny (usunięto silnik, itd.) do poniżej 750 kg i pokrył ją chromowaną farbą, dzięki czemu mogła zawisnąć pod sufitem pubu. „Bardzo mało pubów ma traktor na suficie” – skomentował krótko. Ten niecodzienny pomysł nie tylko przyciąga gości, ale też pokazuje, że Clarkson wciąż z dystansem i humorem podchodzi do swojej przygody z rolnictwem.

Mkh na podst. The Grand Tour/YouTube

Magdalena Urbaniak z Agencji Glar stwierdziła, że rolnicy oczekują większej obecności on-line ze strony dostawców środków produkcji. Argumentowała, że choć z rozwiązań innowacyjnych korzystają głównie rolnicy z gospodarstw powyżej 20 ha i w wieku 30-45 lat, to digitalizacja będzie z pewnością przyspieszać. Duża grupa rolników już dokonuje zakupu kierując się połączonymi źródłami – kontaktem bezpośrednim i informacjami pochodzącymi z Internetu.

Wojtek Ławniczak z Very Human Services wyliczał główne problemy we współpracy firm z rolnikami. Skupił się na trzech obszarach: niedostatecznym serwisie, braku dostatecznej informacji o przebiegu procesu realizacji sprzedaży oraz kiepskiej wielokroć jakości ofert – są one zbyt szerokie i mało czytelne. Jako powszechny problem wskazał także odrębne działanie poszczególnych działów firmy. Klienci, a więc my – rolnicy, czujemy się zagubieni będąc odsyłani do kolejnych osób zaangażowanych w naszą sprawę z których każda zajmuje się jej odrębną częścią. Z perspektywy klienta firma jest przecież jedna.

Facebook, YouTube czy może TikTok?

Kamil Bolek, Tears of Joy, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Dużo uwagi w trakcie Agrocon 2025 poświęcono komunikacji firm z rolnikami na różnych platformach internetowych. Część z tych informacji można śmiało przenieść na grunt komunikacji gospodarstw z konsumentami żywności w nich wytwarzanych. Coraz więcej gospodarzy jest przecież aktywna w social mediach. Prelegenci zaprezentowali odmienne stanowiska na temat tego, które kanały i jakie formy przekazu sprawdzają się najlepiej.

Łukasz Kępiński z Tears Of Joy jest entuzjastą social mediów. Uważa on, że w przewidywalnej przyszłości zastąpią one typowe wyszukiwarki internetowe. W jego opinii twórcy na YouTube tworzą dziś kontent bardzo wysokiej jakości. Średni czas utrzymania uwagi wynosi na YouTube aż 9 minut, więc treści tam publikowane wbrew obiegowej opinii, nie muszą być bardzo krótkie.

Kamil Bolek, także Tears Of Joy, wyjaśniał fenomen internetowych influencerów. Argumentował, że u źródeł ich sukcesu po pierwsze leży autentyczność materiałów, a najważniejszym atrybutem ich tworzenia jest wykorzystywanie żywych ludzi – twarz rolnika jest najważniejszym logo. Po drugie, influencerzy poruszają się także w konwencji dokumentarnej, której zalety wyzyskują zupełnie świadomie. Telewizja zaś porusza się w konwencji fikcyjnej, aktorskiej. Tworząc treści internetowe korzystniej jest postawić właśnie na autentyczny przekaz, niekoniecznie zaś na materiały bardzo zaawansowane montażowo, zdjęciowo czy tzw. ustawki – widzowie w social mediach doceniają spontaniczność i naturalność.

Albert Długoszewski, Grupa Natemat.pl, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Albert Długoszewski z Grupy Natemat.pl mówił o tym jak zmienił się świat mediów. Przypomniał, że każdy z nas studio filmowe, czyli po prostu telefon, nosi w kieszeni. Nagrywając film na social media należy kierować się autentycznością, ale też użytecznością lub inaczej mówiąc – celowością. Warto tworzyć społeczności wokół kanałów i profili. Poinformował także, że choć opnie na temat Mety bywają obecnie mało pochlebne, to jednak Facebook jest najszybciej rozwijającym się medium społecznym. Sami rolnicy korzystają z niego dość intensywnie. Budowa organicznego zasięgu tam jest jednak dość żmudna, więc część twórców decyduje się na płatne formy docierania do odbiorców.

