Gdy razem z Justyną Wasiak z Sumi Agro odwiedziliśmy plantację Bartłomieja Tłuścika w Zemborzynie Drugim, trwały tam właśnie zbiory. Pogoda nie oszczędziła roślin, ale wysoka cena porzeczek wczoraj – 11,50 zł/kg netto – sprawiała, że każda kolejna skrzynka przekładała się na zwiększenie dochodu.

Poniżej film w którym specjalistka z Sumi Agro wyjasnia jakie kroki podjął plantator i czemu poszczególne zabiegi służyły. Z filmu można zorientować się także jak wyglądał plon i kondycja roślin:

Biostymulatory do porzeczki czarnej

W gamie produktów wykorzystanych w trakcie sezonu w tym gospodarstwie znalazły się takie rozwiązania jak Shigeki, Kaishi czy Encera. Chodziło nie tylko o poprawę kondycji roślin ale także o zwiększenie kalibrażu i wyrównanie owoców, zwłaszcza po tym, gdy pewna ich część opadła wskutek rekordowych upałów.

Czy starania te przyniosły zamierzony efekt. Obejrzyjcie film i oceńcie sami.

Wycofywanie kolejnych środków ochrony roślin zmienia sposób prowadzenia upraw. Znane rozwiązania się kurczą i nie ma podstaw, by zakładać ich powrót. To oznacza, że biologii i rozwiązań naturalnych nie można już traktować jako dodatku. Trzeba je wdrażać i uczyć się ich stosowania.

Klasyczna chemia dawała większy margines błędu i pozwalała działać interwencyjnie. Rozwiązania biologiczne działają inaczej. Zwykle trzeba je stosować zapobiegawczo, zanim pojawi się problem. Ochrona nie może więc opierać się tylko na reakcji. Musi być planowana z wyprzedzeniem.

Po pierwsze, gleba

Podstawą jest gleba. Trzeba zadbać o próchnicę, właściwy odczyn i dobrą strukturę. Gleby kwaśne i słabe strukturalnie gorzej gospodarują wodą i powietrzem. W takich warunkach łatwiej rozwijają się mikroorganizmy patogeniczne, między innymi Agrobacterium i Pseudomonas. Dochodzą też problemy z pobieraniem składników pokarmowych i zbyt mała dostępność wapnia, który buduje ściany komórkowe.

Dlatego potrzebne są racjonalne wapnowanie i nawożenie organiczne. Tylko wtedy poprawia się struktura gleby, gospodarka wodą i środowisko dla pożytecznych mikroorganizmów.

W glebie są także patogeny groźne dla upraw, między innymi Phytophthora i Verticillium. Można odkażać glebę przed założeniem plantacji, ale trzeba też zadbać o jej biologiczną kondycję. Pomagają w tym pożyteczne mikroorganizmy, na przykład Trichoderma spp. (np. Fidel), które zasiedlają system korzeniowy i ograniczają miejsce dla organizmów szkodliwych.

To samo dotyczy szkodników glebowych. Po wycofaniu chloropiryfosu trzeba sięgać po nicienie entomopatogeniczne i grzyby entomopatogeniczne. Takie rozwiązania działają dobrze, jeśli są stosowane po lustracji i monitoringu, we właściwym terminie.

Higiena i start sezonu

Wiele patogenów zimuje na resztkach pożniwnych, suchych liściach i wyciętych pędach. Dlatego sezon trzeba zaczynać od higieny plantacji i sadu. Coraz krótszy okres mrozu i śniegu oznacza też, że rozwój patogenów zimą nie jest dobrze zatrzymywany. Warto więc brać pod uwagę także zabiegi fitosanitarne w okresie zimowym.

Na początku sezonu najważniejsze są dwa działania: usunięcie obumarłych resztek roślin i zabiegi zabezpieczające przed wiosennymi infekcjami grzybowymi i bakteryjnymi.

Duże znaczenie mają dziś starsze rozwiązania w nowszych formulacjach. Dotyczy to siarki i miedzi. Dzięki mikronizacji i nowym formulacjom są one trwalsze, mniej podatne na zmywanie i obarczone mniejszym ryzykiem fitotoksyczności. Podobnie rozwijają się nowe formy miedzi, w tym ciecz bordoska w formie granulowanej.

Takie produkty można stosować od początku wiosny do kwitnienia. Równie ważne są zabiegi po zbiorach, bo wtedy zaczyna się budowanie potencjału na kolejny sezon.

W kwitnieniu trzeba działać szerzej

W okresie kwitnienia nie da się już opierać ochrony na miedzi, siarce, węglanach czy wodorowęglanach. Wtedy trzeba mieć pod ręką klasyczne rozwiązania syntetyczne i jednocześnie działać szerzej.

Chodzi o prawidłowe nawadnianie, ograniczanie zachwaszczenia, wzmacnianie roślin wapniem i krzemem oraz sięganie po rozwiązania pobudzające naturalną odporność. Tu autor wskazuje laminarynę, czyli Vaxiplant. Do tego dochodzą produkty ograniczające stres oraz rozwiązania mikrobiologiczne, które zasiedlają powierzchnię roślin i utrudniają rozwój patogenów.

Ich skuteczność zależy od terminu. Trzeba je stosować zapobiegawczo, czystym opryskiwaczem, przy umiarkowanym nasłonecznieniu i rozsądnej temperaturze. Warto też wybierać produkty zarejestrowane i sprawdzać koncentrację mikroorganizmów na etykiecie.

Zatrzymać szkodniki nim się rozpędzą

Przy szkodnikach podstawą są lustracje i monitoring. Pomagają w tym pułapki feromonowe i barwne. Bez tego nawet dobry insektycyd nie da pełnej skuteczności.

W ochronie wiosennej duże znaczenie nadal mają oleje roślinne i mineralne, które ograniczają zimujące formy mszyc i miseczników. W czasie wegetacji można sięgać po rozwiązania mechaniczne oparte między innymi na olejku pomarańczowym czy silikonach. Przy szkodnikach ssących ważna jest też azadyrachtyna, ale pod warunkiem wczesnego zastosowania.

Gąsienice dobrze ograniczają produkty oparte na Bacillus thuringiensis, między innymi Xentari i czy Florbac. Przy części motyli można stosować dezorientację feromonową. Duże znaczenie mają też naturalni wrogowie szkodników, na przykład dobroczynki przeciw przędziorkom i Orius laevigatus przeciw wciornastkom. Trzeba jednak wprowadzać je we właściwym momencie.

No i jeszcze te chwasty...

Najwięcej problemów przy biologizacji będzie sprawiało zachwaszczenie. W produkcji kontenerowej to mniejszy kłopot. W polu dużo trudniej ograniczyć chwasty bez klasycznych rozwiązań. Tu duże znaczenie ma ściółkowanie.

Najważniejszy wniosek jest prosty. Ochrona sadów i plantacji coraz mocniej opiera się na profilaktyce, biologii, monitoringu i dobrej organizacji zabiegów. Kto zacznie uczyć się tego teraz, łatwiej przejdzie przez kolejne wycofania substancji czynnych.

Michał Malicki 

– Dziś o sukcesie nie decyduje już wyłącznie wielkość produkcji. Coraz większe znaczenie mają jakość, bezpieczeństwo żywności i zaufanie konsumentów. Dlatego zachęcam do świadomego wybierania polskich owoców i produktów – powiedział minister Stefan Krajewski.

Minister zwrócił uwagę, że tegoroczny sezon jest wyjątkowo wymagający dla sadowników. Wiosenne przymrozki, susza, wysokie temperatury, grad oraz nawalne deszcze wpłynęły na zbiory w wielu regionach kraju. Tym większego znaczenia nabiera dziś wspieranie krajowych producentów poprzez wybór polskich owoców.

Polskie sadownictwo stawia na jakość

Polska należy do największych producentów owoców w Unii Europejskiej. Według szacunków Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w 2025 r. zbiory owoców wyniosły 4,72 mln ton, z czego ponad 3,8 mln ton stanowiły jabłka. Polska pozostaje również ważnym eksporterem produktów sadowniczych.

Rosną również oczekiwania konsumentów. Z badania CBOS wynika, że dla 55 proc. Polaków najważniejszym kryterium przy zakupie żywności jest jej jakość. Polskie pochodzenie produktu wskazuje 21 proc. respondentów, a cenę – 17 proc. Jednocześnie 79 proc. badanych deklaruje, że stara się kupować przede wszystkim polską żywność.

– W rywalizacji z producentami z innych krajów chcemy wygrywać przede wszystkim jakością. To właśnie jakość ma być przewagą polskich owoców zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym. Owoce promowane w ramach tej kampanii odpowiadają na rosnące oczekiwania konsumentów dotyczące bezpieczeństwa, pochodzenia i jakości żywności – powiedział przewodniczący Związku Sadowników RP Mirosław Maliszewski.

Promocja bezpiecznej, polskiej żywności

Konferencja była inauguracją kampanii edukacyjnej „To Twój Pewniak!”, realizowanej w ramach projektu „Owoce zero pozostałości pestycydów – pewni dobrego wyboru”. Jej celem jest popularyzacja wiedzy o jakości i bezpieczeństwie żywności oraz promowanie świadomych wyborów konsumenckich.

Jednym z elementów kampanii są owoce „zero pozostałości pestycydów”, czyli produkty, w których badania laboratoryjne nie wykazały wykrywalnych pozostałości środków ochrony roślin. Organizatorzy podkreślają, że nie są one alternatywą dla pozostałych polskich owoców, lecz dodatkową kategorią produktów odpowiadającą na potrzeby konsumentów poszukujących żywności o potwierdzonej jakości i bezpieczeństwie.

– Chcemy budować zaufanie do polskiego sadownictwa i pokazać konsumentom, że nasze owoce spełniają najwyższe standardy jakości i bezpieczeństwa. Owoce zero pozostałości pestycydów są odpowiedzią na oczekiwania osób, które zwracają szczególną uwagę na jakość kupowanej żywności – podkreślił Zbigniew Hermanowicz ze Stowarzyszenia Kraina Sadów i Ogrodów.

W sezonie warto sięgać po polskie owoce

Lato to najlepszy czas, aby korzystać z bogactwa krajowych owoców sezonowych. Na rynku dostępne są obecnie m.in. truskawki, borówki, porzeczki i agrest. Eksperci podkreślają, że regularne spożywanie owoców wspiera zdrową i zbilansowaną dietę.

– Polskie owoce są bogatym źródłem witamin, błonnika i składników bioaktywnych. Ich regularne spożywanie wspiera zdrowie na każdym etapie życia, dlatego warto wykorzystywać sezon i sięgać po borówki, porzeczki, truskawki czy agrest każdego dnia – powiedziała dr Joanna Neuhoff-Murawska, ekspertka ds. żywienia.

Kampania „To Twój Pewniak!” będzie prowadzona w mediach społecznościowych, podczas wydarzeń plenerowych oraz działań edukacyjnych skierowanych do dzieci, młodzieży i całych rodzin. Jej celem jest zwiększanie wiedzy o jakości i bezpieczeństwie żywności, promowanie świadomych wyborów konsumenckich oraz zachęcanie do częstszego wybierania polskich owoców.

Źródło: MRiRW

Rzepak, owoce i truskawki zagrożone

Szczególnie niepokojące są dane dla upraw wieloletnich i sadowniczych.

Suszę w rzepaku i rzepiku wykryto w 844 gminach, a w krzewach owocowych w 988 gminach. W przypadku truskawek zagrożenie dotyczy już 1214 gmin, czyli niemal połowy kraju.

W praktyce oznacza to, że problemy z wodą zaczynają być widoczne nie tylko w produkcji polowej, ale też w sadownictwie i uprawach jagodowych.

KBW mocno ujemny. Lipiec może pogorszyć sytuację

Komentarz agrometeorologa nie zostawia wiele miejsca na optymizm. W piątym okresie raportowania średni klimatyczny bilans wodny wyniósł -128,9 mm, a więc był wyraźnie ujemny.

- W piątym okresie raportowania, obejmującym okres od 1 maja do 30 czerwca, średnia wartość klimatycznego bilansu wodnego (KBW), na podstawie którego dokonywana jest ocena stanu zagrożenia suszą była ujemna, wynosiła -128,9 mm. W porównaniu z poprzednim okresem sześciodekadowym (21 IV – 20 VI) wartość obniżyła się o 14,3 mm. Najniższe wartości KBW w piątym okresie raportowania odnotowano w dalszym ciągu w województwie podkarpackim oraz lubelskim, gdzie osiągnęły one kolejno -212 mm oraz -210 mm - czytamy w raporcie.

Dodatkowo w trzeciej dekadzie czerwca na dużej części kraju opady były bardzo niskie, a lokalnie wystąpiła fala upałów z temperaturami przekraczającymi 35°C, a nawet 40°C.

Najtrudniej na wschodzie i w centrum kraju

Z raportu wynika, że susza najmocniej uderza w Lubelszczyznę, Mazowsze, Łódzkie, Kujawsko-Pomorskie i Podkarpackie. To właśnie tam notowane są najwyższe udziały gmin zagrożonych oraz największy udział powierzchni z potencjalnymi stratami plonów.

Jeśli warunki pogodowe nie poprawią się w najbliższych tygodniach, zasięg suszy może jeszcze wzrosnąć. Dla wielu gospodarstw oznacza to spadek plonów, pogorszenie jakości ziarna i owoców, większe koszty produkcji oraz presję na ceny żywności w kolejnych miesiącach.

Obecny tydzień ma odznaczyć się sporą ilością deszczu. Będą to jednak opady mikre, a ich akumulacja jedynie na północnowschodniej rubieży kraju będzie wysoka.

Bartłomiej Czekała

Źródło: IUNG-PIB Puławy

To może być teza nieco na wyrost. Straty spowodowane przez anomalie pogodowe w tym sezonie nie są po prostu aż tak duże jak w przypadku innych gatunków przeznaczanych do przetwórstwa.

Przymrozki, a właściwie mrozy, pojawiły się wtedy, gdy aronia wykazywała relatywnie wysoką odporność na niskie temperatury. W fazie zielonego pąka gatunek ten dość dobrze znosi krótkotrwałe spadki temperatur nawet do -7°C, a gdy pąk przybiera białą barwę — do -5°C. W tym sezonie w centralnej Polsce, skąd pochodzi większość surowca, lokalne spadki temperatur były jednak poważniejsze. Mimo to, przy skutecznej biostymulacji, w wielu gospodarstwach udało się utrzymać plon.

Czerwcowe upały przypadły z kolei na okres, gdy owoce były już zawiązane, ale wciąż zielone, a krzewy zrzuciły już część zawiązków. Wysokie temperatury wprowadziły rośliny w stres, ale późniejsze ochłodzenie i deszcze sprawiły, że owoce ponownie przyrastają. Krzewy zasuszyły jednak część liści. Upały nie pozostaną bez wpływu na plonowanie tego gatunku, choć nie tak dużego jak w przypadku porzeczek czy agrestu.

Problemem wciąż pozostaje susza. W wielu gminach na Mazowszu, w województwie łódzkim i na Lubelszczyźnie jest po prostu bardzo sucho. Przechodzące obecnie przez Polskę mżawki pomagają, ale ilość spadającego deszczu wciąż jest daleka od wystarczającej.

W przyszłym sezonie owoców będzie mało

Wciąż jeszcze wiele czynników może zadecydować o plonach w tym sezonie. Jeśli pogoda pozostanie dość ciepła, ale z regularnymi opadami, rok może okazać się względnie urodzajny na tle minionych. Przed nami jednak nadal potencjalne fale upałów, gradobicia czy kolejny epizod suszy. Najbliższe 5–8 tygodni to czas, w którym może się jeszcze wiele zmienić.

Niepokojąco wygląda natomiast sytuacja pod kątem plonowania w kolejnym sezonie. Pąki kwiatowe aronii inicjują się w czerwcu, a tegoroczne przyrosty nie są zbyt okazałe. Biorąc pod uwagę zmiany klimatyczne oraz znacznie większą liczbę anomalii pogodowych w ostatnich sezonach, można spodziewać się słabszego sezonu 2027.

Mając to na uwadze, a także przy śladowej produkcji koncentratu porzeczkowego w bieżącym sezonie i braku jakichkolwiek zapasów aronii z ubiegłego roku, zakłady przetwórcze powinny być zainteresowane pełnym wykorzystaniem okna skupu. Z ekonomicznego punktu widzenia aronia powinna więc cieszyć się w tym sezonie dużym zainteresowaniem.

piszę ten list jako absolwent Wydziału Ogrodniczego SGGW, człowiek od lat związany z ogrodnictwem i prowadzący rodzinne gospodarstwo sadownicze, ale przede wszystkim jako ktoś głęboko zaniepokojony tym, co dzieje się dziś z kształceniem ogrodniczym w Polsce. I nie chodzi już tylko o niepokój. Chodzi o wrażenie cichej, powolnej agonii, która odbywa się niemal bezgłośnie, jakby wszyscy wokół bali się nazwać problem po imieniu.

Niedawno uczestniczyłem w obchodach 110-lecia ogrodnictwa w SGGW. Było to wydarzenie ważne, dostojne, pełne historii i wspomnień. Ale właśnie wtedy przyszła do mnie myśl szczególnie bolesna: czy nie było to ostatnie tak wielkie święto ogrodnictwa w takim kształcie? Czy nie celebrujemy właśnie końca pewnej epoki, zamiast realnie ratować jej przyszłość?

To, co dzieje się dziś, jest alarmujące. W Lublinie czy Poznaniu na ogrodnictwie studiuje zaledwie kilkunastu studentów. W Warszawie SGGW w praktyce likwiduje wydział ogrodniczy, pozostawiając ogrodnictwo jedynie jako kierunek studiów. To nie są kosmetyczne zmiany. To są symptomy procesu, którego wszyscy zdają się nie zauważać albo nie chcą zauważać. I właśnie to boli najbardziej.