Albert Zwierzyński, Calfert, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Albert Zwierzyński z nawozowej firmy Calfert mówił m.in. o roli webinarów w komunikacji z ogrodnikami. Aby webinar się udał, musi być zaplanowany w oparciu o odpowiedzi na pytania, takie jak: dla kogo, kiedy, o której, gdzie, jak długo, w jaki sposób będziemy informowali i jak będziemy go promować. Odpowiedzi na te pytania prelegent regularnie organizujący webinaria uzyskuje poprzez internetowe ankiety. W swym wystąpieniu powołał się także na badanie Oli Gościniak dotyczące e-learningu. Wynika z niego, że aż 83% respondentów lubi oglądać długie wideo, a jedynie 32 % krótkie formy. Stało to poniekąd w sprzeczności z wygłaszanymi dość powszechnie w trakcie Agrocon 2025 opiniami o przydatności komunikacyjnej krótkich treści nagrywanych w orientacji pionowej trwających kilkanaście-kilkadziesiąt sekund.

Wyzwania dla firm w branży rolnej i rolników

Paweł Talbierz, Corteva, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Paweł Talbierz z fimy Corteva uważa, że, że w interesie wszystkich firm działających w sektorze agro konieczne jest wzajemne poszanowanie. Przykłady z innych branż pokazują, że współpraca między potencjalnie konkurencyjnymi markami może im w pewnych okolicznościach przynosić korzyści. Tworzenie grup firm oferujących możliwie szerokie czy wręcz kompleksowe podejście do upraw jest także w interesie rolników. Podobnego zdania był Cezary Borkowski, a ponadto apelował o poszanowanie interesów rolników, lepsze wsłuchanie się w ich potrzeby.

Sandra Snarska, Politechnika Białostocka, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Sandra Snarska z Politechniki Białostockiej przekazała informację o problemach polskich firm oferujących rozwiązania dla rolnictwa na zagranicznych rynkach. Wskazała na przykład, że tamtejsi rolnicy oczekują dobrego produktu, ale przede wszystkim dobrego serwisu, szerokiej dostępności części zamiennych i szybkości obsługi. Odpowiedzią może być nawiązanie współpracy z lokalnym dealerem z dobrze rozwiniętym zapleczem. Ci jednak nie zawsze są chętni do takiej współpracy, a marka Made in Poland wciąż nie zawsze kojarzy się zagranicznym nabywcom maszyn pozytywnie.

Adam Paradowski, AgroHorti Media, Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Adam Paradowski, reprezentujący na Agrocon AgroHorti Media wyliczał problemy w obliczu których stoi krajowe rolnictwo. W gronie głównych wyzwań stojących przed polskimi rolnikami wymienił presję ekonomiczną, społeczną i pokoleniową, a także zmiany klimatyczne i środowiskowe, nowe obciążenia wraz z nowymi regulacjami prawnymi. Rolnicy działają w warunkach rosnącej przewagi kontraktowej wielkich firm, chociażby sieci handlowych czy firm skupujących owoce na przetwórstwo. Problemami są także niski poziom zorganizowania branży, brak długofalowych strategii dla dużej części sektorów, niewystarczający lobbing na rzecz polskiego rolnictwa w UE, polaryzacja opinii, niesprawiedliwy i niepełny obraz rolników w mediach głównego nurtu. Utyskiwał także na niedostateczne w jego ocenie uwzględnienie roli kobiet w rolnictwie, które przecież w dużej mierze stanowią o jego kształcie.