Boli mnie nie tylko sam stan rzeczy, ale też cisza, jaka wokół tego panuje. Niepokoi mnie, że tak niewiele głosów płynie dziś z uczelni, instytutów i środowisk związanych z ogrodnictwem. Jak to możliwe, że wobec tak poważnego kryzysu mówi się tak mało? Dlaczego nie rozbrzmiewa alarm? Dlaczego nie ma głośnej, jednoznacznej debaty o tym, że nauki ogrodnicze w Polsce mogą umierać na naszych oczach? To milczenie jest niemal równie przerażające jak sam kryzys.

Bo przecież problem nie kończy się na braku studentów. Jeśli młodzi nie wybierają tych studiów, to za chwilę nie będzie komu przejąć gospodarstw, sadów, szklarni, firm i dorobku całych rodzin. Nie będzie następców. Ale nie będzie też nauczycieli. Zabraknie doświadczonej kadry dydaktycznej, która przez lata budowała poziom tych studiów, wychowywała kolejne pokolenia i przekazywała wiedzę, której nie da się zastąpić żadnym folderem promocyjnym ani urzędowym komunikatem. Bez kadry nie ma uczelni. Bez studentów nie ma kadry. A bez tego wszystkiego nie ma przyszłości.

I trzeba wreszcie zapytać głośno: dlaczego młodzi ludzie nie chcą studiować ogrodnictwa? Dlaczego ten kierunek, tak potrzebny polskiej gospodarce i rolnictwu, tak bliski praktyce i nowoczesności, stał się dla nich niewidzialny? Czy winne są stereotypy? Brak promocji? Niski prestiż? A może po prostu przez lata pozwalaliśmy, by nauki ogrodnicze spychano na margines, aż dziś wszyscy udają zdziwienie, że nie ma chętnych?

Być może odpowiedź jest jeszcze bardziej gorzka. Być może kierunki ogrodnicze tracą atrakcyjność także dlatego, że przy braku środków i konieczności walki o punkty w ministerialnych rankingach zaczynają być prowadzone w sposób coraz mniej ciekawy, coraz bardziej schematyczny, coraz mniej związany z realną praktyką. A może problem leży również gdzie indziej: młodzi ludzie uczą się nowoczesnego sadownictwa czy warzywnictwa w gospodarstwach swoich rodziców, u znajomych z branży, od praktyków, którzy naprawdę nadążają za zmianami. Na uczelnię idą już nie po nowe doświadczenie, lecz po dyplom. Bo tam często nie dowiadują się niczego, czego nie wiedzieliby wcześniej. Technologia uprawy po prostu wyprzedziła program nauczania.

Jeśli ten proces będzie trwał dalej, może nadejść moment, w którym w Polsce zostanie tylko jedno miejsce, gdzie będzie można studiować ogrodnictwo. Jedno. A może nawet i tego jednego miejsca zabraknie. W kraju o tak bogatej tradycji ogrodniczej byłby to nie sukces reorganizacyjny, lecz katastrofa edukacyjna i branżowa.

Nie możemy dłużej udawać, że wszystko jest w porządku. Nie możemy godzić się na to, by szkolnictwo ogrodnicze gasło po cichu, bez debaty, bez sprzeciwu, bez obrony. To nie jest zwykła zmiana strukturalna. To jest powolne wycofywanie się z odpowiedzialności za przyszłość całej dziedziny.

Jeśli dziś nikt z uczelni, instytutów i środowisk ogrodniczych nie powie tego głośno, to jutro może już nie być czego ratować.

Z niepokojem i rozgoryczeniem,

absolwent Wydziału Ogrodniczego SGGW

sadownik

Powoli kończy się fala upałów. W zależności od regionu kraju przed nami jeszcze dzień lub dwa z temperaturami powietrza przekraczającymi 30°C. Druga połowa tygodnia ma być znacznie chłodniejsza. Ma też spaść tak bardzo potrzebny deszcz.

Straty zostały jednak bezpowrotnie wyrządzone. Widać silne uszkodzenia owoców na plantacjach porzeczki czerwonej i czarnej oraz agrestu. Słońcem zostały też uszkodzone owoce i liście malin.

Gdy wczoraj wieczorem na profilu Facebookowym portalu zamieściłem tytułowe zdjęcie czerwonych porzeczek, w komentarzach wywiązała się dyskusja. Z jej przebiegu można wnioskować, że są gospodarstwa, w których straty sięgają niemal 100%. Ochłodzenie i deszcz przyniosą ulgę samym roślinom, ale zbiory właściwie dobiegły końca. Uszkodzone porzeczki osypują się przy silniejszym podmuchu wiatru lub kontakcie z dłonią, są całkowicie przebarwione i nie przypominają plonu, który miałby wartość handlową.

Dynamiczny okres w pogodzie przed nami

Jakby tego było mało, przed nami dość duża dynamika pogody. Przez kraj, zwłaszcza jutro, przechodzić będą rozległe strefy deszczu. Gorące powietrze będzie wypierane z kraju, ale nie obędzie się bez burz, nawałnic, a zapewne także gradobić.

Ostatnia dekada czerwca jest już tradycyjnym okresem, w którym właśnie z gradobiciami mierzymy się w Polsce. Gradziny o średnicy 2–3 cm są w stanie doszczętnie zniszczyć plantacje, a bywa, że grad pada jeszcze większy.

Największa oficjalnie zmierzona gradzina w historii obserwacji w Polsce miała średnicę od 13 do 14,5 cm. Spadła 24 czerwca 2021 roku podczas burzy superkomórkowej w Tomaszowie Mazowieckim (województwo łódzkie).

Produkcja wina w Polsce rozkwita. Pojawiają się nowe winnice i winiarnie, a produkcję wina ułatwia prawo zmienione w 2008 roku oraz klimat, który staje się coraz cieplejszy i obecnie warunki do uprawy winorośli w Polsce przypominają te z Francji z lat 70-tych.

O tym w jaki sposób wino powstaje w Winnicy Esencja opowiada jej właściciel Michał Janiszewski:

Degustacja win, Winnica Esencja

FOTO: Winnica Esencja

Degustacje, zwiedzanie, piękne widoki

Winnica położona w dolinie Pilicy oferuje liczne możliwości rozrywki. Same plantacje zlokalizowane są w zacisznej scenerii lasów. Przygotowano też taras z którego podziwiać można rozpościerający się widok.

Budynek winiarni, zaprojektowany specjalnie w celu przetwórstwa owoców gronowych, produkcji i magazynowania, a także degustacji wina jest już na ukończeniu. Obecnie oferuje możliwość przeprowadzania degustacji w grupach maksymalnie do 50 osób.

Polskie przetwory z jagody kamczackiej zyskują popularność w Japonii. Znalazł się też dobry ambasador dla tych produktów – Paweł Chojnacki, polski kickbokser i bokser na stałe mieszkający i walczący w kraju kwitnąc wiśni. Wraz z delegacją japońskich influencerów sportowiec gościł w szkółce i na plantacji Andrzeja Krupińskiego, gdzie nagrałem poniższą rozmowę:

Uwaga, konkurs!

Pod koniec filmu Andrzej Krupiński prosi Pawła Chojnackiego, by ten wypowiedział kilka informacji na temat haskapu w języku japońskim. Przyznaję, że to bardzo trudny język i sam nic z tej części filmu nie rozumiem. Zwracam się więc do czytelników portalu jagodowe.pl z propozycją wspólnej zabawy: kto pierwszy po polsku napisze do mnie poprawnie co Paweł Chojnacki powiedział, ten może liczyć na nagrodę – przetwory z jagody kamczackiej od Andrzeja Krupińskiego. Jakość tłumaczenia oceni Paweł Chojnacki.

Tłumaczena prosze nadsyłać na adres e-mail: m.piatek@agrohorti.pl. Powodzenia!

Wciąż jeszcze trwają zbiory jagody kamczackiej, a jednocześnie jej przetwórstwo. Coraz większa liczba plantatorów decyduje się na bezpośrednią sprzedaż owoców a nie ich mrożenie jak w minionych latach. Rynek jest w stanie zagospodarować surowiec, który swoją drogą, dobrze nadaje się do tłoczenia i jest nieźle wyceniany. Z jednego kilograma owoców uzyskać można ¾ l soku, a nawet więcej.

Jedną z tłoczni, która zajmuje się wytwarzaniem soku m.in. z owoców haskapu, jest zlokalizowany na terenie Gminy Kowiesy zakład Strzelsok. Tam na miejscu miałem sposobność zapoznać się z procesem wytłaczania soku i jego konserwacji poprzez krótką pasteryzację.

O tym jak powstaje sok mówi Mariusz Strzelecki:

Jagody mniej niż chciałyby firmy

Firmy skupujące owoce skarżą się na niedostateczną podaż jagody kamczackiej. Jeszcze kilka lat temu plantatorzy napotykali na problemy ze sprzedażą owoców, dziś jednak sytuacja jest zupełnie inna.

Uruchomiły się rynki zewnętrze, zwłaszcza dalekowschodnie, które odznaczają się relatywnie dużą chłonnością. Rośnie także rynek krajowy i nie chodzi tu tylko o piekarnictwo i jagodzianki. Jagoda kamczacka wykorzystywana jest do produkcji m.in. musów i soku, a także nalewek. Wszystko to sprawia, że ceny surowca sprzedawanego „z pola” w tym sezonie otarły się o poziom 9,00 zł, nienotowany w poprzednich sezonach.

Zapraszam na film w którym Grzegorz Zelek z firmy Timac Agro opowie o tym w jaki sposób odżywiać jagodę kamczacka, na co zwrócić uwagę w poszczególnych fazach sezonu i czy warto rośliny wspomóc już po zebraniu owoców.

Timac Agro pomaga plantatorom haskapu

W gospodarstwie Andrzeja Krupińskiego, gdzie nagraliśmy powyższy film, trwa projekt Borówkowo Jagodowa Demo Farma. W jego ramach firma Timac Agro odpowiada za kwestie związane z żywieniem i biostymulacją roślin.

Nie da się ukryć, że gdy mowa o jagodzie kamczackiej, to w kraju popełniliśmy swoisty falstart. Plantacje zostały założone bez dostatecznej wiedzy i w efekcie znaczna ich część okazała się nisko produktywna. To w połączeniu z faktem, że rynek nie był gotowy na przyjęcie owoców haskapu prowadziło do rozczarowań wśród właścicieli plantacji.

Teraz jest jednak inaczej. Wiemy już które odmiany udają się w Polsce i wydają smaczne, słodkie owoce. Te zyskały też pewne grono odbiorców, zarówno na rynku deserowym jak i przetwórczym. Skoro jest popyt na plon, to trzeba wypracować właściwe technologie jego pozyskiwania – prowadzące do uzyskania obfitych zbiorów, ale jednocześnie efektywne kosztowo.

- Bardzo się cieszę, że możemy jako firma uczestniczyć w projekcie realizowanym w Gospodarstwie Ogrodniczym Krupińscy. Owoce haskapu są bardzo zdrowe i mogą być smaczne. Chcemy pomóc polskim plantatorom produkować je w taki sposób, by prowadzenie plantacji przynosiło im satysfakcje – mówił Grzegorz Zelek przy okazji spotkania.

Inicjatorem spotkania był senator Marcin Karpiński, który jest także plantatorem truskawek. Rozmowa dotyczyła najważniejszych problemów branży jagodowej i tego, jakie zmiany są dziś potrzebne z punktu widzenia producentów.

FOTO: M. Szczepańczyk

Największy problem to ludzie do zbioru

Jednym z głównych tematów była coraz trudniejsza i coraz droższa organizacja prac sezonowych. W produkcji jagodowej zbiór trwa krótko, ale w tym czasie potrzeba wielu pracowników. Liczy się wówczas czas, a rosnące koszty nie pomagają.

Inicjatorzy spotkania zwracali uwagę, że obecne procedury są zbyt rozbudowane jak na realia krótkiego sezonu. Dlatego jednym z postulatów było uproszczenie procedur zatrudniania pracowników sezonowych, skrócenie czasu rozpatrywania wniosków i stworzenie szybszej ścieżki dla gospodarstw, które potrzebują ludzi do zbioru w konkretnym momencie.

Plantator nadal jest słabszą stroną rynku

Drugim ważnym wątkiem była pozycja plantatora wobec skupów, pośredników i dużych odbiorców. Plantatorzy nadal mają mały wpływ na warunki handlu, a największe ryzyko bywa przerzucane właśnie na gospodarstwo.

Dlatego podczas spotkania padł postulat skuteczniejszej ochrony plantatorów przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi i przewagą kontraktową dużych podmiotów. Chodzi także o bardziej przejrzyste zasady skupu i rozliczeń jakościowych.

FOTO: M. Szczepańczyk

Coraz mniej narzędzi do ochrony plantacji

Kolejna sprawa dotyczyła ochrony roślin. W branży jagodowej problemem nie jest dziś tylko koszt zabiegów, ale także coraz mniejsza dostępność skutecznych rozwiązań. Przy rosnących wymaganiach jakościowych i handlowych plantator ma coraz węższy wybór legalnych narzędzi.

Z tego powodu postulowano o przyspieszenie procedur rejestracyjnych środków ochrony roślin dla upraw jagodowych. Chodzi o to, by producent nie zostawał bez skutecznych rozwiązań w kluczowych momentach sezonu.

FOTO: M. Szczepańczyk

Import i presja na ceny

W rozmowie wrócił także temat importu. Napływ tańszych produktów spoza Unii Europejskiej zwiększa presję na ceny i utrudnia konkurowanie polskim gospodarstwom.

Wśród postulatów znalazła się więc lepsza ochrona rynku oraz pełna przejrzystość pochodzenia surowca. Dla plantatorów to ważne nie tylko z punktu widzenia handlu, ale też uczciwych zasad konkurencji.

Więcej możliwości sprzedaży poza skupem

Ostatni z głównych tematów dotyczył sprzedaży bezpośredniej i krótkich łańcuchów dostaw. Część gospodarstw chce sprzedawać więcej poza skupem i szukać wyższej marży we własnym handlu lub małym przetwórstwie.

Tu barierą są formalności. Dlatego jednym z postulatów było uproszczenie zasad sprzedaży bezpośredniej i stworzenie prostszych warunków dla gospodarstw, które chcą rozwijać lokalną sprzedaż.

Korzystając z okazji postanowiłem zapytać gospodarza o to jak prognozuje wielkość zbiorów porzeczki czarnej na cele przemysłowe. Prezes Polskiego Stowarzyszenia Plantatorów Porzeczek w swej ocenie był ostrożny, ale też dość sceptyczny.

Wskazał na przymrozki ale także na suszę, która w ostatnich miesiącach sukcesywnie się pogłębiała. To dwa czynniki, które bardzo silnie limitują produktywność krajowych kwater. Rozmówca zaznaczył jednak, że o konkretnych wielkościach zbioru mówić będzie można później, bezpośrednio przed zbiorami. Wiadomo jednak, że te nie będą obfite.

Więcej na filmie

Dr Piotr Baryła zdecydował się wystąpić przed kamerą. W swym wystąpieniu poruszył wiele ważnych kwestii, jak choćby wspomniane już przymrozki czy suszę, ale także zmiany w rejestracjach ś.o.r. czy kwestię potencjalnych zapasów koncentratu i mrożonych owoców, które mogłyby rzutować na tegoroczną kampanię skupu. Cała wypowiedź znajduje się na poniższym filmie:

Porzeczkowy zawrót głowy

Porzeczkowy zawrót głowy to coroczna impreza, której gospodarzem jest dr. Piotr Baryła. Odbywa się przy udziale firm partnerów. W tym roku były to: Timac Agro, Bayer, Bury, Agrobard,, Agrokopter, Izusu Odyssey, Nissan i BYD. W wydarzeniu udział wzięli plantatorzy porzeczki z całej Polski. Okazała frekwencja dowodzi zainteresowania produkcją porzeczki, zarówno tej czarnej, której dotyczy film, jak i deserowej, w tym porzeczki czerwonej uprawianej w tunelach.

‘Glorniwa’ to selekcja dostosowana do polskich warunków uprawy. Nie wykazała dotąd zwiększonej podatności na choroby czy niestandardowego zapotrzebowania na składniki pokarmowe. Jej prowadzenie nie nastręcza większych trudności.

Największym atutem tej kreacji jest termin w jakim wydaje owoce. Pozwala wejść na rynek bardzo wcześnie, już pod koniec maja lub na początku czerwca, a więc w okresie, gdy jeżyny jest na nim bardzo mało, a jej ceny są więcej niż satysfakcjonujące.

Boryna produkuje i sprzedaje sadzonki tej polskiej, przystosowanej do krajowych warunków selekcji.

Jagoda kamczacka intryguje smakiem, w którym odnaleźć można nuty jeżyny, maliny, agrestu, porzeczki i borówki. Oryginalna w kształcie, generalnie wytrawna w smaku, nazywana jest „owocem wiecznej młodości”. To superowoc o udowodnionym wpływie na regulacje mikrobiomu, poziomu cukru we krwi i ciśnienia tętniczego. Dziś ruszają jej zbiory.

Czerwiec to czas, gdy jagody trafiają prosto z krzewów do rąk konsumentów. Coraz więcej plantatorów otworzy niebawem swoje gospodarstwa, organizując samozbiory, dni otwarte, degustacje i rodzinne pikniki.

Gdzie można wziąć w nich udział?

Na samozbiory zaprasza 14 plantacji w sześciu regionach. W Małopolsce zapraszają 2 plantacje, na Mazowszu - 3, w województwie lubelskim - 2, w województwie łódzkim - 2, w świętokrzyskim - 2, a w Wielkopolsce - 3.

Oto mapa, która każdemu pozwoli znaleźć swoją plantacje:

mapa samozbiorów haskapu, otwarte plantacje

FOTO: Polskie Superowoce

Każda plantacja ma swój niepowtarzalny klimat, każde samozbiory swój charakter, wszystkie łączy pasja do popularyzacji jagody kamczackiej.

• Na Mazowszu zapraszają: Gospodarstwo Jagodowe w Boglewicach, gm. Jasieniec; Gospodarstwo Sadownicze Piotr Stępniak w Mogielnicy oraz Bończa w gminie Warka.
• Lubelskie zaprasza na plantacje w Opolu Lubelskim i Antoniówka w gm. Krzczonów.
• W łódzkim ofertę przygotowały: plantacja Sobki gm. Zelów oraz Gospodarstwo Haskap w Mokrej Prawej w pow. skierniewickim.
• W świętokrzyskim zapraszają plantacje „Jagodowe smaki" z Wszachowa i „Jagodowe Pole” z Modliborzyc.
• W Wielkopolce samozbiory odbędą się w 3 lokalizacjach - Michałów Drugi, gm. Opatówek; plantacje braci Miedzińskich w Bożatkach koło Rzgowa i Chojny koło Koła.
• W Małopolsce zapraszają plantacje: „Zdrowe Jagody” w Nowej Wsi i „Plantin” w Muniakowicach, gdzie w niedzielę 7 czerwca odbędzie się I Bieg po Jagodę kamczacką. Start, meta i baza zawodów znajdą się na plantacji jagody kamczackiej. To unikalne wydarzenie jest częścią tzw. Jagodowej Sztafety, serii 5 biegów po kolejne owoce jagodowe. Więcej o sztafecie biegów na 10 km i nordic walking - na stronie PolskieSuperowoce.pl

Na czym polegają samozbiory?

Ida samozbiorów jest prosta: kupujesz owoce, które zebrałeś i chcesz zabrać ze sobą. Zwykle większe ilości po to by je zamrozić. Jako uczestnik, jesz do woli, to co sam zerwiesz.

Samozbiory to doskonała okazja, by poznać różne odmiany jagody, znacząco różniące się smakiem. Zobaczyć jak wygląda jej uprawa, poznać przepisy i zakupić różne przetwory z jagody. Na plantacjach dostępne są zwykle konfitury, dżemy, soki, często spróbować można ciasta lub koktajlu z jagodą.

Samozbiory to już sport narodowy

Atrakcyjność tej formy rekreacji i zakupów rośnie od lat. Według badań Kantar 25 mln Polaków chce wziąć udział w samozbiorach. 3 lata temu chętnych było 7 na 10 dorosłych Polaków (70%), 2 lata temu już 76% a w ub. roku 78% ludzi w wieku 15+. Najnowsze badania mówią, że aż 1,4 mln osób zainteresowana jest dziś odwiedzeniem plantacji jagody kamczackiej (8%).

Wśród gatunków jagodowych więcej ludzi chciałoby zbierać samemu tylko truskawki (37%), maliny (25%), borówki (21%) i jeżyny (12%). Obok rosnącego zainteresowania odwiedzeniem plantacji podczas samozbiorów, aż 3/4 Polaków zamierza w sezonie 2026 jeść więcej polskich owoców i warzyw.

Chcemy jeść zdrowo i lokalnie

Wśród owoców jagodowych najwięcej badanych deklaruje chęć kupowania, częściej niż dotychczas, polskich borówek (30%), truskawek (29%), malin (24%) oraz właśnie jagody kamczackiej. Deklaracje na poziomie 9% to blisko 2,9 mln jej konsumentów.

Jakie owoce chcemy kupować?

FOTO: Polskie Superowoce

Polskie owoce i warzywa są na fali wznoszącej. Rośnie ochota konsumentów na produkty lokalne i jak najmniej przetworzone. Wśród atutów polskich plantacji jest biologia miejsca i rosnąca świadomość, że to co lokalne jest dla nas lepsze. Ściślej, lepsze dla naszego zdrowia.

Co raz częściej łączymy jakość - świeżość owoców i lokalny mikrobiom - z atrybutami miejsca - regionu, klimatu i mikroklimatu, gleby i praktyk uprawowych.

Źródło: polskiesuperowoce.pl

W wielu regionach Polski sytuacja wodna jest niekorzystna. Wilgotność w warstwie 0–7 cm jest bardzo niska, a w wielu miejscach kraju, zwłaszcza w centrum, utrzymuje się na poziomie zaledwie 10–30%. Równie słabo wygląda głębsza warstwa gleby, od 7 do 28 cm, szczególnie w zachodniej i centralnej Polsce.

Dla plantatorów jagodowych to ważny sygnał: młode przyrosty, system korzeniowy i owoce mogą szybko reagować na deficyt wody, zwłaszcza na lżejszych glebach i przy intensywnym nasłonecznieniu.

Opady będą, ale raczej niewielkie

Najbliższe dni nie przyniosą powszechnych, równomiernych opadów. Jeśli deszcz pojawi się w Polsce północnej lub wschodniej, będzie miał głównie charakter konwekcyjny, czyli przelotny i punktowy. Oznacza to, że lokalnie może spaść tylko kilka milimetrów.

Więcej opadów możliwych jest na krańcach południowo-zachodnich, gdzie wpływ będzie miał niż atmosferyczny. To jednak poprawi wyraźnie sytuację jedynie w tych częściach kraju.

Co pokazują modele pogodowe?

Prognozy są zgodne co do jednego: pogoda będzie zmienna, ale nie wszędzie deszczowa.

• ICON widzi więcej opadów na południu: miejscami do 30–35 mm do niedzieli.
• ECMWF pokazuje bardziej pewny scenariusz z opadami na południu i wschodzie, a w drugiej połowie tygodnia nawet większą ilość deszczu.
• GFS sugeruje bardziej umiarkowane sumy opadów, rzędu 20–40 mm, zamiast bardzo wysokich wartości punktowych.

Dla producentów jagodowych pewne jest tylko to, że kolejny raz do czynienia będziemy mieli z pogodową loterią – jedne plantacje dostaną deszcz, inne nie.

Pogoda od poniedziałku do piątku

W poniedziałek opady konwekcyjne możliwe są w wielu miejscach kraju, przy temperaturach 16–22°C i porywach wiatru do 25 km/h.

We wtorek opady będą już słabnąć, głównie w centrum i na północy. Temperatura wzrośnie do 18–23°C, lokalnie do 24°C.

Środa, czwartek i piątek to okres największej niepewności. Nad Polską może utworzyć się falujący front atmosferyczny, który przyniesie:

• intensywniejsze opady w zachodniej i centralnej Polsce,
• spadek temperatury za frontem do 14–16°C,
• porywy wiatru nawet do 35–50 km/h,
• w piątek przemieszczanie się strefy deszczu i burz na wschód kraju.

Niedzielne deszcze w centralnej Polsce tylko punktowo były w miarę obfite. W większości środkowych województw, jeśli w ogóle spadł deszcz, to był symboliczny. Silniejsze opady wystąpiły w okolicach dużych miast. Dwie burze z chwilowo intensywnym deszczem przeszły nad Łodzią, padało też w Warszawie. Ogrodnicy życzyliby sobie jednak deszczu przede wszystkim pomiędzy tymi miastami, a tam przeszły co najwyżej mżawki.

Przelotne deszcze i ciepła pogoda w okresie kwitnienia borówek czy truskawek to scenariusz niepokojący plantatorów. Taki przebieg pogody wzmaga presję szarej pleśni i nakłada na osoby prowadzące uprawę konieczność wzmożonej ochrony.

Dla ogrodników uprawiających porzeczki, agrest, jagodę kamczacką czy aronię, szczególnie bez nawodnienia, obecny przebieg pogody jest powodem do niepokoju.

Silny wiatr, ciepło, niemal upalnie i brak opadów do końca tygodnia, Pogoda Interia

FOTO: Pogoda Interia

Niepokojący, wręcz alarmujący raport IUNG w sprawie suszy przedstawialiśmy na portalu wczoraj. Niewiele jednak wskazuje na to, by trudna sytuacja miała się szybko zmienić. Przypominam, że ostatnim miesiącem z sumą opadów mieszczącą się w wieloletniej normie w Polsce był listopad 2025 r. — od tamtej pory regularnie notujemy mniejszy lub większy deficyt opadów, co przekłada się na trudną sytuację w uprawach polowych.

Najgorsza sytuacja występuje w województwie kujawsko-pomorskim, mazowieckim i łódzkim.

IUNG w komunikacie obejmującym okres od 21 marca do 20 maja 2026 r. stwierdził zagrożenie suszą dla:

• zbóż jarych w 334 gminach,
• zbóż ozimych w 179 gminach,
• truskawek w 55 gminach.

Zboża jare w niebezpieczeństwie

W przypadku zbóż jarych zagrożenie suszą objęło około 13 proc. wszystkich gmin w kraju. - W uprawach zbóż jarych warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 334 gmin, co stanowi około 13% ogólnej liczby gmin w kraju - czytamy w komunikacie IUNG w Puławach.

Najwięcej zagrożonych gmin odnotowano w województwach:

• kujawsko-pomorskim – 71 gmin,
• mazowieckim – 107 gmin,
• łódzkim – 50 gmin,
• warmińsko-mazurskim – 26 gmin,
• wielkopolskim – 32 gmin,
• lubelskim – 42 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Zboża Jare

Największy udział powierzchni zagrożonej stratami plonów w uprawach zbóż jarych wystąpił w:

• mazowieckim – 5,31 proc.,
• łódzkim – 4,37 proc.,
• kujawsko-pomorskim – 3,87 proc.

Oziminom także brakuje wody

Susza uderza też w zboża ozime. 

- W uprawach zbóż ozimych warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 179 gmin, co stanowi 7,22% ogólnej liczby gmin w kraju - informują agrometeorolodzy IUNG w Puławach.

Największy udział gmin zagrożonych odnotowano w:

• kujawsko-pomorskim – 43 gminy,
• mazowieckim – 69 gmin,
• łódzkim – 28 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Zboża Ozime

Truskawki dotknięte suszą

W uprawach truskawek warunki suszy rolniczej stwierdzono na obszarze 55 gmin, co stanowi 2% ogólnej liczby gmin w kraju. Największe zagrożenie dotyczyło województwa:

• mazowieckiego – 34 gminy,
• kujawsko-pomorskiego – 9 gmin,
• łódzkiego – 7 gmin,
• wielkopolskiego – 5 gmin.

FOTO: Raport Suszowy Truskawki

Suszy marzec i kwiecień

Agrometeorolodzy IUNG wskazują, że o skali problemu zdecydował przede wszystkim bardzo niski poziom opadów w marcu i kwietniu. W kwietniu miesięczna suma opadów wyniosła jedynie 20–30 proc. normy klimatycznej z lat 1991–2020. Poprawa przyszła dopiero w pierwszej i drugiej dekadzie maja, ale była zbyt słaba, by odwrócić skutki wcześniejszego deficytu wody, zwłaszcza w centralnej Polsce.

Najniższe wartości klimatycznego bilansu wodnego odnotowano w:

• kujawsko-pomorskim,
• mazowieckim,
• północnej części łódzkiego,
• północnej części wielkopolskiego,
• lubelskim.

To właśnie tam KBW miejscami spadł poniżej -125 mm, czyli do poziomu wskazującego na straty w uprawach.

Bartłomiej Czekała

Źródło: IUNG-PIB PUławy

Na większości terytorium kraju utrzymuje się silny deficyt wody w glebie. Są miejsca, takie jak okolice Kalisza, gdzie pada dość często, ale w większości miejsc, gdzie prowadzi się uprawy ogrodnicze, deszcz pojawia się rzadko i symbolicznie.

W okolicach Rawy Mazowieckiej, gdzie prowadzę swoje gospodarstwo, w miniony weekend, który miał być deszczowy i według wstępnych prognoz miało spaść ponad 20 mm deszczu, spadły łącznie 3 mm. Do tego dość silnie wiało, więc po opadzie nie ma już śladu.

Punktowo przeszły dość mocne opady, choćby w okolicach Białej Rawskiej. Były to jednak chwilowe ulewy na niewielkich skrawkach terenu, które długofalowo nie poprawią sytuacji.

Przyszły tydzień z większą ilością opadów

Od jutra w prognozach widać ocieplenie i więcej słońca – pogoda ma być bardziej wiosenna. Temperatury wzrosną do ponad 20°C, a deszcze mają być sporadyczne i przelotne.

Jednak po weekendzie niektóre modele meteorologiczne przewidują więcej deszczu. W moim gospodarstwie powinno spaść ponad 20 mm, a może nawet 30 mm. To bardzo poprawiłoby obecną złą sytuację. A przecież równie źle jest w wielu innych miejsach w kraju.

Prognozy długoterminowe odznaczają się niewielką sprawdzalnością, jednak w tym wypadku trzymam kciuki za to, by się sprawdziły. Gleba jest bardzo sucha, a przecież kiedyś wreszcie musi zacząć padać. W przeciwnym razie ten rok przejdzie do historii jako bardzo suchy.

Źródła: stopsuszy.imgw.pl, własne

Zapraszamy na krótki film z aktualnymi zaleceniami dla aronii. Tam, gdzie uszkodzenia są widoczne, a więc głównie w tych częściach kraju, gdzie w końcu kwietnia temperatury spadły najmocniej lub w miejscach, gdzie spływa i gromadzi się zimne powietrze potrzebne mogą być dodatkowe zabiegi:

Aronia jest stosunkowo odporna na mróz, ale…

Aronia należy do roślin stosunkowo odpornych na niskie temperatury i znosi spadki temperatur nawet do -20°C. Pomimo swojej wysokiej mrozoodporności dużo zależy także od stadium w jakim znajdują się rośliny w okresie niskich temperatur. Jeśli kwiaty są otwarte to może dojść do uszkodzenia pręcików, a nawet słupka. Na naszej pokazowej plantacji rośliny nie zostały drastycznie uszkodzone przez przymrozki, na nielicznych kwiatach zaobserwowaliśmy brązowe pręciki oraz przebarwiony słupek. Wobec tego zdecydowaliśmy o biostymulacji i wsparciu roślin poprzez nawożenie pozakorzeniowe.

Kwiaty aronii 7 maja, rozpoczęcie kwitnienia przypadło na 04.05.2026

FOTO: Michał Piątek

Dobrym i sprawdzonym rozwiązaniem jest użycie biostymulatora BEOZ Sard w ilości 1,5 l/ha – jest to preparat aminokwasowy z mikroelementami oraz technologią metabolitów mikrobiologicznych. Rolą metabolitów jest wzmocnienie działania aminokwasów oraz mikroelementów. Produkt został skomponowany w celu szybkiej i skutecznej regeneracji roślin po stresie abiotycznym jakim są przymrozki.

Oprócz biostymulacji na plantacji zastosowany został nawóz dolistny Agroleaf Power Total (20-20-20) w ilości 4 kg/ha. Aplikacja nawozu pozwoli zaopatrzyć rośliny w azot, fosfor i potas oraz mikroelementy – ten zabieg ma szczególne znaczenie ze względu na panującą w całym kraju suszę. W warunkach braku wody w glebie składniki pokarmowe nie mogą być rozpuszczone w roztworze glebowym i pobrane przez korzenie  w takich warunkach, jeśli zależy nam na utrzymaniu potencjału plonowania najlepszym ratunkiem jest nawożenie dolistne.

Justyna Wasiak z Sumi Agro Poland podczas wizyty na Aroniowej Demo Farmie sformułowała zalecenia na najbliższe dni, a także na okres, gdy minie ryzyko wystąpienia nocnych przymrozków. Komunikat w formie filmu z zaleceniami specjalistki można obejrzeć poniżej:

Przymrozki, susza, ale kiedy normalność?

Wygląda na to, że obecny sezon to czas pogodowych ekstremów. Mieszają się w nim skrajne warunki, wpędzając rośliny w kolejne stresy.

Pod koniec kwietnia, gdy pąki kwiatowe już nabrzmiewały, a aronia okryła się liśćmi, do Polski spłynęło zimne powietrze. Były takie miejsca, gdzie przy gruncie temperatura spadała do -10°C, co w okresie wegetacji nie może pozostać bez wpływu na stan roślin.

Jednak majówka przyniosła diametralną zmianę pogody. W nocy temperatura praktycznie nie spada poniżej 10°C, a w dzień dochodzi do 27°C. Przy silnym nasłonecznieniu w stanowiskach uprawnych jest naprawdę gorąco przez wiele godzin.

Jedna z plantacji, gdzie w ramach ADF trwają wdrożenia produktowe

FOTO: Michał Piątek

Rośliny są już silnie ulistnione, rozpoczynają kwitnienie, więc ich zapotrzebowanie na wodę jest bardzo wysokie, a tej w glebie jest mało. Ostatnim relatywnie mokrym miesiącem w centralnej Polsce był listopad, kiedy to suma opadów zmieściła się w wieloletniej normie. Od tamtej pory z miesiąca na miesiąc obserwujemy pogłębiający się deficyt.

Co gorsza, przed nami tzw. Zimni Ogrodnicy, a więc czas bardzo prawdopodobnych przymrozków na początku drugiej dekady maja. Choć, przynajmniej póki co, w prognozach nie widać kolejnej fali chłodu, lepiej trzymać rękę na pulsie i nie rozpędzać roślin zbyt mocno, aby nie narazić ich na kolejny stres abiotyczny.

W swoim wystąpieniu, które możecie zobaczyć powyżej, Justyna Wasiak porusza te zagadnienia. Informuje, w jaki sposób dzięki preparatom takim jak Shigeki, Kaishi czy Kinactiv Initial możemy minimalizować skutki wystąpienia tych zagrożeń.

W niektórych częściach centralnej Polski ujemne wskazania termometrów pojawiły się już po 21:00, a w wielu innych częściach kraju około północy. Przymrozek utrzymywał się tam prawie do 6:00, więc można mówić o długotrwałym spadku temperatury.

Najgorzej było tam, gdzie przez cały wieczór i noc niebo pozostawało bezchmurne. Taka sytuacja miała miejsce w zachodnio-środkowej Lubelszczyźnie, gdzie produkcja jagodowa i sadownicza jest dość mocno rozwinięta. Tam też było najchłodniej.

Jak kształtowały się temperatury?