Adam Paradowski w trakcie swego wystąpienia na Agrocon 2025

FOTO: Michał Piątek

Przy okazji projektu Aroniowa Demo Farma odwiedziłem firmę Aronia Eggert, która jest partnerem przedsięwzięcia. Podmiot oferuje kilkadziesiąt różnych produktów, większość na bazie aronii. Dowodzi to tego, jak bardzo duże możliwości w zakresie przetwórstwa daje ta być może najzdrowsza na świecie jagoda, której nową ojczyzną kilka dekad temu stała się Polska.

Czytaj także:

aronia 2025

Aronia 2025 – zainteresowanie owocami przekracza krajowe możliwości produkcyjne

Zachęcam do zapoznania się materiałem filmowym nagranym w magazynie firmy Aronia Eggert. W trakcie filmu Paweł Eggert mówi o tym, jakie produkty wytwarza z aronii:

Bogata paleta aroniowych przetworów

Aronia jest wybornym surowcem do produkcji przetworów zarówno w domowym zaciszu jak i na skalę przemysłową. Chodzi przede wszystkim o soki. Mogą one być wyłącznie aroniowe, ale mogą zawierać także np. koncentrat jabłkowy czy miód. Jeśli o miodzie mowa, to wyjątkowo smaczny jest miód kremowany z liofilizowaną aronią. Aronię można też kandyzować lub na jej bazie wytwarzać chipsy. Specjalnie przygotowany sok z aronii może być również traktowany jak bezalkoholowe wino.

Aby przekonać się o możliwościach przetwórczych, które niesie ten owoc, warto obejrzeć powyżej zamieszczony materiał filmowy.

Aroniowe przetwory doceniane są za innowacyjność

FOTO: Michał Piątek

Nową plantację jagody kamczackiej kilka dni temu założył Andrzej Krupiński z Gospodarstwa Ogrodniczego Krupińscy. Trzeba przyznać, że projekt ten od samego początku realizowany jest bardzo nietypowo. Dlaczego? O tym między innymi jest poniższy film:

Trudne stanowisko – borówka tutaj nie dała rady

Plantacja jagody została założona w najniżej położonej części kwatery zlokalizowanej przy domu i szkółce Andrzeja Krupińskiego. Spływające w to miejsce chłodne powietrze sprawiało, że borówki odmiany ‘Duke’ wymarzały tu dość mocno, a produktywność kwatery była daleka od oczekiwań.

Kwatera w której posadzona została jagoda kamczacka

FOTO:

Usunęliśmy borówki, ale w miejscu tym pozostały po nich zagony, próchnicze, bogate w materię organiczną. Postanowiłem pójść dalej tą drogą. Dołożyliśmy materiału stanowiącego mieszaninę zrębek i torfu, wzbogaciliśmy ją obornikiem i Carbohumikiem, preparatem węglowym zwanym czasem próchnicą w płynie. Zagony zostały też odkwaszone – teraz odczyn pH podłoża oscyluje wokół 6,0 i jest właściwy dla haskapu. – mówi o przygotowaniu stanowiska Andrzej Krupiński.

Czytaj także:

globalny rynek borówki

Potrzeba inwestycji, ale skąd brać pieniądze? Zmiany klimatyczne odmienią oblicze globalnego sektora borówkowego

Do założenia kwatery producent owoców wykorzystał własny materiał nasadzeniowy. Będą tu rosły dwie odmiany o kanadyjskim rodowodzie – ‘Aurora’ i ‘Honey Bee’ w stosunku 4:1. Owoce mają być zbierane ręcznie, głównie w trakcie samozbiorów i warsztatów dla dzieci i młodzieży z okolicznych szkół.

W pobliżu plantacji stanie wiata. Będzie ona miejscem spotkań, rozmów, przekazywania wiedzy i opinii a także sprzedaży owoców.

Pierwszą część wydarzenia zdominują wątki agrotechniczne. Druga poświęcona zostanie także aspektom ekonomicznym prowadzenia winnic i produkcji wina. Każdemu, kto już zajmuje się tym biznesem albo rozważa rozpoczęcie takiej działalności rekomenduję partycypację w styczniowym wydarzeniu.