Jak zwykle, pojawiły się doniesienia ekstremalne. Przeszukując media społecznościowe i grupy, w których sadownicy wymieniali się na bieżąco informacjami z sadów, można natrafić na informacje o dwucyfrowych mrozach. Takie wartości budzą zdziwienie graniczące z niedowierzaniem i prowokują do zastanowienia się, czy pomiar faktycznie został wykonany poprawnie.

Generalnie jednak spadki temperatur do poziomu -6°C stały się faktem. Miały miejsce w okolicach Józefowa nad Wisłą, Opola Lubelskiego, a także w niektórych innych miejscach kraju. W gospodarstwie państwa Sadaków pod Opatowem, gdzie uprawia się czarną porzeczkę, pomiary na plantacji również wykazały temperatury poniżej -5°C. Podobne wartości temperatur odnotowano pod Chynowem, ale niebezpiecznie było we wszystkich strefach uprawy jagodowych.

Teraz ma już być cieplej

Przed nami chwila wytchnienia. Majówka zapowiada się bardzo ciepło, niemal letnio, z temperaturami w dzień dochodzącymi do 26°C. Niedługo po niej, od 5 maja, prognozowane są deszcze, które w części stref produkcji ogrodniczej przyniosą nawet 40–50 mm sumarycznych opadów. Miejmy nadzieję, że ten optymistyczny scenariusz się ziści, a straty wynikające z przymrozków nie będą tak poważne, jak teraz przewidujemy.

Biopreparaty oparte na aminokwasach to dziś jedno z najskuteczniejszych narzędzi wspierających produkcję owoców. Poprawiają rozwój systemu korzeniowego, zwiększają odporność roślin na stres oraz przyspieszają regenerację po niekorzystnych warunkach pogodowych. Ich stosowanie pozwala lepiej wykorzystać nawożenie i ograniczyć straty w plonie. W efekcie rośliny są bardziej wyrównane, a plon stabilniejszy i lepszej jakości handlowej. To rozwiązanie, które coraz częściej staje się standardem w nowoczesnej produkcji owoców.  

Właśnie dlatego przygotowaliśmy konkurs, który daje możliwość sprawdzenia tych rozwiązań w praktyce – bez ponoszenia kosztów. To realna szansa, by przetestować biopreparaty w swoim gospodarstwie i przekonać się, jak wpływają na kondycję roślin i efektywność produkcji. 

Nagrody w konkursie 

W konkursie do wygrania są trzy zestawy biopreparatów oraz indywidualne zalecenia od eksperta Agro-Sorb, dopasowane do warunków konkretnej produkcji, co pozwoli w pełni wykorzystać potencjał tych produktów w gospodarstwie. 

Do wygrania: 

• I miejsce  - 990 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 40 000 zł 
• II miejsce - 480 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 20 000 zł 
• III miejsce - 250 litrów biopreparatów z aminokwasami o wartości 10 000 zł 
• oraz 8 nagród dodatkowych - zestaw biopreparatów z aminokwasami o wartości 800 zł. 

To nie tylko nagrody – to realna szansa, aby przetestować skuteczne rozwiązania w swoim gospodarstwie i zobaczyć efekty w praktyce. 

Jak wziąć udział? 

Udział w konkursie jest prosty i nie zajmuje dużo czasu – wystarczy odpowiedzieć na 3 pytania i wypełnić formularz zgłoszeniowy online. To niewielki wysiłek w porównaniu do korzyści, jakie można zyskać – zarówno w postaci nagród, jak i nowej wiedzy oraz praktycznych doświadczeń. 

Szczegóły konkursu oraz formularz zgłoszeniowy znajdziesz TUTAJ

Nie zwlekaj – zgłoś się już dziś i sprawdź, jak biopreparaty mogą wpłynąć na Twoje plony w nadchodzącym sezonie! 

Dziś rozpoczyna się kolejna już tej wiosny fala przymrozków. Spadki temperatur poniżej 0°C w centralnej Polsce pojawią się już około godziny 23:00, a chłód nie odpuści do 5:30-6:30.

FOTO: A. Banaszek

Tradycyjnie już najbardziej narażone będą wschodnie części kraju, choć niskie temperatury zapanują także wzdłuż granicy z Niemcami. Narażone będą także centralne dzielnice i tu właśnie spodziewana jest najniższa temperatura. W okolicach Nowego Miasta, a więc w dolinie Pilicy, przy gruncie temperatura spadać może do -3°C.

Prognozowany przymrozek 27.04., godzina 2:00, 5 cm nad ziemią

FOTO: Ventusky

Pamiętajmy jednak, że to tylko prognozy i w dodatku wartości te są uśrednione, nie oddają w pełni lokalnych uwarunkowań. Ponieważ w głównych strefach produkcji jagodowych zapowiedziane zostały spadki temperatury przy gruncie przeważnie do poziomu -2°C, a nawet -3°C, to spodziewałbym się, że faktycznie w ekstremalnych przypadkach termometry wskazać mogą -6°C, a nawet -7°C.

Przy okazji wizyty dr inż. Radosława Łaźnego i dr inż. Jerzego Próchnickiego na Aroniowej Demo Farmie doszło do ciekawej rozmowy o znaczeniu budowy próchnicy na lekkich glebach w już istniejących nasadzeniach. To nieco utrudnione, ale jak najbardziej możliwe, dzięki aplikacji płynnych produktów z gamy Carbohumic.

Rozmowa została uwieczniona w formie krótkiego filmu wysyconego merytorycznymi informacjami:

Pada za mało, albo za dużo. Nawozy coraz droższe

Jedną z korzyści budowy próchnicy w glebie jest lepsze wykorzystanie wody przez rośliny. Sorpcja gleby wzrasta, a więc wydłużające się okresy bez opadów czynią mniej szkód uprawny roślinom.

Okresy susz przerywane są jednak w ostatnich latach dość gwałtownymi, nawalnymi deszczami. Choć przynoszą one wodę, to jednak na glebach piaszczystych dość szybko opuszcza ona ryzosferę.

Rosnące ceny nawozów także nakazują rozsądek w ich stosowaniu. Próchnicza ziemia jest dobrym ich magazynem – roztwór glebowy w którym znajdują się podane w nawozach składniki pokarmowe jest dłużej dostępny dla roślin. Dlatego też przy aplikacji tej samej dawki można osiągnąć lepsze wyniki w uprawie i produkcji.

To tylko niektóre z powodów dla których warto obejrzeć powyższy materiał filmowy.

Mateusz Maruszewski, właściciel marki Farma Mój Owoc, od lat zajmuje się produkcją owoców jagodowych najwyższej jakości, przede wszystkim truskawek. Jak podkreśla, impulsem do szukania nowej drogi rozwoju była sytuacja, w której praca producenta nie była właściwie wynagradzana przez rynek.

Mateusz Maruszewski, Lody z Farmy

FOTO: Michał Piątek

W jego warszawskim wystąpieniu wybrzmiało smutne doświadczenie wielu plantatorów: wysokie koszty produkcji, presja cenowa i brak stabilności sprzedaży. To właśnie wtedy pojawiła się decyzja, by odejść od modelu opartego wyłącznie na sprzedaży świeżych owoców i postawić na przetwórstwo.

Pierwszym krokiem były dżemy, wytwarzane z nadwyżek oraz owoców zbyt dojrzałych lub niespełniających wymagań rynku deserowego. Kolejnym – znacznie bardziej ambitnym – okazały się lody.

Lody rzemieślnicze z owoców z własnej farmy

Pomysł był prosty, ale wymagający: jeśli lody, to wyłącznie z własnych owoców. Rodzina Maruszewskich rozpoczęła więc intensywną naukę technologii produkcji lodów rzemieślniczych. Uczestniczyli w szkoleniach prowadzonych przez najlepszych specjalistów w Polsce, zabierając ze sobą owoce z własnego gospodarstwa i już na tym etapie testując ich przydatność w recepturach.

Kulminacją tego procesu był wyjazd brata Mateusza Maruszewskiego, Adama, i jego mamy Anny do Bolonii, uznawanej za jedno z najważniejszych miejsc kształcenia w zakresie produkcji lodów rzemieślniczych. Jak relacjonował prelegent, wrócili stamtąd z wyróżnieniem.

W jego ocenie produkcja lodów to nie tylko rzemiosło, ale również precyzja i technologia. O jakości decydują proporcje cukru, zawartość ciał stałych czy właściwości przeciwzamarzaniowe. To właśnie ta wiedza pozwoliła przejść od pomysłu do gotowego produktu.

Otwarcie lodziarni i szybki rozwój marki Lody z Farmy

Pierwsza lodziarnia pod marką Lody z Farmy została otwarta 27 kwietnia 2024 roku. Startowi towarzyszyła intensywna promocja, wykorzystująca rozpoznawalność gospodarstwa i zainteresowanie mediów, które wcześniej odwiedzały farmę przy okazji materiałów o pierwszych truskawkach.

Jak podkreślał Mateusz Maruszewski, uruchomienie lodziarni stało się momentem przełomowym. Marka szybko zaczęła pojawiać się w mediach ogólnopolskich i regionalnych, a działania promocyjne wsparli także influencerzy, youtuberzy i osoby publiczne. Rozpoznawalność rosła również dzięki aktywności sponsoringowej i charytatywnej oraz wyraźnemu osadzeniu marki w środowisku lokalnego rolnictwa.

Naturalne lody z konkretnych odmian, a nie tylko z gatunków

Jednym z najciekawszych elementów tej koncepcji jest podejście do surowca. W Lody z Farmy nie chodzi jedynie o wykorzystanie konkretnego gatunku owoców, lecz o dobór określonych odmian. Jak zaznaczał prelegent, to właśnie ogrodnicze doświadczenie pozwala świadomie wybierać owoce najlepiej dopasowane do danej receptury.

Czytaj także:

wczesne truskawki

Jak nabyć truskawki bezpośrednio od polskiego rolnika? Wystarczy wyjść na lody!

Przy tworzeniu sorbetu truskawkowego testowano aż 17 odmian truskawek, by wybrać tę jedną, która najlepiej odpowiada założeniom produktu. Firma korzysta także z własnych lub pochodzących z zaprzyjaźnionych, lokalnych gospodarstw porzeczek, wiśni, malin czy mini kiwi, a inne składniki do lodów i dodatków dobiera zgodnie z wcześniej opracowaną polityką jakości.

Lody z Farmy, zestaw do przewozu i sprzedaży lodów

FOTO: Lody Z Farmy

To podejście przekłada się również na naturalność produktu. Jak podkreślał podczas gali Branding Ovation Mateusz Maruszewski, lody bananowe nie muszą być żółte, miętowe zielone, a w ofercie nie ma miejsca na niebieskie lody. Liczy się naturalny skład, prawdziwe mleko, śmietanka i owoce, a także własnoręcznie przygotowywane dodatki typu variegato.

Przetwórstwo owoców jagodowych jako sposób na zwiększenie wartości produkcji

- Historia Lody z Farmy pokazuje, że przetwórstwo może być skuteczną odpowiedzią na wyzwania rynku świeżych owoców. Zamiast sprzedawać surowiec na warunkach narzucanych przez odbiorców, zbudowaliśmy własny produkt końcowy, markę i kanały sprzedaży. – mówił Mateusz Maruszewski.

To model, który pozwala lepiej wykorzystać potencjał owoców jagodowych, także tych trudniejszych do sprzedaży w segmencie deserowym. Dodatkowo umożliwia stworzenie unikalnej oferty opartej na jakości, autentyczności i pochodzeniu surowca.

Franczyza, nowe punkty i dalszy rozwój

Jak wynika z wystąpienia Mateusza Maruszewskiego, w ciągu dwóch lat marka odnotowała bardzo dynamiczny, trzynastokrotny wzrost liczby lodziarni. Dziś rozwój opiera się już nie tylko na kolejnych punktach sprzedaży, ale także na modelu franczyzowym.

Wedle prognoz pogody możemy spodziewać się porannych przymrozków już w czwartek, choć najzimniejsza będzie zapewne kolejna noc, tj. z czwartku na piątku. Wówczas to słupki rtęci termometrów na wysokości 5 cm nad ziemią mogą spadać do -5°C.

Prognozowane temperatury 10.04. o godzinie 6:00

FOTO: Ventusky

W grę wchodzić będzie też lokalna topografia. W zadoleniach, gdzie gromadzi się chłodne powietrze, spadki temperatur mogą być jeszcze bardziej dotkliwe. Po każdej zimnej nocy Internet zapełnia się zdjęciami z pomiarów temperatur z wskazaniami o kila stopni niższymi niż te prognozowane.

Innymi czynnikami, które zadecydują o ewentualnych uszkodzeniach będzie długość trwania przymrozku oraz względna wilgotność powietrza. Na szczęście na plantacjach gruntowych oprócz jagody kamczackiej nie ma jeszcze kwitnienia, więc najbliższa fala przymrozków być może nie będzie mieć szczególnie dotkliwych konsekwencji.

Pamiętajmy o opryskiwaczach i chłodniach

Oddzielny temat to kwestia zabezpieczenia sprzętu. Większość z nas wykonywała już zabiegi ochrony. Ciecz robocza pozostawiona w opryskiwaczach wyeksponowanych na oddziaływania temperatury stanowi zagrożenie dla pomp oraz innych elementów. W przypadku niewielkiego i krótkotrwałego spadku temperatury poniżej poziomu 0°C ryzyko pęknięć jest niewielkie. Jednak wstawienie opryskiwacza choćby do nieocieplanego budynku zawsze dodatkowo jeszcze podnosi prawdopodobieństwo bezpiecznego przetrwania nocy.

W starszych ciągnikach, których właściciele wciąż jeszcze praktykują zalewanie chłodnic wodą, łatwiej będzie ją po prostu spuścić. Uszkodzenia wywoływane przez jej zamarzanie nie są zazwyczaj szczególnie kosztowne w usunięciu, ale wymaga to dość dużo czasu – z pewnością więcej niż usunięcie wody z układu chłodniczego.

Karolina Bednarczyk w trakcie swego warszawskiego wystąpienia podkreśliła, że większość osób związanych z sadownictwem i produkcją owoców dobrze zna problem wiosennych przymrozków. Nie każdy jednak potrafi potraktować to wyzwanie jako element budowania przewagi.

owoce mini kiwi, owoce na krzewach

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

Prezentując markę Mini Kiwi Bednarczyk Berries, opowiedziała o początkach plantacji w Leonowie w powiecie garwolińskim, niedaleko Warszawy. - Gdy wszystko się zaczynało, nie było ani dużego doświadczenia, ani mocnego zaplecza finansowego. Był za to pomysł, by stworzyć coś własnego, autentycznego i wyraźnie odróżniającego się od standardowych modeli obecnych na rynku – mówiła ogrodniczka.

Mini kiwi jako fundament marki

Zamiast postawić na popularniejsze gatunki owoców, które mogłyby szybciej przynieść komercyjny efekt, zespół Mini Kiwi Bednarczyk Berries wybrał drogę trudniejszą, ale znacznie bardziej charakterystyczną. Minikiwi od początku miało być nie tylko produktem, lecz także fundamentem gospodarstwa i jego marki.

Jak podkreślała Karolina Bednarczyk, ta decyzja wiązała się z ryzykiem finansowym i wizerunkowym, ale równocześnie dawała szansę na zbudowanie czegoś naprawdę wyjątkowego. To właśnie odwaga w wyborze mniej oczywistego kierunku stała się jednym z filarów rozwoju marki.

Pędy i pąki zabezpieczone zraszaczami

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

W wystąpieniu mocno wybrzmiało przekonanie, że w produkcji owoców nie ma miejsca na przypadek. Każdy owoc jest efektem wielu działań, decyzji i konsekwentnie realizowanych procesów. Szczególnie ważne są tu momenty krytyczne, takie jak wiosenne przymrozki, które mogą zadecydować o powodzeniu lub stracie całego sezonu.

Plantacja minikiwi w trakcie przymrozków, zabezpieczanie krzewów

FOTO:

Dlatego Mini Kiwi Bednarczyk Berries rozwija rozwiązania pozwalające ograniczać ryzyko. Mowa o systemie zraszaczy oraz ciągłym monitorowaniu temperatury. Celem nie jest ucieczka od zagrożeń, ale takie zarządzanie nimi tak, by zapewnić owocom możliwie najlepsze warunki.

Mini kiwi przyciąga wyglądem i smakiem

Karolina Bednarczyk zwróciła uwagę, że minikiwi to owoc, który wyróżnia się już na pierwszy rzut oka. Występuje w wielu odmianach — od zielonych po owoce z czerwonym, bordowym czy pomarańczowym rumieńcem. Dzięki temu świetnie prezentuje się na sklepowej półce i naturalnie przyciąga wzrok konsumenta.

Owoce mini kiwi zebrane luzem

FOTO: Mini Kiwi Bednarczyk Berries

Dodatkowym atutem jest wygoda spożycia. W przeciwieństwie do klasycznego kiwi, minikiwi nie ma charakterystycznych włosków i można je jeść w całości. To sprawia, że doskonale wpisuje się w potrzeby współczesnych klientów, którzy szukają zdrowych, wygodnych i atrakcyjnych wizualnie przekąsek.

Godne podkreślenia są również zdrowotne właściwości minikiwi. To owoc bogaty w antyoksydanty, witaminy oraz składniki mineralne, takie jak żelazo i magnez. Karolina Bednarczyk zaznaczyła, że konsumenci są dziś coraz bardziej świadomi i zwracają uwagę nie tylko na smak oraz jakość, ale także na realne korzyści zdrowotne.

Sezon na minikiwi przypada od końca sierpnia do października, czyli w czasie, gdy naturalna odporność organizmu często się obniża. W tym kontekście owoc zyskuje dodatkową wartość jako naturalna przekąska wspierająca codzienną dietę.

Rozwój marki wykracza poza świeży produkt

Karolina Bednarczyk, Branding Ovation

FOTO: Polskie Superowoce

Mini Kiwi Bednarczyk Berries rozwija się nie tylko w obszarze sprzedaży świeżych owoców. Marka wykorzystuje potencjał produktu również w gastronomii i przetwórstwie. Minikiwi trafia do deserów, lodów i autorskich dań restauracyjnych, a współpraca z lokalami gastronomicznymi oraz lodziarniami pozwala budować nowe okazje do kontaktu konsumenta z marką.

Plantacja oferuje owoce pakowane, sprzedawane luzem oraz przygotowywane zgodnie z bardziej specyficznymi potrzebami klientów. Duże znaczenie ma tu dbałość o szczegóły: dokładne sortowanie, szybkie schładzanie po zbiorze i bezwzględne zachowanie łańcucha chłodniczego podczas dalszego transportu.

Mini kiwi – dużo do zrobienia na gruncie popularyzacji spożycia owoców

- Rosnące zainteresowanie minikiwi nie jest przypadkiem. Owoc ma wiele walorów, ale wciąż potrzebna jest mu promocja, która pozwoli zbudować lepszą rozpoznawalność i szerszą grupę konsumentów. Staramy się wspierać ten proces w skali kraju i powstające nowe plantacje postrzegamy nie jako konkurencję, lecz bardziej szanse na wspólne zwielokrotnienie wysiłków na polu informacyjnym i w innych obszarach uprawy i sprzedaży owoców – mówiła w Warszawie Karolina Bednarczyk.

Z perspektywy czasu, choć bywały chwile trudne, uprawa minikiwi pod Garwolinem okazała się decyzją trafioną. Owoce sprzedają się, a prowadzenie plantacji przysparza satysfakcji. 

Od lewej: Mateusz Maruszewski, Julia Gołtwienko, Adam Maruszewski, Lody z Farmy

FOTO: Polskie Superowoce

Jagodową marką roku 2026 zostały Lody z Farmy! Jurorzy konkursu docenili to rodzinne przedsięwzięcie państwa Maruszewskich, pasję z jaką jest rozwijane i osiągane sukcesy. Lody z Farmy to już aktualnie 13 lodziarni w równych miejscowościach, większych i mniejszych. Ciepły marzec sprawił, że kraftowe lody już można kupować, a lodziarnie otwarte będą do października.

- Nie spodziewałem się takiej nagrody! To niezwykle motywujące, wzruszająca chwila dla wszystkich, którzy pracowali na ten sukces. – mówił w trakcie gali Branding Ovation 2026 Mateusz Maruszewski, który wraz z bratem Adamem, odpowiedzialnym za receptury i przygotowanie lodów, odbierał wyróżnienie w Warszawie.

Inni laureaci

Lista nagrodzonych marek obejmuje większość gatunków z jagodowej sztafety superowoców. Oto wszyscy laureaci konkursu:

• Jagodowa Marka Roku 2026 - Lody z Farmy i Mateusz Maruszewski.
• Grand Prix Branding Ovation 2026 w kategorii Przetwórca - Paweł Eggert i Aronia Eggert.
• Grand Prix Branding Ovation 2026 w kategorii Dział Marketingu - Lody z Farmy i Mateusz Maruszewski.
• Truskawkowa Marka Roku 2026 - Truskawki z Przykony Izabeli i Mateusza Osajda.
• Malinowa Marka Roku 2026 - Lioforte.
• Jeżynowa Marka Roku 2026 - Jeżyny z Legsadu.
• Kamczacka Marka Roku 2026 - Gospodarstwo sadownicze Piotr Stępniak - Plantacja jagody kamczackiej Zaowocujemy.
• Aroniowa Marka Roku 2026 - Aronia Eggert.
• Minikiwi Marka Roku 2026 - Mini Kiwi Bednarczyk Berries.
• Dereniowa Marka Roku 2026 - Kiszony dereń podkarpacki od Ryś Podkarpacki Ogród dereniowy.
• Agrestowa Marka Roku 2026 - Polska Przetwórnia Owoców i Warzyw SMAK i AROMAT Agrestowa pokusa.
• Nagrodę „Pierogów roku” otrzymały Maliny. Nagrodę odebrała dr Agnieszka Orzeł, Dr Berry.

Branding Ovation to inicjatywa promująca budowanie marek w branży jagodowej. Tegoroczna edycja odbędzie się 30 marca w Warszawie. Konkurs wyłoni „Jagodową Markę Roku 2026”, Grand Prix w kategorii „Dział Marketingu Roku 2026” oraz 8 najlepszych marek gatunkowych - Malinową, Truskawkową, Borówkową, Kamczacką, Agrestową, Aroniową, Minikiwi i Dereniową Markę Roku 2026. Gala stanowi wyjątkową okazję do poznania liderów marketingu, ich doświadczeń oraz planów na nadchodzący sezon. Udział w wydarzeniu wymaga akredytacji.

Branding Ovation to coroczne spotkanie producentów i specjalistów marketingu w ogrodnictwie. Gościem i nowym jurorem III edycji jest Paweł Tkaczyk - ekspert od brandingu, autor bestsellerowych książek i najlepszego newslettera na temat marketingu.

W programie przegląd najciekawszych inicjatyw i solidna dawka wiedzy o budowaniu marki. 14 prezentacji konkursowych oraz ceremonia wręczenia nagród, w tym po raz pierwszy nagrody „pierogów roku”. Promotorzy pierogów z owocami jagodowymi otrzymają słynną Pieroguszkę, hit zimowych Igrzysk Olimpijskich w Mediolanie.

Nagrodą dla laureatów jest promocja w prasie handlowej - magazynie Hurt&Detal, mediach informacyjnych - Kobieta.interia.pl, BusinessInsider.pl, Money.pl, serwisie Polskiej Agencji Prasowej, na łamach czasopisma „Jagodnik” i w portalu Jagodnik.pl, w portalu oraz czasopiśmie Jagodowe.pl i na portalu SAD24.pl.

Kto ma szanse na tytuły?

Swoje doświadczenia i sukcesy zaprezentuje 14 jagodowych podmiotów:

• Magdalena Mularska, Legsad_ Jeżyny z Legsadu ?
• Izabela i Mateusz Osajda, Truskawki z Przykony ?
• Agnieszka Orzeł_ DrBerry.pl ?
• Gospodarstwo Magdalena i Mateusz Włodarczyk_ Truskawkowe Inspiracje M&M Hornigi ?
• Karolina i Mateusz Wójcik, Owocowa Kryjówka w Gąsawach​
• Mini Kiwi Bednarczyk Berries ?
• Gospodarstwo Rolne_ Ryś Podkarpacki ❤️
• Joanna Gębka_ Lioforte
• Mateusz Maruszewski_ Lody z Farmy
• Paweł Eggert_ Aronia Eggert ??
• Smart Berries_ SmartBerriestest.com
• Polska Przetwórnia Owoców i Warzyw SMAK i AROMAT Agrestowa pokusa ?
• Zielono Mi Agnieszka Jarosińska_ Sok z borówki 100% ?
• Gospodarstwo sadownicze Piotr Stępniak_ Plantacja jagody kamczackiej Zaowocujemy ?

Kiedy? Pon. 30 marca 2026 r., 10:00-16:30.

Miejsce: Brain Embassy, ul. Czackiego 15/17

Centrum Warszawy, 20 minut do Dworca Centralnego

Podczas lustracji plantacji doświadczalnej w ramach projektu ADF dr inż. Diana Wieczorek sformułowała zalecenia nawożenia wiosennego aronii w oparciu o wymogi tego gatunku i zasobność gleby w stanowisku. Warto zapoznać się z poniższym materiałem, w którym mowa jest m.in. o dawkach i terminach:

Nawożenie aronii - pierwsze kroki po zimie

Pierwszym krokiem  jest wykonanie nawożenia doglebowego, które zostało dopasowane do wyników analizy gleby. Pole z aronią charakteryzuje się dobrą zawartością potasu, fosforu i magnezu, ale dość niską zasobnością w wapń. Odczyn pH jest uregulowany, a stosunek Mg:Ca wynosi 1:6. Ze względu na niską zawartość wapnia, zastosowaliśmy węglan wapnia oraz produkt, który zapewnia wydłużoną dostępność tego składnika – Polysulphate.

Ten naturalny minerał został zaaplikowany w dawce 300 kg/ha i jest to już drugi roku stosowania tego nawozu w aronii. Polysulphate oprócz 17% CaO zawiera także siarkę, magnez i potas. Jako kopalina, długo uwalnia składniki pokarmowe, zapewniając ich wydłużoną w czasie dostępność oraz ograniczenie strat. Dzięki stosowaniu Polysulphate w aronii, ale także w wielu innych gatunkach owoców znacznie poprawia się ich jakość, trwałość przechowalnicza oraz BRIX. Warto przy tym wspomnieć, że jest to nawóz, który nie podnosi, ani nie obniża pH gleby.

Aroniowa Demo Farma - plantacja aronii 19.03.2026

FOTO: Michał Piątek

Kolejnym produktem, który zastosowaliśmy w gospodarstwie był Agromaster 12-11-18 w dawce 300 kg/ha. Pomimo dobrej zasobności w potas i fosfor zastosowano nawożenie tymi składnikami, żeby, zabezpieczyć bieżące potrzeby roślin oraz zapewnić ich dostępność na kolejny sezon.

Ciekawym rozwiązaniem zastosowanym w Agromaster jest obecność azotu w specjalnej otoczce, która warunkuje jego kontrolowane uwalnianie w czasie. Tempo uwalniania azotu jest uzależnione tylko od temperatury gleby i zostało określone dla temperatury 21°C. W wyższej temperaturze azot uwalnia się szybciej, w niższej wolnej.

Na plantacji aronii zastosowano Agromaster, który będzie działał przez okres 2-3 miesięcy. Kontrolowane uwalnianie azotu niesie ze sobą jeszcze jedną korzyść – znacząco ogranicza straty tego składnika poprzez ulatnianie oraz wymywanie. Dzięki czemu rośliny pobierają azot stopniowo, małymi porcjami i stopniowo go wykorzystują.

Kolejnym krokiem jeśli mówimy o nawożeniu będzie nawożenie dolistne, ale o tym jaki produkt i dlaczego go używamy, będziemy informowali Państwa w trakcie sezonu.

Dr inż. Diana Wieczorek, ICL

W okresie pękania pąków porzeczki najważniejsza jest uważna obserwacja krzewów. To właśnie teraz najlepiej widać objawy żerowania wielkopąkowca porzeczkowego. Charakterystycznym sygnałem są nabrzmiałe, galasowate pąki, które wyraźnie odróżniają się od zdrowych.

To kluczowy moment, ponieważ później, gdy szkodnik opuści pąki i rozpocznie migrację, jego zwalczanie staje się znacznie trudniejsze. Dlatego przez cały marzec, szczególnie przy sprzyjającej pogodzie, warto regularnie prowadzić lustrację plantacji i usuwać miejsca silnie porażone.

Miedź po cięciu i uszkodzeniach pędów

Jednym z pierwszych zabiegów ochronnych w porzeczce przed kwitnieniem jest aplikacja preparatów miedziowych. Ich rola jest szczególnie ważna na plantacjach starszych, po cięciu lub tam, gdzie doszło do uszkodzeń mechanicznych pędów.

Zabiegi miedziowe pomagają zabezpieczyć rany, przez które mogą wnikać patogeny odpowiedzialne za zamieranie pędów. W praktyce chodzi przede wszystkim o infekcje grzybowe prowadzące do zgorzeli i raków, które w porzeczce objawiają się właśnie zamieraniem części pędów. Dlatego ochrona ran po cięciu powinna być jednym z podstawowych elementów wiosennej strategii.

Siarka ogranicza mączniaka i wspiera walkę z wielkopąkowcem

Na starcie sezonu duże znaczenie mają również zabiegi siarkowe. Ich podstawowym zadaniem jest ograniczanie rozwoju mączniaka, zwłaszcza amerykańskiego mączniaka agrestu, który stanowi istotny problem w uprawie porzeczki.

Znaczenie zabiegów zapobiegawczych jest obecnie szczególnie duże, ponieważ dostępność typowych środków zarejestrowanych do zwalczania tej choroby jest ograniczona. Dlatego warto działać wcześnie, zanim objawy staną się wyraźne. Oprócz zabiegów chemicznych ważne jest również wycinanie porażonych pędów, jeśli tylko uda się je zidentyfikować.

Siarka ma jeszcze jedną zaletę: wspomaga ograniczanie wielkopąkowca. Jeżeli na plantacji widać nabrzmiałe pąki, zabieg siarkowy może częściowo ograniczyć presję tego szkodnika.

Zabiegi olejowe i mechaniczne przeciw wielkopąkowcowi

Zwalczanie wielkopąkowca porzeczkowego wymaga działania etapowego. W fazie nabrzmiewania i pękania pąków, gdy zaczynają pojawiać się młode liście i rozpoczyna się migracja szkodnika, stosuje się przede wszystkim metody mechaniczne oraz zabiegi olejowe.

W praktyce oznacza to usuwanie silnie porażonych pąków i pędów oraz wykonywanie zabiegów preparatami olejowymi. Uzupełnieniem takiej strategii są właśnie zabiegi siarkowe, które pomagają ograniczyć populację szkodnika. Dopiero później, po kwitnieniu, wchodzi się z typowymi zabiegami akarycydowymi, często łącząc ochronę przed wielkopąkowcem ze zwalczaniem przędziorków.

Antraknoza i szara pleśń – nie czekaj do kwitnienia

W ochronie porzeczki bardzo ważne jest, by nie opóźniać zabiegów przeciwko antraknozie i szarej pleśni. To działania, które należy rozpocząć jeszcze przed kwitnieniem, ponieważ porzeczka wcześnie rusza z wegetacją i szybko buduje młodą, podatną na infekcje masę zieloną.

W praktyce pierwszy termin zabiegu przypada zwykle wtedy, gdy młode przyrosty osiągają około 10–20 cm długości, choć ostatecznie zawsze należy kierować się zapisami etykiety konkretnego środka. Ochronę prowadzi się blokowo, zwykle wykonując trzy zabiegi co 10–14 dni.

W programie ochrony przed antraknozą i szarą pleśnią wykorzystuje się m.in. rozwiązania oparte na takich substancjach jak:

• cyprodynil + fludioksonil,
• boskalid + piraklostrobina.

Warto podkreślić, że także zabiegi miedziowe wykonane wcześniej mogą dobrze wspierać ograniczanie antraknozy.

Mszyce i ryzyko przenoszenia wirusa rewersji

Przed kwitnieniem trzeba również zwrócić uwagę na mszyce zasiedlające młode przyrosty. Ich znaczenie nie wynika wyłącznie z bezpośredniego żerowania. Problemem jest przede wszystkim to, że mogą przenosić wirusa rewersji porzeczki, jedną z najgroźniejszych chorób tej uprawy.

Dlatego wczesne ograniczanie mszyc ma duże znaczenie fitosanitarne. Zabiegi siarkowe i olejowe mogą częściowo osłabiać presję szkodnika na początku sezonu, zwłaszcza wobec najmłodszych stadiów.

Przed kwitnieniem warto obserwować także zwójki

W okresie przedkwitnieniowym na plantacjach mogą pojawiać się również zwójki, w tym zwójka różóweczka. Ich obecność wymaga dokładnej lustracji, ponieważ szkodniki te zwykle ukrywają się w osłoniętych miejscach – w załamaniach pędów, przy uszkodzeniach kory lub w innych nierównościach na krzewie.

Dokładne sprawdzanie takich miejsc może pomóc w uchwyceniu początku zagrożenia i połączeniu zabiegu przeciw innym szkodnikom z ograniczaniem zwójek.

W świetle aktualnie obowiązujących przepisów prawnych do typowo chemicznego zwalczania szkodników plantatorom została wyłącznie deltametryna.

Ochrona porzeczki przed kwitnieniem wymaga szybkiej reakcji

Początek sezonu w porzeczce to czas, w którym nie ma miejsca na opóźnienia. Pękanie pąków wyznacza moment intensywnej lustracji plantacji i rozpoczęcia pierwszych zabiegów ochronnych. Na tym etapie najważniejsze są:

• obserwacja pąków pod kątem wielkopąkowca,
• zabiegi miedziowe po cięciu i uszkodzeniach,
• zabiegi siarkowe przeciw mączniakowi i pomocniczo przeciw wielkopąkowcowi,
• zabiegi olejowe w ograniczaniu migracji szkodnika,
• rozpoczęcie ochrony przed antraknozą i szarą pleśnią jeszcze przed kwitnieniem,
• monitorowanie mszyc i zwójek.

Dobrze zaplanowana ochrona porzeczki przed kwitnieniem to fundament zdrowej plantacji i ważny krok w budowaniu potencjału plonowania.

Justyna Wasiak

Do udziału w konkursie zaproszeni są plantatorzy, przetwórcy i promotorzy wszystkich gatunków jagodowych. Agrestu, aronii, borówki wysokiej, jagody kamczackiej, malin, jeżyn, minikiwi, porzeczek, rokitnika, truskawki, żurawiny oraz derenia, kolejnego gatunku prezentowanego w kampanii Czas na polskie superowoce!

Tegorocznym novum będzie przyznanie nagrody „pierogów roku”. Nagrodę zdobędzie gatunek, który podczas gali będzie miał najlepszego promotora.

Dlaczego warto wziąć udział w konkursie?

- Branding Ovation to cenna możliwość poznania najbardziej inspirujących plantatorów i ich historii. Utwierdziliśmy się też w przekonaniu, że obrany kierunek rozwoju jest właściwy - mówią Karolina i Mateusz Wójcik, Owocowa Kryjówka w Gąsawach - Malinowa Marka Roku 2025.

- Branding Ovation dało mi dużą dawkę energii, wiary w siebie i przekonanie, że warto odważnie sięgać po więcej. Było przełomem, momentem, w którym poczułam dumę nie tylko z efektu, ale z całej drogi, którą przeszłam - mówi, z perspektywy roku, Mrs. Rolnikowa - Karolina Pyda, zdobywczyni tytułu Truskawkowej Marki Roku 2025.