Czytaj także:

uprawa winorośli

"Uprawa winorośli" – druga edycja konferencji poświęconej prowadzeniu winnicy na TSW 2026

Druga część programu konferencji

Organizatorzy w drugiej części przewidzieli cykl wykładów i panel dyskusyjny. Program prezentuje się następująco:

4. Wsparcie konwencjonalnej ochrony winorośli poprzez ochronę biologiczną

Wojciech Niemiec (Agrosimex, manager ds. produktów biologicznych)

Wojciech Niemiec jest praktykiem i ekspertem rynku środków ochrony roślin z wieloletnim doświadczeniem we wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań biologicznych w uprawach sadowniczych i winiarskich. Jako manager ds. produktów biologicznych w Agrosimex odpowiada za rozwój portfolio preparatów opartych na mikroorganizmach, naturalnych ekstraktach i biostymulatorach. Aktywnie uczestniczy w szkoleniach i spotkaniach branżowych, dzieląc się wiedzą z plantatorami. Jego wystąpienie pokaże, jak integrować tradycyjne środki chemiczne z ochroną biologiczną, by uzyskać większą stabilność upraw, ograniczyć presję chorób i wpisać się w wymagania zrównoważonego rolnictwa.

5. Czy małe, polskie winnice mają jeszcze biznesowe uzasadnienie na rozwijającym się winiarskim rynku

dr inż. Dariusz Paszko (Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie)

Dr Dariusz Paszko zajmuje się zagadnieniami ekonomiki rolnictwa i ogrodnictwa, ze szczególnym uwzględnieniem winiarstwa. Jest autorem publikacji i analiz dotyczących opłacalności produkcji winorośli w Polsce, potencjału enoturystyki i niszowych strategii biznesowych. Na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie prowadzi zajęcia związane z organizacją i zarządzaniem w gospodarstwach rolnych, co pozwala mu łączyć wiedzę teoretyczną z praktyką. W trakcie wystąpienia przedstawi konkretne przykłady modeli funkcjonowania małych winnic, ich szanse i zagrożenia oraz rekomendacje dla osób myślących o wejściu na rynek winiarski.

6. Technologia produkcji win

Piotr Stopczyński (enolog)

Piotr Stopczyński jest doświadczonym enologiem, który od lat współpracuje z polskimi winiarzami, doradzając w zakresie technologii winiarskich. Specjalizuje się w procesach fermentacji, doborze szczepów drożdży, technikach dojrzewania i stabilizacji win. Regularnie prowadzi szkolenia i warsztaty enologiczne, wspierając rozwój małych i średnich winiarni. Jego wykład będzie praktycznym przewodnikiem po procesach produkcji wina – od surowca, przez etapy technologiczne, aż po przygotowanie gotowego produktu do sprzedaży.

7. PANEL DYSKUSYJNY

Marketing i dystrybucja polskich win – jak zdobyć rynek w kraju i za granicą?

Polskie winiarstwo rozwija się w imponującym tempie, ale aby zdobyć trwałą pozycję na rynku krajowym i międzynarodowym, nie wystarczy sama jakość wina. Równie ważne są umiejętności w zakresie promocji, budowania rozpoznawalnej marki i wykorzystywania nowoczesnych kanałów dystrybucji. Podczas panelu poruszone zostaną zagadnienia związane z tworzeniem marki narodowej i regionalnej, a także rosnące znaczenie enoturystyki jako narzędzia promocji i sprzedaży bezpośredniej. Eksperci zastanowią się również, w jaki sposób skutecznie wprowadzać polskie wina do gastronomii i współpracować z sommelierami, jak wykorzystać potencjał e-commerce i sprzedaży online oraz jak opowieść o historii, miejscu i ludziach stojących za winnicą może stać się kluczem do budowania emocjonalnej więzi z konsumentem.

Źródło: Informacja prasowa TSW