Branding Ovation 2025

FOTO: Polskie Superowoce

Szkolenia częścią oferty dla uczestników bOVA

Częścią oferty przygotowanej dla producentów są warsztaty przygotowujące do udziału w konkursie. Tegoroczne zatytułowano Jak zbudować markę jagodową, którą wybiera konsument? Jak robić to z wykorzystaniem AI?

Warszaty poprowadzi Paweł Tkaczyk - ekspert od brandingu, autor bestsellerowych książek, najlepszego marketingowego newslettera i jednego z najczęściej czytanych blogów marketingowych w Polsce.

Warsztaty połączą bardziej doświadczonych z debiutującymi w konkursie - producentów, którzy uczestniczyli już w szkoleniach I i II edycji oraz tych, którzy zdecydują się na udział w konkursie po raz pierwszy.

Celem wspólnego szkolenia jest profesjonalizacja jagodowego marketingu, technik opowiadania o marce w sposób, który pomaga sprzedawać. Tegoroczna edycja pokaże jak robić to z wykorzystaniem narzędzi AI.

Czego nauczysz się podczas szkolenia?

Uczestnicy szkolenia wyjdą z:

• precyzyjnie zdefiniowaną obietnicą marki,
• spójną narracją skierowaną do odbiorcy,
• zestawem gotowych rozwiązań komunikacyjnych,
• praktycznym systemem pracy z AI,
• szkicem strategii marki możliwej do wdrożenia od razu po szkoleniu.

Pełny program szkolenia przygotowanego dla uczestników III edycji ? tutaj

- Branding Ovation to bardzo owocna inwestycja. Przy niewielkim nakładzie czasu, uwagi i odwagi zyskujemy soczystą porcję kompetencji w zakresie budowy marki i ogólnopolską rozpoznawalność. Nie tylko nasze owoce dają supermoce, występ na scenie Branding Ovation również – mówi Marta Staszewska, BERRY LU, Grand Prix Branding Ovation 2024 w kategorii Dział Marketingu.

Marta Staszewska weźmie udział w III edycji Branding Ovation jako juror.

Jak zgłosić swój udziału w konkursie?

Chętnych by wziąć udział w konkursie, jako producent lub Dział Marketingu, zapraszamy do zapoznania się z regulaminem (link) i przesłania - do 16 marca - krótkiego zgłoszenia na adres: bOVA@inspiresb.com

Najważniejsze daty:

• 16/03_poniedziałek - zakończenie zgłoszeń
• 17/03 - szkolenie z Paweł Tkaczyk online - program
• 26/03 - zamknięcie akredytacji na Galę
• 30/03, 10:00 - Gala w Warszawie

Partnerem medialnym bOVA są portale Jagodowe.pl oraz SAD24.pl, czasopismo Jagodowe.pl, magazyn HURT&DETAL, czasopismo „Jagodnik” i portal Jagodnik.pl. Historia dwóch edycji przeglądu dostępna jest na stronie ? BrandingOvation.com.pl

Źródło: INSPIRE smarter branding, KZGPOiW

W tym roku zapraszamy na trzy wyjątkowe wyjazdy

Dni Pola DLG – Bernburg, Niemcy (15–20 czerwca)

Jedno z najważniejszych wydarzeń rolniczych w Europie. W programie oprócz zwiedzania targów przewidzieliśmy także wizyty w nowoczesnych gospodarstwach oraz zwiedzanie atrakcji turystycznych w Bawarii, Austrii i Czechach.

? Zgłoszenia przyjmujemy do 12 marca.

Rolnictwo Japonii (20 czerwca – 4 lipca 2026)

Niezwykła podróż do Kraju Kwitnącej Wiśni – miejsca o fascynującej kulturze i rolnictwie zupełnie innym niż europejskie. To okazja, aby zobaczyć nowoczesne technologie produkcji, specyfikę japońskich gospodarstw oraz poznać kraj pełen kontrastów i wyjątkowych tradycji.

? Zgłoszenia przyjmujemy do 12 marca.

• Rolnictwo Rumunii (14–19 września)

Rumunia w ostatnich latach bardzo dynamicznie rozwija swój sektor rolny. Podczas wyjazdu odwiedzimy interesujące gospodarstwa oraz poznamy rozwiązania technologiczne stosowane w regionach borykających się z niedoborem wody. Program uzupełnią najciekawsze atrakcje turystyczne tego kraju.

{embed_photo_100_tap}667668{/embed_photo_100_tap}

Osoby zainteresowane udziałem w wyjazdach prosimy o wypełnienie formularza zgłoszeniowego dostępnego na stronie:

wyjazdy.agrohorti.pl

Prosimy o dokładne podanie danych kontaktowych – na ich podstawie prześlemy szczegółowy program wyjazdu oraz informacje dotyczące kosztów i organizacji.

Liczba miejsc jest ograniczona, dlatego zachęcamy do szybkiego zgłoszenia udziału i wspólnego odkrywania rolnictwa w różnych częściach świata.

Od marca 2026 roku Nordkalk Wapno Sp. z o.o. wprowadza do oferty nowy produkt dedykowany polowym uprawom rolniczym oraz warzywniczym.

Instant Cal, bo o nim mowa, to wapno o wysokiej reaktywności chemicznej oraz wysokiej koncentracji wapnia. Instant Cal cechuje się dwufazowym działaniem w glebie dzięki obecności w swoim składzie zarówno rozpuszczalnego w wodzie wodorotlenku wapnia oraz węglanu wapnia.

Szybko rozpuszczalny w wodzie wodorotlenek wapnia pozwala nie tylko na ograniczenie zakwaszenia, ale także na dostarczenie glebie wapnia w bardzo krótkim czasie od aplikacji. Ma to korzystny wpływ na skład kompleksu sorpcyjnego, jak i dostępność tego składnika dla roślin.

Natomiast w drugiej fazie działania forma węglanowa podnosi i stabilizuje pH gleby po kontakcie z kwasami glebowymi. Odpowiednio dobrane proporcje obu form wapnia zapewniają szybkie i bezpieczne działanie zarówno w stosunku do chemizmu gleby, jej mikrobiomu, jak i uprawianych roślin.

Produkt zaleca się do stosowania na wszystkie typy gleb, natomiast nie zaleca się do stosowania pogłównego.

Grupa Nordkalk poszerza ofertę

Instant Cal to produkt, który dopełnia ofertę wapna dla rolnictwa, warzywnictwa i sadownictwa dostępną w Grupie Nordkalk. - Jestem przekonany, że wprowadzając Instatnt Cal spełnimy oczekiwania rolników jak to miało miejsce w przypadku naszych flagowych produktów takich  jak wapno granulowane AtriGran oraz wapna sypkie Standard Cal, Fast Cal oraz Magnesium - dodaje Michał Wojciak, Dyrektor Sprzedaży Segmentu Rolnego Nordkalk.

Źródło: Informacja prasowa Nordkalk

W trakcie webinarium porzeczkowego, ostatniego z wirtualnych spotkań w ramach cyklu Sadowniczy Tydzień On-line, głos zabrała Justyna Wasiak z Sumi Agro Poland. W swym wystąpieniu często nawiązywała do problemów poruszonych przed jej przedmówcę, dr inż. Wojciecha Piotrowskiego z Instytutu Ogrodnictwa.

Czytaj także:

ochrona porzeczki

Porzeczki – nowe wyzwania w ochronie plantacji

Specjalistka przekonywała, że w ofercie Sumi Agro znajduje się kilka silnych odpowiedzi na wyzwania, jakie przed plantatorami stawiają zmiany w środowisku prawnym oraz kapryśna pogoda.

Poniżej pełna, nieedytowana wypowiedź specjalistki z webinarium:

Dr inż. Wojciech Piotrowski to jeden z czołowych ekspertów od uprawy porzeczki. Jego specjalizacją są szkodniki tego gatunku. Naukowiec zgodził się wziąć udział w webinarium porzeczkowym, które było ostatnim akcentem cyklu zdalnych konferencji pt. Sadowniczy Tydzień On-line.

Spotkanie cieszyło się bardzo dużym zainteresowaniem. Niemal pół tysiąca osób wysłuchało wystąpień, a zdecydowana większość z tej grupy towarzyszyła nam w wirtualnym pokoju konferencyjnym, gdzie można było za pośrednictwem chata zadawać pytania prelegentom i dyskutować z innymi uczestnikami spotkania.

Poniżej pełne, nieedytowane wystąpienie dr inż. Wojciecha Piotrowskiego:

Jest nam bardzo miło, że tak wielu sadowników poświęciło swój czas, aby być z nami każdego wieczoru. Bardzo doceniamy Waszą obecność, aktywność i setki komentarzy w dyskusjach. Dla nas to jasny sygnał, że warto przygotowywać ten cykl, rozwijać go i szukać kolejnych ciekawych tematów.

Dziękujemy wszystkim widzom za udział, pytania, dzielenie się doświadczeniami i bardzo miłą atmosferę podczas każdego spotkania. Dla nas to zaszczyt móc współtworzyć z Wami takie wydarzenie i mieć poczucie, że co roku wracacie na Sadowniczy Tydzień Online.

Serdecznie dziękujemy naszym ekspertom, bo bez Was to wydarzenie nie mogłoby się odbyć. Za udział dziękujemy:

• dr Krzysztofowi Gasparskiemu, Arkadiuszowi Sławińskiemu,
• dr Sebastianowi Przybyłko, Krzysztofowi Łęgockiemu,
• dr Michałowi Pniakowi, Piotrowi Zielińskiemu,
• dr Tomaszowi Lipie, Sebastianowi Przedzienkowskiemu,
• Rene Albersowi, dr Andrzejowi Grendzie,
• Justynie Wasiak oraz dr Wojciechowi Piotrowskiemu

Wasza wiedza, doświadczenie i gotowość do szczegółowych odpowiedzi na pytania widzów są fundamentem tego projektu.

Dziękujemy także partnerom wydarzenia: firmom UPL, ICB Pharma, Biocont, YARA i Sumi Agro. To dzięki Waszemu wsparciu możemy co roku przygotowywać merytoryczny program, zapraszać specjalistów i docierać z treściami do tak szerokiego grona sadowników.

Porzeczka w centrum uwagi

Czytelników portalu jagodowe.pl zaciekawi pewnie w szczególności porzeczkowa część Sadowniczego Tygodnia On-line. To webinarium odbyło się 20 lutego i odnacznyło się wyjątkową frekwencją. To dowodzi wielkiego zainetersowania uprawą porzeczki czarnej. 

Cieszymy się, że cały Sadowniczy Tydzień Online stał się stałym punktem w kalendarzu tak wielu osób. Zapraszamy na kolejną edycję – widzimy się za rok.

PS Dla tych, którzy chcieliby wrócić do webinarów lub nie mogli brać w nich udziału będziemy przez cały tydzień codziennie publikować po jednym webinarze ?

Zespół SAD24

Dyskusja na koniec webinarium została zainicjowana przez bardzo aktywnych widzów. Uczestnicy spotkania nadesłali wiele pytań, z których przeważająca część była ciekawa. W gronie prelegentów rozmawialiśmy długo i wyczerpująco o poruszonych przez widzów zagadnieniach związanych z uprawą i sprzedażą aronii:

Sezon 2026 przed nami – jakie są perspektywy?

Obecnie wciąż duża część kraju jest pod śniegiem. Chwilowe i słabe ocieplenia mieszają się z powracającymi spływami arktycznego powietrza. Wydaje się, że do sezonu jeszcze daleko, ale jakie są perspektywy?

Z pewnością nie ma w Polsce jakichkolwiek rozsądnych zapasów koncentratu aroniowego. Wydaje się także, że na wykończeniu są zasoby mrożonych owoców. To sprawia, że na rynku powinien być odczuwalny głód tych owoców.

Problemem w szacowaniu zapotrzebowania na aronię o tej porze roku jest termin jej zbioru. Przypada on już po zbiorach innych owoców, z których można wytworzyć ciemne koncentraty. W tej kategorii jako takie plonowanie i zbiory w zeszłym roku zapewniła tylko porzeczka czerwona. Wiśni i porzeczki czarnej było mało, podobnie jak aronii. Jeśli zatem zbiory owoców przemysłowych w sezonie 2026 nie okażą się wyższe niż przeciętne, stawki za aronię powinny być na przyzwoitym poziomie, a kłopoty ze sprzedażą owoców niewystępujące lub rzadkie w najgorszym razie.

Ogrodnik podkreśla, że od pierwszych minut awarii próbował ratować produkcję i wielokrotnie kontaktował się z pogotowiem energetycznym, szukał wsparcia wśród służb, dzwonił do straży pożarnej i próbował uzyskać pomoc w ramach zarządzania kryzysowego. Bezskutecznie zabiegał także o dostarczenie agregatu prądotwórczego, który pozwoliłby utrzymać pracę pomp i ogrzewania.

Gdy temperatura w nocy spadła nawet do -25°C, w szklarniach było już kilka stopni poniżej zera. Woda przestała krążyć w systemie, zamarzła i zaczęła rozsadzać instalacje. Rolnik został bez środków do dalszej produkcji i dziś czeka na rozpatrzenie reklamacji.

O komentarz poprosiliśmy operatora sieci energetycznej. Poniżej publikujemy jego stanowisko.

Stanowisko operatora sieci energetycznej

"Uszkodzenie sieci oraz przerwa w dostawach energii elektrycznej zostały spowodowane wyjątkowo niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, w szczególności ekstremalnie niską temperaturą powietrza. Spółka niezwłocznie przystąpiła do lokalizacji i usunięcia usterki. Niska temperatura, trudne warunki dojazdu oraz ograniczona widoczność po zachodzie słońca zdecydowanie utrudniały zarówno odnalezienie miejsca awarii, jak i wykonanie napraw. Elektromonterzy, pracując w nocy i ekstremalnych warunkach, dokonali niezbędnych prac w ciągu około czterech godzin od momentu zlokalizowania uszkodzenia, jakim było zerwanie przewodu, wymagało to zaangażowania również podnośnika koszowego.

Awaria wystąpiła 1 lutego 2026 r. o godz. 20:47 i została usunięta 2 lutego 2026 r. o godz. 02:58. Całkowity czas trwania przerwy w dostawach energii elektrycznej wyniósł 6 godzin i 11 minut.

Spółka konsekwentnie rozbudowuje i modernizuje sieć dystrybucyjną, co ma na celu zwiększenie jej niezawodności i odporności na awarie. Nie jest jednak możliwe całkowite wyeliminowanie przerw wynikających z obiektywnych czynników zewnętrznych, takich jak ekstremalne warunki pogodowe czy inne zdarzenia niezależne od spółki.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 22 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, czas jednorazowej nieplanowanej przerwy w dostarczaniu energii elektrycznej nie powinien przekroczyć 24 godzin dla grupy przyłączeniowej wskazanego odbiorcy. W przypadku przekroczenia tego limitu klientowi przysługuje bonifikata zgodna z obowiązującą taryfą, udzielana na podstawie wniosku klienta.

Klient może zwrócić się do spółki z prośbą o ocenę zdarzenia oraz rozpatrzenie roszczenia w zakresie ewentualnego odszkodowania.

W tym przypadku odpowiednio udokumentowane roszczenie należy przesłać na adres oddziału w Toruniu - ul. Gen. Bema 128, 87-100 Toruń"

oprac. Justyna Czupryniak-Paluszkiewicz

Spotkanie to nie tylko wykłady, ale także możliwość dyskusji z zaproszonymi gośćmi. Podczas każdego wydarzenia zaplanowaliśmy czas na sesję pytań i odpowiedzi, z uwzględnieniem pytań zadanych przez widzów na czacie. Tradycyjnie będzie też okazja do wzięcia udziału w sadowniczym quizie wiedzy.

Chcesz otrzymać przypomnienie o wydarzeniu, a także egzemplarz czasopisma MPS SAD? Zarejestruj się tutaj: ZAPISZ SIĘ NA WYDARZENIE

Aby wziąć udział w spotkaniu należy:

– w piątek, 20 lutego 2026 r., o godzinie 18:55 kliknąć w link wydarzenia:

https://agrohortimedia.clickmeeting.com/nowe-wyzwania-w-ochronie-plantacji

– podać swoje imię oraz adres e‑mail i dołączyć do spotkania,

– można łączyć się z komputera, tabletu oraz smartfona,

– do webinarium można dołączyć także w trakcie jego trwania.

{embed_photo_100}632411{/embed_photo_100}

Zapraszam na film. Znajdują się w nim ciekawe, praktyczne informacje i porady, których wdrożenie w warunkach kapryśnej wiosny pozwoli na uzyskanie wysokiego plonu aronii w drugiej połowie lata:

Dlaczego biostymulacja aronii ma znaczenie?

Justyna Wasiak zwraca uwagę, że kluczem jest przygotowanie rośliny do stresu, zanim wystąpi przymrozek. Biostymulacja nie zapobiegnie wystąpieniu przymrozka, ale może poprawić kondycję tkanek, ich elastyczność i zdolność do regeneracji po uszkodzeniach.

W materiale podkreślono znaczenie wyprzedzających zabiegów biostymulujących, wykonywanych w fazach wrażliwych – przed kwitnieniem i na początku kwitnienia. Wtedy roślina najlepiej reaguje na preparaty poprawiające gospodarkę wodną, metabolizm i odporność na stres.

Czytaj także:

trudny sezon

Trudne warunki uprawy – regeneracja po i zabezpieczenie roślin przed stresem

Osoba prowadząca plantację otrzymuje jasny komunikat: "ratunkowe" działania tuż po przymrozku są mniej skuteczne niż systematyczna, zaplanowana strategia zabiegów.

Jakie efekty daje dobrze zaplanowana biostymulacja?

Justyna Wasiak wskazuje, że przy właściwym doborze preparatów i terminów można ograniczyć:

• uszkodzenia kwiatów i zawiązków,
• zrzucanie zawiązków po stresie,
• nierównomierne dojrzewanie owoców po przemarznięciu części kwiatostanów.

W wypowiedziach specjalistki mocno wybrzmiewa, że biostymulacja nie zastępuje podstaw agrotechniki: prawidłowego nawożenia, nawadniania czy ogólnej kondycji plantacji. Działa najlepiej wtedy, gdy jest włączona w całą technologię uprawy, a nie stosowana incydentalnie. Program biostymulacji skonstruowany z uwzględnieniem takich produktów jak Kaishi, Shigeki czy Kinactiv Initial w 2025 roku w kwaterze doświadczalnej Aroniowej Demo Farmy sprawdził się całkiem dobrze!

Osoba odpowiedzialna za technologię w gospodarstwie w trakcie oglądania zapisu z webinarium otrzymuje czytelny przekaz: aby zminimalizować skutki przymrozków, trzeba łączyć dobre praktyki uprawowe z rozsądnym wykorzystaniem biostymulatorów.

Materiał jest dobrym źródłem praktycznej wiedzy:

• dla plantatorów aronii doświadczających wiosennych przymrozków,
• dla doradców i technologów, którzy układają programy ochrony i nawożenia,
• dla osób rozważających intensyfikację uprawy aronii na stanowiskach ryzykownych termicznie.

INNVIGO jest obecne ze swoimi produktami już w 27 krajach. Ok. 90% sprzedaży koncentruje się w Europie Centralnej – w Polsce, Rumunii, Czechach i krajach bałtyckich, a także na Węgrzech, Słowacji i w Ukrainie. Jeżeli chodzi o bardziej odległe rynki, środki ochrony roślin tego polskiego producenta są od niedawna stosowane m.in. w Egipcie, Iraku czy w Emiratach Arabskich. Wkraczając w 2026 rok, przedsiębiorstwo ogłosiło kolejny sukces, jakim jest zarejestrowanie osobnego podmiotu i oficjalne rozpoczęcie działalności w Ukrainie. To już trzecia zagraniczna organizacja pod szyldem INNVIGO, po tych istniejących w Czechach i Rumunii. W tym przypadku funkcjonuje ona jako spółka z lokalnym partnerem.

Czytaj także:

ochrona roślin

Coraz mniej substancji aktywnych, coraz trudniejsza ochrona roślin

– Ukraina była od dawna obszarem naszych zainteresowań. Od kilku lat planowaliśmy, żeby otworzyć tam własną firmę. Mamy już kilkanaście zarejestrowanych produktów, niedługo będziemy rejestrować kolejne. Widzimy potencjał, żeby rozwijać się i rosnąć na tym rynku. Plany zostały spowolnione przez wojnę, ale pod koniec 2025 roku złożyliśmy odpowiednie dokumenty i oficjalnie powstała tam nasza organizacja. To naprawdę krok milowy dla firmy – mówi Jacek Zawadzki, Wiceprezes INNVIGO.

Jacek Zawadzki, INNVIGO

FOTO: Innvigo

Jakie jest ukraińskie rolnictwo?

Ukraina to kraj o tradycjach rolniczych, z areałem ok. 23 mln ha gruntów uprawnych (stan z 2025 roku), przy czym połowę stanowią zasobne gleby wysokiej klasy, czyli czarnoziemy. Rolnictwo jest trzecim najważniejszym sektorem tamtejszej gospodarki.

Z perspektywy producenta środków ochrony roślin rynek ukraiński jest tym bardziej obiecujący, że zużycie substancji aktywnych w 2021 roku wynosiło tam 0,8 kg/ha. W Polsce wskaźnik ten był wówczas prawie trzykrotnie wyższy – 2,32 kg/ha, natomiast w krajach Europy Zachodniej kształtował się na poziomie 4,16 kg/ha (dane FAO – agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa; różnią się one od wskaźników podawanych przez Eurostat, które nie uwzględniają jednak Ukrainy).

Czytaj także:

Jubileusz Innvigo

Już 10 lat razem! INNVIGO świętuje ważny jubileusz

Jeżeli chodzi o strukturę własnościową gospodarstw w Ukrainie, jest ona specyficzna. Wynika to z faktu, że funkcjonują tam holdingi, dysponujące areałami od kilkudziesięciu do kilkuset tys. hektarów. Kilkanaście największych holdingów uprawia ok. 15% powierzchni wszystkich gruntów rolnych, a duże gospodarstwa zajmują łącznie ponad 50% krajowego areału. Pozostała część przypada na indywidualne gospodarstwa rolne.

– Trzeba pamiętać, że te ogromne holdingi składają się z dziesiątek mniejszych gospodarstw. Z naszego punktu widzenia miejscem, gdzie w takim holdingu podejmowane są decyzje o zastosowaniu rozwiązań chemicznych, jest właśnie pojedyncze gospodarstwo – wyjaśnia wiceprezes INNVIGO. – W Ukrainie widać naprawdę wysoki poziom wiedzy i techniki rolniczej. W dużych gospodarstwach zaskoczyło nas rozwinięte zaplecze socjalne dla pracowników. Odwiedziliśmy też kiedyś fermę produkującą mleko, gdzie wiele czynności wykonywały automaty.

Czechy i Rumunia – rynki nieoczywistych wyzwań

Czechy i Rumunia są bardzo istotnymi krajami dla INNVIGO, ponieważ działają tam samodzielne organizacje powołane przez firmę. Również w ich przypadku konieczne jest uwzględnienie lokalnych uwarunkowań – nie tylko stricte rolniczych, ale i polityczno-gospodarczych.

W Czechach średnia wielkość gospodarstwa jest zdecydowanie wyższa niż w Polsce (a zarazem największa w Unii Europejskiej), jest ich natomiast dużo mniej niż w naszym kraju. Czeski rynek produktów dla rolnictwa jest bardzo wymagający. Największe znaczenie ma w tym kontekście fakt, że został on zdominowany przez jedną firmę dystrybucyjną, z którą również silnie powiązany jest przemysł rolno-spożywczy. Rynek ten z dużą rezerwą odnosi się do zagranicznych, w tym polskich przedsiębiorstw i produktów. – Myślę, że INNVIGO powoli, ale systematycznie zmienia ten obraz. Mamy już ponad 5% udziału w czeskim rynku, a w ostatnim roku odnotowaliśmy tam wzrost wartości sprzedaży o 20% – podkreśla Jacek Zawadzki.

Rumuńskie rolnictwo było przez lata kojarzone z uprawą kukurydzy. Jednak w ostatnim czasie zarówno tam, jak i w innych krajach Europy Centralnej i Południowej obserwowany jest niespodziewany trend – a mianowicie jej areały znacząco zmniejszają się. W minionych sezonach na skutek występujących coraz częściej okresów dotkliwej suszy plonowanie obniżało się. Dlatego rolnicy z regionów dotkniętych tym problemem rezygnowali z kukurydzy na rzecz zbóż ozimych czy rzepaku ozimego, który na tamtych terenach jest wysiewany późno, bo nawet w listopadzie – gdy wreszcie wystąpią opady deszczu. W sezonie 2025 areał kukurydzy w Rumunii zmniejszył się nawet o ponad połowę w stosunku do stanu sprzed kilku lat, a jednocześnie był niższy niż powierzchnia tej uprawy w Polsce. Rośliną, która sukcesywnie zajmuje jej miejsce, zresztą podobnie jak w Ukrainie, jest słonecznik. Dzieje się tak dlatego, że w porównaniu do kukurydzy dużo lepiej radzi on sobie z suszą. Obecnie INNVIGO oferuje w Rumunii również rozwiązania do ochrony słonecznika. Firma ma ponad 5% udziału w tamtejszym rynku, a w 2025 roku wartość sprzedaży wzrosła o prawie 30%.

Zarówno w Czechach, jak i w Rumunii celem strategicznym INNVIGO jest dalsze rozbudowywanie portfolio produktów. Ma to pozwolić na osiągnięcie udziału w rynkach na poziomie 10% w ciągu najbliższych 3 lat.

W regionie Europy Centralnej polski producent środków ochrony roślin oferuje swoje rozwiązania również w krajach bałtyckich – w największym zakresie na Litwie, ale także na Łotwie i w Estonii. Łącznie w tym regionie wartość sprzedaży w ostatnim roku podwoiła się, co świadczy o bardzo dobrym przyjęciu preparatów INNVIGO na bałtyckich rynkach.

Polski insektycyd w greckich oliwkach… i nie tylko

W 2025 roku INNVIGO rozpoczęło sprzedaż w takich krajach, jak Armenia i Gruzja, a także w Egipcie, Emiratach Arabskich i Iraku. Jeżeli chodzi o przykłady dostępnych tam rozwiązań, w Egipcie polski fungicyd zawierający pirymetanil jest stosowany w ochronie truskawki i warzyw.

Jak deklarują przedstawiciele Zarządu firmy, w kolejnych latach jednym z priorytetów jest zwiększanie obecności w Grecji i na Cyprze. W tych krajach zostały już zarejestrowane pierwsze preparaty – niektóre w uprawach charakterystycznych dla tamtego klimatu. Przykładem jest insektycyd na bazie acetamiprydu, który można wykorzystywać do ochrony drzew oliwnych.

Środki ochrony roślin

FOTO: Innvigo

Warto podkreślić, że wprowadzanie produktów na rynki państw znajdujących się w tej samej strefie klimatycznej co Polska jest nieco łatwiejsze ze względu na zbliżone wymogi rejestracyjne. Natomiast w krajach Europy Południowej czy bardziej odległych geograficznie większość procedur rejestracyjnych musi być przeprowadzona od podstaw, z uwzględnieniem lokalnych warunków klimatycznych i skuteczności biologicznej poszczególnych rozwiązań. Ciekawym przykładem jest natomiast słonecznik, który w Polsce traktuje się jako uprawę małoobszarową, więc w naszym kraju doświadczenia rejestracyjne nie byłyby wymagane. Jednak należało je wykonać przed wprowadzeniem preparatów na rynek rumuński.

Polska jest dla INNVIGO najważniejsza

Udana ekspansja zagraniczna i sukcesy osiągnięte na wielu rynkach dowodzą, że rozwiązania od INNVIGO sprawdzają się też w innych krajach i spotykają się z dobrym przyjęciem przez tamtejszych rolników.

– To potwierdzenie, że nasze produkty mają dobrą jakość, a my zyskaliśmy trwałą, ugruntowaną pozycję na wielu rynkach, zwłaszcza w Europie Centralnej. Teraz jesteśmy na etapie podejmowania decyzji o wyborze produktów do rejestracji w krajach strefy południowej, to będzie bardzo duża inwestycja – informuje Wiceprezes INNVIGO. – Oczywiście Polska jest dla nas najważniejsza. Nieustannie dbamy o to, żeby rozwijać nowe produkty i przygotowywać rejestracje na krajowy rynek. Wiemy, jakie substancje w najbliższych latach będą dostępne po wygaśnięciu ochrony patentowej i pracujemy nad tym, jak je wykorzystać, by nasze portfolio powiększało się.

INNVIGO utrzymuje się na pozycji lidera pod względem chronionej powierzchni upraw w Polsce, co świadczy o tym, że środki ochrony roślin tej firmy są bardzo powszechnie stosowane przez producentów rolnych, którzy chętnie wybierają jakościowe rozwiązania w korzystnej cenie. Jak wynika z szacunków firmy za 2025 rok, wartość jej sprzedaży w naszym kraju wzrosła o ok. 30%.

Źródło: Informacja prasowa INNVIGO

- Wokół Mospilanu narosło wiele nieporozumień. Wielu plantatorów jest przekonanych, że środka „nie wolno już stosować nigdzie”. Problem w rzeczywistości dotyczy substancji czynnej – acetamiprydu – i zmian w etykietach rejestracyjnych. – informuje Justyna Wasiak.

Justyna Wasiak, Sumi Agro, TSW 2026

FOTO: Michał Piątek

W porzeczce sytuacja jest jednoznaczna: acetamipryd został wycofany i Mospilanu nie można tam już stosować. Nie wynika to z indywidualnej decyzji producenta, ale z regulacji prawnych i zmian dopuszczalnych poziomów pozostałości. W porzeczce powstała przez to realna luka w ochronie, zwłaszcza w zwalczaniu mszyc, gdzie Mospilan był jednym z podstawowych narzędzi.

Porzeczka pod presją szkodników – skutki wycofania spirotetramatu i acetamiprydu

Wycofanie acetamiprydu zbiegło się z wycofaniem spirotetramatu. Dla plantatorów porzeczki to podwójny cios: brakuje zarówno ważnego insektycydu na mszyce, jak i środka, który działał równocześnie na przędziorki oraz wielkopąkowca.

Najczęściej pojawiające się pytanie dotyczy tego, jak ułożyć ochronę porzeczki przy tak ograniczonej liczbie zarejestrowanych rozwiązań. Odpowiedź sprowadza się do dwóch kluczowych elementów: wcześniejszego monitoringu oraz dużo większej precyzji w doborze terminów zabiegów – wyjaśnia przedstawicielka Sumi Agro.

Mszyce w porzeczce – liczy się wcześniejszy monitoring

Przy zawężonym wachlarzu środków nie można pozwolić sobie na spóźniony zabieg. W przypadku mszyc plantatorzy powinni przyjąć zasadę „uderz w małą populację, zanim stanie się dużym problemem”.

Monitoring trzeba rozpocząć wcześnie, jeszcze przed masowym pojawem szkodnika, zwracając uwagę na pierwsze ogniska. Jeżeli wykorzystywana jest deltametryna, zabieg powinien być wykonany w momencie pojawienia się pierwszych kolonii mszyc, zanim dojdzie do gwałtownego wzrostu ich liczebności. Ograniczona liczba dostępnych substancji sprawia, że błędów w terminie praktycznie nie da się już później „naprawić” kolejnym insektycydem.

Przeziernik porzeczkowiec – dlaczego chemia to za mało?

Jednym z największych problemów w porzeczce pozostaje przeziernik porzeczkowiec. Najgroźniejsza jest larwa, która żeruje wewnątrz pędów. W tej fazie żadna substancja chemiczna nie jest w stanie przeniknąć przez zdrewniałą tkankę do miejsca żerowania. Dlatego skuteczne zwalczanie musi być skierowane w dorosłe motyle w krótkim oknie czasowym ich nalotów.

Teoretycznie można wykorzystać tu m.in. deltametrynę, ale trafienie idealnie w termin jest bardzo trudne. Z tego powodu coraz większe znaczenie zyskują metody niechemiczne, które nie polegają na zabijaniu form dorosłych, ale na uniemożliwieniu im rozrodu.

Isonet Z – feromony w służbie ochrony porzeczki

Odpowiedzią Sumi Agro na problem przeziernika jest Isonet Z – system feromonowego zakłócania kopulacji. To produkt szczególnie ciekawy z punktu widzenia integrowanej i biologicznej ochrony oraz ekoschematów.

Dyspensery Isonet Z zawierają feromon płciowy szkodnika, który jest cięższy od powietrza. Zaleca się wieszanie ich wysoko na krzewach. Z tej wysokości feromon stopniowo opada, wypełniając całą plantację. Powstaje swoista „chmura feromonowa”, w której samce nie są w stanie odnaleźć samic. W efekcie nie dochodzi do kopulacji, samice nie składają jaj, a liczebność larw w pędach radykalnie spada.

Atutem Isonet Z jest brak pozostałości oraz pełna zgodność z założeniami ochrony integrowanej i biologicznej. Rozwiązanie szczególnie dobrze wpisuje się w wymagania plantatorów korzystających z ekoschematów. Po jednorazowym, prawidłowym wywieszeniu na początku sezonu system działa przez cały okres nalotów szkodnika.

Przechowywanie i trwałość Isonet Z – bezpieczny zakup „z wyprzedzeniem”

W rozmowach z plantatorami często pojawia się pytanie o przechowywanie feromonów. W przypadku Isonet Z sytuacja jest komfortowa: produkt jest niewrażliwy na mróz i bardzo dobrze znosi niskie temperatury. Standardowo przechowywany jest w chłodniach i zamrażarkach; takie warunki wręcz sprzyjają zachowaniu jakości.

Zamknięty, nieotwierany dyspenser zachowuje przydatność do użycia przez dwa lata. Oznacza to, że zakup przed sezonem – a nawet z myślą o kolejnym roku – nie wiąże się z istotnym ryzykiem. To ważna informacja w kontekście potencjalnych problemów z dostępnością tego produktu w Polsce.  - Sumi Agro zwiększa co prawda zamówienia na Isonet Z, ale zainteresowanie rośnie na tyle szybko, że doradcy spodziewają się niedoborów w szczycie sezonu. Zdecydowanie lepiej jest więc zamówić produkt wcześniej, niż czekać do ostatniej chwili. – przestrzega Justyna Wasiak.

Ortus – jedno zastosowanie w sezonie, maksymalna precyzja

Brak spirotetramatu mocno komplikuje ochronę przed przędziorkami i wielkopąkowcem porzeczkowym. W tej sytuacji kluczowym narzędziem pozostaje Ortus, ale jego rejestracja w porzeczce jest ograniczona do jednego zabiegu w sezonie.

- To ograniczenie wymusza bardzo rozsądne planowanie terminu zastosowania. Gdyby możliwe było wykonanie 2–3 zabiegów, ułożenie programu ochrony byłoby znacznie prostsze. Przy jednym zabiegu trzeba wykorzystać go w momencie, w którym przyniesie największy efekt. – mówi Justyna Wasiak.

W przypadku wielkopąkowca klasyczny monitoring jest bardzo trudny, bo szkodnika nie widać gołym okiem w trakcie migracji. W praktyce plantator musi więc bardziej obserwować fazy rozwojowe roślin i warunki pogodowe niż samego szkodnika. Migracja zaczyna się zwykle w okresie okołokwitnieniowym, gdy temperatury są wyższe. Dobrą wskazówką jest obserwacja nabrzmiewających pąków przed kwitnieniem i pierwszej fazy kwitnienia. To właśnie wtedy warto rozważyć wykonanie jedynego w sezonie zabiegu Ortusem.

Biostymulatory – od ciekawostki do stałego elementu technologii

Kilka lat temu na TSW biostymulatory były tematem numer jeden – nowością, którą wielu producentów dopiero poznawało. Dziś widać wyraźnie zmianę podejścia. Plantatorzy nie traktują ich już jako „dodatku”, ale jako standardowy element technologii, szczególnie przy obecnych, ekstremalnych wahaniach pogody.

W rozmowach rzadziej pada pytanie „czy to działa?”, częściej: „który produkt najlepiej sprawdzi się przy danym stresie?”, „jak łączyć go z ochroną chemiczną?” albo „czy są aktualnie promocje?”. Przymrozki, upały, susze i stresy po zabiegach sprawiają, że bez wsparcia biostymulacji trudno utrzymać wysoką kondycję roślin truskawki, maliny, porzeczki, borówki czy aronii. – informuje specjalistka z Sumi Agro Poland.

Firma ta rozszerzyła gamę produktów ogrodniczych, w tym biostymulatorów opartych na aminokwasach i algach morskich wspierających regenerację roślin. Coraz częściej włączane są one do kompleksowych programów, łączących ochronę chemiczną, metody biologiczne i działania ograniczające stres abiotyczny.

Program HAJSIWO – wsparcie kosztów ochrony

Wysokie koszty środków ochrony i nawozów sprawiają, że plantatorzy zwracają dziś dużą uwagę na wszelkie możliwości obniżenia wydatków. Odpowiedzią na te potrzeby jest program HAJSIWO przygotowany przez Sumi Agro.

W jego ramach wybrane produkty, ważne także dla jagodników, objęte są rabatami sięgającymi około 10%. Dotyczy to m.in. Mospilanu (tam, gdzie jest jeszcze dopuszczony), Kendo, Ortusa, wybranych biostymulatorów opartych na aminokwasach np. Kaishi.

Ochrona jagodników dziś – integracja metod i planowanie z wyprzedzeniem

Sytuacja w ochronie porzeczki dobrze pokazuje, w jakim kierunku zmierza cała produkcja jagodowa. Kolejne substancje są wycofywane, rosną wymagania dotyczące pozostałości, a jednocześnie presja szkodników i stresów pogodowych wcale nie maleje.

W tych warunkach skuteczna ochrona wymaga połączenia kilku elementów:

• Dokładne planowanie ochrony chemicznej – precyzyjny wybór terminów zabiegów mszycowych i akarycydowych oraz rozsądne wykorzystanie ograniczonej liczby aplikacji.
• Włączanie metod biologicznych i niechemicznych, takich jak Isonet Z, szczególnie w walce z przeziernikiem, gdzie klasyczne insektycydy mają ograniczoną skuteczność.
• Stałe stosowanie biostymulatorów, które pomagają roślinom przejść przez okresy stresu i utrzymać potencjał plonotwórczy.

Wczesny zakup kluczowych produktów (feromony, specjalistyczne insektycydy i akarycydy) oraz wykorzystanie programów promocyjnych, takich jak HAJSIWO, pozwalają nie tylko zabezpieczyć dostępność środków, ale też zoptymalizować koszty ochrony w całym sezonie.

Poniżej wykład dr inż. Diany Wieczorek z webinarium aroniowego 8 stycznia. Zachęcam do zapoznania się z jego zapisem wszystkich zainteresowanych, którzy nie mogli wziąć udziału w wydarzeniu w czasie rzeczywistym. Tym, którzy tamtego wieczoru byli z nami, proponuję krótkie przypomnienie poruszanych kwestii dotyczących żywienia roślin:

Wracając do postawionego pytania, wysokość plonu jest oczywiście bardzo ważna. Czasem spotykam się z opiniami, ze skoro aronię sprzedajemy na tony a nie na sztuki, to jakość pojedynczych jagód jest kwestią zupełnie marginalną.

Nie jest to jednak prawdą. Dobre odżywienie aronii przekłada się na także na jędrność owoców, co z kolei wpływa na zachowanie ich masy w okresach gorącej pogody jaka z reguły towarzyszy zbiorom. Mamy w sierpniu i wrześniu nieraz do czynienia z tzw. marszczeniem się jagód.

To negatywne zjawisko z kilku powodów:

• tracimy masę jagód, a więc także uzysk plonu z hektara
• trudniejszy jest zbiór, owoce wymagają więcej energii do oddzielenia się od roślin
• przetwórcy mogą kwestionować jakość takiego surowca w kontekście wydajności tłoczenia soku

Dlatego bardzo ważna jest przemyślana i racjonalna ekonomicznie strategia żywienia aronii. Na Aroniowej Demo Farmie została ona skomponowana w oparciu o produkty z rodziny Agromaster – nawozy posypowe i nalistne z gamy Agroleaf.

W swym wstąpieniu dr inż. Diana Wieczorek mówi jednak o innych jeszcze rozwiązaniach, które mogą okazać się przydatne w walce o wysoki i jakościowy plon aronii. Zachęcam zatem do obejrzenia powyżej zamieszczonego materiału filmowego.

Zapraszam do zapoznanie się z nagraniem z wystąpienia Pawła Eggerta. Aronia Eggert to uczestnik projektu ADF, a także firma dostarczająca sadzonki aronii i skupująca owoce.

Sadzonki aronii

Sadzonki aronii powinny być rozmnażane wegetatywnie. Tak pozyskany materiał gwarantuje lepsze powtarzanie cech odmianowych, wyrównanie wzrostu roślin, a przede wszystkim większy potencjał ich plonowania.

Czytaj także:

sadzonki aronii

Sadzenie aronii – jakie sadzonki wybrać?

Sadzonki powinny być wysadzone na taką głębokość w jakiej rosły w szkółce, ewentualnie nieco głębiej. Ważne jest jednak, by nie zostały wsadzone zbyt głęboko, gdyż może się to odbić negatywnie na tempie wzrostu.

Po wysadzeniu roślin należy je przyciąć w taki sposób, by usunąć wszystkie lub maksymalnie dużo pąków kwiatowych. Kwitnienie i owocowanie w roku sadzenia jest niekorzystne, gdyż osłabia wzrost pędów a owoców jest mało i znajdują się one na wysokości z której i tak nie można ich pozyskać przy pomocy kombajnu.

To tylko wybrane zagadnienia związane z uprawą aronii. Paweł Eggert w tracie webinarium 8 stycznia bardzo dokładnie wymienił i omówił wszystkie zasady, których plantator powinien przestrzegać zakładając nową kwaterę aroniową. Zachęcam do zapoznania się z jego zaleceniami ujętymi w załączonym powyżej materiale filmowym z finału ADF 2025.

Targi TSW, organizowane przez Oficynę Wydawniczą Oikos w Targach Kielce, rekordy biły jeszcze przed startem. Ofertę przez dwa dni prezentowało 508 firm w tym blisko 100 firm zagranicznych z takich krajów jak: Łotwa, Litwa, Estonia, Słowacja, Czechy, Ukraina, Niemcy, Austria, Francja, Włochy, Hiszpania, Grecja, Dania, Holandia, Belgia, Anglia, a także Kongo, Senegal oraz Nowa Zelandia. Zajęły prawie 4 hektary powierzchni, o pół hektara więcej. Efekty XVI edycji zdecydowanie przyćmiły wszystkie poprzednie. Wydarzenie odwiedziło 21 tysięcy osób z Polski i zagranicy, o 23,5 procent więcej niż rok temu.

- Zaskoczyła nas nie tylko liczba odwiedzających, ale i ogromne zainteresowanie plantatorów owoców i warzyw zza granicy. Przyjechali z krajów nadbałtyckich, bałkańskich, Niemiec, Francji. Z Włoch i Estonii dotarli do nas w zorganizowanych autokarach. Wśród zwiedzających był między innymi Ambasador Nowej Zelandii, który gościł na stoisku firmy z tego kraju i zapowiedział, że na kolejną edycji zachęci inne firmy do udziału – relacjonuje Jacek Kłudka, dyrektor Targów Sadownictwa i Warzywnictwa i prezes Oficyny Wydawniczej Oikos. - Wystawcy z 27 krajów z wielką satysfakcją podsumowują udział. Obecni pierwszy raz, m.in. z Grecji, Konga, Estonii, Łotwy, Hiszpanii, Włoch, Francji, czy Belgii są wręcz zszokowani skalą i jakością wydarzenia, jak i profesjonalizmem zwiedzających. Wszyscy, 500 firm, już rezerwują powierzchnię na przyszły rok. Mamy na uwadze, że piąte TSW w Targach Kielce odbędzie się także w budowanej hali wystawienniczej. Do dyspozycji będziemy mieli nowe 15,5 tysiąca metrów kwadratowych na parterze i trzy tysiące metrów na antresoli. XVII edycja będzie zatem wyglądała zupełnie inaczej - zaznacza prezes Kłudka.

Rozmowy, nowe kontakty i technologie

Targi to przede wszystkim prezentacje tego, co najnowsze na światowym rynku, relacje, rozmowy ze stałymi i poznawanie oczekiwań nowych klientów, a także zdobywanie bardzo specjalistycznej wiedzy. Przez te dwa dni miały miejsce także konkretne biznesy. Wystawcy przyjmowali też zamówienia na maszyny i środki produkcji, mniejsze narzędzia do prac, jak sekatory, rozchodziły się jak świeże bułeczki.

Plantatorów warzyw i owoców przyciągały nowiutkie maszyny, prototypy i innowacyjne rozwiązania. Emocje wzbudzały technologie wykorzystujące sztuczną inteligencję, specjalistyczne ciągniki i maszyny rozwiązujące problemy branży, jak brak rąk do pracy. Użytecznością zachwycały nowości oparte na robotyce i precyzyjnej ochronie upraw. Technologie w praktyce wielu poznawało na poletku pokazowym sadowniczym.

Nagrody dla innowacji

Uwagę skupili także laureaci nagród im. prof. Aleksandra Szczepana Pieniążka, które otrzymały rozwiązania wspierające rozwój nowoczesnego ogrodnictwa. Andermatt Polska prezentował system zarządzania uprawami oparty na sygnałach roślin dzięki bisensorom Vita firmy Vivent Biosignals, umożliwiające precyzyjne reagowanie na potrzeby roślin. Niva-Top pokazał kombajn do zbioru roślin naciowych, rozwiązanie usprawniające mechanizację zbiorów, zastępujące pracę 100 osób. Max Crop pokazał system do ewidencji czasu pracy w gospodarstwie, wspierający zarządzanie całą produkcją.

Tłumy poznawały także środki do produkcji, nawozy, środki ochrony prezentowane  m.in. przez Agrosimex, Timac Agro i Procam. Wzięcie miały też nowe odmiany, materiał sadzeniowy i szkółkarski.  Nowość prezentowała m.in.  Grupa Hodowlana AJAPPLE – odmiana jabłek „Sander”, charakteryzującą się wysokim potencjałem produkcyjnym i jakościowym, wyróżniona w konkursie im. A.Sz. Pieniążka.

Konferencje TSW cieszyły się dużym zainteresowaniem

Eksperckie konferencje były oblegane. Sadownicza, Jagodowa, O uprawie winorośli, Warzywnicza, Truskawkowa czy Pod osłonami przyciągały plantatorów z całego kraju i zagranicy. Specjaliści rynku omówili wyzwania, ochronę roślin, przechowalnictwo, logistykę i zarządzanie gospodarstwem. – Na przyszły rok zadbamy o więcej miejsc, bo te 300, 400 krzesełek tym razem było za mało – zaznacza dyrektor TSW.

Sadownik Roku 2025 – nowatorskie gospodarstwa nagrodzone

Podczas targów rozstrzygnięty został też konkurs Sadownik Roku 2025, organizowany po raz drugi. Tytuł główny trafił do Tomasza Piaseckiego z Palczewa na Mazowszu, którego intensywne gospodarstwo deserowe zostało docenione za imponujące wyniki produkcyjne, zaawansowane technologie ochrony i nawadniania oraz konsekwentne wdrażanie zasad rolnictwa precyzyjnego i zrównoważonego. Wyróżnienia otrzymali Arkadiusz Sołtysiak, prowadzący „Sad na Złotej” w rejonie grójeckim oraz Ewa i Mieczysław Chabowscy z województwa kujawsko-pomorskiego.

– Skala zainteresowania pokazuje, że TSW jest dziś kluczową platformą spotkań dla producentów owoców i warzyw w Europie Środkowo-Wschodniej. To miejsce, gdzie technologia spotyka się z praktyką i realnymi potrzebami gospodarstw – podkreśla Jacek Kłudka. – Już dziś zapraszamy na XVII edycję w styczniu 2027 do Kielc. 

Źródło: Targi Kielce

„Żywa gleba jako fundament prawidłowej uprawy aronii –biologia, chemia i fizyka gleby w praktyce” – tak brzmiał tytuł wystąpienia dr inż. Radosława Łaźnego w trakcie webinarium, które odbyło się 8 stycznia. Prelegent w trakcie swego wystąpienia poruszył szerokie spektrum zagadnień związanych z podnoszeniem udziału próchnicy w glebie, a tym samym, poprawą jej żyzności.

W swej codziennej praktyce zawodowej doradca często poleca stosowanie produktów w technologii węglowej. Mowa tu o Carbohumiku 20 lub 187 mesh, Carbohumiku Maxi plus, Carbohumiku Calbor, a więc preparatach płynnych, ale także o Carbomacie – podłożu uprawowym. Część z tych propozycji wykorzystana została także w doświadczeniach na ADF.

Zapraszam na film!

Pełny zapis wystąpienia naukowca podczas webinarium aroniowego, finałowego spotkania wieńczącego ADF 2025, można zobaczyć poniżej. Treści przekazane przez dr inż. Radosława Łaźnego, choć w dużej mierze odnoszą się do uprawy aronii, to jednak mają znacznie bardziej uniwersalny wymiar. Oglądając to wystąpienie skorzystać mogą także plantatorzy innych gatunków:

Krótkie łańcuchy dostaw a Internet

Facebook, Instagram czy TikTok to dziś jedne z najprostszych i najskuteczniejszych narzędzi promocji lokalnych produktów. Regularne publikowanie zdjęć z gospodarstwa, krótkich filmów z produkcji czy relacji z targów sprawia, że klienci „poznają” producenta i chętniej kupują bezpośrednio od niego. Autentyczność i szczerość w komunikacji są kluczowe – odbiorcy chcą wiedzieć, kto stoi za produktem.

Jak wykorzystać Facebooku? 

Dla wielu rolników Facebook jest naturalnym początkiem sprzedaży internetowej. Założenie strony gospodarstwa, dodanie zdjęć produktów i regularne posty wystarczą, by zainteresować klientów. Duże znaczenie mają też lokalne grupy zakupowe, w których konsumenci aktywnie poszukują żywności „prosto od rolnika”. Dobra opinia w takiej społeczności często działa lepiej niż płatna reklama.

We wspomnianej wyżej publikacji Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu, autorzy proponują, aby na Facebooku:

• założyć stronę swojego gospodarstwa lub produktu – np. „Sery z Doliny Warty”, „Warzywa od Nowaka”,
• przekaz urozmaicić przez dodanie zdjęć gospodarstwa, ludzi, pól, produktów,
• publikować regularnie, raz lub dwa razy w tygodniu,
• odpowiadać na pytania i komentarze fanów,
• pokazywać codzienne życie gospodarstwa (np. zbiór płodów, karmienie zwierząt).

„Wpis w grupie może wyglądać tak: „Świeże warzywa prosto z pola – marchew, buraki, pietruszka. Odbiór w gospodarstwie (Gmina Buk) lub dostawa do Poznania w sobotę. Tel. 600 000 000 | Facebook: @WarzywaOdNowaka” – czytamy w broszurze: „Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem”.

Platformy sprzedażowe 

Coraz więcej serwisów internetowych wspiera sprzedaż lokalnej żywności, umożliwiając kontakt producenta z konsumentem bez pośredników. Internetowe ryneczki czy kooperatywy spożywcze pozwalają sprzedawać produkty w sposób zorganizowany i bezpieczny. Przed rejestracją warto jednak sprawdzić zasady współpracy, prowizje i formy dostaw. – Coraz więcej stron i aplikacji wspiera lokalnych producentów:

• LokalnyRolnik.pl – umożliwia sprzedaż internetową z odbiorem w punktach,
• RyneczekLokalny.pl i ZielonyTarg.pl – promują żywność regionalną,
• Kooperatywy spożywcze – grupy konsumentów, które kupują bezpośrednio od rolników

– podają autorzy publikacji „Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem”.

Własna strona internetowa – wizytówka gospodarstwa

Rolnicy, którzy planują rozwój sprzedaży, coraz częściej decydują się na prostą stronę internetową. Nie musi to być od razu sklep online – wystarczy wizytówka z ofertą, historią gospodarstwa, zdjęciami, mapą dojazdu i danymi kontaktowymi. Klienci cenią przejrzystość i możliwość łatwego kontaktu z producentem.

Świadomy konsument za zdrową żywność jest gotów zapłacić więcej!

Najważniejszą grupą odbiorców są osoby prywatne poszukujące zdrowej i lokalnej żywności. Często są to konsumenci o wyższych dochodach, prowadzący świadomy styl życia, zainteresowani produktami tradycyjnymi, ekologicznymi lub ze starych odmian roślin. Rosnącą grupę stanowią także osoby na dietach eliminacyjnych oraz kooperatywy i grupy zakupowe. Coraz większe znaczenie mają również odbiorcy z sektora HoReCa – restauracje, hotele i firmy cateringowe.

Autentyczność ważniejsza niż marketing

Eksperci podkreślają, że w krótkich łańcuchach dostaw nie liczy się anonimowość, lecz relacja. Naturalna komunikacja, pokazująca codzienną pracę w gospodarstwie, tradycję i zaangażowanie, przynosi najlepsze efekty. Internet pozwala dziś skrócić dystans między rolnikiem a konsumentem równie skutecznie jak targowisko.

Źródło: Publikacja Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu: Krótkie łańcuchy dostaw – jak znaleźć klientów i sprzedawać z zyskiem, gov.pl

fot. envato elements